Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Over snoeken en fjorden...
Geschreven door Joshua Martina
14 mei 2008 10:00

 

Bij de keuze voor een visvakantie is mijn ervaring dat het aantal dagen waarvoor het verblijf is geboekt in positieve zin niet in verhouding staan tot het aantal dagen dat ik vakantiepret beleef aan de visreis. Visvakanties vergroten mijn wereld. Wie denkt dat een snoek overal hetzelfde is en zich overal hetzelfde gedraagt komt in het buitenland bedrogen uit. Zowel de tekening, als de felheid, als het karakter, de plekken waar de snoek gevonden kan worden en succesvolle methoden verschillen, om maar even een aantal dingen te noemen. Op een bepaalde wijze mag dit ook te denken geven voor de visserij in ons eigen land, snoek is en gedraagt zich plaatselijk anders is en heeft dus verschillende benaderingen nodig is voor mij de conclusie.

Het ondernemen van een visreis is voor veel mensen een eng, onzeker of vergezocht idee. Het is algemeen aanvaard dat de wereld rond is, maar voor veel vissers (en vaak genoeg voor mij) is de aarde gewoon plat. Diegenen die geen trek hebben in het het buitenland, die hebben het in Nederland niet slecht qua visserij. Een buitenlandse visreis hoeft overigens niet zo eng of onzeker te zijn als dat deze lijkt, maar ook zeker niet zo simpel als dat deze kan lijken. Zonder heel gedetailleerd hierover te schrijven (dit artikel gaat immers over onze visreis naar Noorwegen) wil ik kort vier zaken noemen. Het eerste betreft de meest essentiële keuzevragen. Laat je niet zomaar lokken door prachtige foto's van omgevingen, accomodaties of vissen, maar stel jezelf het eerst een aantal praktische vragen: Wat wil ik vangen? Waar maak ik goede kansen, waar wil ik ongeveer gaan vissen en wat zijn de vangstkansen, wat zijn de kosten? Wat is binnen aantrekkelijke opties de beste tijd en plaats om de vangsten te realiseren? Het tweede betreft de voorbereiding. Zoals met veel zaken geld ook hier dat een goede voorbereiding het halve werk is, in veel gevallen zelfs méér dan het halve werk. Met een gedegen voorbereiding kun je jezelf in genoeg gevallen al bijna een vangstgarantie geven. Karel Stas heeft mij een aantal jaren geleden al een belangrijke les geleerd, die ik nooit ben vergeten en die ook bij het plannen van een vakantie goed uitkomt. In nettere woorden dan de zijne zou ik het samenvatten als: "Ga nergens zomaar vanuit, controleer en regel!". Dit is een hele brede stelling, maar hij gaat eigenlijk altijd wel op. Vertaald naar een visvakantie bijvoorbeeld in de volgende gevallen: Ga er niet van uit dat er een viswinkel is waar je eventueel spullen tijdens je vakantie kan kopen. Ga er niet vanuit dat je het dieplopende of ondieplopende kunstaas die vakantie niet nodig zal hebben, breng een extra koffertje mee. Ga er niet vanuit dat een huurboot automatisch aan jouw wensen voldoet, controleer of de visboot voor jou en de omstandigheden op en aan het water geschikt is. Ga er niet vanuit dat je de snoeken (of andere vissen) op dezelfde manier en met dezelfde materialen of op dezelfde locaties vangt als thuis, win informatie in. Hoe vissen de locals daar eigenlijk en met welke resultaten? Wat is het visbestand daar, hoeveel wordt er gevist, welke zaken kun je op en aan het water tegenkomen waarmee je rekening moet houden?
Een derde punt is om te zorgen dat je tijdens je visweek goed geïnformeerd bent en blijft over de locale op dat moment geldende omstandigheden op je viswater. Hoe is het weer de dagen voorafgaand aan de vistrip geweest en hoe is het nu? Wat voor invloed kan dit hebben op de visserij? Het boeken van een los huisje via internet in plaats van een booking via een "vismakelaar" (visreisorganisatie of gids) kan misschien kosten schelen, maar juist deze organisaties of personen zijn vaak goed op de hoogte van up to date informatie en kunnen tips geven die de week een succesvol einde kunnen brengen. Voor mensen die voor het eerst richting een nieuw gebied vertrekken en niet over al te veel informatie beschikken is een "vismakelaar" dus sowiezo aan te raden. Tenslotte het vierde en laaste punt voor hier, welke door het hele proces wel toe te passen is. Er zijn altijd wel personen die eerder in jouw schoenen hebben gestaan, want niets is nieuw onder de zon. Die ervaringsdeskundigen kunnen je een hoop bijbrengen, want de lessen die zij al hebben geleerd kun jij alvast meenemen.

Goed, terug naar onze visreis naar Noorwegen. In mei vertrekken Frans, Diana (vriendin van Frans) en ik samen richting Noorwegen. Met een volgeladen auto en de gedachte aan Noorwegen volgen de kilometers elkaar haast automatisch op. Het is voor Frans en mij de eerste keer dat wij in Noorwegen gaan vissen en we zijn erg benieuwd in hoeverre Noorwegen anders zal zijn dan Zweden. Als Frans, Diana en ik na een lange reis bij het benzinestation in het plaatsje Vik staan, kijken we uit over het meer Steinsfjorden. Op deze plek ontmoeten wij Jon en Marthe, waarmee wij de laatste maanden regelmatig gemaild hebben. Jon verbaast mij steeds door snel en uitgebreid te reageren op alles wat maar enige toevoeging kan hebben aan onze vakantie. Het is direct een gemoedelijke sfeer. Jon en Martha rijden voor ons uit naar ons huisje, dat pal aan het water van een schitterende rivier ligt. Het bootje ligt al voor ons in het water en de trailer staat naast ons huisje geparkeerd.

 

Vooraanzicht van ons onderkomen.

 

 

Het huisje heeft ook een heerlijk terras.

Vanaf deze locatie zijn veel interessante meren en wateren makkelijk bereikbaar door de centrale ligging ten opzichte van het huisje. Het huisje staat tussen de naaldbomen en als we vanuit het huisje naar buiten kijken, dan kijken we uit op de rivier Adelvsa. Jon en Marthe geven ons informatie en overhandigen ons wat nuttige zaken. De keukenkastjes laten ook weer zien dat alles tot in de puntjes door hun is geregeld: alluminiumfolie,vershoudfolie, zeep, alles staat er. Ons huisje is heerlijk ruim en heeft lekker een openhaard naast verwarming en beschikt over een terras. Tv kijken was ook nog mogelijk. Dit alles is zeker niet standaard, want ik heb in hutjes gezeten die echt bijna alleen maar als slaapplaats bedoeld zijn. De volgende accommodatie en de service bevallen ons dus zeer goed en we kijken uit naar de eerste Noorse snoeken.

De eerste poging die wij wagen is op de Adelvsa. In Noorwegen liggen veel meren, plassen en rivieren waar eigenlijk nooit gevist wordt en Jon wist te noemen dat er op deze rivier waar aanvankelijk geen snoek voorkwam in het verleden een hele zware snoek is gevangen. Wij vinden het wel leuk om deze rivier een keertje uit te proberen. Bij het varen op deze rivier valt ons direct op dat er weinig planten staan op de rivier.

 

Het water is glashelder. Bodem bestaat vooral uit stenen.

Op deze rivier stroomt het op sommige plekken aardig. In een baai zien we twee forellen wegzwemmen, maar verder kunnen we geen snoek of andere vissen ontdekken. De temperatuurmeter wijst vier graden aan, dat is nog erg koud. Mogelijk liggen alle vissen passief op de bodem. Op sommige plekken op de rivier vinden we ijs, een prachtig gezicht, maar niet echt omstandigheden voor een visser. Het water doet ons eigenlijk meer aan als een forelwater, maar heel veel kunnen we er in deze situatie nog niet over zeggen.

 

Geen ideale omstandigheden voor vissers!

De volgende dag brengen wij door op het meer Steinsfjorden. De omstandigheden hier, vooral de watertemperatuur, doen ons denken dat de paai spoedig moet beginnen. We vissen daarom de ondieptes tussen één en drie meter diep het eerste af. Het is hard werken om een aanbeet te krijgen, maar uiteindelijk knalt de eerste Noorse snoek op mijn Suick. Het beestje is lekker agressief en is een fijne bevestiging voor ons zelfvertrouwen. Het beestje heeft geen beschadigingen en vooralsnog beschouwen wij dit als een ondersteuning van de gedachte dat de snoeken nog geen paai hebben meegemaakt.

Verdere worpen leren ons dat er op het ondiepe niet veel te halen valt of dat er op het ondiepe weinig geïnteresseerd is in ons kunstaas. We besluiten daarom om te verkennen of er boven dieper water meer aanbeten te verwachten zijn. We gebruiken plannerboards, een soort surfboardjes die ervoor moeten zorgen dat ons kunstaas de nodige meters naast onze boot blijft lopen. Het gebruik van plannerboards maakt het mogelijk om het kunstaas wat breder verdeeld over het water aan te bieden.

Als niet kan wat moet, dan moet wat kan!

We weten drie aanbeten uit te lokken, welke wij gelukkig alle drie ook in vangsten om kunnen zetten. Het kunstaas heeft allemaal eerder strepen verdiend en de snoek is niet heel kieskeurig. De eerste snoek uit deze aanbeten vang ik op een Grandma, de tweede haakt Frans op een Screaming Devil, en de laatste snoek haak ik op een Balzer jerkbait welke boven ruim 20 meter water wordt getrold. Deze laatste vis, is met een lengte van 92 centimeter de grootste vis die wij vandaag vangen, maar ook de andere snoeken zijn leuk aan de maat. Alle snoeken welke wij vandaag vingen waren vrij van beschadigingen en verkeerden in topconditie.

De Screeming Devil doet het altijd wel ergens.

 

 

Evenals een Balzer...

 

 

Of een Grandma...

 

Om te genieten hoef je hier eigenlijk niets te vangen!

De volgende dag kiezen wij voor een riviertje met twee prachtige aanliggende plassen. In de middag gaan we ook nog vissen op Tyrifjorden, een groot meer dat in verbinding staat met Steinsfjorden. Over de rivier en de plasjes kunnen we heel kort zijn. Het water in de rivier is koud en de watertemperatuur op de aanliggende plasjes liggen op paaitemperatuur. Vreemd genoeg is de snoek op de plassen en rond de plassen nergens actief te bekennen. We krabbelen onszelf nog een keer achter de oren.

En Frans haakt.... een kikker?

In de middag vissen we op Tyrifjorden. We trollen door en langs grote scholen aasvis. Daarmee weet ik slechts één snoek te verleiden tot een aanbeet en gelukkig vangen we deze. We kiezen er onder vreemde omstandigheden voor om ons kunstaas gewoon nat te houden, dat is de enige manier om toch vis te gaan vangen.

Aan natuur geen tekort!

We bezoeken hierna een schitterend ondiep gebied waar we volgens onze overtuigingen vis aan zouden moeten treffen, maar vele worpen leren ons dat er ook hier niets te halen valt. In de regen varen we terug naar de trailerhelling.

 

Vissen is soms een beetje afzien...

We bespreken de bizarre situatie. We hopen dat wij het omslagmoment nog gaan meemaken. Waarschijnlijk zijn wij een weekje te vroeg en zwemt de snoek ongeduldig met de kaken op elkaar, wachtend op wat zon om de paai te beginnen. De storende gedachte bij ons is vooral dat de watertemperaturen soms al ver boven paaitemperatuur liggen. Zijn we veel te laat en zitten ze gewoon diep? Maar waarom vangen we dan geen beschadigde vissen? Deze vragen keren de hele dag terug in onze gedachten.

Ons huisje ligt heerlijk centraal tussen veel wateren, maar onder de huidige omstandigheden lijkt het ons goed om enigszins klein (voor Nederlandse begrippen nog steeds heel groot) te blijven vissen om de kans op het lokaliseren en eventueel het meemaken van de paai van de snoek te vergroten. We verwachten ook dat veel wateren nog te koud zullen zijn. We kiezen er daarom op dit punt voor om de vakantie af te maken op Steinsfjorden, wat we maar even beschouwen als het "baaitje" van Tyrifjorden. Wateren waar we aanvankelijk nog naar toe hadden willen gaan zijn wateren als Sperillen en Randsfjorden, maar we verwachten daar dus veel koude watertemperaturen en passieve vis.

De volgende ochtend beginnen we wederom te vissen op Steinsfjorden, waar het de hele dag grotendeels zal blijven regenen. We vangen deze dag vijf vissen, waar twee kleinere snoeken tussen zitten. Frans weet deze dag twee vissen te haken, waarvan één met een lengte van 90 centimeter lengte, een mooie vis. Wat ons opvalt is dat we nu toch twee vissen, wel de kleinere vissen, wat ondieper weten te vangen. De vijf vissen die we vangen bijten gelukkig netjes over de dag verdeeld aan, zodat wij 's avonds toch een voldaan gevoel hebben en niet inzitten over de regen. We beginnen te hopen op een spoedige komst van de paai.

 

Gaat dit meer haar geheimen prijsgeven?

 

 

Drillen in de regen.

Net op tijd de lus uit mijn lijn om deze vis goed te bedwingen.

 

 

Prachtige vis met een mooie dril.

 

 

Het eerste kleintje dat wij konden strikken.

Zoals eerder besloten zitten we ook de volgende morgen weer te vissen op Steinsfjorden. Het weer ziet er nu wat beter uit. We besteden het eerste deel van de ochtend door ondiep te werpen, maar dit levert maar één vis op, welke ik gelukkig weer binnen de boot weet te krijgen.

 

De eerste zonnestralen na veel regen!

We besluiten daarom maar de tactiek te volgen welke tot nu toe wel vis oplevert: trollen. Tegen de middag zien we op open water in de oppervlakte iets bewegen. Ik meen een snoekenstaart te herkennen, maar we twijfelen vanwege het open water. We trollen dus nog even verder, maar nieuwe aanbeten krijgen we niet meer. Later in de middag zien we weer iets in de oppervlakte bewegen en we kiezen er nu voor om eens op die plek te werpen. Zonder resultaat. Iets later als we het stukje trollen nog even afmaken komen we bekenden tegen. Een boot van Pikemaster Lures.

We maken een praatje. Zij zijn net aan hun vakantie begonnen. Wij vertellen over dramatische en uitblijvende vangsten. Zij berichten ons dat zij zijn begonnen in de kant en dat zij daar nu prachtig vangen. De verlossende woorden klinken in mijn hoofd. Nu weet ik het zeker... De paai is vandaag begonnen. Op advies van de jongens van Pikemaster Lures pakken wij nog even een kantje dat zij net hebben afgeworpen. En inderdaad, we vangen vis. Maar het grootste spektakel wat ik heb meegemaakt volgt binnen een uur. Alles wat essox heet begint te paaien. Waar wij 's ochtend een enkele staart in het oppervlak hadden ontdekt ligt nu alles in de kanten te klapperen. Een prachtig spektakel om mee te maken. De vissen die in een hapje geïnteresseerd zijn bijten uiterst traag en voorzichtig aan. We moeten ze werkelijk over de streep trekken om ze doorgaans op één of twee haakpuntjes te vangen. Voor het einde van de visdag weten we de score op zestien snoeken te brengen. Met een verhouding van 7 tot 9 vissen gaat het nog lekker gelijk op ook. Wat genieten we! We vangen dikke tachtigers, Frans vangt een snoek van 91 centimeter en ik mag een 102 centimeter lange snoek drillen en optillen voor de foto. We zijn dolgelukkig dat we dit nog meemaken.

102 gulzige centimeters op de Sara!

 

 

Nog meer mooie vissen komen aan boord.

 

 

 

Het water is zo helder als bronwater!

Frans scoort lekker met zijn "Serillio", de zwarte Heuker.

Maar ook de andere kleurtjes doen het goed...

 

En de Divani's ook!

De volgende dag bezoeken we wederom Steinsfjorden, het wordt onze laatste visdag hier besluiten we later die avond. We moeten er nu eenmaal voor kiezen om enigszins uitgerust aan de reis te beginnen. Het argument dat er de volgende dag zestien Nederlandse boten op het water zullen zijn, naast alle vrije Noren, helpt ook in onze keuze. Op onze laatste dag treffen we voor het vissen geen hele gunstige omstandigheden. De zon brandt fel, er zijn geen wolken en er is geen zuchtje wind. Erg jammer, want de snoek is met een beetje wind en weer wel goed aan te sporen. De vis hapt dan ook weer uiterst voorzichtig. Verleiden is nu het grootste sleutelwoord.

Dat lukt aardig. Frans besluit eens gek te doen en knoopt een Huskyjerk aan de lijn. Het is bijna onbegrijpelijk, maar het plugje vist mij er helemaal uit! Ze zullen en moeten de Husky hebben. Het zijn helaas niet de allergrootste snoeken die voor de Husky gaan, maar Frans houdt de actie lekker in de boot. Met de Sara en de Divani Darter vang ik er een aantal mooie exemplaren bij, maar voor de aantallen moeten we het van Frans hebben. Veertien vissen scoort hij op de Husky. Vooral in de vroege middag ken ik een stille periode en doet Frans wat ik hem niet na kan doen bij gebrek aan een tweede Husky. Enige uren later gebeurt dan het onvermijdelijke... de Husky vind zijn laatste rust op de bodem van Steinsfjorden. Voor een deel verlies, maar anderzijds winst. Nadat Frans er een paar fraaie alternatieven aan de lijn knoopt mogen er nog een paar tachtigers losgaan. Aan het einde van de dag heeft Frans met dank aan de Husky een een dagverschil van 21 vissen!!! Hoezo "het maakt niet uit wat je eraan knoopt?" Een paar jaar geleden had ik een soortgelijke ervaring met de zwart-witte toppie, waarbij ik Pascal compleet uit de cijfers viste. Stuk voor stuk zijn we er vandaag in ieder geval blij mee. Met toevoeging van mijn negen mooie exemplaren eindigen we op dertig. Leuk is dat we vandaag twee baarzen op de Sara en op de Husky wisten te vangen.

 

De Sara wist mooie vissen te verleiden.

Ook dit kleurtje doet het.

 

 

 

Het plugje verdiende eigenlijk een plek in een vitrine...

Deze vis had energie over!

 

 

 

 

En deze vis wist niet wat hem overkwam...

 

 

 

Leuke vangst!

 

 

 

 

Snoek bij de boot.

 

En nog even boven water!

En nog maar een keertje op de Strike pro!

 

 

De laatste vis van de vakantie!

In de auto bespreken we het laatste dilemma van deze vakantie. Morgen vissen of niet?

Thuis, heel laat in de avond hakken we de knoop door. Het is mooi geweest. De Nederlanders die de komende week hier nog zullen zijn (Pikemaster Travel) vallen met hun neus in de boter. Zij komen aan op de dag dat de paai losbreekt. Mooie vissen en veel vissen zullen voor hun volgen.

 

 

Van sneeuw en ijs naar zon en bloemetjes in één week tijd.

Terugblikkend op de vakantie kan ik zeggen dat wij net een paar dagen te vroeg waren gekomen, maar dat blijft altijd een gok. Het heeft ons wel een prachtige ervaring opgeleverd. We hebben meegemaakt hoe binnen een paar uurtjes tijd het paaifeest begon en vangsten losbraken na een periode van stilte voor de storm. Wat wij ook echt waardeerden was de manier waarop wij door Jon en Martha zijn verzorgd. Zij hebben zelfs snoep voor ons gekocht! Ik kan hun faciliteiten dan ook van harte aanbevelen en ik heb Jon en Marthe gevraagd of ik hun gegevens hier kon vermelden voor anderen die ook graag een vakantie met verschillende uitvalsmogelijkheden willen hebben. Hieronder hun gegevens.

De gegevens van Jon en Marthe zijn:

Fish Inn…and more
Cottages, boats and excellent fishing. In the heart of Norway
+47 99 54 44 79
info@fishinn.no / www.fishinn.no

Wij wensen iedereen in het nieuwe seizoen heel veel mooie vangsten!

Frans en Joshua

Reacties (9)
Aantal keer bekeken: 7572


1. Geplaatst door: Ruth op 14 mei 2008 10:24

Hey Joshua, ik heb je visfoto\'s op mn werk laten zien! xx
rapporteer

2. Geplaatst door: Klaas op 14 mei 2008 19:38

heren, een boeiend, informatief verhaal met een aantal unieke plaatjes erbij. Chapeau! Toch weer die lelijke husky van frans he... hij zal wel altijd een fan blijven van dat ding! Joshua, misschien een schrale troost, maar het gevoel te worden weggevist door dat apparaat ken jij niet als enige! ;) Groeten, Klaas
rapporteer

3. Geplaatst door: Xander op 15 mei 2008 01:51

Hi Frans, Leuk om te lezen dat je op hetzelfde water hebt gevist als wat ik afgelopen najaar mocht doen! Schitterende omgeving, prachtige sterke vissen! Nu alweer bijna tijd om in Nederland te gaan vissen :d Groet, Xander Pronk
rapporteer

4. Geplaatst door: joshua op 15 mei 2008 12:12

Van Jon (Fishinn) ontving ik vandaag nog een mailtje met een foto waarop een snoek van 115 centimeter afgebeeld staat, welke vorrige week is gevangen op de rivier Adelvsa, dicht bij ons huisje, op een gewicht van 13kg! Ze zitten er dus wel en waarschijnlijk deden het ijs en het koude watertemperatuur het resultaat dus uitblijven.
rapporteer

5. Geplaatst door: Jorik op 16 mei 2008 19:16

Hallo heren! Het vissen kan inderdaad soms taai zijn, maar alleen al in Noorwegen zíjn maakt een hoop goed. Ik ken het land eigenlijk alleen van het vliegvissen en de fjorden, dus heb met de snoek aldaar geen ervaring. Toch mag je wel stellen dat ik wel met jullie had willen ruilen. Ben inmiddels een groot fan van het land en wellicht dat een weekje snoeken dat alleen maar erger gaat maken. Nog even geduld en we mogen hier weer. Groet van Jorik
rapporteer

6. Geplaatst door: Menno en Dennis op 17 mei 2008 19:23

hey Joshua en Frans Het was ons een waar genoegen om jullie te mogen tegen komen in Noorwegen. En de laatste dag toen we jullie zagen was het nog best een beetje taai. Maar de dagen erna was het soms echt knallen, mooie vissen mogen vangen en natuurlijk ook aantallen, dagen van 35 stuks samen was echt een toppertje. Het was me het weekje wel ja, er zijn die week best wat meters gevangen door de grtoep van PML. Er waren mensen die 2 x die week hun pr verbeterden eerst met een 105 cm en later een 119 cm. En er waren zelfs gelukkigen met 3 meters op een dag in de boot met de grootste van 117 cm. Al met al is het ons helaas niet gelukt om een meter in de boot te krijgen maar daar tegen hadden me maatje en ik wel een hele hoop mooi tachtigers en negentigers, 97 cm grootste En vooral de aantallen aan het einde van de week was erg leuk. Voor ons was dit de 2e keer Noorwegen en we zijn ook al 2 keer in zweden geweest. Maar dit was toch wel de meest geslaagde keer. Ik hoop voor jullie en voor alle vissers dat er nog veel mooie vakanties mogen komen.. Groetjes en tot spreeks Menno en Dennis
rapporteer

7. Geplaatst door: frans op 18 mei 2008 21:55

Jullie zijn die week echt met jullie neus in de boter gevallen! het is echt prachtig water met heel veel mogelijkheden, en stiekempjes denk ik toch dat we er nog wel een keertje heen gaan, en hopenlijk komen we dan niet weer te vroeg aan... Frans
rapporteer

8. Geplaatst door: joshua op 19 mei 2008 00:47

Hoi iedereen, Noorwegen is inderdaad mooi, ook weer anders. Frans ik voel wel met je mee. Al moet ik zeggen dat ik graag een water vind waar ik echt kan verdwalen. Maar zoals uit dit verhaal blijkt heeft "beheersbaar" water ook zo zijn voordelen. Klaas: ik vind het wel mooi om af en toe naar huis gevist te worden, dat laat me weer beseffen dat kennis of vaardigheid tekortschiet, het maakt mij geen minder mens maar eerder een beter mens. Ik ben blij dat ik kan toegeven dat ik soms niet beter leek te kunnen en gewoon kan genieten van de actie. Ik ben blij dat ik soms een realitycheck krijg. Daarnaast gun ik Frans van alles. Grappig is ook wel hoe snel een mens verwend kan raken, want eigenlijk hebben we toch naar Nederlandse maatstaven goed gevangen. Met vier of vijf grote vissen op een dag in de boot mag je in Nederland niet klagen, zeker niet als daar ook nog dagen van 16 en 30 vissen tussen zitten. Maar ja, in Noorwegen kun je soms grote aantallen maken. Het is wel belangrijk om te blijven genieten van alles ipv teveel te focussen op het hoogst haalbare. Op sommige lastige dagen zongen Frans en ik in de stromende regen liedjes in de boot, heel gezellig. Menno en Dennis, jullie hebben het inderdaad getroffen. Ze waren uiteindelijk in jullie week wel lekker los, en wat maken die paar centimeters dan nog uit? Het is inderdaad leuk om Nederlanders ver weg op het water te ontmoeten, samen is ook gewoon gezellig. Jullie gingen met een groep van 32 man. Voordeel daarvan is wel dat je elkaar snel kan updaten en elkaar aan de vissen kan helpen (alhoewel ik zo een grote groep zelf wel een beetje druk vind). Binnenkort weer een Nederlands seizoen. Ik ben benieuwd!
rapporteer

9. Geplaatst door: japie op 19 november 2012 10:47

vet cool man!
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl