Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Trip naar de meren rondom Silkeborg.
Geschreven door Frans van der Putte
12 mei 2014 20:13

In 2012 maakten Oscar en ik voor het eerst kennis met het vissen in Denemarken. In 2013 gingen we terug, en we hadden het er zo naar onze zin dat we nu in 2014 weer naar Denemarken gegaan zijn. Via het Turistbureau in Silkeborg, zijn we bij de firma Novasol terecht gekomen voor het boeken van het huisje. Dit is uiteindelijk huisje ‘D82406’ geworden (te vinden op google maps als S-306, alle vakantiehuizen hebben een nummer op de kaart), eigenlijk voor acht personen, voorzien van een garage (ideaal voor de boot) en perfect werkende wifi. Andere jaren hadden we een huurboot tot onze beschikking, dit jaar wilden we van de vrijheid van een eigen boot genieten en hebben we mijn boot meegenomen.

De trip naar Denemarken verloopt voorspoedig, het is prachtig weer en het valt mee met de bekende ‘baustellen’. Het huisje ligt aan een privéweggetje, heerlijk rustig in de buurt van een meertje. Het ziet er allemaal puik uit, op een paar bosmieren na dan die de weg naar binnen hebben weten te vinden helaas maar dat valt verder mee. Spullen klaar maken, altijd een minder leuk gedeelte van de vakantie, en daarna lekker Silkeborg in voor een pizza.







Prima huisje!

Na de pizza plak ik de regstratiecombinatie op de boot. Registratie in Denemarken is verplicht op een motorboot, het stelt echter niet veel voor. Je vult een formuliertje in op een website (voor dit gebied is dat http://www.baad.gudsam.dk/GuestBoatApplicationEng.aspx) en je krijgt een PDF-je welke je uit moet printen. Twee pagina’s zijn de daadwerkelijke registratiekenmerken voor op de boot: deze haal je simpelweg door de laminator en die plak je dan met tape aan weerszijden van je boot, en klaar! Verderop in het verslag komt nog wel een foto voorbij van de boot met deze A4-tjes erop. Het kost overigens ook niet veel geld. Als je weer terug naar huis gaat kun je deze registratie weer van je boot af trekken. De vergunning is in Silkeborg bij het Turistbureau (http://www.silkeborg.com/ln-int/silkeborg/tourist-offices/contact-details) te krijgen, en daar weten ze je ook te vertellen waar alle trailerhellingen te vinden zijn. Ook bij de lokale hengelsportzaak (http://www.knappesoutdoor.dk) kunnen ze je prima aan deze papieren en informatie helpen, zowel het turistbureau als de hengelsportzaak zijn een bezoekje waard.  Vrijwel iedereen die wij tegenkwamen sprak perfect Engels, ook al dachten ze vaak ons in het Duits aan te moeten spreken, een taal welke veel Denen ook goed beheersen. Goed, genoeg over de omgeving en waar je moet zijn als je wat wilt regelen: we kwamen naar Denemarken om te gaan vissen! Toen we aankwamen hebben we niet gevist en zijn heel erg vroeg gaan slapen. Ik was herstellende van een griep-achtig iets, en we vonden het beiden een goed idee stevig te slapen en lekker vroeg op te staan de volgende dag!

De volgende dag konden we prima merken dat het nog echt geen zomer was. Overdag ligt de temperatuur dan misschien boven de twintig graden, in de morgen dus gewoon tegen het vriespunt. Ik ben blij dat we beiden ook gewoon winterkleding meegenomen hebben voor die ijskoude ochtend. Van de vorige keren wisten we nog wel een beetje waar de hellingen voor de boot te vinden waren, en ook al hebben we die toen niet gebruikt, het bleek erg handig deze informatie voorhanden te hebben! In een mum van tijd zitten we dan op het water, het begin van de vakantie! We starten door richting de eerste stek te trollen met een handhengeltje, en Oscar start met de Esox Blade. Na 30 seconden staat hij al een vis te drillen!! Geen grote, maar is met dat een start van de vakantie zeg! Meestal zeg je dan: ‘nou, dat gaat een topdag worden!’ maar vaak blijkt dat als je de eerste van de dag heel erg snel te pakken hebt, het de rest van de dag helemaal niet zo super gaat. Waar dit mee te maken heeft, ik weet het niet maar vele anderen ervaren dit ook zo, zeker met snoekbaarsvissen.



Jumpstart voor Oscar, vrijwel direct vis!

De vis beresterk en dat is prima in orde dus. Je hoopt natuurlijk dat het een topdag gaat worden, en vergeet de ‘bijgeloof’. We komen aan bij een favoriet stekje van ons, waar het voorgaande jaren erg goed ging met trollen. Vaak begonnen we daar later in de week mee, maar dit jaar namen we ons voor dat we er vroeg mee zouden starten. Wat opvalt is de watertemperatuur, deze is ruim boven de 15 graden Celsius, daar waar deze temperatuur voorgaande jaren (en dat was ook al behoorlijk warm) niet boven de 14 uitkwam aan het einde van de dag. Wat ook opvalt is de waterstand: het water staat zo’n beetje 60 centimeter ‘te laag’ door het gebrek aan regen. Verder belooft het een zonnige dag te gaan worden vandaag, en we gaan ervoor. Na enige tijd wachten komen de eerste aanbeten, mooie vissen die net als voorgaande jaren weer vol voor de Esox V2 gaan.





Het is echter stil, te stil. Bijna geen witvis in de oppervlakte, geen jagende snoek te zien. De watervogels zijn rustig, er staat vrijwel geen wind… en de aanbeten laten lang op zich wachten. Fonteinkruid blijkt door de warme winter nauwelijks afgestorven, en staat nog gewoon drie meter hoog! Als ik het zelf niet had gezien, zou ik het haast niet geloven. Het blijft verder akelig stil met trollen, en dus gaan we verticalen. Dit was vaak de reddende tactiek, deden ze het trollend niet dan verticalend wel. Mijn shadje zakt naar de bodem en het vis meteen raak: een vernietigende klap en een snoek hangt lekker in de verticaalhengel.



Dat begint weer goed! Helaas blijft het bij deze ene vis op deze stek. De witvis is ook hier lang niet zo aanwezig als voorgaande jaren. Een stukje verder vang ik nog een mooie baars en daarna is het lange tijd zoeken maar niets vinden voor ons beiden. Frustrerend is het wel een klein beetje, maar we zitten er verder heerlijk bij, lekker in de zon en alles verder prima voor elkaar.

Tegen de avond gaan we weer een stukje trollen. Vaak een goede tijd om dit te doen, en ditmaal pakken we het iets anders aan. De electromotor blijft in het water tijdens het trollen om de boel een beetje af te remmen zodat we wat langzamer voortbewegen. Het wachten is lang, maar uiteindelijk wordt het aas een paar keer lichtjes tegengehouden totdat er uiteindelijk een snoek met volle overtuiging op klapt! Na onderstaande foto trok ik ook de conclusie dat ik ondanks dat we aan het vissen zijn toch echt wel wat moet doen aan mijn haar of naar de kapper moet gaan ;-)



Gestaag vordert de tijd, en voor we het weten is de zon alweer bijna onder. We kunnen de conclusie trekken dat het taai was.



De volgende ochtend gaan we er weer voor. We gaan naar hetzelfde meertje toe, ondanks dat de vangsten niet wild waren en het traileren beroerd is door de lage waterstand. Ondanks dat het hele warme dagen zijn, kan er in de ochtend nog steeds een klein laagje ijs van de nachtvorst op de auto te vinden zijn deze week, en dat terwijl het water ’s nachts nauwelijks afkoelt omdat de zon er de hele dag op ‘staat’ te branden.



Eenmaal op het water is het even koud, waarna de zon toch echt weer lekker begint te schijnen en je al snel de jas weer uit kunt doen. Het is volledig windstil, en we starten met trollen. Dat levert op een paar ‘snorkjes’ na nul komma niks op, en we gaan op diverse stekken verticalen. We vangen een paar baarzen, en na lang vissen vangt Oscar een snoekie, twee meter onder zijn hengeltop. De verlosser! Wat is het dan toch fijn om een snoek in de boot te hebben, en wat kun je blij zijn met dat ene visje! Herinneringen van een vorige vakantie schieten door mijn hoofd. Het snoekje ziet er gehavend uit, maar hij is binnen.





We vissen nog enige tijd verder, maar het levert verder niet veel op. Ten einde raad ga ik zelfs op baars vissen met een twee centimeter lang ijsjigje, tussen de aasvis die we weten te lokaliseren. Ze pakken heb fel, maar blijven amper hangen. Ik vang nog een blankvoorn op de ijsjig, gewoon in de bek gehaakt (kun je nagaan hoe klein dat aasje is). Deze voorn gaat nog aan de fireball, maar wordt niet aangekeken. We stoppen ermee en gaan andere mogelijkheden bekijken: we zetten de boot in de garage en rijden naar het meer van Skanderborg, om te kijken hoe dat erbij ligt en hoe de hellingen zijn.

Op internet hebben we een waterkaart gevonden met dieptes, deze kaart krijg je bij je vergunning als je deze aanschaft. Informatie op internet vertelt ons dat het meer troebel moet zijn, rijk aan witvis en snoekbaars. Een kennis van Herman van Barneveld kan ons mede delen dat er ook nog steeds veel snoekbaars te vangen is, en dat opent deuren: we kunnen hier dus op veel verschillende manieren aan een visje komen. Eenmaal aangekomen bij de eerste trailerhelling die we bekijken, kunnen we concluderen dat het een prachtig meer is. Gevraagd wordt om een bijdrage van vijftig Deense kronen (een paal met wat informatie en een klein geldkistje, waar je vrijwillig geld in kunt doen zoals dat in Nederland helaas niet meer kan) zodat de helling netjes blijft, en er is voldoende plaats om te parkeren. Deze helling stond ook op de waterkaart. We lopen de steiger op en zien dat het water werkelijk glashelder is! Kleine vis dartelt tussen de rietstengels en je kijkt tot een meter of twee gewoon op de bodem.

Hier gaan we vissen! Vandaag echter, hebben we te weinig tijd over om nog te gaan. We zoeken in Skanderborg naar een turistbureau, maar worden doorgestuurd naar het lokale hotel. Daar kunnen ze ons de waterkaart aanbieden die we ook op internet zagen (gewoon voor noppes), en daar vertellen ze ons dat het turisbureau dat dit gebied ‘doet’, in het dorpje Ry zit. Ry kennen we al van lekkere pizza en een mooie sluis met flink stromend water, nu gaan we ernaartoe om informatie op te halen en een vergunning aan te schaffen. Naast het station van het kleine plaatsje Ry komen we het turistbureau tegen. Wel verdorie! Gesloten… Dat is vervelend zeg. Gelukkig opent er een raam naast de voordeur waar een vriendelijke jongedame ons in het Engels aanspreekt, en gewoon de deur opent terwijl ze gesloten zijn. We krijgen wat informatie, komen in het bezit van vergunningen en er wordt wat verteld over de regels op het water. Op de kaart staan rode gebieden, waar je eigenlijk niet mag vissen, maar dit is vooral om de privacy te garanderen van de mensen die daar aan het water wonen. Veroorzaak je geen overlast, kom je niet dicht bij de oever in de buurt of trol je alleen maar langs en verzoekt niemand je om op te krassen: dan is er geen probleem en kun je er gewoon je gang gaan. Terwijl de trein voor de ramen voorbij rijdt, nemen we nog een chocolaatje en vertrekken weer richting het huisje. Wat een service! Daar worden we blij van, we hebben nu alle informatie om Skanderborg op te gaan. Tevens verkopen ze hier ook de vergunningen voor alle andere meren in de regio, dus als je van plan bent net als wij hier van verschillende meren te genieten, dan zou ik zeker even langs het turistbureau in Ry gaan: http://www.visitskanderborg.com/ln-int/visitskanderborg

In het huisje eten we wat, laten onze voorraad bierblikjes een beetje slinken, en gaan vroeg naar bed om de volgende morgen aan het meer van Skanderborg te verschijnen. Feitelijk is het overigens één meer, maar elke baai heeft een eigen naam gek genoeg. Wij houden het in ieder geval nog even op het meer van Skanderborg. Op de volgende foto is de helling te zien die het gemakkelijkst te bereiken is, waar ik het al eerder over had. Ook is de Deense registratie op de boot nu goed te zien: niet meer dan een A4-tje dat je in je mail krijgt, die je zelf even moet lamineren en opplakken en je voldoet aan de eisen.



Eenmaal op het water valt op dat het meer niet dieper is dan de gemiddelde Nederlandse rivierplas. Glashelder (zoals eerder al gezegd) en mooie taluds en op sommige plekken een grillige bodem. Of we de ideale dag hebben uitgekozen om hier te gaan pionieren… ik gok dat de vangsten niet representatief zullen zijn vandaag voor het hele meer want het is weer windstil en het zal weer een warme dag gaan worden.



Om een beetje een beeld te krijgen van hoe het water in elkaar steekt, gaan we eerst domweg een rondje trollen. Het meer is groot en dus kun je daar wel even mee bezig zijn, maar het is wel een perfecte methode om kennis te vergaren over de dieptes en waar de vis zich bevind. Niet veel later krijg ik een mooie aanbeet op een grote jaxon snoek met lip, de eerste aanbeet is al een feit! Alsof dat nog niet genoeg is, Oscar krijgt ook een aanbeet op de Esox Blade en dat maakt dat we gewoon van start gaan met een dubbel!



In deze baai, trollend over het midden van het water volgen uiteindelijk meerdere snoeken, een leuke vondst en een snel resultaat vandaag. Uiteraard blijven we hier hangen en de vangsten zijn leuk, zeker na zo’n dag als gisteren maar er zitten geen grote vissen bij. Toch zijn we zeer tevreden!



We gaan de baai weer uit, het meer is groot en er zijn misschien wel meer verassingen te vinden. Ik houd een beetje de kantjes aan en steek af en toe over het midden. Zo nu en dan komt er een duidelijke banaan in beeld op de dieptemeter tussen de 2 en de 5 meter, ongeacht of het nu 6 of 16 meter diep is. Dat is vaak erg leuk voor het trollen! Ook nu krijgen we aanbeten, maar in de baai was het beter.



We zwerven hierna over het meer, duiken baaitjes in, gooien wat, verticalen wat, we trollen maar we vangen niets meer. Sommige plekken zien eruit als droomstekken, soms vol met witvis, maar het mag niet baten. Na flink wat rondzwerven en proberen op het water houden we een pauze waarbij  Oscar de stad inloopt om een vers belegd broodje te kopen en uiteraard mag er ook aan geen enkele goede Scandinavische vakantie een flesje Yalla ontbreken.



Na deze zeer welkome onderbreking gaan we weer vissen. Inmiddels al wat later op de dag, en dus kiezen we voor relatieve zekerheid en gaan weer vissen in de baai waar we in de ochtend startten met succes. Bij een mooie kade waar we veel aasvis zagen besluiten we te gaan verticalen. Al snel heb ik een eerste goede tik op de shad, en niet veel later een snoekje dat als een dolle tekeer gaat. Kon niet missen dat ze hier lagen tussen de witvis.



Veel meer actie krijgen we hier niet verticalend, dus gaan we weer trollen. Even langs de waypoints van de ochtend, en het duurt niet lang of we krijgen weer aanbeten. Op een gegeven moment haak ik een vis op de Esox V2, en als deze bij de boot komt staat mijn andere hengel ook te klapperen in de steun. Snel deze hengel naar Oscar en verder met de volgende!! Haha wat kunnen de dingen toch raar lopen, gewoon weer een dubbel!



Hierna volgt nog een waar feestje, waarbij we om en om beet krijgen. Vooral kunstaas in de vorm van een snoek doet het goed vandaag, ook al is dat niet helemaal eerlijk om te zeggen omdat dat meestal het aas is dat aan de speld hangt.









Helaas komt aan deze mooie vangsten een einde als de zon verdwijnt, maar we hebben een zeer geslaagde dag en kunnen weer met vertrouwen de komende dagen tegemoet! Wat een start op een nieuw water zeg.

De volgende dag bevinden we ons weer op een ander meertje. Dit meertje is bij de lokale Denen zeer geliefd in deze tijd van het jaar maar wij hebben er nog niet echt succes kunnen boeken. Misschien dat het dit jaar anders is en dus gokken we het er gewoon weer op. Net als tijdens de eerste dag heeft Oscar al heel erg snel een snoek te pakken, ditmaal op de Esox Junior. Zou het regeltje dan ook vandaag weer gelden dat als je snel de eerste vangt, het de rest van de dag beroerd is met de vangsten?



Dat blijkt inderdaad zo te zijn. Links en rechts komt er wel weer een visje  boven water, we missen er zo nu en dan eentje en tijdens het werpen komt er een waar monster achter de chatterbait van Oscar aan die hem vlak bij de boot op een haar na mist (dat was echt een spectaculair moment, en een vis die de vakantie had kunnen maken!) Op dezelfde plek komen er nog een paar kleinere snoeken boven water, maar wild is hier niet.





Er volgt weer een periode zonder aanbeet, en samen besluiten we voor de avond de spullen in te pakken en naar Skanderborg toe te gaan, om daar nog een avondje te vissen in de baai waar het de dag ervoor nog zo goed was. Eenmaal bij de helling blijkt het zo hard te waaien, dat traileren op die plek niet te doen is. Gelukkig hebben we de kaart nog die bij de vergunning zat! Daar staan andere hellingen op en we kunnen een tijdje later traileren bij een gratis helling aan een klein meertje dat met het grote meer in verbinding staat.

In een mum van tijd zitten we weer in de baai waar we wilden zijn, ende verwachtingen zijn hoog gespannen: zouden we hier weer zo’n mooie avond meemaken? Het tegendeel blijkt waar te zijn. We krijgen geen enkele aanbeet, de vis lijkt verdwenen. Door de wind is het natuurlijk ook een hele andere avond maar toch, ik had sowieso wel een aanbeet verwacht van wat ik altijd ‘de dorpsgek’ noem, die ene snoek die altijd wel bijt no matter what. De zon verdwijnt weer en met de spreekwoordelijke lege handen keren we weer huis(je)waarts. Toch late we ons niet gekmaken: we zijn lekker aan het vissen en ondanks het feit dat we niet vangen hebben we toch een hele leuke tijd gevuld met allerhande onzin Lachen.





Vandaag lekker een beetje uitslapen en daarna Silkeborg in om informatie te vragen over vangsten en wateren. We hebben weer een gezellig gesprek en komen weer allerlei dingen te weten. Nu we er toch zijn, gelijk maar eens naar de kapper waar mijn hoofdstruik even flink te grazen genomen wordt met e heggenschaar. We doen het lekker rustig aan en besluiten ondanks alles gewoon weer een nieuw water te gaan proberen. En inderdaad, als je nu niets of heel weinig vangt is dat niet representatief maar toch geven we het een gooi. We gaan de kleinere meertjes rondom Ry proberen! Vlakbij de sluis zit een trailerhelling waar we te water gaan (nadat we deze eerst even zonder boot zijn gaan bekijken), en meteen valt op dat de witvis overal aan het paaien is. Watervolgels gaan tekeer, reigers vliegen af en aan… En wij gaan vissen. We krijgen de nodige ‘aanbeten’ van fonteinkruid, en het moet dus wel een leuk water zijn voor snoek. Er zijn ook enkele locals op het water, sommige ziet we een tijdje bezig, vaak met levend aas, maar ze vangen net als wij ook helemaal niets. Terwijl anderen al inpakken om naar huis te gaan, vissen wij verder.

De meren hier zijn prachtig! Enkele stukken net als in Zweden compleet zonder tekenen van bebouwing of andere menselijke activiteiten. Om ons heen gespetter van paaiende witvis in de oevers, we vinden mooie taluds waar veel vis aanwezig is. We trollen, verticalen, werpen (en schijnbaar op de goede plek want even later komen er locals aan welke ook op deze plek aan het vissen slaan) maar vangen niets.



We halen alles uit de kast, oscar krijgt nog een aanbeet op de HM tiger, maar helaas blijft de vis niet hangen en bij inspectie van de shad staan de tandjes er wel in… de dorpsgek wellicht? De tijd tikt door, en we hebben nog een groot meer om op te gaan via de rivier, maar daarvoor is te weinig tijd. Langzaam maar zeker wordt pijnlijk duidelijk dan we vandaag een blank gescoord hebben, ook al was dit wel in een prachtige setting. Hier komen we zeker nog een keer terug!!!

Thuis overleggen we nog even, we kunnen nu van alles doen. Morgen de laatste dag vissen alweer! Omdat we onze beste dag deze vakantie op het meer van Skanderborg hebben beleefd, besluiten we daar onze laatste dag ook maar te gaan beleven. Van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat als het moet! Oscar heeft nog contact met Herman, en spreekt nog met Hermans contact over het snoekbaarzen op Skanderborg en we krijgen wat nuttige tips. We gaan het toch zeker weer even op snoekbaars proberen morgen…

Uiteindelijk is het dan zo ver: onze laatste dag vissen is alweer aangebroken. Vandaag waait de wind relatief flink en uit een totaal andere richting als de laatste keer. We kunnen nu weer prima gebruik maken van de mooie helling aan de oostkant van het meer.

Omdat het de laatste dag is, beginnen we uiteraard niet met pionieren maar gaan we eerst doen waarvan we weten dat het succesvol was: naar de baai om te trollen, ook al was dit de laatste keer dat we voor een avondje terugkwamen niet zo best. Nu is het niet veel anders, het eerste uur gebeurt er niets. Dan ineens, een aanbeet op de Esox v2! En de vis schiet los. Enkele minuten later, weer! Nou ze zijn er dus wel, en ze bijten, maar een tikkeltje frustrerend is het wel. Eindelijk aanbeten, schieten de vissen los! Daarna weer een aanbeet op de Esox, en deze blijft wel hangen. Een kleintje, maar alweer 100% beter dan gisteren.



We houden het nog even vol, maar vangen verder niets. We gaan het maar eens op de snoekbaars proberen, met de tips die we gekregen hebben. Het is een beetje lastig zoeken zo met de wind, maar we vinden wel een paar plekken waar het zou moeten kunnen. Wederom verwachten we er niet veel van omdat het vissen sowieso niet wild is. Enkele mooie taluds zoeken we op, en proberen dieptes van 3 tot en met 9 meter. Ook de echte ondieptes geven we nog een kans, zeker met stenige bodem omdat ze daar misschien het nest liggen te bewaken. Af en toe mooie signalen bij de bodem waarvan je in Nederland zou zeggen “da’s snoekbaars!”. Toch krijgen we geen aanbeten, ondanks dat we het wel even vol houden. We besluiten het maar op te geven, het is zoeken naar een speld in een hooiberg, zeker als je ervan uit kan gaan dat ze toch niet los zijn. We trollen nog een gedeelte van het meer af waar we tijdens het trollen ineens op een enorme kiezelplaat van 0,7 meter terecht komen en onze aasjes aan de grond lopen… wegwezen hier!

Het is nu of nooit: we weten dat ze in het baaitje aanwezig zijn, en als we ze ergens kunnen vangen dan is het daar wel. We blijven daar gewoon doorbikkelen totdat we het zat zijn! Na een tijdje dat gedaan te hebben, melden zich weer snoeken, ombeurten weten we weer een snoekje te strikken met trollen.



We krijgen steeds aanbeten langs een kade, waar we weten dat de aasvis zich ook verzameld heeft. Het is er meerdere meters diep, maar gek genoeg komen ze steeds ondieplopende swimbaits halen. Oscar probeert eens een felle kleur en gaat voor de Lucky perch hellfire. De eerste dag hier ving hij er een aantal op de Blade maar die wordt nu niet meer aangekeken. De Lucky perch levert hem daarna meerdere aanbeten op, gek genoeg vaak kleine snoeken die zeker niet allemaal blijven hangen. Aan het mooie weer komt een einde, ook al was er geen regen voorspeld het gaat toch heel eventjes heel zachtjes regenen. Wolken drijven voorbij en de zon wordt snel weer zichtbaar waarna er weer een klein buitje overtrekt. Echt snoekweer, een beetje fris en een windje over het water…







Steeds trollen we langs de kade en steeds weer komt er een aanbeet. We besluiten het anders aan te gaan pakken en eens shads te verticalen. Ook al komen ze steeds die ondieplopende swimbaits halen, de snoeken zitten vaak nog onder de visluis wat een indicatie is dat ze wellicht nog op de bodem liggen. Al snel krijg ik weer een tik op de shad, en even later vang ik een snoekje op een HM strike. Wild is het niet, toch slaan de 'meters' uit van de hoeveelheid vis, en Oscar vraagt zich hardop af hoeveel snoeken er hier bij deze kade zullen liggen “volgens mij liggen er hier wel 30 snoeken op die paar meter”. Een onderbuikgevoel, en als je nagaat hoeveel aanbeten we hier al gehad hebben vandaag, hierbij optelt dat er nog wel een paar liggen en er een paar zijn die ‘geen honger’ hebben, dan klinkt dat zo gek nog niet.

Oscar heeft een gouden ingeving: je weet dat ze er liggen, maar zijn bepaald niet los op ‘normaal’ aas. “Ik ga ze wakker rammelen met een SD!” Klinkt als een plan. In eerste instantie vis ik nog even door met een shadje, maar na een minuut of 10 wordt het gerammel onder de boot ineens onderbroken door een hardere, afwijkende rammel. “Hangen!” klinkt het uit de voorzijde van de boot. Ik draai me direct die kant op en zie een jerkbaithengel beuken in de handen van Oscar. Een tel later valt de spanning weg… enkel de ‘kale’ lijn komt boven, weg onderlijn+sd en erger nog: weg snoek. De blijk in de ogen van Oscar is een herkenbare, een blik die boekdelen spreekt. Frustratie, ergernis, medelijden met de vis… helaas hoort dit er wel eens bij. Als je niet wilt dat dit gebeurt kun je maar beter stoppen met vissen. Iedereen maakt het wel een keertje mee helaas. Één zwakke plek en 50lb gevlochten lijn is kansloos bij een sterke vis.

We hebben het er nog even over, over alle aspecten van wat hier vervelend aan is. Oscar knipt een aantal meters van zijn lijn en neemt het besluit eenmaal thuis ook op deze reel gewoon 65lb op te spoelen, dat kan net even wat meer hebben en in heb het al jaren zonder problemen op mijn jerkreeltje zitten. Helaas is met het verspelen van deze vis ook de enige zinkende SD die Oscar mee had genomen, verdwenen uiteraard neem je niet zo veel zooi mee als je op vakantie gaat. Ik heb er nog wel eentje in mijn bak liggen en sta deze dan ook graag even af aan mijn maat. Zelf heb ik wel gezien dat de rammeltheorie van Oscar wel eens kan kloppen, en zelf hang ik een kleine ratelplug (het merk weet ik niet, misschien herkent een lezer het ding?) aan de onderlijn van mijn verticaalhengel. Oscar nu aan de slag met een grote rammelaar, en ikzelf met een kleintje. Al snel laat een snoek weten het eens te zijn met mijn keuze voor het kleine rammelaartje, een duidelijke tik. Niet veel laten hangt er eentje!



Dit is toch wel heel erg leuk! Ze rammen er ook lekker hard op. De ratels resoneren lekker onder de boot en tegen de kade aan, ideale omstandigheden om de snoeken eens lekker te pesten en wakker te maken. Het blijkt een gouden greep van Oscar, want beiden krijgen we nu aanbeet na aanbeet en er komen de nodige snoeken binnenboord. Één van de snoeken gaat nog even lekker los in de hand van Oscar, en door de kou blijft het lekker bloeden. Dat verbinden we dan even zoals mannen dat doen: met tape! Knipogen








Het stuk waar de vissen liggen is niet zo heel uitgestrekt, en na de snoeken die we ervandaan sleuren, kan het natuurlijk niet anders dan langzaam weer minder worden. Oscar bouwt een mooie contraptie: een HM shad, met ratels erin, een zware loodkop en een chatterblaadje ervoor. Hij laat het ding zwemmen en verticalend ziet het er heel erg leuk (vangend) uit! Een herriemakend ding dat weer net even een beetje anders is. Vol vertrouwen gaat hij ermee vissen, uitkijkende naar een aanbeet die hij ermee uit zou kunnen lokken. Vertrouwen is heel belangrijk bij het vissen, en zal in een aantal gevallen beloond worden. Zo ook nu als hij een harde ram op het ding krijgt! Helemaal in zijn nopjes met de vangst op zijn uitvinding (en terecht) toont hij de vangst. Super!



Hierna is het op een paar flauwe tikken niet veel meer. We besluiten in de baai te blijven, maar het even anders aan te pakken en weer even te gaan trollen. De zon breekt nu echt weer goed door, en het trollen is een welkome afwisseling om de arm weer even bij te laten komen na al dat gerammel. Trollend zijn ze wederom niet wild, maar als we weer langs dé kade trollen volgt daar voor mij een aanbeet op een hardbass met spinnerbladen. Oscar weet er later weer eentje te strikken op de hellfire en we vissen gewoon nog even door op deze manier.





De zon zakt weer steeds verder weg, en het einde van de dag of liever gezegd het einde van de vakantie komt in zicht. We besluiten de laatste vistijd die we hebben, rammelend bij de kade te spenderen.  Al snel volgt er een visje op de kleine rode rammelaar, en beiden missen we een paar aanbeten (altijd bijzonder, die dingen zijn één en al haak en toch hangen ze niet). Een bepaalde hoek krijgt de bijnaam ‘het plekje van Oscar, als hij daar weer een snoek vangt op de SD.



Toch krijgen we weer aanbeten op ditzelfde stuk. De uitspraak van de 30 snoeken op dat kleine stukje blijkt wel aardig te kloppen. We willen er eigenlijk mee gaan stoppen maar zeggen tegen elkaar “nog één keertje erlangs dan!” Ik vang toch nog een snoek op de rode rammelaar, en je raad het al: “oké nog één keer dan, totdat we echt geen aanbeet meer krijgen!” zo gezegd zo gedaan, en eenmaal aangekomen bij ‘het plekje van Oscar’ is het Oscar die er nog eentje vangt op de witte SD.





Stiekem toch nog een laatste keer langs de kade, en nu zijn ze ‘echt op’. We ruimen de spullen op. In mijn hoofd spoken het opruimen van de spullen in het huisje en de terugweg alweer rond. Ondanks dat het de meeste dagen (ja ik ga het woord gebruiken waar sommigen een hekel aan hebben, maar waarvan ik vind dat het de lading zo goed dekt) ‘taai’ was, hebben we toch weer supermomenten meegemaakt en herinneringen opgeslagen om te koesteren. Is dat niet in het kort de definitie van ‘beleving’? De vangsten waren dit jaar qua aantallen en qua grootte minder (ook al is het dagaantal deze laatste dag hoger dan ooit in vergelijking tot andere dagen tijdens voorgaande Denemarkenvakanties) maar we hebben ons weer prima vermaakt. Nog één laatste blik over het water voor we bij de trailerhelling aankomen en dat was het dan weer! De tijd vliegt voorbij als je plezier maakt.



Het is weer een heel verhaal geworden, en ik hoop dat je het met plezier hebt gelezen en er misschien wat van bent opgestoken of ook enthousiast bent geworden om ook eens een gok te gaan wagen en een weekje Denemarken te bezoeken voor een vistrip.Onze conclusie is in ieder geval dat Silkeborg een prima plaats is om een huisje te huren en vanuit daar de diverse meren te bezoeken en lekker een weekje te vissen op de rovers in het gesloten seizoen!



De afsluiting van dit verhaal is tevens ook de afsluiting voor mij als vaste auteur hier op deze website. Een weloverwogen beslissing en diverse zaken spelen hierbij een rol, maar na ruim acht jaar heb ik besloten team metersnoeken te verlaten en aan een andere uitdaging te gaan beginnen welke ik voorlopig nog even niet openbaar maak.

Graag wil ik de lezers bedanken voor de veelal leuke reacties, en de leden van Team Metersnoeken en uiteraard ook eigenaar van de website Dick voor de leuke tijd bij Metersnoeken.nl. Ook alle andere mensen met wie ik direct of indirect contact heb gehad via Metersnoeken, wil ik graag bedanken. Ik hoop dat mijn verhalen wat hebben toegevoegd en dat je er als lezer van hebt kunnen genieten of er wellicht wat van bent opgestoken! Als je mij toch nog wilt blijven volgen, voeg met dan toe als vriend of facebook of zoek mij op en zet ‘volgen’ aan.

Iedereen het allerbeste toegewenst, en nogmaals: bedankt!

Frans van der Putte

Reacties (21)
Aantal keer bekeken: 10317


1. Geplaatst door: joshua op 13 mei 2014 10:14

Hoi Frans, je sluit af in stijl. Prachtig verslag en goed beschreven. Je hebt zowel inhoudelijk als in vorm een bijzondere bijdrage geleverd aan deze site. Bijna twee honderd verslagen heb je voor deze site geschreven! Heel divers. Het meest gelezen artikel op deze site is ook van jou, en zelfs de langste snoek van Team Metersnoeken heb je met iedereen gedeeld. Bedankt voor jouw verslagen. Ik heb er als lezer erg van genoten. Ik wens je heel veel succes bij de nieuwe invulling van jouw voormalige schrijversuren bij metersnoeken.nl. En echt afscheid nemen we gelukkig niet. We zien elkaar snel weer. groeten Joshua
rapporteer

2. Geplaatst door: Klaas op 13 mei 2014 11:39

Franske, er is een tijd van komen en een tijd van gaan en soms is het tijd om even voor jezelf te kiezen. Ondanks dat we elkaar al een tijd niet hebben gezien heb ik je wel 'gevolgd' via je verslagen. Ben benieuwd waar je binnenkort te 'volgen' bent... veel succes met je nieuwe avontuur en wellicht tot snel op de rivier? Gr Klaas
rapporteer

3. Geplaatst door: raymon op 13 mei 2014 20:45

hoi Frans, mooi verslag en mooie foto's ook. Volgens mij is de "onbekende plug" de doozer van Illex. gr Raymon
rapporteer

4. Geplaatst door: Frans van der Putte op 14 mei 2014 10:29

Bedankt voor jullie reacties! Altijd fijn om te horen dat hetgeen je geschreven hebt graag gelezen/ bekeken werd. @Joshua, tot snel! @Klaas, inderdaad een tijdje niet gezien, maar kan me de laatste keer vissen nog altijd goed herinneren ;-) Het leven schotelt je dingen voor en dit kun je negeren, maar je kunt er ook iets aan/ mee doen. Ik hoop dat de rivier (en vooral de stand van het water) ons gunstig gestemd zullen zijn en wellicht tot op/ aan het water! @Raymon, bedankt! Ik vind het een geweldig ding en wil er een paar meer aanschaffen, heb wat afbeeldingen bekeken en ik denk dat je gelijk hebt! Groeten, Frans
rapporteer

5. Geplaatst door: ArievH op 14 mei 2014 17:26

Frans, met veel plezier heb ik de afgelopen jaren jou verhalen gevolgt. Ze waren zeker leerzaam! Jammer dat je ermee stopt, maar veel plezier met je nieuwe uitdaging. Groeten, Arie.
rapporteer

6. Geplaatst door: Frans van der Putte op 14 mei 2014 18:25

Thanks Arie! Nog veel plezier toegewenst hier en succes straks in Zweden.
rapporteer

7. Geplaatst door: Stefan op 14 mei 2014 20:01

Ik volg echt al jaren metersnoeken met heeel veel plezier. Leuk om de verslagen van de vaste auteurs te lezen. De belevingen van de vangsten en ook alles er om heen. Je steekt er nog eens wat van op. Jammer dat je of jullie er mee stoppen Frans en Oscar. Erg leuke verslagen altijd. Veel succes met wat jullie gaan doen.
rapporteer

8. Geplaatst door: Gerjan Terink op 15 mei 2014 07:36

Hoi Frans, wederom een mooi verhaal met super foto's waarop af te lezen is wat een plezier jullie aan deze sport beleven, graag heb ik jou verhalen gelezen al enkele jaren waarvan er zeker een aantal grote indruk hebben achter gelaten. Jammer dat je er mee stopt, maar er is meer dan schrijven over deze mooie belevenissen. Frans succes met de nieuwe uitdaging? Gerjan
rapporteer

9. Geplaatst door: Frans van der Putte op 15 mei 2014 13:21

Bedankt Stefan en Gerjan, erf fijn om te horen! Daar heb ik/ hebben we het die al jaren ook voor gedaan.
rapporteer

10. Geplaatst door: Lucien op 16 mei 2014 15:41

Hey Frans, een super verhaal en perfecte afsluiting van jarenlang visverslagenplezier! ik weet zeker dat het goed gaat komen met jou verdere viscarierre en ik ga je zien en spreken makker! uiteraard gaan we ook samen vissen dat mag duidelijk zijn :-) groetjes Lucien
rapporteer

11. Geplaatst door: Frans van der Putte op 17 mei 2014 21:34

Thanks Luus! Snel even een datum vastleggen dan! Spreek je.... Groeten Frans
rapporteer

12. Geplaatst door: Gert van kampen op 22 mei 2014 23:28

Leuk om je verslag ,te lezen ik ga à.s. Zaterdag weer naar Denemarken (silkeborg) voor de 73 e keer. , het verveelt nooit.
rapporteer

13. Geplaatst door: Frans van der Putte op 23 mei 2014 17:03

Veel plezier daar Gert! Je zult er wel aardig de weg weten dan!? ;-)
rapporteer

14. Geplaatst door: Derkbait op 27 mei 2014 22:43

Het Frans, Jou stukken waren samen met die van Lucien en Sean altijd leuk om te lezen!! Geen poespas, maar een dag vissen zoals je het het liefste doet. Nog even de hand geschut in Gouda natuurlijk maar wens je succes bij de beslissing die je gaat nemen!!! Weet nog wel een leuke website voor je hoor hahahahaha
rapporteer

15. Geplaatst door: jos op 28 mei 2014 18:19

Dick is op vakantie... wat verwacht je?! Tuurlijk komt Dick wel met een persoonlijke noot... maarja, mensen die vragen.... Het is een stuk triester om Dick in het openbaar af te zagen om zoiets, zeker terwijl hij in Italië zit... maargoed, niet iedereen is assertief natuurlijk...
rapporteer

16. Geplaatst door: Frans van der Putte op 29 mei 2014 06:01

Haha, thanks guys! 


rapporteer

17. Geplaatst door: jos op 29 mei 2014 06:03

Frans, bedankt!


rapporteer

18. Geplaatst door: Oscar op 29 mei 2014 06:06

Prachtige samenvatting van de vakantie, Frans! Heerlijk om terug te lezen;) We gaan er weer tegenaan komend weekend, maatje. Verder wens ik iedereen veel succes de komende tijd! Grt. Oscar


rapporteer

19. Geplaatst door: Dick op 29 mei 2014 06:35

Frans allereerst heel erg bedankt voor de jaren dat je voor mijn site geschreven hebt. Zoals hier te lezen is heb je een mooie schare fans opgebouwd. Zoals recent afgesproken bellen we elkaar binnenkort om wat dingen te bespreken. @Oscar: ik zou willen dat je altijd zo alert was en niet alleen als het je eigen belang/vismaat betreft. @ een paar andere die al dan niet anoniem of onder andere namen reageren: zoals hier te lezen is staat er dat reageren op een constructieve manier gewenst is of loop de kans dat je reactie verwijderd wordt. Dit laatste verhaal van Frans dient geen welles nietus discussie te worden of Dick uit Italie zal reageren. Dat is zonde van dit uitgebreide verslag. Volgende niet constructieve reacties zullen dan ook verwijderd worden. Wees een vent en mail mij gewoon even. Frans nogmaals hartelijk dank en we spreken elkaar snel. Dick


rapporteer

20. Geplaatst door: Frans van der Putte op 30 mei 2014 19:29

Het was een mooie tijd, en ik heb hier veelal met plezier mijn verhalen geplaatst, Dick. Veel succes met de toekomst en nog een mooie voortzetting van de vakantie in Italië toegewenst. Ik ga de spullen klaarzetten voor morgen, gegroet! Frans.
rapporteer

21. Geplaatst door: Karel op 29 december 2014 16:42

Mooi laatste verslag en bedankt voor alle verhalen! Denemarken interesseert mij ook en ik zou de meren van Silkeborg willen doen begin juni 2015. Naar ik heb gehoord zouden de snoeken evenwel minder aanwezig zijn in de zomer en is het vooral een wintervisserij? Is dit begin juni ook het geval? Alvast bedankt voor een eventueel antwoord van wie dan ook :)
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl