Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Snoek pakt snoek
Geschreven door Aart Bergsma
30 november 2009 07:53

Wekkertje staat weer op tijd maar is eigenlijk overbodig. Onrustig geslapen. Allerlei uitschietende gedachten naar veel en vooral grote snoeken maakt dat ik voortijdig de wekker uitzet en naar beneden schuifel om de rest van het gezin vredig te laten slapen.
6.15 draaien we de parkeerplaats bij de benzinepomp op voor een traditionele bak pleur. Tjasses! En toch iedere keer weer doen…Goed wakker rijden we in colonne naar de trailerhelling. Komen onderweg een Belgisch kenteken tegen, zien die omkeren en ons achtervolgen. Toch handig zo’n routebeschrijving. Bert en Ruben haken vandaag aan. Na een aantal eerdere pogingen is het zover, onze winnaar van de Shadclone kleurwedstrijd, de Koi van Bert Meert, komt zijn prijzen verzilveren. Met maatje Ruben wordt de tactiek van de dag besproken, bootindeling uitgedeeld en vergunningen ingevuld. 8.15u. Iedereen klaar? Vissen maar. De Franse pro-staf van Lucky Craft komen we onderweg wel tegen, die hebben de boot bij het hotel liggen en zullen zo ook wel verschijnen. Ze zijn voor drie dagen in NL en hebben gisteren, de eerste dag, nog helemaal niks gevangen. Ja…het is ook wel een lastig water, maar ze zitten er echt..
Net als vorige keer richten we ons op dit heldere water op groot aas; de pounder Bulldawgs en shadclones gaan overboord en al trollend vissen we parallel aan het talud de winderige oevers van de plas af. Luwte opzoeken kan altijd nog, de wind valt nog mee. De fishfinder schrijft enorme scholen aasvis, mooie kabbel op het water, het vertrouwen is groot. Aan het eind van onze route, bij de ingang van een jachthaven, willen we keren, terug trollen en vervolgens dezelfde route nog een keer doen, maar dan werpend naar de oever om er zeker van te zijn dat we niks hebben overgeslagen. Het talud loopt iets op naar een meter of twee diepte en net voordat Fer de boot wil omdraaien en ik mijn hengel wil optillen krijg ik een beuk op mijn pounder. Een massieve vis heeft zich vergist. Het brok blauwgrijze rubber diep in de strot en al schuddend met haar kop komt ze verschillende keren het water uit. Vet!
Een stevige korte dril en ze komt langszij. Tis even zoeken waar de haak zit maar ik doe maar een greep, hup naar binnen die vis! Fer kijkt me vertwijfeld aan…kan je haar even overpakken? Dat haakpuntje zit vlak naast je vingers.. Ze rommelt een beetje als ik haar met links in de andere kieuwboog pak. Alle ruimte nu voor Fer die de knippex al in de aanslag heeft. Geen geklooi met onthaken van deze mooie vissen. Gewoon knippen die haken, opmeten, fotootje en terugzetten.

97 cm snoek voor Aart,

Kees komt met Bert langs varen en ik show de vis nog even. ‘97cm op de pounder’ roep ik door de walkietalkie zodat alle gidsen van het team op de hoogte zijn. De pounder Cisco heeft een flinke knauw gehad. Vol scheuren en met een nieuwe buikdreg wordt ze weer te water gelaten. Ik weet niet wat het is maar ze loopt minder mooi dan voorheen. Beetje bijbuigen en rechtzetten en zo moet het maar weer. Roland heeft een 80er in de boot, ook op de Pounder, mooi begin van de dag in ieder geval, dat beloofd wat.
Rond 10.00 pakken we standaard een gezamenlijke borrel. Alle boten bij elkaar, tacktiek doornemen en een jagermeister erbij, al dan niet vergezeld van kippepoten en/of spareribs om de eerste tekenen van flauwe honger te onderdrukken. Net voordat we aanleggen bij komt een krakend bericht van Roland binnen; op ondiep water, grote vis op (alweer) de Pounder! .108 cm op de strawberry-orange Pounder! .Whiskytijd voor Roland, wij heffen eveneens een neut, tezamen met de fransozen die met hun powerboat zijn aangekomen. Ook daar glijdt de borrel soepeltjes naar binnen…

Mooie metersnoek voor Roland op de Pounder

We bekijken het ‘bootje’. Een kanariegele ‘über-Yankee’ Powerboat die ze, speciaal voor deze trip naar NL, maar hebben voorzien van een kleinere motor van slechts 130pk. Ze hebben nog steeds niks gevangen dus we leggen ze het maar eens uit: small bait, big motor = no fish. Big bait, small motor = pikeXL. Je moet het simpel houden nietwaar?
Deze pro-staffers zijn echte baarsvissers, groot aas ‘doet het niet goed’ in Frankrijk, trollen is daar nou eenmaal niet toegestaan. Als we ze uitleggen dat je dan gewoon moet gooien met pounders kijken ze ons raar aan. Ja, je hebt er ff een knap hengeltje bij nodig maar het kan toch echt. Juist op plekken waar iedereen met klein spul vist! Het is een kwestie van geduld, ook hier in NL, maar vroeg of laat neemt men het wel over.
Een flink regenfront met windstoten trekt voorbij, onze belgische vrienden in spijkerbroek wat minder plezierend. Roland heeft nog een regenbroek over voor Ruben en Bert kan onder de onthaakmat van Kees de boel nog een beetje droog houden. Klotsend pakken Fer en ik de windzijde nog een keer op zoek naar dikke dames maar het wordt toch een beetje te gortig. Gelukkig vangt Ruben een dikke 87cm in de luwte op ondiep water. Op, hoe kan het ook anders,…de pounder die hij van Roland mocht gebruiken.

Ruben met een mooie snoek.

De lunch in het restaurantje laten we wat uitlopen zodat mijn camera kan drogen en we Bert nog even officieel kunnen feliciteren met zijn winnende ontwerp voor de Shadclone. De borrelhap is een welkome verwarmer en eenmaal weer een beetje opgedroogd kunnen we weer aan boord om de rest van de dag niks meer te vangen. Jammer voor Bert maar we kunnen niet alles organiseren, het blijft vissen. De boten getrailerd en nog even staan kijken hoe die fransen met bijna 100km/u de plas over vliegen. Wat een geweld.!
Bij de afsluitende borrel wisselen we ervaringen uit, gelukkig hebben ze nog twee kleine snoekjes weten te vangen. We drukken ze op het hart om toch wat groter aas te gaan maken en geven ze wat groter aas voor hun laatste dag in NL. Wij krijgen nog wat samples en nieuwe producten mee om te testen én een reeks uitnodigingen om vooral een keer naar Frankrijk te komen om dat grote aas te komen demonstreren. Wordt vervolgd!
Twee dagen later gaan Joost en ik op pad om de nieuwe LLpointer170 en 180 van Lucky Craft te testen, zoals we dat beloofd hebben. Vanuit de achtertuin van Yuri varen we met de geleende platbodem de nieuwbouwwijken door. Die wateren staan bekend om een goede snoekstand dus ideaal testwater. Naast de pointers hangen we een Salmo Fatso Voorn en een Cisco Sucker achter de boot om een goed vergelijk te kunnen maken. De 170 heeft een snoekkleurtje en blijft duidelijk achter in aanbeten. Op de andere pluggen vangt Jetty, de vriendin van Joost haar eerste snoeken. Het verliezen van haar maagdelijkheid (qua snoeken dan) leg ik vast op de camera als ik tenminste de geheugenkaart weer teruggestopt zou hebben..nogmaals sorry!). Maar dat terzijde. Ik vervang de 170 pike voor de 180 ghost blue gill, ook een mooi naturel tintje. Actie van beide pluggen is prima.
Het kleurtje doet het goed; een snoekje van een cm of 45 pakt vol overgave de Pointer. Net als we een plaatje maken voor onze franse collega’s wordt de arme sukkel gegrepen door zijn grootmoeder! De hengel buigt krom tot in het handvat maar oma weet van geen loslaten. Met de kleine snoek overdwars in haar waffel blijft ze stug vasthouden en kan ik niet veel anders doen dan de lijn strak houden. Helaas geen net in de boot, dan had Joost ze allebei kunnen scheppen. Na een minuut of wat schudt ze woedend met haar kop en laat op een meter of vier van de boot uiteindelijk los. Maar ze geeft nog steeds niet op..! Als ik de arme drommel naar binnen draai om te onthaken doet ze meteen een tweede poging. Wederom een brutale aanval op de kansloze peuter. En dit keer pakt ze een haakpuntje van de pointer mee.

Heftig tafereel voor de ogen van de camera man.

Schuddend met haar kop wordt de kleine gelanceerd en verlaat die zwaar gehavend het strijdtoneel. Aan een minuscuul velletje aan de buitenkant van haar onderkaak gehaakt lukt het me met veel mazzel om de inmiddels toch wel moegestreden kanjer langs de boot te trekken. Met een resolute kieuwgreep en een gracieuze zwaai krijgt Joost haar binnenboord. Jetty slaakt een gilletje. Het meetlint blijft hangen op 97cm schoon aan de haak, een knappe vis, maar wat een manier om haar te vangen. Spectaculair.

De kannibaal !

Snel een fotootje en oma kan terug, op zoek naar het snoekje die ongetwijfeld alsnog ‘t haasje zal zijn…

Aart Bergsma

Reacties (3)
Aantal keer bekeken: 9383


1. Geplaatst door: jan swimberghe op 26 januari 2012 07:43

Heb hetzelfde meegemaakt in Ierland; vlak bij de boot werd mijn snoekje van 40cm gegrepen door zijn oma. Spectakel verzekerd - dit kom je waarschijnlijk maar 1x tegen


rapporteer

2. Geplaatst door: Robbert Noteboom op 26 januari 2012 07:43

Mooi verslag, dit bewijst maar weer dat 40cm + kunstaas helemaal niet verkeerd is voor grootmoeders


rapporteer

3. Geplaatst door: winold scholing op 26 januari 2012 07:43

Gaaf hoor , vooral dat stukje van pike eat pike. Ga zo door!!!!!!!!!!


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl