|
Ik weet het nog als de dag van gister. Terwijl ik soms de meest simpele dingen vergeet staat de vangst van mijn eerste metersnoek staat als een video gebrand in mijn geheugen. Het was de tijd dat er nog gevist mocht worden met levend aas, in mijn ogen een van de meest effectieve mamnieren om snoek te vangen. Het was december 1993 en een flinke nachtvorst had ervoor gezorgd dat ik flink moest krabben voordat ik richting mijn vismaten kon rijden. Om 08.00 in de morgen stond ik bij Rob voor de deur met mijn spullen om even later gezamenlijk richting de visgronden te rijden. In die jaren visten we altijd met zijn drieën en het was een ontzettend gezellige tijd waarin we op allerlei manieren ons visje wel wisten te vangen. In die tijd visten we ook al regelmatig in de grotere rivieren en kanalen die ons land bezit en het valleikanaal was er daar een van. Rond 09.00 uur in de morgen kwamen we aan bij het kanaal en het was zaak een goede plek uit te kiezen waar we het wel een paar uur zouden kunnen uithouden. De pakken werden aangetrokken en de 3,6 m lange 1 3/4 ponds Kunan hengels werden opgetuigd. Ik viste in die tijd met een ouderwetse roodwitte snoekkurk op 35/100 nylon opgespoeld op een shakespeare Sigma molen en met een enkele haak 1/0. Als eerste werd de ton met vis van vers water voorzien om vroegtijdig overlijden van de aasvissen tegen te gaan. Dit was iets wat je goed in de gaten moest houden wilde je de hele dag met zijn drieën kunnen vissen! De ton werd samen met een Balcombe schepnet op een centrale plek geplaatst zodat mocht er iemand beet krijgen er altijd een maat snel met het benodigde schepnet ter plaatse zou zijn om te assisteren tijdens het landen van de vis. Zorgvuldig werd een aasvis geselecteerd en met een pendelworp rustig ingelegd. Omdat het kanaal een beetje stroomde kon je op deze manier rustig en secuur de kanten afvissen de aasvis regelmatig opnieuw inleggend. Als er iemand beet had dan gaf degene een brul en kwam de dichtstbijzijnde vismaat met het schepnet aangehold. Omdat we nog met een enkele haak visten toentertijd had je nog wel een halve tot een hele minuut afhankelijk van de grote van de aasvis voordat je ging aanslaan en meestal was je maar er al binnen die tijd. Het was koud en guur en in de morgen lag er langs de randen van het kanaal overal ijs. Toen we de eerste honderd meter links hadden afgevist was het tijd voor een warme bak koffie om de handen aan te warmen.
Hoe blij kan een mens zijn met de vangst van zo’n mooie vis!
De vissen werden te water gelaten om ze niet te laten bevriezen. Eenmaal een beetje opgewarmd door de koffie besloot ik een verse aasvis aan de haak te doen en een stuk verder te lopen naar een splitsing met een soort stuwtje erbij. De temperatuur was inmiddels een stuk aangenamer geworden en het laagje ijs langs de kant van het manaal was inmiddels bijna verdwenen. Eenmaal aangekomen bij het sluisje zag ik dat het water flink kolkte. Kolkend water heeft altijd al een soort aantrekkingskracht op mijn gehad en ook nu moest en zou ik hier mijn ca 15 cm lange aasvis even laten zwemmen. De verse aasvis was behoorlijk sterk en wist met regelmaat mijn kurk onder te trekken waardoor ik scherp moest blijven. Plotseling schoot de kurk, een halve meter uit de kant, onder en bleef onder. In de veronderstelling dat het de aasvis was trok ik langzaam aan de lijn in de verwachting dat de aasvis weer omhoog zou komen. het gewicht wat ik echter voelde en het zachte tikken op de lijn bracht mij in uiterste paraatheid. Met een brul liet ik aan Rob weten dat ik er een snoek op had en vroeg of hij me wilde komen helpen aangezien hij het dichtste bij was. Zal ik al aanslaan vroeg ik aan Rob die terug gaf dat ik dat zelf moest weten. Ik had de tijd in de gaten gehouden en had me voorgenomen om na 1 minuut aan te slaan. De aasvis was niet echt klein maar een beetje snoek zou hem zo weggewerkt hebben dacht ik bij mezelf. De minuut was om en het spannendste moment was aangebroken. Ik draaide de lijn strak en draaide toen nog drie slagen extra zodat ik mijn top van mijn hengel helemaal krom getrokken had op het gewicht van de vis. Toen trok ik uit alle macht mijn hengel naar achteren om de haak te zetten al pompend liep ik naar achter in de hoop dat mijn haak vlees zou haken. Ik voelde direct dat het een zware vis was die ik aan de andere kant van de lijn had zitten, zo zwaar had ik het nog nooit eerder gevoeld. Zenuwachtig in de angst dat ik deze recordvis zou verspelen probeerde ik geen fatale fouten te maken waardoor deze vis los zou kunnen schieten. Rob had het Balcombe net al uitgeschoven en in het water gelegd, nu was het voor mij zaak om de zware vis tegen de stroming in naar het net te geleiden. Ik was ontzettend gespannen en moeizaam lukte het mij haar boven het net te krijgen. Rob reageerde vliegensvlug en klapte het net dicht waarmee het pleit in mijn voordeel beslecht was. We hezen haar op de kant en ik kon er niet over uit dat ze zo groot was. Toen we het net opende bleek de enkele haak al los in het net te liggen wat mij aangaf dat als ik een klein foutje gemaakt zou hebben dat dit dan direct afgestraft had geworden met een losser tot gevolg. Gelukkig was dit niet gebeurd en ik was immens blij met de vangst van deze zwangere snoekdame. Het meetlat gaf aan dat ze 103 cm lang was en ik sprong een gat in de lucht. Wegen deden we ook nog in die tijd en dus werd er een weegschaal en een waist sling, een weegzak die veel in de karperwereld gebruikt word, tevoorschijn gehaald.
Mijn eerste metersnoek lang 103 cm en 22 pond zwaar een vangst die altijd in mijn geheugen gegrift zal staan!
Ze woog een ongelofelijke 22 pond en dat is erg zwaar voor deze lengte. Helemaal in de zevende hemel was ik met mijn vangst, mijn allereerste metersnoek en dan gelijk zo’n schitterende dikke vis ongelofelijk!!! Uiteraard visten we verder en ik weet dat we nog een paar mooie vissen gevangen hebben die dag, maar hoeveel en hoe groot precies is mijn verder ontschoten omdat ik alleen maar kon denken aan mijn supervangst, een de belevenis die ik samen met mijn goede vrienden Rob en Rene heb mogen meemaken en die altijd in mijn geheugen gegrift zal staan!
Aan iedereen kromme hengels, strakke lijnen en veel vis toegewenst!
Met roofvisgroeten
Lucien de Kroon.
|
Aantal keer bekeken: 2156