Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Dit jaar weer op steelhead. Een verslag van de eerste week
Geschreven door Gertjan Doedens
7 december 2005 00:00

Na een jaar op snoek vissen in ons land kijk ik altijd weer uit naar mijn bijna jaarlijkse vliegvis trip op Steelhead in Canadees Britisch Columbia. Voor de lezers die het niet (meer) weten nog even een spoedcursus:

 

Steelhead is een aparte soort salmonide die hetzelfde gedrag vertoond als Atlantische zalmen. Steelhead is eigenlijk een soort XXXL regenboog forel, die alleen voorkomt aan de Westkust van N-Amerika. Wij vissen bijna altijd in het stroomgebied van de rivier de Skeena, zo’n 1300 km ten noorden van Vancouver.  Hier liggen de, voor steelhead vissers, beroemde rivieren als de Kispiox, Bulkley, Morice, Babine Copper etc. Dit jaar ga ik al weer voor de 9e keer. Af en toe vraagt iemand of wij weer naar ‘hetzelfde stukje gaan’. Inderdaad dat doen we, echter dat ‘stukje’ waar wij vissen is een gebied van ca. 300 km lang ! Mensen die Zweden al groot en uitgestrekt vinden voelen zich hier helemaal verloren!

 

Goed ook dit jaar gaan we weer! Ik mag van het thuis front 2 weken weg. Menno heeft veel meer tijd en is mij al 3 weken geleden vooruit gereisd.

 

Als ik na meer dan 20 uur reizen land op het kleine vliegveld in Smithers BC, staat Menno mij al op te wachten. Tot mijn grote verbazing is al mijn bagage er ook! Dat is de afgelopen 5 jaar niet meer voorgekomen! Meestal mis ik wel iets, en kom ik zonder hengels aan!

 

We stoppen snel de grote duffelbags in de pick-up truck van Menno en rijden naar down town Smithers, naar het enige fatsoenlijke restaurant daar, met de fantasieloze naam ‘Alpenhorn’…Ach het eten is er altijd prima en de meiden van de bediening ook. Na zo’n reis valt de steak er prima in, evenals een paar biertjes! Natuurlijk was ik nieuwsgierig naar de vangsten. Die waren de afgelopen weken niet slecht geweest (Menno is er al 3 weken!! Hij wel!), maar het weer is nu aan het omslaan, dus is het even afwachten geblazen hoe de rivier en de vis daarop reageert. Na de warme hap, voel ik dat de lange trip z’n tol gaat eisen…ik wil pitten! De vorige jaren sliepen we altijd in een (wel erg kleine) Camper. Dit jaar konden we een cabin huren direct aan de rivier, 10 km buiten Smithers. Ideaal gewoon, ieder een eigen slaapkamer, echte luxe! Om 21:00 zijn we bij het huis. Daar kieper ik mijn tassen om en zoek vast de spu8llen voor de volgende dag bij elkaar. Om 22:00 uur stort ik in!

 Uitzicht over de Bulkley vanaf onze cabin 

De volgende ochtend begint om 6 uur het harde leven van een steelhead visser! Na een echt Canadees ontbijt op onze vaste stek ‘Midway’s’ in Telkwa, halen we voor 3 dagen een vergunning voor de Bulkley. We beginnen zo’n eerste dag altijd wat rustig op een stuk water dat we goed kennen. Menno is na drie weken al helemaal ‘in gevist’, maar ik moet zoals altijd nog wat wennen. Het is weer een jaar geleden dat ik met een 2 handige vliegenhengel op steelhead heb gevist! Gelukkig lukt het Speycasten van begin af aan al weer aardig goed (althans dat vind ik)!  

 

 Even wennen aan het Canadese ontbijt om 6.30 .... 

Net als voorgaande jaren maken we bij het vissen gebruik van Menno’s raft. Die gaat er dan bij bijvoorbeeld een brug stroom op in en 10 tot 15 km stroomaf weer uit. Onderweg vissen we dan de goede ‘pools’ en ‘runs’af.  Natuurlijk moet je dan wel zorgen dat je bij de ‘take out’ vervoer hebt, anders wordt het een lange mars terug! Een paar kennissen willen ons de eerste dagen wel ophalen.

 

De eerste dag vangen we geen steelhead. Menno krijgt er wel eentje op, maar die is er net zo snel weer vanaf. Wel vangen we allebei een paar kanjers van Bull-trout’s. Een forellensoort die wat lijkt op de ‘saibling’ die je in Oostenrijk kunt vangen. Op zich een mooie vis om te vangen, maar op een 2 handige zalmhengel nu niet direct de sport die we willen!

 

 Een grote Bull Trout... En een nog grotere voor Menno! 

De volgende dag maken we een drift vanaf Telkwa naar Smithers, waarbij we ook langs onze cabin komen.

   Onze cabin...wat een plek! 

Die dag vang ik dan ook mijn eerste Steelhead van dit jaar! Ik haak de vis in een diep, langzaam stromend stuk. Ik verbaas me elke keer weer over de kracht van deze vissen. Als wij ze hier vangen hebben ze al zeker 300 km stroomop gezwommen vanaf zee en daarbij verschillende stroomversnellingen overwonnen. Desondanks is de dril altijd spannend en gaat het met grof geweld. De vis neemt direct in een eerste run 25 m lijn. Dan begint de dril pas, waarbij de vis er nog 2 keer vandoor gaat en nog een keer helemaal uit het water komt. Na een minuut of 7-8 kan ik de vis landen. He he de eerste van dit jaar is binnen!

 

Handen vol aan een sterke vis.. ...maar uiteindelijk geland: de eerste voor mij van 2005 

De rest van de dag blijft het rustig. Menno haakt nog een vis, maar die is er net zo snel weer af. De omstandigheden zijn niet echt gunstig. Het is vrij warm geworden voor de tijd van het jaar (12 C). Daardoor smelt er wat sneeuw en wordt het water hoger en wat troebeler. Verder koelt het water ook af door het smeltwater. Dit alles zorgt er voor dat de visserij een beetje inzakt!

 

Omdat het afspreken met kennissen voor de ‘shuttle’ van de take-out naar onze auto wat moeizaam blijkt te gaan, huur ik er een 2e pick-up truck bij. Wel een beetje erg veel luxe, 2 vissers & 2 trucks, maar ja ‘wie het breed heeft laat het breed hangen’ niet waar…Maar even alle gekheid op een stokje. Je kunt deze visserij naar onze mening alleen goed doen als je alle spullen op en top voor elkaar hebt. Dus goede hengels&reels en lijnen, goede waders, vliegen, een goede boot en dus goed vervoer. Zonder pickuptruck’s en een boot ben je hier nergens!

 

Ondertussen is het water in de Bulkley zo hoog en troebel geworden dat vissen eigenlijk niet zo goed mogelijk is. We besluiten daarom om het wat verder op te zoek in de bovenloop van de Morice. De Morice wordt gevoed vanuit een meer, dus blijft lange tijd, als het niet extreem regent, helder. Een klein nadeel is er ook: we moeten meer dan 100 km rijden, waarvan bijna 70 km ‘dirt road’. Dat betekent dus ’s ochtends vroeg op, ontbijten in Telkwa, rijden naar Houston, daar over een ‘dirt’ road een km of 50 de eerste auto parkeren, door rijden naar een brug 15 km verder op. Na het vissen weer in omgekeerde volgorde terug. Om, na het diner (Burgers) onderweg, om 21:00 uur weer in de cabin te zijn. Dan een neutje en om 22:00 uur pitten, en dan de volgende dag weer hetzelfde ritueel. Het lijkt wel werken!

 

Onderweg.

 

We doen dit 3 dagen. Een hele klus, maar de beloning is er dan ook naar. We zijn hier echt ver van de bewoonde wereld en bevinden ons in een wat smaller dal, tussen hoge , met sneeuw bedekte, bergen. De rivier is hier glashelder en van een heel ander karakter dan lager in het dal in de buurt van Smithers. In dit stuk van de rivier zien we ook nog volop paaiende Coho zalmen, waarachter we soms Steelhead zien azen op eitjes… Gelukkig trekken de zalmen geen aandacht van de in dit gebied volop aanwezige beren (zwarte& grizzly). We zien er maar 1. We zien wel een paar Elanden die, gehinderd door een berg aan de ene kant van de weg en een steile helling aan de andere kant, wel 300 m voor ons uit blijven draven. Leuk!

 We maken de boot klaar voor een nieuwe dag op de Morice. 

In de drie dagen dat we hier vissen vangen we wel steelhead, maar het gaat behoorlijk moeilijk. Er is blijkbaar weinig steelhead dit jaar op de rivier. Verder schieten de vissen nogal veel los. Het lijkt wel of ze alleen aan onze vliegen ‘ruiken’. Doordat we veel met ‘tube flies’ vissen, waarbij de haak erg ver naar achteren zit, lukt het ons toch om af en toe wat te vangen. De resultaten blijven echter matigjes, met zo’n 1-2 vissen per man geland en nog zo’n 1-2 losschieters.

 Typische Morice steelhead Morice Morice Steelhead: kleiner, maar sterk en snel! De Steelheads die in Morice worden gevangen zijn overigens gemiddeld kleiner dan in b.v. de Bulkley. Ondanks dat de Morice eigenlijk gewoon de bovenloop van de Bulkley is. Elke rivier in het Skeena gebied heeft zo zijn eigen, genetisch bepaalde, typische vissen. Een vis uit de Kispiox is bijvoorbeeld gemiddeld groter dan in andere rivieren, terwijl die in de Babine weer sterker lijken. In de de bovenloop van de Morice was er nog volop Coho aan het paaien, met daarachter, azend op eitjes, Bull trout en Steelhead. We proberen die te vangen met zalm-ei imitaties. Af en toe haken we echter ook per ongeluk een Coho. Als vliegvisser wil je in deze staat (heel lang op de rivier en knalrood) eigenlijk niet vangen! Per ongeluk gevangen. 

Eind van deze eerste week begint het weer weer de goede kant op te gaan: het wordt wat kouder. We richten ons daarom voor de 2e helft van mijn vakantie weer op de Bulkley. Daarover binnen kort meer!

 Tot dan, 

Gertjan

Reacties (1)
Aantal keer bekeken: 4443


1. Geplaatst door: muffinki op 28 juli 2015 18:52

Witam Zobaczy? by kto? to wideo? https://youtube.com/watch?v=8YticZgPN9U - jak najszybciej schudn??
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl