Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Steelhead vissen Canada BC 2004 ....deel 2
Geschreven door Gertjan Doedens
9 december 2004 00:00

Zoals ik in deel 1 al schreef, was het vissen gewoon goed. De rest van de week zette dat zich gelukkig voort. Langzaam aan begint echter het weer te veranderen; de winter is in aantocht. Niet zo gek, want het is al november. De meeste andere vissers zijn inmiddels verdwenen, en wij hebben de hele rivier zo’n beetje voor ons zelf. Ondertussen wordt het dus kouder en sneeuwt het soms. We hebben nu ook een dag gehad waar het niet warmer werd dan – 1 overdag.. Vissen wordt dan behalve koud ook lastig! Vooral het dichtvriezen van de ogen op je hengel is lastig, maar we zetten dapper door! De vangsten blijven gelukkig gewoon goed en zo houden we de moed er aardig in!

 Uitzicht vanaf het kamp: de winter komt er aan. 

Dit is nu geloof ik voor de zesde keer dat ik op de Bulkley vis, en ik dacht dat ik zo’n beetje alles wel gezien had op deze rivier. Maar ook dit jaar hebben we weer een prachtig stuk bevist dat ik nog niet kende.

 

Klaar om een onbekend stuk rivier op te gaan.

 

Ver stroomafwaarts van Smithers wist Menno een plek waar we met wat gesjouw en gepruts ons raft in konden dragen. De ‘take out’ was niet zo moeilijk, die kende we wel. De drift over dit stuk rivier was in 1 woord geweldig!Prachtige canyons met geel-rood gekleurde rotswanden, fantastisch visbaar water, prachtige uitzichten op de met verse sneeuw bepoederde bergen…en we vingen nog goed ook! Naast een 3 tal andere vissen ving ik de grootste van mijn vakantie: een buck (mannetje) van 97 cm! Ik verprutste ook nog een kanjer tijdens de dril.! Op de foto van die grote vis moeten jullie nog even wachten, die zit nog op de camera van Menno, net zo als de meeste foto’s van mijn persoontje…

 

Dit keer won de vis.....

Een mooie HEN voor Menno 

De weersomslag zet verder door. In het kustgebied is hevige regenval geweest. Ze noemen dat hier een CHINOOK. In ons dal sneeuwt het behoorlijk. Vooral de regenval baart ons zorgen, want als er in het voedingsgebied van de rivieren veel regen valt betekent dat meestal hoog en bruin water en einde visserij! Onze plannen om de laatste dagen de Copper en de Kispiox te bevissen vallen misschien dus wel letterlijk in het water.

 

De volgende dag wordt onze vrees bewaarheid! Het riviertje de Telkwa die direct onder onze camping het water in komt is al aan het verkleuren! De Bulkey zelf is gelukkig nog helder. We besluiten om nu van Telkwa naar Smithers te vissen en te proberen de modderstroom voor te blijven. Tot 16.00 uur lukt ons dat ook. Sterker nog het vissen is gewoon fantastisch! Ik haak en land een paar prachtige ‘hennen’ die werkelijk tijdens de dril als een skippybal over het water springen. Runs van 75 m in een paar seconden! Hiervoor hebben we dus backing en die dure reels met een uitstekende slip! Als Menno aan het eind van de middag een vis land in al volledig bruin geworden water, was dat het einde van de visserij voor ons in het Skeena gebied.

 

In de regen, in een bruin geworden rivier vangt Menno de laatste.. 

De volgende dag is ook de Bulkley hoog en erg bruin. Tegen beter weten in proberen we nog een paar uurtjes dicht onder de kant in langzaam stromende stukken met grote zwarte leeches nog een visje te vangen. Zonder succes.  Ook de andere rivieren zoals Kispiox, Copper, Morice en de Skeena zijn onbevisbaar geworden. Eindelijk hebben we na 9 dagen onafgebroken vissen, tijd om de plaatselijke hengelsport- en buitensportwinkels te plunderen…….

 's Ochtends vroeg ligt er een pak sneeuw... 

Het seizoen is in ieder geval hier voor ons afgelopen. Ons alternatief voor hoogwater, de Babine (vorig jaar nog goed voor 16 vissen in 2 dagen)  is door de sneeuwval in de bergpassen niet meer bereikbaar. We besluiten daarom om op te pakken. Eerst nog ‘even’ de boot bij vriend Don op zolder leggen in Terrace, slechts 250 km verderop…. en de volgende dag richting Thompson, zo’n 700 km richting Vancouver. Ja, met afstanden moet je hier iets anders omgaan dan in Europa…..

 

Even de boot naar Terrace brengen...volgende afslag Alaska! 

Als we de volgende dag wegrijden sneeuwt het weer. We rijden bijna 500 km in 4-wiel drive door 15 cm sneeuw.

500 km door de sneeuw...  

Uiteindelijk komen we ’s avonds aan bij het gehucht Spencers Bridges aan de Thompson. Als ik de volgende dag uit de camper stap ben ik verbaasd over het landschap: een soort ‘woestijn’ gebied en het is maar liefst 10 gr. Celsius!!!Een groter contrast met de bergen en de sneeuw bij Smithers van de vorige dag is bijna niet mogelijk!

  

De rivier de Thompson mondt uit in de Fraser. Deze laatste rivier komt bij Vancouver in zee en is bij ons wel bekend om de vangsten van grote steuren! Op Vis –TV was daar begin dit jaar een keer een reportage over te zien. Wij gaan dus echter Steelhead vissen in de Thompson.

 

Nu is het vissen in de Thompson nogal apart. De hele rivier loopt door een smalle kloof en alleen in de omgeving van het gehucht Spencers Bridges wordt het dal wat wijder en zijn er enkele toegankelijke pools. De rest van de rivier, boven en benedenstrooms van Spencers Bridges is niet toegankelijk.  De Thompson is een grote rivier, met een sterke stroming en grote keien. Eigenlijk is alles hier extra large. Ook de steelhead. Helaas trekt er tegenwoordig niet al te veel steelhead meer in deze rivier op. Omdat echter de ‘Thompson steelhead’ geldt als de allersterkste steelhead ter wereld, waarbij de dril spectaculair is en vaak de vis ‘wint’,  trekt de Thompson veel vissers aan. Hier is het dan ook bij de pools druk, en moet je soms even wachten voordat je een pool in kunt.

 

Het woestijngebied van de Thompson. Een groter contrast met de vorige dagen is bijna niet denkbaar! 

Voor mij was het dus hier de eerste keer. En ik moet zeggen dat ondanks dat we geen vis hebben gevangen het toch een pracht belevenis was. Zoals ik al eerder zei, is alles op, rond en in de rivier groot. Behalve de Morrum in Zweden, ken ik geen rivier waar het waden zo moeilijk is als hier. De hele rivier ligt bezaaid met grote (50 cm) kogelronde en spekgladde stenen. De stroming is sterk en je moet vaak diep waden. Kortom niet iets voor ‘watjes’! Tot mijn verassing ging alles goed en hielden we het beide droog…

Na 2 dagen Thompson weer verder naar het zuiden. We hadden van de wereld beroemde vliegenhengel fabrikant  Sage de uitnodiging gekregen ‘even’ langs te gaan in Seatle. Dat was maar 600 km om (300 km en weer terug..), dus doen! Menno heeft het afgelopen jaar mee ontwikkeld aan de nieuwe Speyhengels van Sage. Vandaar de uitnodiging. Hoewel het natuurlijk een behoorlijk stukje om was, was het bijzonder de moeite waard. Los van de gezellige ontvangst door o.a. Jerry Siem (de hengelontwerper), het diner etc, was het ook leuk en boeiend om nu eens in het echt te zien hoe de Sage blanks en hengels worden gemaakt.

 

Op bezoek bij SAGE. 

Een leuke afsluiting van een goede vistrip. Restte alleen nog de lange terugreis naar Nederland.

 

Terug naar de snoeken in ons platte en overvolle Nederland. Het zal weer even wennen worden. Eerst maar een paar weekjes overslaan om weer ‘zin’ te krijgen en om te vergeten hoe een echte dril aanvoelt….… Hoezo arrogant? Ik ?

  

Volgende keer maar weer een snoekverhaal. Tot dan,

 

Gertjan

Reacties (0)
Aantal keer bekeken: 2812




Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl