Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Lau Lau :Surinaams mysterie ontrafeld ! Deel 1
Geschreven door Jeroen Otterloo
20 april 2008 12:34

 

Minstens dertig jaar geleden had ik al eens van een Surinaams klasgenootje gehoord over reusachtige vissen in de binnenlanden van Suriname. Wat voor een soort vissen het precies waren werd niet echt duidelijk. Enkele jaren later hoorde ik weer van iemand dat er op de rivieren in Suriname gigantische vissen voorkomen. Deze informatie was weer heel vaag . Waarschijnlijk betrof het een soort meerval. Ook toen het internet, begin jaren negentig, zijn intrede deed was er nog steeds geen concrete informatie te vinden over deze vis.

Hier in de jungle van Suriname moesten ze zitten.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik sterk twijfelde aan het bestaan van een dergelijke monstermeerval. Waarom was er dan nooit een foto van deze vis verschenen?
Suriname is tenslotte een Nederlandse kolonie geweest, dus als deze vis echt bestond dan moest toch iemand wat meer weten. In 2004 besloot Theo Sielhorst op onderzoek uit te gaan. In drie weken afzien in de Surinaamse jungle wist hij uiteindelijk een Lau Lau (inheemse naam) te vangen. Helaas, niet het beoogde monster maar toch was er een klein tipje van de sluier opgelicht.

Theo met een kleine Piraiba.

In 2005 maakte Juul Stein een trip naar de binnenlanden van Suriname. Een beetje tegen ieders verwachting in viel hij met zijn neus in de boter. Hij wist in korte tijd verschillende grote Lau Lau’s te vangen. Nu werd het ook duidelijk dat het niet om een unieke soort ging maar om de Piraiba. De Piraiba is de grootste zuid Amerikaanse meervalsoort en komt in een groot deel van het Amazonegebied voor.

Begin 2007 kreeg ik een uitnodiging om deel te nemen aan een pilot-trip naar Suriname. Lang hoefde ik hier niet over na te denken want het leek mij een geweldig avontuur.
De trip werd georganiseerd door Travel 4 pros. Bij een informatieavond bij mij thuis bestudeerden wij de kaarten en spraken wij af wat iedereen mee zou nemen. Wij zouden gaan vissen onder de Wonotobo watervallen in de Corantijn rivier.

De watervallen zijn alleen te bereiken per boot, waarbij verschillende gevaarlijke stoomversnellingen genomen moeten worden.

Veel bagage voor een dergelijke trip.

De waterstand en een goede gids, die het gebied op zijn duimpje kent, zijn van cruciaal belang om de Wonotobo watervallen te bereiken.

Een goede voorbereiding is noodzakelijk.

Omdat wij zouden gaan vissen op snelstomend diep water, vol met rotsen, op vissen die gemakkelijk meer dan honderd kilo zwaar kunnen worden was het noodzakelijk om zwaar materiaal mee te nemen. Gekozen werd voor 80lbs. nylon en 130lbs. gevlochten lijn. Beiden hebben ze zo hun voordelen: nylon is beter bestand tegen beschadiging door rotsen, gevlochten lijn bezit geen rek wat een voordeel kan zijn bij het zetten van de haak. Wij zouden terplaatse beslissen waarmee wij zouden vissen. Zelf liet ik een 30-80 ponds hengel bouwen door: http://armbreakercustomrods.com/rods uit Florida.

Eind augustus was het dan zover; wij vertrokken voor een tweeweekse trip naar Suriname. Na een voorspoedige reis arriveerden wij bij ons hotel in Paramaribo.

Genoeg vis in de haven van Paramaribo

De volgende dag zouden wij eerst zes uur per bus naar Nickerie reizen om daarna alle spullen in de boten te laden en alvast het eerste traject van de vijftien uur durende boottocht af te leggen, gebruik makend van het opkomende tij. Het liep allemaal een beetje uit door het slechte weer en de overbeladen boten. Het was al enkele uren donker toen wij een geschikte slaapplaats op de oever moesten zoeken. Dit viel niet mee vanwege de dichte oevervegetatie en de duisternis. Uiteindelijk besloot onze gids Paul om naar een verlaten ruïne te varen om daar de nacht door te brengen.

Zo was het ook niet nodig om tenten op te zetten en konden wij de volgende dag direct weer verder. Onze slaapplaats was goor, klein en vol met ongedierte maar als je moe bent kijk je niet zo nauw meer.
De volgende dag waren wij al vroeg op pad .Tegen de middag bereikten wij de stroomversnellingen. Hier bewees Paul zijn vakmanschap door de zwaarbeladen boot heelhuids door het labyrint van geulen en stoomversnellingen te loodsen. Na een uur hadden wij de stroomversnellingen gepasseerd en nam de Corantijn rivier weer zijn normale vorm aan. De spanning in de boot begon te stijgen. Iedereen was nieuwsgierig naar de Wonotobo watervallen die wij nu binnen enkele uren zouden bereiken. Toen wij de watervallen in de verte zagen opdoemen waren wij allemaal diep onder de indruk.

De Wonotobo watevallen.

Dit was echt een unieke plek. Ons kamp lag aan een breed zandstrand omringd door watervallen. Veel tijd om rond te kijken hadden wij nu niet want eerst moest het kamp worden opgebouwd. Het was alweer donker toen wij hiermee klaar waren.

Eindelijk op de plek kan ons kamp voor 2 weken opgezet worden.

De volgende ochtend probeerden wij vanaf het strand aasvissen te vangen. Eerst met spinners en lepels, later met stukjes vis en een schuifloodje want dit bleek toch een stuk effectiever.

Aasvissen vangen....

Er werden voornamelijk Piranha’s gevangen. Volgens Paul een prima aas voor Lau Lau. Onze stalen leefnetjes kwamen nu goed van pas. Een normaal leefnet zou binnen enkele minuten gesloopt zijn door deze zwemmende gebitten. Na een uur hadden wij allemaal voldoende aasvissen gevangen.

Lekker hapje voor de meerval.

Wij vertrokken in groepjes van twee. Wij hadden Mike, een indiaan uit een naburig dorp, als gids. Mike bracht ons naar een diep gat niet ver van het kamp. De meegebrachte dieptemeter bewees hier goede diensten. Wij ankerden boven aan het talud en visten in richting dieper water. Het ankertouw was voorzien van een lege jerrycan zodat wij bij een eventuele aanbeet het ankertouw direct van de boot los konden gooien. De eerste uren gebeurde er niet veel. Wel kregen wij af en toe wat harde tikken op de top van Piranha’s. Elk uur verplaatsten wij de boot een stukje om op verschillende dieptes te kunnen vissen. Tegen de middag begon plotseling mijn reel met een luid geratel af te lopen. Na de reel van de vrijloop afgehaald te hebben sloeg ik hard aan. Ik voelde direct een massieve weerstand. De vis liep rustig door de zwaar afgestelde slip. Niet hard en een beetje schokkerig. Het leek mij niet echt een grote vis maar toch besloten wij het anker los te gooien. Na 5 minuten op sleeptouw genomen te zijn leek het of de vis steeds harder begon te trekken. Na een kwartier vol in de hengel gehangen te hebben voelde ik de vis iets omhoog komen. Een spelletje van geven en nemen was begonnen. Soms kon ik een meter lijn winnen wat een paar seconden later weer net zo hard van de reel werd getrokken. Ik was nu vijfentwintig minuten bezig en ik kreeg het gevoel dat ik steeds meer vat op de vis begon te krijgen.

Niet voor watjes zonder conditie.....

Ik kon de vis nu van de bodem af houden waardoor het gevaar van lijnbeschadiging door rotsen een stuk minder werd. Toch nog onverwacht zag ik plotseling mijn wartel boven water verschijnen. Een seconde later kwam er een gigantisch brede kop aan de oppervlakte. Een Lau Lau !! En meteen een monster ook. Het leek wel een walvis. Hier kwamen wij voor !!.En dat al op de eerste ochtend. De vis lag stil langs de boot en wij wilden deze vis absoluut niet verspelen. Omdat ik had gezien dat de haak maar net met een puntje vastzat besloten wij om geen risico te nemen en de vis te gaffen. Op het moment van gaffen explodeerde de vis. De vis was los! De zware gaf was finaal rechtgebogen en bovendien was de haak ook losgekomen. Helemaal ziek van het gebeuren besloten wij naar het kamp terug te keren. In het kamp bespraken wij het voorval met de anderen. Arnout kwam met een oplossing die later goed bleek te werken. Het beste is om de vis op zijn rug te draaien, en een touw met een stop om zijn staart te doen, en naar de kant te varen. De volgende dag wordt de eerste grote Lau Lau gevangen. Arnout is de gelukkige.

Arnout Terlouw drilt zijn eerste monsterLaulau.

Na een megadril waarbij de lijn ook nog een tijdje vastzat tussen de rotsen weet Arnout de vis uiteindelijk te landen. S’middags bewonderen wij met zijn allen de foto’s op zijn camera.

Wat een monster!

In deel 2 wat komende week ook online gaat komen kunnen jullie lezen dat we nog veel meer gaan vangen, niet allen deze meervalsoort maar ook de zeldzaam mooie roodstaartmeerval.

Zeldzaam mooie sportvis: de roodstaartmeerval.

Met vriendelijke sportvisgroeten

Jeroen Otterloo.

Reacties (9)
Aantal keer bekeken: 16556


1. Geplaatst door: H.bakker op 20 april 2008 19:58

Leuk stukje,, mooie foto`s en prachtige vis
rapporteer

2. Geplaatst door: Jan op 21 april 2008 09:55

Prachtig verslag!!! Ik kijk al uit naar deel 2 8)
rapporteer

3. Geplaatst door: Dick op 21 april 2008 20:33

Hoi Jeroen, prachtig verhaal met zeer fraaie vissen van jou en Arnout. Ook die roodstaart is heel apart. Lijkt wel een uit zijn krachten gegroeide aquariumvis. :grin Ik kijk nu al uit naar deel 2! Groet Dick
rapporteer

4. Geplaatst door: Adri op 21 april 2008 21:30

mooi verslag Jeroen ,mooie foto's en zeer mooie vissen ben benieuwd naar deel 2 groet Adri
rapporteer

5. Geplaatst door: sielhorst op 22 april 2008 09:42

Hoi Jeroen, het is geweldige vis en geweldig om daar te kunnen vissen; mooie ervaringen die je je leven lang kunt herinneren. Tot nog meer...........! groetjes Theo
rapporteer

6. Geplaatst door: John op 23 april 2008 21:27

Wat een geweldig verslag en prachtige foto's. Ben benieuwd wat er in het volgende verslag komt.
rapporteer

7. Geplaatst door: henk op 8 mei 2008 10:02

hoooi jullie hebben mooie vissen gevangen zeg!! ik ben zelf ook naar de amazone geweest om op piranhja te vissen en toen was er ook iemand die deze lau lau's ving!! maar die van jullie waren een stuk groter
rapporteer

8. Geplaatst door: Sunny op 7 oktober 2008 23:23

Hoi Jeroen, Allereerst een mooi verslag. Na jullie ben ik daar met een 4-tal oostenrijkers geweest. Ook via travel4pros. Volgend jaar ga ik weer hiernaar toe, mogelijk twee keer, dan als begeleider. Ik heb een eigen site gebouwd, zodat ik hier foto's en verslagen kan plaatsen. Deze is nog in aanbouw, ben op dit gebied een leek. nogmaals leuk verslag en misschien zien we elkaar oioit in Suriname.
rapporteer

9. Geplaatst door: wishaal en natasja op 10 maart 2009 21:40

wat een mooi verslag hopelyk komt er meer !!!!! groeten wishaal & natasja
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl