Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Krokodilsnoeken in Texas.
Geschreven door Jeroen Otterloo
4 december 2007 15:39

Kennismaking met een oervis.

Mijn eerste ontmoeting met de alligatorgar was in het blad “De Roofvis” eind 1997.Hiervoor wist ik niet eens van het bestaan van de alligatorgar.Ik was meteen onder de indruk van deze vis.Niet alleen het prehistorisch uiterlijk,maar ook het formaat en onvoorspelbare gedrag spraken mij aan.Nu wilde het toeval dat ik begin 1998 in kontakt kwam met Wim van Velzen.

Wim was in die tijd behalve een computerfanaat ook een fanatiek visser op “groot wild”. Voor hem was het artikel in “De Roofvis”het startsein geweest om op het internet naar meer informatie te gaan zoeken. De meeste informatie vond hij op bow-sites,waar het jagen op alligatorgars met pijl en boog beschreven wordt. Ook legde Wim kontakt met professionele baars gidsen en hengelsport winkeliers. Op een gegeven moment dacht Wim genoeg informatie verzameld te hebben om een poging te gaan wagen. Het plan was om in september een maand met een gids te gaan vissen op een meer waar zeker grote gars rondzwommen. Wim zou de laatste drie weken vergezeld worden door Joe Taylor,een Engelsman,die hij tijdens een nijlbaars trip had ontmoet. Toen ik hoorde dat Wim voor de eerste week nog een vismaat zocht,hoefde ik niet lang na te denken. De afspraak was snel gemaakt en ik zou Wim de eerste week vergezellen. Inmiddels was ook Jaques Schouten bezig met het verzamelen van informatie over de alligatorgar. Wim deelde de informatie met Jaques,en ook hij wou nog dat jaar een poging gaan ondernemen. Zijn plan was om in Juli een maand op dit meer te gaan vissen. Inmiddels was het half Augustus en Jaques was net terug uit Texas. Hij had op de laatste dag nog een alligatorgar weten te vangen. Het was dus wel duidelijk dat het voor ons zeer moeilijk zou gaan worden. Op 5 September 1998 was het zover en we vertrokken naar Texas. In Houston aangekomen huurden we een auto en begonnen aan de drie uur durende autorit naar Jaspen. Hier ontmoette we Big Sam, een plaatselijke hengelsport winkelier. Sam had een huisje in de buurt van het meer voor ons geregeld. De volgende dag zou zijn zoon, een professionele baarsgids,ons op komen halen om te gaan vissen. Die eerste dag bleek al snel dat onze gids totaal geen kaas gegeten had van de gar visserij.

Onze boot een professionele baars boot met 225 pk,bleek veel te lomp om de vissen subtiel te benaderen. Bovendien was het gebruikte aas, kleine shads voor de baars visserij, voor ons totaal ongeschikt. Weliswaar vingen we zelf enige zonnebaarzen om als levend aas te gebruiken maar deze bleken niet sterk genoeg. Na een vangstloze week vertrok ik weer naar Nederland. Wim bleef nog drie weken en hij zou op een longnose gar (kleinere ondersoort) na,niks vangen. De jaren hierna bleef Jaques ieder jaar terug keren naar Texas. Elk jaar ontdekte hij meer en hij werd steeds succesvoller. In 2002 ontstond het plan om in samenwerking met;Red Sea Fishing,een gar trip te organiseren. De groep zou buiten Jaques en zijn vriendin uit vier personen bestaan. De voorbereidingen begonnen vijf maanden van te voren. Het was gebleken dat groot vers aas een van de sleutels tot succes was. Het plan was om ingevroren karpers uit Nederland mee te nemen. Dit bleek na het nodige rond bellen echter volstrekt verboden. We besloten het uiteindelijk maar niet op te gokken. Jaques had in de voorgaande jaren altijd zelf zijn aas met een werpnet gevangen. Dit was echter een zeer vervelende en tijd rovende bezigheid gebleken. Om voor vier man genoeg aas te vangen zou al het grootste deel van de trip gaan kosten. Dus besloten we om via internet in Texas zelf kontakt te zoeken met viskwekers en winkeliers. Na de nodige telefoon gesprekken hadden we twee opties;een viswinkel in Houston en een visdeskundige in Dallas. De laatste wou met ons elektrisch gaan vissen op een meer bij hem in de buurt. Het enige nadeel was dat het zo’n acht uur rijden was naar Dallas. De laatste maanden voor de trip werden besteedt aan het gereed maken van ons materiaal. We zouden gebruik maken van een 80 lbs. Spectra hoofdlijn,150 lbs. Stalen onderlijn en Owner cutting points no.8. Zelf liet ik twee hengels bouwen bij Kees Hamelink uit Biervliet. Deze drie delige glas blanks van 2.70 cm. zijn voorzien van dubbele pen sluitingen en onverwoestbaar. Eindelijk brak de dag van ons vertrek aan. Enthousiast vertrokken we naar Texas. Mijn vertrouwen was deze keer vele malen groter omdat we duidelijk beter voorbereid waren. Jaques stond ons in Houston al op te wachten, hij was al vier dagen eerder aangekomen. Hij was naar Dallas geweest om aasvissen te vangen en we hadden voldoende voor de hele trip. De aasvissen waren onder gebracht in de vriezer van een plaatselijke supermarkt,waar Jaques de laatste jaren “kind aan huis”was geworden. De volgende ochtend haalden we een vergunning en maakten we onze hengels in orde. Die middag zouden we voor het eerst het meer op gaan. We hadden de beschikking over twee boten met 25 pk motoren. Ik zou met Theo Sielhorst in een boot vissen. Jaques trad op als gids. Hij ging de eerste keer met ons mee en wees ons enkele goede gebieden waar regelmatig alligator gars te zien waren. Opvallend was dat deze gebieden zeer ondiep waren;zo’n een tot twee meter diep. Het aas;een stuk karper of shad van +\- 1 pond werd tegen de bodem aangeboden. Regelmatig zagen we gars lucht happen. De meeste bleven op gepaste afstand van de boot. Dit had ik op mijn eerste trip ook meegemaakt. Soms lieten we ons,door de wind,iets dichter naar de gars drijven. Waarna we weer voor anker gingen. Het aas lag zo’n veertig meter van de boot. Plotseling was zonder voorteken Theo’s dobber verdwenen. In hoog tempo werd er lijn van de molen getrokken. We besloten het anker te lichten en de vis met de motor te volgen. Na tien minuten waren we weer op het begin punt. Ondanks de vele obstakels bleef de vis in open water. Theo besloot aan te gaan slaan. Hij deed dit zo hard mogelijk. Maar net zo hard als de hengel naar achter was getrokken werd hij ook weer naar voren gezwiept. De vis nam een keihard schot,van 30 meter,waarna de lijn brak. Theo was er ziek van. We besloten vanaf nu geen molens meer te gebruiken. De volgende dag kreeg ik mijn kans. Na een keiharde dril kon ik mijn eerste alligatorgar landen. De vis was 1.95 cm lang en we schatten het gewicht op 70 kilogram. Voor mij was de trip al geslaagd.

Jeroen met een kleine garfish

De volgende dag kreeg Theo zijn herkansing. Ditmaal ging alles gesmeerd en wat later konden we een vis landen van 1.95 cm. Later die dag vingen we nog twee kleinere gars van rond de 1.10 cm. De volgende dag leverde geen aanbeten op. Wel zagen we een gigantische gar die lucht kwam happen. Ik schatte de vis tussen de 2.70 en 3.00 mtr. De volgende dag was zeer succesvol. Eerst ving ik een vis van 1.93 cm en even later kon Theo een vis van 1.61 cm landen.

Een fraai schepsel van moeder natuur.

De dag erop vingen we een vis van rond de meter. De twee andere jongens uit ons gezelschap hadden inmiddels een gar van 1.10 cm gevangen.

Ze zijn niet allemaal groot.

We wisselden onderling,iedere dag,van stek om gelijke kansen te hebben. Zo konden we allemaal even veel tijd op dezelfde stekken vissen. De volgende dag was het weer raak.

Een oervis met ongekende kracht.

Die ochtend waren we na drie uur vissen veertig meter verkast. We waren net bezig om de dobbers af te laten drijven met de wind,toen ik een aanbeet kreeg. Theo draaide snel de andere hengel binnen,maar de vis had de lijnen gekruist. Bang als ik was dat de vis los zou laten sloeg ik direct aan. Deze vis voelde heel anders aan, rustig kwam hij naar de boot toe zwemmen.De andere lijn kwam plotseling vrij. Ik kon mij nu ongestoord op de vis concentreren. Snel haalde Theo het anker op. De vis bleef dicht bij de boot over de bodem zwemmen. Plotseling zat alles vast. Na de hengel een aantal malen maximaal krom getrokken te hebben,besloten we een stuk om te varen om van de andere kant af te trekken. Ook dit lukte niet. Toen we weer recht boven de vis zaten,probeerde ik het nog een keer. Plotseling kwam er,millimeter voor millimeter,iets naar boven. Grote bellen plakkaten verschenen aan de oppervlakte. Plotseling begon de vis weer te zwemmen en tien meter van de boot sprong hij half het water uit. We schrokken ons wezenloos. Ik schreeuwde naar Theo:Die is twee en een halve meter !! Het viel niet mee om nu kalm te blijven, de adrenaline spoot door mijn aderen. Gelukkig maakten we geen fouten en even later lag de gar naast de boot. Theo pakte een peddel en tikte hem een keer op zijn. Hierop volgde een gigantische explosie en de vis nam weer meters lijn. Na dit verschillende malen herhaald te hebben,was de vis rustig genoeg om naar de kant gesleept te worden. Dit viel niet mee, door het gewicht van de gar kwam de boot kwam haast niet meer vooruit en was er haast niet te sturen. Bij de oever trokken we het monster met ons tweeën een stukje de kant op. De lengte bepaalden we op 2.37 cm. Het gewicht werd aan de hand van soortgelijke vissen geschat op 110 kg.

Staaldraad verplicht....

Kogelrond gegeten rovers zijn het!

Na een uitgebreide fotosessie werd de vis weer terug gezet. ‘s avonds trakteerde ik de groep in een restaurant om deze vangst te vieren. De laatste twee dagen van deze trip werd er niks meer gevangen. Voldaan keerden we huiswaarts. Op Schiphol bleek al onze bagage spoorloos te zijn,maar dit kon voor mij de pret niet meer drukken.

Groeten,

Jeroen Otterloo.

Reacties (3)
Aantal keer bekeken: 15892


1. Geplaatst door: lobo op 2 februari 2012 09:55

helemaal te gek ik wil ook!!!!mis kan je mij wat reis info sturen of zo groetten lobo :? :?


rapporteer

2. Geplaatst door: ybe de loose op 2 februari 2012 09:55

egt massas sgone vissu e kwil der ook wl zooke vangu wh :)


rapporteer

3. Geplaatst door: hugo op 2 februari 2012 09:55

ik moet vlak na de vakantie een werkstuk over deze vis inleveren. dus ik vroeg me af of jullie mij wat basis informatie kunnen mailen over lengte, leefgebied, hoe zwaar. :) :?


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl