Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Let's go to Brazil! (Part 2)
Geschreven door Thijs van der Sanden
26 oktober 2010 16:36

De eerste 2 dagen vlogen voorbij. Allen konden we eigenlijk niet goed beseffen waar we eigenlijk in terecht waren gekomen. De aanbeten waren zo hard dat soms je hand van de slinger af werd geslagen, de natuur om ons heen was betoverend en we keken onze ogen uit. Daarnaast hadden we geen flauw idee wat er bij de volgende worp aan het kunstaas zou gaan hangen. Vaak een Peacock, maar ook een Payara, Bicuda of Piranha was mogelijk! Of wat te denken van een zwarte aligator?! Ook deze waren te vinden in het gebied waar we aan het vissen waren. Naast de aligators hadden we ook kans om reuze otters te spotten, capibara's, ara's, makaken, en wat al niet meer! De natuur was gewoon zo overweldigend dat ik soms gewoon even een pauze inlastte om te genieten van alle geluiden die uit de jungle kwamen. 1 Geluid vergeet ik van heel mijn leven niet meer en dat was het geluid van een 'schreeuwende' krekel. Deze 'schreeuw' was zo hard en schel, dat het net leek alsof er iemand vermoord werd in de jungle.

Op 1 van de dagen vissen besloot de enthousiaste Leo dat we eens een meer moesten gaan bezoeken dat in de jungle lag. Het zou daar, volgens mij, moeten wemelen van de Peacock's die na het hoge water waren achtergebleven in het meer. Het plan klonk iedereen goed in de oren en alle boten incl. gidsen voeren stroomafwaarts om het meer te gaan bevissen. Marcus, 1 van de gidsen, wist ongeveer waar het zou liggen. Eenmaal een juiste locatie gevonden om de boten aan te meren, pakte hij zijn machette en begon een pad te kappen door de jungle heen. Deze leidde ons diep de jungle in, waarbij de rode mieren aanvallen vanaf boven uitvoerden. Ze vielen van de bladeren af, zo op onze hoofden en nekken met flinke jeuk als resultaat. Even leek het erop dat het meer niet te vinden was, maar eindelijk hoorden we Marcus roepen dat hij het gevonden had! Er was dus even een sprankje hoop om te vissen op dat meer, maar al gauw wist Leo ons te vertellen dat het te gevaarlijk was, daar er palmbomen langs stonden met ontzettend grote stekels en we daar niet doorheen konden. Er werd dus ook besloten weer terug te gaan. Dit was echter niet vanzelfsprekend, maar gelukkig vonden we na een tijd de boten weer en kon het vissen weer gaan beginnen!

Ook deze visdagen waren weer spectaculair! Grote Peacock's kwamen voorbij, waarbij 1 zelfs in 1 klap mijn 'spook' wist te vernielen. De 'spook' was niet meer te vissen nadat mijn grootste Peacock Bass van de vakantie deze met brute kracht van het oppervlak af trok.

Deze Peacock Bass wist in 1 klap mijn 'spook' te vernielen!

Daarnaast werden Walter en ik verrast door een groep Payara's! Volgens de gidsen zouden ze er niet zijn en dat vonden we erg jammer. De gevaarlijk uitziende vissen met 2 grote hoektanden tanden net zoals Dracula stonden hoog op onze lijst om te vangen. Toen we op een avond aan het werpen waren wist ik uit het niets 1 van deze schitterende vissen te haken op mijn Illex Bonnie 128. Daarna volgde er nog 1 en nog 1. Na nog wat worpen zag ik een grote kring op slechts 5m van de boot. Ik tikte mijn Bonnie 128 erover heen, een zilveren kop kwam uit het water en ik zag zo mijn Bonnie verdwijnen in de bek van de enorme vis! Direct sprong de vis een aantal keren het water uit, maar bleef gehaakt! Volgens mij kon de hele jungle mee genieten van de dril, want ik had het niet meer, dit was een monster Payara! De vis schoot een aantal keren langs de boot af waarbij ik nog een Payara langs de mijne zag zwemmen. De gehaakte vis nam nog een run en ik voelde zo mijn Bonnie los schieten! Toen heb ik me toch even gevloekt, niet normaal! Dat was echt een monsterlijke Payara, en daarmee had ik zo graag op de foto gewild...

Walter was ondertussen ook als een idioot aan het werpen, want hij wilde ook wel zo'n Payara haken. Ik zag wederom een kring op werpafstand van de boot en gaf dit aan Walter aan. Hij smeet zijn Heddon Super Spook naar de kring, gaf 1 tik en een Payara schoot 1,5m het water uit met zijn kunstaas in zijn bek! Tijdens deze sprong kwamen zoveel krachten los waarbij Walters lijn sneuvelde en de vis ervandoor ging met zijn Heddon. Walter bleef dus achter met een slappe lijn en geen Payara. Hij draaide zijn lijn binnen en samen keken we ernaar. We hadden het idee dat de onderlijn of hoofdlijn kapot was gegaan, maar wat we toen zagen kan ik me nu nog eens niet beseffen. De hoofdlijn en onderlijn waren perfect in orde! De Payara had zo hard toegeslagen, dat hierbij de bevestigingswartel die in de 'neus' van de Heddon zat, los gewrikt was! We keken elkaar aan en konden het eigenlijk niet geloven, wat een geweld en wat een visserij! Natuurlijk was er na deze 2 Payara's geen spoor meer te bekennen van ze helaas en moesten we weer onze weg gaan zoeken naar de Ranch, hopend dat ze de andere dagen er nog wel zouden zijn!

Naast het bovenstaande gebeurde er nog veel meer. Reuzeotters werden gespot en wel van heel dichtbij. Tevens wist ik vanaf de kant een gruwelijk grote Piranha te vangen en konden Walter en ik de strijd aan gaan met sidderalen, zoetwater roggen en wederom heel veel Peacock's! Ook nam onze gids ons mee de jungle in en daar hebben we kunnen genieten van schitterend natuurschoon.

Kijk en geniet van de foto's en filmpjes die Walter en ik gemaakt hebben van de laatste dagen op de Rio Roosevelt! Walter wist trouwens op de laatste dag en vrijwel in de laatste minuut van het vissen een geweldige vis te haken!

In de vroege ochtend op weg naar nieuwe stekken op de Rio Roosevelt.

Ook deze kanten bleken productief!

De tocht naar nieuwe visgronden liet ons door verschillende stroomversnellingen leiden! Klik op de afbeelding om de video te starten.

Walter sloeg weer toe!!

Een Bicuda kon mijn Illex Bonnie 128 niet weerstaan! Tijdens de aanbeet schoot deze vis ruim 2m het water uit, wat een spectakel!

Na een hele tijd niets te hebben gevangen, klapte deze giga Peacock Bass uit het niets op een Heddon Spook!

Wat een vis!

Daar past heel veel in!

1 Van de vele ondiepe kreken. Rechts zie je een soort van gat, daar heeft een zoetwater rog ingelegen.

Een iets wat gelige Peacock Bass, wederom op een 'spook'.

Bicuda's waren volop te vinden in het gebied waar we aan het vissen waren. Mede reiziger Mark lostte op de laatste dag een Bicuda van over de meter, hij wist niet wat hij mee maakte vertelde hij ons.

Daar is ze dan, mijn grootste Peacock Bass van de vakantie! Met een gewicht van net boven de 5kg een super vis! Gevangen op een kleine 'spook' die na deze vis niet meer recht liep. De gids kon het eigenlijk niet geloven dat ik juist op die stek zo'n grote vis wist te vangen, want eigenlijk was het er te diep. Ook tijdens deze dril zag ik een andere Peacock Bass van vrijwel hetzelfde formaat mee zwemmen met de gehaakte vis.

Mijn vakantie was nu helemaal geslaagd!

Nog geen 5 minuten later klapte deze vis op een Mid Spigg van PML. Ik zag het allemaal gebeuren omdat het water zo helder was, een schitterend gezicht!

Werd het in de middag te warm, en doken de vissen wat dieper weg, dan werd de Mid Spigg ingezet en met ontzettend goed resultaat! Dit stuk kunstaas bevat een kei harde ratel en dat werkte uitstekend bij de vissen in de Amazone.

Een nieuwe dag is daar! Op weg naar het 'verborgen meer' in de jungle. Onze gids was de avond ervoor naar het dorp gereden (slechts 2½ uur rijden), maar kon niet terug vanwege zware regenval. Walter besloot daarom zelf het roer in handen te nemen.

Bert & Bram volgden ons in een andere boot, vol gas over de Rio Roosevelt!

Hotspot daar bij die boom in het water!

De boten werden achtergelaten en we vertrokken de jungle in. Zouden we de boten nog wel terug weten te vinden....

De trip in de jungle werd niets, maar toen we eenmaal weer aan het vissen waren en deze jongens weer vol overgave op het kunstaas klapten, waren we onze jungletocht al weer vergeten.

Daar wil je als klein visje niet in belanden!

Daar stond onze Ranch. Voor de Ranch lag direct een super stek, veel rotsen, een stroomversnelling en wat ondiepe zandplaten.

Hotspot!

Toen al mijn Imakatsu Trairao's gesloopt waren (3 stuks) stapte ik over op een witte Illex Bonnie 128. Door de wat zwaardere splitringen en dreggen kon ik deze ook sub-surface vissen en dat leverde mij veel Peacock's op!

Deze vis had nog genoeg kracht om mijn kunstaas te pakken, maar hij was niet in zo'n beste staat.

Tijdens het werpen, wierp ik een blik naar de oever. Zag ik dat nu goed, hangt er een hengel in de boom?!?! De gids zag het ook en de hengel bleek in perfecte staat te zijn!

1 Van mijn grotere Peacock's! Deze lag te wachten voor een ondiepe kreek op kleine aasvis, maar mijn Bonnie was ook wel smakelijk!

Tijdens het drillen van mijn Peacock Bass zag ik vanuit mijn ooghoeken 'palingen' naar boven komen om lucht te happen. Het bleek om sidderalen te gaan. 'Kunnen we erop vissen?' vroeg ik aan onze gids. Geen probleem, een enkele haak, een worm, ingooien en binnenhalen vertelde hij ons.

Walter wist een leuk exemplaar te vangen. Even op de foto en weg ermee! 1 Van de gidsen had op dezelfde dag een schok gekregen van 1 van deze sidderalen. Niets ernstigs, maar hij was er niet blij mee kan ik je vertellen!

We besloten te stoppen met het vissen op sidderalen en het weer eens te proberen op de meerval. Onze gids wist bij zijn eerste worp direct een Jundia te haken.

Toen ging het fout! Bij het landen van deze vis met de bogagrip vergat ik het koordje om mijn pols te doen. De meerval begon te schudden en weg bogagrip. De gids moest er ontzettend hard om lachen en gelukkig vond Walter (het was zijn bogagrip) het niet al te erg.

De schemering begon in te vallen en na verschillende Peacock's kreeg ik weer een harde aanbeet op mijn Illex Bonnie 128. De vis sprong meteen het water uit, echter ik had geen idee wat het kon zijn. Eenmaal in de boot bleek het om een Payara-Facao of Payara-Machete te gaan. Deze kunnen slechts 2 kilo worden, dus ik had meteen een flinke van zijn soort te pakken!

Wat een gruwelijk schitterende vis! Een ware rover!

Dat is een gebit waar je U tegen zegt! Ik wist in de schemering 3 stuks te vangen, waarna ik een aanbeet kreeg van een enorme Payara die helaas mijn kunstaas langs de boot wist te lossen. Hetzelfde gebeurde bij Walter, alleen werd ook even zijn kunstaas meegenomen door de Payara!

Door zware regenval en hoge waterstanden worden sommige oevers langs de Rio Roosevel compleet weg gespoeld.

Op een nieuwe stek wist Fronha een prachtig uitziende Pintado te vangen.

Als of het erop geschilderd is!

Klein staartje bij deze meerval.

Nog zo'n schitterende kreek waar we talloze Peacock's wisten te vangen.

Ook de kleinere exemplaren knalden vol overgave op het aangeboden kunstaas.

Een bogagrip is een stuk materiaal wat je ABSOLUUT bij moet hebben als je gaat vissen in de Amazone. Een Peacock Bass uit het water pakken met je hand is vragen om problemen!

Uit het niets doemde deze boerderij op! Gemaakt van tropisch hardhout leek het erop dat het een zeer stevige constructie was. Het was een ontzettend grote boerderij met enorme varkens en vechthanen.

Toen we over de rivier heen 'vlogen' zag ik talloze kleine vissen op springen en Peacock's uit het water springen om het kleine grut te pakken. Binnen enkele worpen stonden we beide met een kromme hengel en wisten we beide onze Peacock Bass goed te landen!

Tijdens het werpen zag ik ineens een enorme groep zoetwater roggen liggen op een ondiepe zandbank. Walter en ik wilde allebei wel eens de strijd aan gaan met deze vissen! Klik op de afbeelding om de video te starten.

Voor mij was het ook snel raak. Een zware jerkbaithengel is niets voor een 'kleine' zoetwater rog blijkt wel! Klik op de afbeelding om de video te starten.

Walter is een blij man met deze vis.

We besloten wat verder op de rivier voor anker te gaan. Terwijl ik aan het gooien was met een Aruku Shad kreeg Walter een knallende aanbeet op zijn bodem montage. In de donkerte kwam deze vis naar boven, een Tambaqui!

Trollend en werpend door de stroomversnellingen heen wisten we verschillende aanbeten uit te lokken. De 1 nog harder als de andere, waarbij natuurlijk de grootste vissen altijd wisten te ontkomen!

Ratelaars zoals de Aruku Shad, Screaming Devil en de Bill Lewis waren favoriet bij de Piranha's.

Ondiepe zandbanken, snelle stroming en diepere stukken: vast en zeker dat daar Peacock Bass zit!

Tijdens het heen varen zagen we al 3 reuzeotters spelen in een stroomversnelling. Toen we terug voeren zagen we ze weer zitten, alleen nu op de oever. We kregen de kans om er 1 van heel dichtbij te zien! Klik op de afbeelding om de video te starten.

Onze gids besloot dat het tijd was om de jungle in te gaan. Hij was 63 jaar, maar sprong door de jungle heen als een 16-jarige. We liepen langs een ondiepe kreek af en konden genieten van al het natuurschoon om ons heen.

Het zat er vol met kleine vis die af en toe werden opgejaagd door 'puberale' Peacocks.

De ideale schuilplaats voor allerlei vissoorten.

We besloten een stuk te gaan trollen. Beide losten we verschillende vissen, totdat ik een denderende aanbeet kreeg op mijn handhengel met een Aruku Shad. Deze vis besloot ook meteen voor mijn andere stuk kunstaas te gaan!

De laatste minuten van het vissen. Terwijl ik stond te gooien, hopend op een Payara, zat Walter met een bodem montage te vissen. Ik hoorde hem ineens roepen dat hij beet had en dat het wel eens een goede vis kon zijn. Na een paar minuten zag ik ineens een rode staart onder de boot vandaan komen, een Roodstaartmeerval!

Toen de vis eenmaal aan het oppervlak lag begon deze te knorren als een varken!

Let vooral op die markante tekening net voor zijn rugvin!

De rode staart waaraan deze meerval zijn naam te danken heeft. De officiële naam is Pirarara.

De laatste vis van de vakantie krijgt zijn vrijheid terug. De zon begon te zakken, de wind nam toe en het was tijd om voor de laatste keer terug te varen naar de Ranch.

De laatste keer terug varen naar de Ranch, terwijl de wind ontzettend hard was en je ogen vol met zand werden geblazen! Klik op de afbeelding om de video te starten.

We genoten nog 1 keer van het geweldige uitzicht en toen vertrokken we richting Porto Velho. Wat een avontuur is het geweest, ongekend!!

Dat was het dan, het visavontuur diep in de jungle van de Amazone op de Rio Roosevelt. Ik heb geen flauw idee hoeveel worpen ik heb gemaakt, maar het zullen er honderden zijn geweest. Het zweet droop tegen de klok van 10.00 uur al van mijn rug totaan mijn tenen en de 'pjung pjung' (zwarte neetjes) zorgde ervoor dat heel mijn enkels en armen onder de bulten zaten. Toch kon dat alles de vakantie niet verpesten. Voor een fanatieke kunstaasvissers zoals mij was en is de Amazone en haar vissen het paradijs! Daarnaast waren de mede-reizigers erg gezellig en hadden we de grootste lol in de avonduren met de nodige Braziliaanse biertjes. Ik denk dat we allemaal terug kunnen kijken naar een zeer geslaagde vistrip. Ook voor de organisator, Bert Goeree met zijn bedrijf Tight Lines (www.tightlines.nl), was het een groot avontuur. Het was namelijk de eerste keer dat hij er zelf naar toe ging en het was dus afwachten wat het resultaat zou zijn. Hij kan, naar mijn mening, terug kijken op een zeer succesvolle trip en ik zag op zijn site dat er in 2011 wederom een trip gaat plaatsvinden.

Voor wie interesse heeft, en ik kan het zeker aanraden, neem eens een kijkje op zijn site. Natuurlijk, deze trip is geen goedkope trip, maar dat kun je ook niet verwachten. Voor alleen de trip was ik om en nabij de €3000,-- kwijt. Hier zit dan wel alles inbegrepen zoals transfers, overnachting op de Ranch, gidsen, boten en eten en drinken op de Ranch. Heb je dan nog niet al het materiaal (vooral kunstaas, dreggen en splitringen) en ben je zo gek als mij, ja dan komen er nog wel een aantal honderden euro's bij, maar dat is het allemaal waard! Ik leef mijn leven van dag tot dag en pak de kansen die ik pakken kan. Ben ik morgen dood, dan hebben andere mensen 'plezier' van mijn hardverdiende centen en dat is nu net niet de bedoeling! Wellicht heb ik makkelijk praten, daar ik geen vrouw, kinderen of duur huis heb en dus wat makkelijker kan gaan en staan waar ik wil. De rovers in het buitenland hebben iig mijn interesse gewekt en hopelijk kan ik nog meer van zulke trips gaan maken in de nabije toekomst!

Nu is het weer tijd om me te richten op de snoeken en snoekbaarzen, al is het wel wennen. Voor iedere 100 worpen hopelijk 1 aanbeet, daar het in de Amazone vaak was dat je binnen 10 worpen een knallende aanbeet kreeg. Ach het went allemaal wel weer, maar 1 ding weet ik zeker: ik ga terug naar de jungle van Brazilië, wederom op jacht naar de Peacock Bass, Roodstaartmeerval en Payara's, want deze trip heeft mijn vissersleven toch echt wel op zijn kop gezet!

Cheers, Thijs van der Sanden

Reacties (9)
Aantal keer bekeken: 10697


1. Geplaatst door: Jan op 21 februari 2012 07:33

Geweldig enthousiast geschreven en dat zie je terug in de filmpjes. Leuk en boeiend verslag. gr. Jan R.


rapporteer

2. Geplaatst door: J.Rijpma op 21 februari 2012 07:33

Wat een geweldige vangsten en omgeving, en prachtig getekende vissen. Erg leuk artikel om te lezen !! Groeten Jan


rapporteer

3. Geplaatst door: Jesper op 21 februari 2012 07:33

He Thijs! Wat een schitterend avontuur heb je beleefd zo te zien! Lees zoals altijd met plezier je verslagen, zo ook deze. Echt genieten! Super om te zien dat je ook deze vissen gewoon met 'ons' kunstaas kunt vangen. SUPER!


rapporteer

4. Geplaatst door: Hugo op 21 februari 2012 07:33

Prachtig geschreven thijs, en je laat je er echt prachtig in opgaan! Super om te zien man! Beleef het zo met je mee! En wat blijven die peacocks toch een prachtige vissen man! grtz hugo


rapporteer

5. Geplaatst door: Jorik op 21 februari 2012 07:33

Mooi dat je zo'n droomreis omzet in werkelijkheid. Prachtig sterke vissen en een waanzinnige omgeving. Het lijkt mij een supervisserij. Je hebt er een mooi verslag van gemaakt.


rapporteer

6. Geplaatst door: Bert op 21 februari 2012 07:33

Ha Thijs, Heb genoten van je verslagen. Tijdens het lezen door voelde ik weer die intense hitte en het gekriebel van de (&*^%#@) insecten, maar de daaropvolgende loeiharde aanbeet maakte weer veel goed! Volgend jaar gaan we richting Guapore, de grensrivier Brezilie en Bolivia. Ik hoop dan net weer zo'n leuke groep en visserij te treffen als dit jaar! Cheers mate, Bert Goeree


rapporteer

7. Geplaatst door: mudas op 21 februari 2012 07:33

Leuk Thijs, mooie vissen, maar ik zie toch liever mooie hollandse meters op deze site...


rapporteer

8. Geplaatst door: Roy op 21 februari 2012 07:33

Dat is echt een fantastisch avontuur geweest, mooie vissen foto`s en filmpjes. Top hoor!


rapporteer

9. Geplaatst door: Dick op 21 februari 2012 07:33

Haai die Thijs. helemaal geweldig zo'n ervaring. Je slotwoorden spreken mij aan. Je leeft nu en geniet ervan. Als je morgen een houten jas krijgt heb je dit geweldige avontuur wel meegemaakt en dat neemt niemand je meer af. Als je 84 bent en in een bejaardenhuis zit dan weet je dit nog en kan je bepaalde aanbeten nog herinneren denk ik. Ik kijk al weer uit naar je volgende avontuur.


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl