Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Vissen op Aruba "mijn eiland" deel 1
Geschreven door Sander van der Wal
13 april 2005 00:00

Toen ik vorige keer in april mijn “thuis” verliet zat ik te balen, ik had op de laatste dag een flinke aanbeet gehad van een grote vis. Helaas heb ik die vis nooit gezien en zelfs in het vliegtuig zat ik toen nog te balen. Waarschijnlijk was het een Wahoo (mulato bij ons) geweest, mijn vader heeft er “vorige eeuw” ooit een binnen weten te halen en het zijn gigantische vechters.

 

De mulato die mijn vader in de jaren 80 ving. 

Enfin, we “trollen” dus met onze kleine zeilbootjes in het warme Caribische water rond mijn eiland, Aruba. We vangen vast niet zo veel als de echte “gamefish-boten” maar het zeilen op zich is al leuk, laat staan als je dan ook nog vis vangt op je handlijn. Die baal is in april nog best even blijven hangen en toen ik mijn ticket had geboekt om de kerst en oud en nieuw gezellig bij de familie te gaan doorbrengen was ook een van de voornemens om er mijn gram te gaan halen.

Echter, sinds april is er toch wel wat in mijn “visbeleving” veranderd. Ik ben steeds meer gaan vliegvissen, eerst op witvisjes en langzaamaan steeds meer proberen. Op het moment is dan ook mijn voorkeursmanier van de watervriendjes achter de schubben zitten, het “jagen” met de vliegenlat. Ik bezit inmiddels meer dan 1 hengel en laat ik nou ook een hengel in de wat zwaardere klasse hebben. Ik ben dan ook stellig van plan om maakt-niet-uit-wat op de vliegvishengel te gaan vangen. Zoals een ieder die dit leest ben ook ik gezegend met toegang tot een PC en een aansluiting op internet. En als ik een ding geleerd heb de afgelopen jaren dan is het wel dat Internet het medium bij uitstek is om informatie te vinden over alles wat je maar wilt weten. Vliegvissen in het Caribisch gebied, het schijnt het summum van genieten te zijn….. Enig zoeken levert me dan ook wel wat feitjes op. Barracuda, Jacks (oa Permit), Snappers, Tarpon en Bonefish zijn mogelijke vangsten, waarvan Tarpon, Permit en Bonefish misschien wel de geduchtste tegenstanders van de vliegvisser (kunnen) zijn. Gelukkig zijn er op het Internet ook plaatjes te zien en kan ik mijn toekomstige slachtoffers al eens bekijken. De Permit heb ik nog nooit gezien op mijn eiland, wel kleinere Jacks, maar Permit nog nooit. De Tarpon zit er wel, maar waar? Daar heb ik geen beeld van. Aangezien we thuis geen motorbootje hebben vrees ik dat Tarpon moeilijk zal gaan. Maar die derde, die bonefish, dat koppie ken ik! Toen ik nog een klein manneke was ging ik wel eens met een sleepnet vanaf de kant rondjes trekken. Een enkele keer vingen we dan zo´n Bonefish, “Warashi” heet hij op Aruba.

Goed nadenken en reconstruerend had ik ook wel een beetje idee waar ik ze zou kunnen vinden. Echter mooie flats zoals je op foto´s van andere landen ziet zijn er niet/weinig op Aruba. Enfin, de Bonefish zou dus ook op de verlanglijst komen en in de aanloop naar de vakantie heb ik dan ook diverse spullen er voor aangeschaft en op een Amerikaans forum de spaarzame informatie over mijn eigen eiland verzameld. Een goede backing op een goede reel, een aftma 8 glaslijn en wat bonefish-flies van ebay. Dat waren de belangrijkste nieuwe materialen.

 

16 december, ik land op het vliegveld en zoals gewoonlijk ben ik weer als allerlaatste door de douane. Altijd lastig om hengels mee te nemen naar zulke eilanden, van off-sized bagage weet niemand ooit waar je die in ontvangst kan nemen. Mijn pa staat me op te wachten en we gaan samen naar huis. Altijd weer een fijn weerzien met de ouwelui. Het is goed om thuis te komen. Natuurlijk ben ik in de ban van het vissen en mijn pa houdt er ook wel van dus hij denkt mee en we bedenken een mooie spot om zo snel mogelijk eens samen te gaan kijken of ik er een vliegje kan werpen. Ook het slepen komt ter sprake, mijn vaders Sunfish (zeilbootje) is echt oud aan het worden. Vroeger moest hij af en toe nagekeken te worden de laatste jaren is hij meestal wel weer lek en moet ik eerst met epoxy aan de gang willen we 2 bootjes hebben. Was dat eerst nog eens per jaar, sinds april zijn er alweer scheurtjes en gaatjes bijgekomen. Maar ja, vissen met de ouwe is mij zo kostbaar dat ook dat er dan maar weer bij hoort.

 

De 17e komt-ie speciaal wat eerder uit zijn werk en om 17.00 uur staan we dan op die plek waar ik mijn eerste vliegvis-ervaringen in tropisch water ga opdoen. Het is vreselijk spannend, er is heel weinig wind en dat is gek voor Aruba. Overal is activiteit aan het oppervlak, maar wat voor vissen zijn het? Zo hebben pa noch ik ooit naar onze zee gekeken. En dan weet ik het haast zeker, ik zag een typische Bone-staart uit het water pieken. Heel even maar en vrijwel rimpelloos, tailen heet dit bij onze amerikaanse visvrienden. Volgens mij zitten er Bones!!! Pa lacht er om, eerst vangen, dan zien, dan geloven is zijn motto. Ik blijf fanatiek werpen (blindcasten) tot het echt te donker wordt om door te vissen. Ergens in de schemer heb ik zelfs het idee dat ik dankzij mijn polaroid bril toch echt een bonefish vlakbij zie zwemmen, maar voor ik hem aan kan werpen is hij alweer weg, verbeelding? Die eerste avond vissen levert me 0 vissen op. Toch ga ik tevreden naar huis, ik weet nu dat ze er zitten, ik ben overtuigd van mijn gelijk en nu moet ik het ook zien te bewijzen.

De volgende ochtend sta ik al vroeg in mijn eentje op dezelfde plaats. Ik zie geen vis en vang nog minder, maar eind van de middag zal pa wel weer mee gaan. Hopelijk dat ik hem kan laten zien dat je ook op Internet kunt leren hoe je vis moet spotten. Ik had het tailen namelijk gezien in een artikel op Internet. Om de druk wat op te voeren heeft mijn vader tijdens de lunchpauze mijn oude net gezocht en klaargelegd, ook mijn moeder wordt enthousiast en als het mij niet lukt er een te vangen dan wil mijn vader (nieuwsgierig als hij is) het net een keer rondtrekken als ik denk dat er wel Bonefish zit, puur om te zien wat al die golfjes en rimpels nou veroorzaakt.

Tegen vijven sta ik dus weer aan het water. Vader en moeder zijn mee, en pa heeft mijn werphengeltje geleend met een plugje om toch ook wat te kunnen vissen. Ik sta al een halfuurtje in het water en dan zie ik er weer een denk ik. Een kleurloze staart prikt door het oppervlak. Ik maak mezelf klaar en probeer de plek aan te werpen. Helaas waait het vandaag normaal en dan is het nog best lastig werpen. De worp mislukt en ik zie geen tekenen meer van de vis. Toch blijf ik het proberen, dan maar gewoon blindcasten (werpen zonder een vis te zien) in de hoop op een aanbeet. En dan, een kwartier nadat ik de eerste vin zag…. Ik werp en potverdorie zeg, ik overwerp iets. Want op het moment dat de lijn op het water uitrolt schieten er halverwege de lijn een paar vissen weg. Wat het waren? Geen idee, maar geen heel kleine visjes aan de boeggolfjes te oordelen. Duidelijk iets wat schrok van de lijn en nu in elk geval niet meer in de buurt is. Balen? Of is dit juist de bevestiging dat ze op dit kleine “flatje” wel af en toe komen om te eten? Het wordt zes uur en de zon begint de horizon te naderen. Hij gaat bijna onder als ik toch weer wat activiteit meen te zien. Blijven blindcasten in die richting, laten we maar hopen dat het lukt. Alleen weet ik ook dat mijn vader zo wel naar me toe zal komen om voor te stellen om dat net dan toch maar rond te trekken, als de zon onder gaat, is het binnen 20 minuten goed donker en dan kan het niet meer.

Nog een worp, pa is nog niet in de buurt. Hee, tikje? Voelde ik iets aan mijn lijn? Ik twijfel en strip snel door. Nee, waarschijnlijk verbeelding of een stukje wier of een krabbetje. Ik werp nog een keer in dezelfde richting. Weer dat tikje, weer geen gevolg. Nou, nog iets verder proberen te werpen dan maar. Moeilijk hoor, met wind toch ver te werpen. Regelmatig slaat de vlieg bij de achterslag dan ook in het water, maar dit keer lukt het aardig. Ik werp een voor mijn doen flinke afstand. En dan, een tikje en nu zit ik wel achter wier, want het blijft wat zwaarder… Nee, wacht even, het voelt alsof het beweegt! En dan, je hengel gaat in ene met de top (als een kompasnaald naar het noorden) naar het water. Oef, dit is geen voorn…. De lijn schiet door de vingers, wauw, dat voelt krachtig. Dan in ene nog meer druk op de hengel, waarom hoor ik die reel nou niet? Ik kijk omlaag en de lijn zit achter de fighting butt gehaakt. Voor ik het besef is de vis weg, snel strip ik de lijn binnen. Tippet (orvis 0x, 15lbs) heeft duidelijk de krachten van deze vis niet weerstaan en weg vlieg, weg vis…. Een beetje balend, maar toch geeft het moed. Ik had een aanbeet, ik had hem zelfs gehaakt, wat het was? Ik hoop natuurlijk op die Bonefish, maar in hoeverre ik dat kan bewijzen? Niet, ik heb nog nooit een Bonefish gehaakt en gevangen. En dus kan ik niet zeggen hoe het voelt. Maar het was sterker dan een snoek, dat weet ik wel.

En ja hoor, niemand had het gezien natuurlijk, maar Papa komt er al aan om te zeggen dat het tijd wordt om dat net er eens langs te halen. Vol overtuiging zeg ik dat ik net een aanbeet had, mogelijk Bonefish en dat we dat net maar laten zitten tot een andere keer, ik wil het gewoon doorproberen. Tja, wat ik wil, maar dat net moet nu getrokken worden, anders wordt het te donker (het schemert al en het laatste randje van de zon is verdwenen). En uiteraard klets ik uit mijn nek als hij geen Bonefish te zien krijgt… Dan gelooft ie er niks van en vliegvissen is ook niet echt productief (krijg je dat soort plagerige opmerkingen). Maar goed, ik doe alsof ik zeker ben van mijn zaak en zeg dat ik toch nog liever even werp en beloof dat voor ik terug ga er een Bonefish gezien zal worden door mijn vader.

Ik werp lekker door, het is gelukkig altijd aangenaam op Aruba en mijn pa heeft het eigenlijk ook wel naar zijn zin met dat plugje geloof ik. Hee, daar bewoog wat, of was het de wind? Nog maar eens iets naar die kant werpen. En dan…. Ja, ik voel een tikje, even wachten, nog iets druk, rukje en de haak zetten. Nou, laat die lijn dan ook maar meteen los. Alsof je langs de A2 staat te vissen en je een voorbijgaande auto haakt. Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr daar gaat-ie! Ik zie een mijn lijn als een mes uit het water komen tot vlakbij waar de vis zit en dan ontstaat daar een ontzettende V-vormige golf. De V gaat behoorlijk snel recht van me af. Je ziet niks boven water uitsteken, maar er zit duidelijk iemand aan het andere eind van de lijn die niet blij is met het krabbetje wat hij net even dacht te eten. Wegwezen denkt mijn tegenstander volgens mij.

 

Ergens in de schemer zwemt een felle tegenstander die maar lijn blijft nemen 

Ik heb al wel wat vis gevangen op de vliegenlat, een forel van tegen de 60 maakte grote indruk op me op een forellenput en een heleboel knappe voorns op licht materiaal. Ik was erbij toen mijn vismaat een 90-er snoek binnen haalde op zijn vliegenlat, maar een vis die echt de backing meesleurt, en dan bedoel ik ook echt meesleuren, dat heb ik zelden gezien. Dit is echt wel sensatie. Probeer maar eens wat, ik krijg een paar keer een flinke dreun op mijn vingers van de slinger op mijn reel… Dat doet verrekte pijn zeg! En er is ook even geen stoppen aan. Dan eindelijk vinden mijn vingers de juiste positie om iets bij te kunnen remmen op de zijkant van de reel, doodeng vind ik dat, want hoe weet je hoeveel je bij kunt remmen? En langzaam mindert het aantal omwentelingen per seconde, het gegil van de slip valt langzaam weg. Hij komt tot stilstand… Ik heb hem getemd! Maar dan? Een voorntje of een forelletje, daar strip je de lijn langzaam bij binnen en het gaat wel, maar iets in me zegt me dat met zeker 50 tot 100 meter backing eruit (ik heb geen idee hoever, de vis en boeggolf verdwenen in de schemer en op 60 meter afstand ging de boeggolf onder) het geen goed plan is om binnen te gaan strippen. Dat wordt een onoverzichtelijke knoop als je nu al die lijn voor je voeten in zee stript. Dus er is maar een oplossing voor te bedenken en dat is dat ik de vis toch hierheen moet krijgen terwijl ik op mijn reel opspoel… Voor de niet vliegvissers onderons, er zit geen slip op een reel die ervoor zorgt dat de vis weg kan terwijl je binnenhaalt, het gaat 1:1 en als je de slinger vast hebt, dan blokkeer je de lijn om uit te kunnen lopen. Ik ga het proberen, op gevoel dan maar, beetje naar je toe trekken, hengel zo haaks mogelijk dat als de vis ervandoor gaat de hengel gaat buigen en je iets van tijd hebt om te beseffen dat je dat slingertje los moet laten. Ik begin aarzelend op te winden, voel ik daar al weer een run aankomen? Het is mijn eerste drill met een dergelijke vechter op de vliegenlat en ik kan je vertellen dat niet alles zo weloverwogen/handig en/of doordacht ging als dat ik nu doe voorkomen. Maar goed, je voelt het achteraf gezien wel een beetje aankomen en als ik al een redelijk stukje lijn binnen heb (ondertussen zwom de vis ook wel, maar gelukkig een beetje parallel aan mij en niet van me af) schrikt-ie toch weer op. En huppatee, daar gaat ie weer, lijn komt helemaal het water uit en aan de boeggolf te zien heb ik de buit toch echt nog niet binnen.

Uiteindelijk lukt het wel om de vis vlakbij te krijgen en op een gegeven moment lijkt het wel of ook de vis zich berust in zijn/haar lot. Nog een beetje heen en weer zigzaggend heb ik hem nu aan de oppervlakte in het oog en ik heb eindelijk het gevoel dat ik de baas ben.

 

Met een golfje mee trek ik hem op de kant en Pa en Ma staan met open ogen te kijken (in tegenstelling tot mezelf op de foto). Moeders had het snel door dat ik beet had en genoot er echt van, ze had zelfs enkele foto´s geprobeerd te maken tijdens de drill.  We laten de vis weer zwemmen en ik pak de boel in, het is inmiddels donker en om nu in het donker te gaan blindcasten in de wind, dat trekt me niet zo. Mijn ouders zijn helemaal verbaasd, mijn vader vooral vindt het erg tof dat ik een specifieke vis wilde vangen en het dan ook nog voor elkaar krijg om die vis te vangen.

 

ik geloof dat ik niet tegen flitsen kan. 

toch een ding geleerd van good old Rex? Ik hoop dat dit dan ook het enige is….

Zeeeer binnenkort deel 2 te lezen op deze site!

Met vliegvisgroeten.

Sander "Arubaman" van der Wal

Reacties (3)
Aantal keer bekeken: 6134


1. Geplaatst door: Maurice op 31 januari 2011 13:17

Hey leuk man die foto's. Ik wil op aruba gaan wonen en ben ook dol op vissen nou lijkt mij dat ook super geweldig om op aruba te vissen alleen heb je er een vergunning voor nodig of kan je gewoon vissen als je wilt. Met vriendelijke groet, Maurice
rapporteer

2. Geplaatst door: Cees op 8 april 2011 21:31

Op Aruba is alles wat vissen betreft gratis geen vergunning en haaien aan de oostkant vangen wel met een lijn niet met harpoen meestal wordt gevist. Met catrol en ballon aan de westkant. Ik vis met match- karper- en railhengel ook wickle picker voor hele grote jongens moet je de zee op rond de 5 km Mvgr Cees Ps woon hier nu 3 jaar
rapporteer

3. Geplaatst door: paul den broeder op 12 augustus 2014 12:51

Hallo Ik wil ook me hengel mee nemen nAr aruba Wat voor aas gebruik je on vis vangen daar mail is terug Dit mijn mail paulbroeder51@gmail.com Gr paul
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl