Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Zweden, tis niet altijd goud wat er blinkt! Deel2
Geschreven door Lucien de Kroon
25 augustus 2015 21:00

Dag3.

Na een gezellige avond en goede nachtrust was het weer tijd om wat lijnen nat te gaan maken. De weersvoorspelling was gunstig en we besloten een meer te gaan verkennen waar nogal wat snoekbaarzen zouden huizen.


Gereed om weer op pad te gaan!

Nadat we eerst de benodigde vergunningen gehaald hadden en gelijk wat proviand ingeslagen hadden hoefden we nog maar een klein stukje richting de helling.



Eerst de vergunningen aanschaffen en proviand inslaan!

De helling was prima en het traileren verliep voorspoedig, het feest kon beginnen.


Prima helling!

Met een lekker zonnetje in het gezicht was het goed vertoeven op het water en we hadden goed vertrouwen in. Met grote regelmaat zagen we op de dieptemeter scholen aasvis tegen het talud staan van 5 tot 10 meter maar voordat we vriend snoekbaars zouden belagen wilden we eerst de prachtige rietkragen uitwerpen die dit meer rijk was.

 


Het stinkt naar snoek!


Wat een schitterende omgeving!

Nadat we een uur of twee geworpen hadden en met twee boten geen enkele aanbeet hadden weten uit te lokken besloten Peter en ik te gaan slepen misschien dat dit uitkomst zou bieden.

 


Peter, gefocust de kant uit werpend!

De wind begon aan te trekken en nadat ik een snoekje van pakweg 60 cm gevangen had op een Wacky 15 besloot ik richting twee eilanden te varen om daar ik de luwte te kunnen vissen. Mijn dieptemeter scherp in de gaten houdende voer ik langzaam tussen de eilanden door die 100 meter uit mekaar lagen, in de verwachting dat ik er tussendoor zou kunnen slepen. toen ik binnen 2 seconden de diepte zag verschieten van 2,8 naar 0.4 wist ik dat ik in de problemen zat en aangezien ik geen elektrische trim op mijn motor heb zitten kon ik niet snel genoeg reageren en kon ik niet verhinderen dat mijn schroef net 1 steen raakte.

F.ck dat was net niet de bedoeling zei ik tegen mijn maat maar ja dit kan nu eenmaal gebeuren. Gelukkig was de schade beperkt gebleven. We namen contact op met de andere mannen om ff wat te gaan eten op het eiland waar we voor lagen. We besloten even te gaan verticalen op een plek waar ik veel vis zag liggen op 4 m, tot de mannen zouden arriveren. Ik liet mijn shad zakken en binnen 2 m kreeg ik een harde aanbeet. Ik was zo beduusd dat ik veel te laat aansloeg waardoor ik de vis verspeelde maar we waren effe flink wakker geschud.

 


Een mooie zander van 4 m diepte!

Na eerst gerelaxt en wat gegeten te hebben op het eiland gingen we super gefocust aan de slag op de plek waar ik de aanbeet had gehad. Het duurde niet veel lang of de eerste vissen kwamen binnenboord.

 


Dit slag vingen we de hele dag door!

Ook bij Lambert en Justin kwamen de eerste vissen binnen en we wisten dat we een goede stek gevonden hadden.

 


Stoere stekels!


Even beschutting zoeken voor een korte depressie. Een kleine voorbode van wat er nog zou gaan komen de rest van de week!

De rest van de middag en avond bleven we onze visjes vangen zowel met de hand als met de steunhengel en we hadden een superdag die we afsloten met 58 vissen perfect verdeeld.

 


Een fraaie 80er die de 18 cm lange Sinco Bandsma shad niet kon weerstaan!

 


Lambert met de enige werpend gevangen snoek van de dag!

 


Een fraai exemplaar die hard over de Fox shad heen schoof!

Baars snoek en voornamelijk snoekbaarzen hadden tijdelijk de binnenkant van onze boten gezien en nu was het tijd om terug naar ons huisje te rijden voor een welverdiend biertje!

 


Doorgaan tot het laatste daglicht!

Dag 4.

Het weer was gruwelijk omgeslagen en we zouden de rest van de week windkracht 5 met regen krijgen. Dit was nu juist niet wat we verwacht en zeker niet op gehoopt hadden want hierdoor word het vissen op de grote meren zoals het Vänern bijna onmogelijk en levensgevaarlijk.

 


Justin wist nog snel het reetje van een reetje te fotograferen Lachen!

We besloten later in de morgen toch maar te gaan en we zouden kijken of we ergens in de luwte zouden kunnen vissen. De slagregens onderweg maakte ons duidelijk dat we met een serieuze weersverandering te maken hadden die geen positieve invloed op de vangsten zou hebben.

 


Zware regenbuien teisterden ons op de weg en op het water!

De trailerhelling was zo gevonden en 20 minuten later lagen we op het water. Nadat Lambert en Justin gelijk naar de luwe kant voeren probeerden Peter en ik het eerst op de windkant. De wind was echter zo sterk dat ik meer aan het sturen was dan dat we konden werpen op snoek zodat ook wij niet anders konden doen dan de luwte op te zoeken.

 


Peter wist een snoekje tussen de waterplanten vandaan te toveren!

We probeerden op de ondiepe platen tussen het fonteijnkruid en waterplompen wat snoeken vandaan te trekken maar het ging erg moeizaam. Peter wist 3 snoekjes achter mekaar te vangen terwijl ik aanbeetloos bleef.

 


Er volgden al snel nog twee van dit slag!

 


Lambert met de grootste van de dag die een langzaam geviste shad wel zag zitten!

Na uren geworpen te hebben besloten we richting de ingang van het Vänern te gaan om ons geluk bij de daar aanwezige eilanden te beproeven. De wind leek wel aan te trekken wat ons deed besluiten niet verder dan de opening te varen omdat het te gevaarlijk zou zijn. Een prachtig eiland bestaande uit onderwater rotsblokken lag voor ons en met de elektro op standje 5 voer ik tergend langzaam tegen de wind in zodat we het perfect konden uitwerpen.

 


Even in het kielzog van een kustvaarder!

Het linke was echter dat de diepte erg in hoogte wisselde en ik continue de bodem in de gaten moest houden wat makkelijk ging in het kraakheldere water.
Het was Peter die een harde aanbeet wist uit te lokken. Die Vänern snoeken vechten als een dolle en je hebt dan ook echt plezier van je vangst.

 


Groot opvallend kunstaas in kraakhelder water schrikt niet bepaald af!

We bleven doorvissen maar het bleek wederom erg moeizaam de vis los te peuteren. Na het gehele eiland afgevist te hebben kreeg ik eindelijk die langverwachte beuk op mijn grote gifgroene Boneyard twister en ik was helemaal happy,

 


Eindelijk die langverwachte beuk op je hengel!

Ik was van die hatelijke 0 af! Na het eten voeren we terug omdat het weer verslechterd was en we niet meer zonder gevaar konden vissen.


Heerlijk om even te kunnen schuilen voor de regen en droog je eten te kunnen opeten!

Op de locatie waar we gestart waren wist ik nog een kleine snoek op een Slider te verschalken maar daar bleef het bij en met 5 snoeken voor ons en 4 snoeken voor Lambert en Justin besloten we de handdoek in de ring te gooien.


Tijd om te vertrekken naar droger oorden!



Uiteraard werd alles op de gevoelige plaat vastgelegd!

Dag 5.

Omdat het toch weer erg slecht weer was sliepen we uit om in de vroege middag weer naar het snoekbaars meer te gaan.

 


Hier viel het weer nog mee

Eenmaal op de helling aangekomen bleek het weer mee te vallen maar eenmaal op het water viel het vies tegen.

 


Eenmaal op het ruime sop kwamen we erachter dat het bar slecht weer was!

Windkracht 5 oplopend naar 7 met regen is nu niet bepaald het ideale weerbeeld wat je voor ogen hebt als je wilt gaan verticalen. Door het woeste weer besloot ik de steunhengel maar achterwege te laten en me alleen te focussen op de handhengel.




Zwaar bevochten vis!


Tegen we wind in terugvaren naar je stek was een erg natte belevenis!

Om een heel lang verhaal kort te maken was het BIKKELEN met hoofdletters. We lieten ons met de wind meevoeren met zwaardere loodkoppen om nog enigszins te kunnen vissen want er tegenin was simpelweg onmogelijk.

 


Deze klapte goed op de shad. Subtiele aanbeten gingen verloren in de ruige weersomstandigheden!

Ook bij Peter en Justin, die mijn boot hadden meegekregen omdat ik ook graag een keer met Lambert wilde vissen, was het zeer spaarzaam. Met 14 vissen in totaal over 2 boten was het dan ook gewoon slecht te noemen en met hetzelfde weer in het vooruitzicht voor de dag erna reden we enigszins bedrukt terug.

 


Een zeer welkom biertje na een dag hard werken!

Dagen 6, 7 en 8.

De temperatuur van het oppervlakte water van de grote meren was met 2 graden gedaald wat de moed ons in de schoenen deed zakken. Omdat het weer eerder slechter werd dan beter besloten we dichterbij huis en meer in de namiddag en avond te vissen.


Justin met een kleine moskop!

In dit meer konden we redelijk in de luwte achter een groot eiland liggen een nadeel is echter dat je met twee boten erg snel uitgevist bent en de vissen het geklik van de dieptemeters gaat herkennen want de hoeveelheid aanbeten liepen op deze plek met de dag zienderogen terug.

Ook hier lusten ze de Lunkercity Saltshaker wel!

We waren blij als iedereen 1 of twee visjes wist te vangen tijdens zo’n natte sessie en dat je niet blankte. De laatste dag, was maandag. Het weer was helemaal waardeloos en leek er een tandje bij gezet te hebben. De regen was gelukkig verdwenen echter de wind was doorgeschoten naar 8 bft tot 10 bft.

In een ultieme poging deze laatste uren toch te kunnen vissen hebben we de boten getrailerd maar toen de boot van Lambert losschoot en tegen de rotsen lag te dansen besloot ik dat niet verantwoord was! Ik wilde mijn spullen hiervoor niet wagen en ik draaide mijn boot weer op de trailer. Ook Lambert lierde zijn boot er weer uit en onverrichterzaken reden we terug naar huis.


Windkracht 8 tot 10 deed onze hoop op een mooie visdag vervliegen! Onverantwoord om zo het water op te willen! Veiligheid voor alles!

Wat een roemloos einde van de vakantie en wat een vreselijk slecht weer hebben we gehad. Gelukkig hebben we ons prima vermaakt alleen waar je in eerste instantie voor komt dat viel vies tegen dit keer. Dit weerhoud ons echter niet om het een volgende keer weer te proberen maar reken ermee dat je het weer NOOIT in de hand hebt.

De spullen werden opgeruimd en de boten alvast ingepakt zodat we de volgende dag niet teveel meer hoefden te doen. Voor de laatste keer een lekker zelfgemaakt broodje eten, een lekker vers bakkie koffie drinken en gedag zeggen tegen het huis. Het was tijd om de terugreis te aanvaarden.

 


Het restaurant op de boot was super!

Zweden, , het huisje was TOP en ondanks het slechte weer en slechte vangst komen wij zeker terug in de wetenschap dat het vele malen beter kan!

 


Op de terugweg naar huis. Ondanks het slechte weer is de tijd voorbij gevlogen!

 

Mocht je willen gaan vissen in Zweden en de zekerheid willen hebben dat je vakantieadres goed is verzorgt dan kan ik Henriëtte Nieuwenhuis van harte aanbevelen.

Je krijgt bij een van haar huizen ook een map met daarin alle benodigde info waar je de benodigde vergunningen halen kan, pinlocaties, supermarkten, ziekenhuis of huisartsenposten en mega belangrijk de coördinaten van de meeste in de buurt liggen de trailerhellingen die je zo in je TomTom kan invoeren dus geen geknutsel met kaarten oid.

Mocht het zo zijn dat de huisjes reeds gereserveerd zijn dan zal ze haar uiterste best doen om een andere woning in de buurt te vinden zoals ook bij ons het geval was!

U kunt haar bereiken onder haar naam, Henriëtte Nieuwenhuis op Facebook

Of op telefoonnummer: +31 6 18458920

De huizen kun je vinden op www.huisvarmland.com 

 

Aan iedereen, veel kromme hengels, strakke lijnen en heel veel vis toegewenst!

Geniet van je hobby en ga respectvol met de vis om!

Met roofvisgroeten

Lucien de Kroon.

Reacties (4)
Aantal keer bekeken: 3968


1. Geplaatst door: Stefan op 29 december 2019 16:31

Ja idd heb je het weer niet in de hand, daar moet je een beetje geluk mee hebben. Ik vind het weer een erg leuk verslag. Niet alleen foto's van het vissen maar ook van de omgeving en de beleving naast het vissen. Overigens is het zo te zien niet bij slechts een biertje gebleven...


rapporteer

2. Geplaatst door: mats op 29 december 2019 16:31

Zo zie je maar dat een Belgich jupilertje altijd welkom is. En dat het in Zweden ook niet altijd roze geur en maneschijn is. Zoals velen schrijven dat het altijd een zeer goede en vele vissen gevangen worden. Mooi verslag Lucien,met de werkelijkheid.


rapporteer

3. Geplaatst door: Dick op 29 december 2019 16:31

Ook zonder dikke meterbakken kan het genieten zijn. Maar dat ze ook in Zweden niet zomaar de boot inspringen is met dit verslag ook wel weer eens bewezen. Goed je huiswerk doen zoals Lucien gedaan heeft is ook niet voldoende. Onvoorspelbare factoren zoals het weer zullen een dergelijke trip altijd onzeker maken. Maar misschien is dat juist ook wel het leuke eraan. Het onvoorspelbare, het onvoorziene, het onverwachtse... Het heet vissen en geen vangen is een cliche maar o zo waar. Mooi verslag Luus.


rapporteer

4. Geplaatst door: Wouter op 29 december 2019 16:31

Wij zijn een aantal weken eerder geweest dan jullie. Qua weer ging het nog, maar bij ons was het juist de te lage watertemperatuur die roet in het eten gooide. Erg passieve snoeken. Nu was het de bedoeling volgend jaar eind mei te gaan omdat de weersomstandigheden dan vaak beter zijn. Maar nu ik dit lees... Mooi verhaal en dito foto's Lucien.


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl