Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Vissen op Aruba "mijn eiland" deel 7
Geschreven door Sander van der Wal
2 mei 2005 00:00

En zo komt ook voor mij de dag van vertrek in zicht. De avond voor mijn vertrek neem ik mezelf voor om nog eenmaal een hele ochtend achter de Bones aan te gaan, ik probeer te concluderen waar ik het meeste aanbeten/vangsten had, maar ook war ik het meeste Bonefish heb gezien. Een moeilijke overweging en er zijn meerdere stekken waar ik heen zou willen. Er zijn ook nog tal van strandjes die ik nog moet verkennen, geen idee of er Bonefish zit. Deze onbekende stekken vallen af, op mijn laatste dag wil ik de kans zo groot mogelijk hebben dat ik toch nog een Bonefish kan landen, de stand na 3 weken is namelijk 3-3, gelijkspel en het liefst zou ik toch als winnaar naar huis gaan. Maar 3 vissen geland, maar 6 aanbeten gehad. Ik rekende me rijk toen ik op dag 2, 1 misser had en er 1 landde. Zo zie je maar weer, vissen blijft onvoorspelbaar en dat maakt het zo mooi.

 

Enfin, die laatste dag. Ik maak mijn keuze en ga naar een strand waar ik de meeste vis gespot heb, niet zo zeer de meeste gevangen of gemist (lees verspilt). Een strandje waar ik er een aantal heb “gespookt”, nog voordat ik ze met de vlieg kon belagen.

 

Ik ben er gebruikelijk vroeg, om 6 uur net voor dat de dageraad de lucht oranje kleurt sta ik bij de stek, ik doe mijn neopreen duikschoentjes aan en pak de hengel. Ik ben vol goede moed, het is altijd jammer dat je weer naar Nederland moet. Ik heb het weer heerlijk gehad thuis. Oude bekenden gezien, als vanouds gestapt met een goede vriendin van me. ook leuke nieuwe contacten, een vliegvissende piloot en aan een voor mij nieuwe tak van de vliegvissport geroken, het vliegvissen op tropisch zoutwater. Zo lekker nadenkend en de vakantie de revue passerend waad ik rustig door het water. Heej, wat is dat? Is dat er een? Warempel, koud een halfuurtje aan het struinen en ik zie een staart. Ik probeer hem te benaderen, maar de vis heeft het door of gaat verder, ik weet het niet, maar ik zie de staart niet meer en als ik op de plek aan kom waar ik hem ongeveer zag is de vis alweer verdwenen. Jammer, maar het was er wel weer een, ik begin ze vaker te spotten en heb toch wel wat geleerd de afgelopen weken. Ik ga verder en kom nog een keer een staart tegen in de verte. Ook deze is alweer lang verdwenen voor ik actie kan ondernemen. Na een uur ga ik eens zitten op een paar steentjes bij het strand, de zee is lekker rustig, af en toe een klein golfje, meer dan 15-20 cm hoog zijn die niet. Ik kijk eens naar het water, wat is de zee toch mooi. En dan op een meter of 20 van me af, vlakbij de kant zie ik weer een staart. Dit keer zie ik hem langer, vlakbij de kant en de staart is behoorlijk fors. Oei, dat is een mooie Bonefish, denk ik bij mezelf. Hij bevindt zich nog in heel ondiep water, vlakbij de kant. Ik zal de kant op moeten en heel voorzichtig de vis moeten besluipen om op een goede plek te komen om deze vis aan te kunnen werpen. Ik zie de staart en nu ook zijn rugvin, hij zit echt ondiep! Vlakbij licht los wier in het water, hij zwemt maar heel langzaam en is duidelijk aan het azen. Hij heeft mij nog niet gezien en dit is de kans. Ik neem snel lijn van de reel en maak een omtrekkende beweging om ook de wind goed in de rug te krijgen. Als ik al een kans krijg te werpen, dan zal het een eenmalige kans zijn, mocht deze vis verstoord worden, dan ken ik het inmiddels wel, dan zijn ze in no time weg. Nog 15 meter tot een goede werpplek, ik ga diep door de knieen, hopen dat hij me nog niet ziet. He, ik zie hem niet meer. Nee toch… Maar dan zie ik weer even de staart, hij is twee meter uit de kust, bevindt zich nog steeds in niet al te diep water, vlakbij dat wier. Het water is er wel een beetje troebel, dat kan ook zijn ten gevolge van het grazen van deze vis. Nog even, ja ik sta waar ik staan wil en ik kan het proberen. Heel voorzichtig maak ik een paar zwiepen en werp de vlieg, ik plaats een klein stukje voor de vis, in de hoop dat hij als hij zodadelijk zijn pad vervolgd mijn vliegje kruist. Het vliegje komt zachtjes neer op een meter of 5 bij de vis vandaan, de lijn loopt op twee meter afstand voor de vis langs en hij is niet geschrokken, kalm blijven…. Ik zie nu ook de gehele vis even goed en wat ik ervan kan zeggen is dat hij minstens 70cm is, misschien wel tachtig. Joe had het al gezegd, soms spotte hij hier ook wat sommige Amerikanen “atlantic bones” noemen, bakken van beesten van meer dan 28 inch, die oersterk zijn en meestal in hun eentje zwemmen. De gedachte alleen al. Maar goed, blijven concentreren, kalm blijven. Ik zie mijn vlieg niet en de vis laat nogmaals zijn staart zien. Waar lag mijn lijn ook alweer? Ik weet het niet zo exact, maar ik geef een tikje aan de lijn, nog een strip, nee hoor. Geen reactie. Oei, wat nu? Waar ligt mijn vlieg nu, waar gaat de vis heen. Hoeveel kans heb ik en wat als ik nog een keer moet werpen? Ik strip nog eens met een licht rukje binnen. De vis zwemt nu waar ik vermoed dat mijn lijn loopt, maar hoever hij bij de vlieg vandaan is?? Geen idee. Nog maar een rukje. De vis is nu moeilijk te zien, maar aan de trillingen in het oppervlak zie ik dat hij er nog steeds zit. Even komt weer die staart uit het water, hij draait iets bij en zijn neus moet nu mijn kant op gericht zijn. Ik geef nog een heel zacht rukje. De vis blijft rustig, hij komt ietsje naar mij, heel langzaam en ik denk een halve meter maximaal. Hij is nu bij het wier zo ongeveer. Ik wil nog een rukje geven en besluit heel rustig binnen te strippen, misschien kan ik het nog een keer proberen? Ik wil een rukje geven, potver… Net nu zit mijn vlieg dus ook in het wier zo te voelen. Heel rustig blijven dus, want als ik in een keer al dat wier in beroering breng, dan is de vis waarschijnlijk ook foetsie. Ik wil nog wat aantrekken, maar de druk wordt nog wat meer. Ik barst van de zenuwen, wat nu? Als ik vast kom te zitten, dan zijn mijn kansen gegarandeerd verkeken. Ik besluit nog een keer te voelen, slap! Huh hoe kan dat nou, en zonder dat ik aanhaal komt er weer wat druk op, de vis heeft zich inmiddels gedraaid en staat nu dwars op het verloop van de lijn. Ik geef een heel zacht rukje, de vis lijkt iets te bewegen. Ik geef een hardere ruk….. Help! In een keer barst alles los. De vis slaat met zijn staart, in een flits met een gigantische kolk is hij van me afgedraaid en zet een sprint in zoals je ze alleen maar kan dromen. Tegelijk voel ik een ruk aan mijn hengel, die staat helemaal krom. De lijn schiet met een v-vormige golf door het water richting vis en de reel gaat helemaal door het lint. Dit is duidelijk, dit is helemaal goed, dit is beet! Ik sprint met de hengel in de lucht richting zee, die 10 a 15 meter, wat zal het zijn, ik loop door achter de vis aan, de reel blijft monotoon door zingen en ik stop als het water tot mijn knieën staat. Nu cool blijven, concentreren. Ik heb hem er aan en het is die kanjer waar iedere Bonefisher van droomt. De kracht op de hengel is groot, zeer groot, hij staat goed krom en de reel blijft maar doorgaan. De backing loopt eruit, je hebt geen idee hoeveel er al af is, laat staan hoeveel je nog hebt. Indicatie is spoorloos. Als dit zo doorgaat, haal ik het dan wel? Heb ik wel genoeg aan deze backing? 225 yards, zeg maar 200 meter, dat moet toch aardig genoeg zijn denk je zo, maar de druk blijft maar op de hengel en ik zie bij wijze van spreken de draad op de reel afslinken. Wat nu? Bijremmen? Of nog even doorlaten razen? Het gaat als een tierelier, alsof je op de kant zit en je lijn aan een voorbijvarende boot vastzit, of alsof je tijdens trollen vast komt te zitten en doorvaart. Dit gaat hard en blijft maar gaan. Ik word zenuwachtig, houdt het hoofd koel denk ik bij mezelf. Ik moet iets doen, dan maar bijremmen. Ik plaats mijn linker hand op de reel en zoek met mijn duim contact met de spoelrand. Waar gaat dit eindigen? Ik heb nog backing erop zitten, maar hoeveel? Ik heb het niet meer, ik ga bijremmen. De snelheid neemt amper af, de backing blijft aflopen, ik moet iets doen, NU! Ik rem nog meer bij met mijn duim en dan valt in ene de druk weg. Niks meer, de reel is gestopt, alles is stil. Ik weet het stiekem als en ik sta te vloeken en te balen. Ik heb verloren, mijn zenuwen hebben me ertoe gedwongen teveel bij te remmen en de vis op volle snelheid heeft zich los gezwommen. De Leader zal wel weer gebroken zijn (15lbs!!) en deze catch is mij ontgaan. Wat heeft de drill geduurd? Een halve minuut? Hooguit een hele, maar echt niet meer. Binnen een minuut van superblij dat je beet hebt naar dik balen dat je lijn breekt. Kalm en koelbloedig een vis besluipen en dan in paniek het helemaal verliezen. Ik Loop terug naar de kant, ik ga de lijn nog niet binnenhalen, ik heb een ander plan. Om mezelf te checken en achteraf blijkt om mezelf nog meer te laten piekeren en balen besluit ik dit keer de lijn langs de kant uit te lopen, ik leg de hengel neer en ga langs de kant lopen, met de lijn in de hand om zo te kunnen kijken hoeveel meter het nu echt is dat die vis in zo´n korte tijd van de hengel af weet te halen. De backing eindigt op zo´n 170 passen van mijn hengel, ik gok een meter of 150? Ik ben best lang, maar precies weet je dat dus niet. Met de vliegenlijn erbij (30 meter) kom ik dus wel op ongeveer 175 meter afstand. Terwijl ik de vis op nog geen 10 a 15 meter afstand haakte… wat een run! Ik loop terug naar mijn hengel en begin aan de opspoelklus (wederom 1:1 is echt geen leuke ratio om veel lijn binnen te halen). Wat heb ik fout gedaan? Of beter gezegd, wat had ik anders kunnen doen? Ik heb dus misschien wel te vroeg ingegrepen? Ik had nog iets van 50 meter backing gehad denk ik. Of is de tippet gebroken door tegen iets aan te gaan, wie zal het zeggen? Het is wel een domper en de rest van de dag blijft het spoken in mijn hoofd. Ik zie geen Bones meer en ga dan eindelijk toch maar richting huis. Ik moet mijn koffer nog pakken en vanavond vertrek ik terug naar Nederland.

 

Rest mij niet veel meer te vertellen dat ik wederom een reislang (10 uur vliegen) heb zitten piekeren en balen, déjà vu met de vorige terugreis, zat ik ook te peinzen over de laatste vis van die vakantie. Alleen met deze Bonefish is het erger. Nu nog denk ik er dagelijks een paar keer aan, dit is echt een torture, ik wil terug. Ooit zal ik toch van de Bonefish winnen. Maar dit keer ben ik met 3-4 toch echt door de Almighty Bone verslagen.

 

Toevoeging:

 

Inmiddels ben ik aan het eind gekomen van de verslagen van december, ik hoop dat iedereen ervan genoten heeft. Ikzelf vond het een genot om te schrijven, zelfs nu komen de gevoelens weer boven als ik het lees. Ik heb ook de afgelopen maanden steeds de bonefish-kriebels gehad en me behoorlijk ingelezen. Aanstaande zaterdag vertrek ik voor 6 weken naar Aruba en Bonaire voor stages, uiteraard gaan de nodige visspullen weer mee en ik hoop vanaf daar ook weer regelmatig een leuke ervaring te kunnen posten.

 

De Bonefish, Albula Vulpes is de meest voorkomende, maar er zijn vooralsnog 3 soorten. Wat maakt deze vis nou zo extreem geliefd bij de sportvisser?

Het is bij mij onder andere de manier van vissen. De Bonefish is zeer schuw en je moet ze heel voorzichtig benaderen. Bij het minste of geringste “spook-en” ze, wat inhoud dat ze de benen/vinnen nemen. Dit kan een beweging van de iets zijn, maar soms is een te hard op het water plonzend vliegje ook al genoeg om hem te verjagen. Het vissen komt neer op heel veel waden en zeer goed kijken. En die enkele momenten dat je er dan een ziet, dan moet ook het aanwerpen nog goed gaan. Op zicht jagen dus en dan nog behendigheid, een zeer leuke combinatie (zeker in je zwembroek met het zonnetje erbij).

 

Dan de drill, inmiddels heb ik er heel veel over gelezen en drills zijn spectaculair, dat staat vast. Maar de meeste Bonefish neemt lang niet zoveel lijn van de reel als men beweerd. Ik weet nu dat ik minder snel in paniek moet raken, het hoofd koel houden en reel, vingers en hengel het werk laten doen. Om nog eens duidelijk voor mezelf te zijn heb ik bij de hengelsportzaak nieuwe backing gehaald (180 meter). En na de eerste honderd meter een stuk van de lijn met een merkstift laten kleuren. Op die manier heb ik een indicatie hoever ik door de backing zit. Ben benieuwd of ik het ga meemaken dat dat groene stuk lijn door de hengelogen glijdt. Waarschijnlijk niet vaak als ik de boeken er zo op na kijk.

De Bonefish, de meesten gaan ervandoor met een snelheid van ongeveer 25 mijl per uur. Dat is omgerekend 40 km/uur. 40km/uur is 40.000 meter in 3600 seconden. Dat betekent ongeveer 11 meter per seconde. Als je dan naar je reel kijkt en bedenkt dat er in het begin ongeveer 20cm lijn per omwenteling vrij komt (bij een vrij grote diameter reel), maar naarmate de lijn slinkt op de spoel dit steeds minder wordt… dan kom je op behoorlijke toerentallen uit. 55 omwentelingen per seconde is 3300 toeren per minuut. Nou duurt dit waarschijnlijk maar heel even, maar je kunt je voorstellen hoe snel je het handletje langs ziet draaien (als je het al ziet) tijdens een drill.

 

Dit ziet er toch prachtig uit voor Bones?

De andere kant op kijkend vanaf hetzelfde punt.

De stekken. Ik ben vastberaden op Aruba naar een heel mooie stek te gaan die ik vorige keer met de zeilboot tegen kwam. Je hebt een boot nodig om er te komen, dus dat wordt erheen zeilen en dan vissen en weer terug. De stek ziet er echter wel fantastisch uit.

 

En dan is er nog die ene stek, waar ik vorige keer een keer ben geweest en het moeilijk kon zien, maar waar mijn pa vorige week deze foto maakte (en me lekker maakte door hem me toe te sturen). De visser had er 2 in zijn net zitten, helaas heeft hij ze dood gemaakt (terwijl de kenner weet dat ze niet eetbaar zijn). Ik hoop dat deze visser een les heeft geleerd van de graatjes en ze in het vervolg maar weer terugzet.

De visser met zijn avondmaaltijd. 

Tot snel, Arubaman

Reacties (1)
Aantal keer bekeken: 3250


1. Geplaatst door: Timo op 25 juni 2008 18:23

hallo ik wilde is vragen hoe kan je het beste vissen op aruba moet je zelf hengels en mat meenemen of dat daar ook te koop ga voor 5 weken daar naar toe en vissen zal ik ook doen groetjes Timo
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl