Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Vissen op Aruba "mijn eiland" deel 6
Geschreven door Sander van der Wal
27 april 2005 00:00

De dagen die volgen ga ik nog een keer vissen met de boot, Pa en Randy gaan ook mee. Ook voor de kust blijken de Barracuda´s dit keer aardig los te zijn, ik heb in totaal twee vissen in de boot, Pa en Randy weten er een binnen te halen. Verder heb ik nog 2 missers en zij hebben ook nog een aantal “strikes” waarbij ze hard door de aasvissen heengaan.

 

picuda op het achterdek

En weer terug de zee in. 

Ook ga ik nog vrijwel elke dag op pad, ´s morgens vroeg op jacht, zoekend naar bones. Ik zie er af en toe wel een maar het komt niet tot aanwerpen, laat staan een echte confrontatie… Wat zijn ze toch schichtig die Bonefishen. Wel vang ik een paar keer een snappertje en met de nieuwe vliegen van Daan weet ik ook nog een leuke barracuda te haken en te landen.

 

Zo vordert de vakantie en komt de ochtend waarop ik met Joe heb afgesproken. Normaal ben ik om 6 uur al aan de waterkant, maar het regent toch wel zo hard, dat ik besluit om er pas om 6.30 te zijn, de afgesproken tijd. Het regent nog steeds heel hard en geloof mij, regen op Aruba is erg hard als het goed regent. Binnen een paar tellen ben je zeiknat, helemaal doorweekt. Joe is er dan ook niet, ik weet niet in welk hotel hij zit, maar het dichtstbijzijnde hotel is toch zeker een kwartier lopen en ik kan me voorstellen dat je dan niet door de regen gaat. Ik besluit lekker droog onder een strandhutje te wachten. Tegen 6.45 als het toch echt al een beetje licht begint te worden lijkt de bui iets af te nemen. Het regent nog wel, maar nu een gemiddelde harde regenbui naar Nederlandse maatstaven, en dat is toch al een stuk minder hard dan die tropische regenvloed. Dat wordt niks met vissen vrees ik, zolang het regent zul je weinig vis kunnen “spotten” en de jacht op bones heeft een groot visueel aspect. Ik blijf nog even wachten onder het afdak, ik heb toch vakantie. En ja hoor, tegen 7-en komt daar door de regen een kerel aangelopen met zijn hengel bij zich, een “canopy” van plastic aan en de regen het hoofd biedend komt Joe erbij zitten onder het afdak. “boy, what a weather.” zegt hij. Hij grabbelt in zijn vliegvisvest en ik krijg een plastic bakje in mijn handen gedrukt. Hij was niet van plan te gaan vissen met zulk weer, maar hij wist dat ik krap in vliegen zat dus had hij maar even doorgebeten en toch hierheen gekomen. Het bakje bevat een stuk of 20 bonefish-vliegen, “I have a lot of these”, zegt hij, “so why not share some with you”…. Geweldig, en dan te bedenken dat ik hem vervloekte die eerste keer dat ik hem zag. Hij zegt dat hij nog moet ontbijten en we gaan samen met de auto naar een tentje om koffie, pancakes en sausage te eten. Een lekker Amerikaans ontbijtje in afwachting van wat het weer gaat doen. Het blijkt echt een alleraardigste kerel te zijn, “You´re a student, so I´ll treat” en hij rekent af. Het weer is al wat beter en we gaan alsnog de hele ochtend op pad. Ik laat hem enkele stekken zien waarvan ik denk dat ze goed zijn en samen vissen we ze af. Zonder resultaat helaas, maar hij is enthousiast over de stekken en bevestigd mij dat er op Aruba inderdaad wel meer stranden zijn met Bonefish-potentie. Niet de ideale flats, maar als je er toch toevallig bent… Dan kun je het er best proberen.

 

Een favoriete stek, links de uitloper van "mijn" mini-flat, in het verlengde ervan een ondiepte (begint achter het bootje en strekt zo uit langs de kust) en rechts een kleine lagune met mangrove bomen.

Rond een uur of twaalf nemen we afscheid, we beloven elkaar te blijven mailen en als ik ooit richting Amerika kom moet ik dat zeker melden, kunnen we samen Steelheads gaan vangen. Hij komt helaas niet meer naar Aruba voor ik weer terugvlieg naar Nederland, maar een leuk contact is gelegd.

 

Ook voor mij begint het eind van mijn verblijf in zicht te komen, ik ga eind middag nog een keertje naar een mooie stek en zie er bij aankomst al een staart uit het water steken.

 

De zon die bijna in het water zakt, als hij het water raakt hoor je hem sissen.

Sissss, nu wordt het heel snel donker in de tropen

 

Meer dan een uur belaag ik het kleine zandbankje op deze stek met vliegen, ik zie af en toe wel boeggolfjes (helaas niet in de buurt van mijn haak) en af en toe schrikt er vis op als de lijn er duidelijk overheen geworpen is. Met de schemer wordt het ook steeds lastiger en ik zie steeds minder activiteit. Het blijft bij die ene staart toen ik aankwam en af en toe wat waterverplaatsing. Het wordt langzaam aan zo donker dat je niet eens meer zeker bent waar je vlieg land, toch heb ik zo´n gevoel dat ze er zitten, op deze stek is maar een klein zandbankje (een mini-flat) en ik blijf het dus toch nog even proberen. Met een mooie vlieg van Daan erop, ik werp voor de zoveelste keer het schemerdonker in. Dan denk ik iets te voelen, is het een tikje? Nog een keer een strip. Nee, niks, Of toch? Snel plaats ik de vlieg weer dezelfde kant op. En weer heb ik het gevoel dat er iets achteraan zit, het kan natuurlijk ook een krabbetje zijn. Ook ditmaal niks en ik werp nog maar een keer dezelfde kant op. Ben ik nu paranoïde aan het worden of had ik toch echt een kleine aanbeet? En dan voel ik het weer, een zacht tikje op de lijn, ik geef een rukje, misschien lukt het wel de haak te zetten. Ik wil weer verder strippen. Nu voelt het alsof er wier aan de haak zit, maar op het moment dat ik zachtjes iets meer druk geef…. Het water beweegt en de reel begint te ratelen! Beet! Nu is het helemaal spannend, geen idee wat het is, het is al behoorlijk donker en ik heb dus ook geen idee hoe ver of wat. Ik begin het gevecht met een onbekende tegenstander. Het lijkt eerst op een flinke barracuda, de reel ratelt maar niet constant, geen vis die van plan is als een fiets ervandoor te gaan zonder stoppen. Ik krijg de run vrij snel onder controle en begin binnen te halen. Het duurt even, hmmm toch meer backing dan ik dacht. En als de vliegenlijn dan volgt lijkt het wel alsof ik deze strijd vrij makkelijk gewonnen heb. Ik schat halverwege de vliegenlijn, dat ik ineens toch de hengel weer voel buigen, ik laat het handletje los, en er begint toch weer een flinke run. De backing komt langs zetten en het gaat er hard vandoor. Toch meer weerstand en gevecht dan ik aanvankelijk dacht. Maar ook deze run stop ik weer vrij snel af door bij te remmen, meer dan 20 a 30 meter backing heeft de tegenstander niet meegenomen. Ik haal weer binnen en dit gevecht herhaald zich nog een paar keer. Steeds weer heb ik een deel vliegenlijn op de reel en gaat de vis ervandoor en neemt wat backing mee, maar laat zich toch vrij snel ook weer bedwingen. En na een minuut of 5 dit spelletje spelen kan ik hem dan eindelijk zien. Het is dus toch een Bone, geen reus maar wel een bonefish. En dat op een vlieg van Daan, toch geweldig. Het lukt me ook deze vis te landen en na een paar mooie plaatjes mag hij weer terug de zee in, 49cm was deze vis toch nog, tot nu toe mijn kleinste Bone. Ik besluit dat ik er een foto van op het forum zal plaatsen en de volgende tekst zal plaatsen: Deze vangst is mogelijk gemaakt met dank aan Daan Gosenshuis, die mij een aantal mooie vliegen toestuurde. Het is bewezen, naast mooie jerkbaits kan deze maat ook succesvolle vliegjes binden. Het is te donker om nog door te vissen en ik ga vrolijk naar huis, mijn dagen op Aruba zijn bijna geteld.

 Dus bij deze:Deze vangst is mogelijk gemaakt met dank aan Daan Gosenshuis, die mij een aantal mooie vliegen toestuurde. 

Vlak voor mijn oudste zusje teruggaat naar het koude Holland ga ik nog een keer met Randy op pad en mis weer een Bonefish, ik heb hem niet gezien, maar de reel liep af als een trein, tijdens het proberen af te remmen is de tippet gebroken. Balen!

 

Ciao, Sander

Reacties (0)
Aantal keer bekeken: 3237




Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl