Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Op jacht naar de Arapaima in de Amazone
Geschreven door Jeroen Otterloo
1 april 2007 01:00

WELCOME TO THE JUNGLE

 

Een zoektocht naar Arapaima Gigas.

 

Al jaren stond de Arapaima op mijn lijstje van vissoorten die ik graag nog eens zou willen vangen. Het is natuurlijk bekend dat Arapaima’s voorkomen in het Amazonegebied. Maar het Amazonegebied is groot en Arapaima’s zijn in de laatste decennia zo zwaar bevist dat ze in veel gebieden bijna uitgeroeid zijn. Onze zoektocht concentreerde zich in eerste instantie vooral op Brazilië. Het viel echter niet mee om een gebied te vinden waar nog een redelijke populatie van Arapaima’s voorkwam. In het televisieprogramma ”Jungle hooks” op Discovery channel is duidelijk te zien hoe moeilijk het kan zijn om nog Arapaima’s te vinden, laat staan vangen.

 

Tijdens een nijlbaarstrip in Egypte in 2005 openden zich plotseling nieuwe mogelijkheden. Arnout Terlouw, die ook deelnam aan deze trip, had goede informatie gekregen over een gebied in Ecuador waar nog redelijk wat Arapaima’s voorkomen. Arnout had deze informatie van een Noor die met een vrouw uit Ecuador getrouwd is. Deze Noor had inmiddels al diverse succesvolle vistrips in dit gebied gemaakt. Arnout had al vergevorderde plannen om in februari 2006 een trip van drie weken te gaan maken met deze Noor. Natuurlijk gaf ik direct aan dat, als de mogelijkheid bestond, ik graag deel zou willen nemen aan deze trip.

 

In september belde Arnout mij met het goede nieuws. Ik kon samen met Jacques Schouten deelnemen aan deze trip. Al snel begonnen wij met de voorbereidingen. Ik bestelde twee nieuwe reels en een paar klossen Spectra lijn in diverse treksterktes in Amerika.

Toen, eind oktober, kreeg ik slecht nieuws. Er werd bij mij een ernstige ziekte vastgesteld en ik moest zo snel mogelijk geopereerd worden. Ik besloot om de trip niet te annuleren in de hoop dat ik eind januari voldoende hersteld zou zijn om mee te kunnen. Het zou echter anders lopen en vanwege diverse complicaties moest ik nog een aantal operaties ondergaan. Rond de kerst verliet ik het ziekenhuis vijftien kilo lichter en twee stoma’s rijker. Bovendien had ik nog een grote open buikwond. Het was wel duidelijk dat ik nooit op tijd hersteld zou zijn om mee te kunnen. Ook Jacques besloot uiteindelijk om niet mee te gaan.

 

Toen ik Arnout na zijn terugkomst uit Ecuador opbelde, bleek dat de omstandigheden erg ongunstig waren geweest. Door de hoge waterstand bevonden de meeste Arapaima’s zich tussen de in het water staande bomen. Het vissen en vooral het vangen was hierdoor bijna onmogelijk geworden. Voor februari 2007 stond al wel een volgende trip gepland. Het was echter nog niet zeker of ik wel mee zou kunnen. In juni belde Arnout met het teleurstellende nieuws. Ik kon niet mee met de volgende trip omdat het aantal deelnemers beperkt was tot vier man. Samen met Jacques besloot ik om de mogelijkheden te onderzoeken om zelf een trip naar dit gebied te organiseren. Na met diverse touroperators in Ecuador gemaild te hebben, bleken er maar twee toegang te hebben tot dit park. De bedoeling was om drie weken op Arapaima’s te vissen en daarbij zo flexibel mogelijk te blijven. Dit hield in dat wij terplaatse zouden beslissen waar we zouden gaan vissen en waar we ons kamp zouden opslaan. Hierdoor was het noodzakelijk om voor drie weken voldoende voedsel, drinken en brandstof mee te nemen. Wij zouden gebruik maken van een grote vijftien meter lange motorkano voor verplaatsing en transport van alle materieel en twee kleine Canadese kano’s om uit te vissen.

 

Inmiddels had ook Theo Sielhorst aangegeven interesse te hebben om mee te gaan. Uiteindelijk maar goed ook want Jacques gaf een paar weken later aan niet mee te gaan. In september hakken we de knoop door en kiezen we voor de touroperator die op ons het meest betrouwbaar overkomt. Zij zullen zorgen voor alle materialen en het transport. Bovendien zullen er een kok, Engels sprekende gids en een Indiaanse bootbestuurder meegaan. De tickets worden geboekt en nu kunnen we ons richten op de voorbereidingen van deze trip.

 

Drie februari, eindelijk is het zover, vanavond vertrekken we naar Ecuador.

 

 

15 uur wolken....

 

Na een vliegreis van vijftien uur met twee tussenlandingen landen we de volgende dag in Quito de hoofdstad van Ecuador. Twee mensen van de reisorganisatie staan ons in de aankomsthal al op te wachten. Wij zullen de eerste nacht in een hotel doorbrengen om morgen door te vliegen naar het oosten van het land. Alles verloopt voorspoedig en rond de middag kunnen we in de bus plaatsnemen die ons zo ver mogelijk de jungle in zal brengen. Alle voorraden bevinden zich op het dak van de bus inclusief de twee Canadese kano’s. Vier uur later bereiken we de rivier waar een grote motorkano al op ons ligt te wachten. Nadat we al onze spullen hebben overgeladen, kunnen we aan de laatste etappe van onze reis beginnen. Inmiddels hebben we kennis gemaakt met onze gids Diego, de kok Raoul en de bootdriver Jesus.

 

Het is al donker als we drie en half uur later ons eerste kamp bereiken. Na alle spullen uit geladen te hebben bereid Raoul nog een warme maaltijd voor ons.

 

 

Ons "hotel".

 

De volgende ochtend gebruiken we om onze hengels in orde te maken. "S middags zullen we, op een grote lagune, eerst proberen om een paar aasvissen te vangen om daarna, tegen de avond, op zoek te gaan naar Arapaima’s. Al vrij snel weten we met ondiep lopende spinners een aantal Peacock baarzen te vangen.

 

 

Een peacokbas als aasvis. Alleen die vissen vangen is al top!

 

De temperatuur is inmiddels opgelopen richting de veertig graden. Met de hoge luchtvochtigheid zorgt dit ervoor dat we haast letterlijk leeglopen. Wij besluiten dan ook om een korte pauze in te lassen. Als rond vier uur in de middag de zon begint te dalen word het gelukkig weer een beetje dragelijk.

 

 

Even pauze voor de huisdieren!

 

"S avonds zien we op grote afstand van de boot diverse Arapaima’s rollen. Wij roeien allebei een hengel beaasd met een stuk Peacock baars uit, maar aanbeten blijven die avond uit. In het donker varen we weer terug naar het kamp, een hachelijke onderneming vanwege de vele boomstammen in de rivier.

De volgende ochtend vertrekken we met het eerste licht naar een andere lagune. Deze lagune is moeilijk bereikbaar en het laatste stuk moeten we peddelend in de Canadese kano afleggen. Als we de lagune uiteindelijk bereikt hebben, blijkt deze voor negentig procent dichtgegroeid te zijn met wier. In een wiervrij gedeelte proberen we een paar aasvissen te vangen, gadegeslagen door een groep nieuwsgierige Doodshoofdaapjes.

 

 

Ons publiek: doodshoofdaapjes.

 

Met enige moeite weten we een Peacock baars en een paar Piranha’s te vangen. In de middag gaan we voorzichtig peddelend op zoek naar Arapaima’s. Op een gegeven moment vinden we halverwege de lagune een kleine school Arapaima’s. En wat voor een Arapaima’s! Regelmatig zien we een dikke rug door het wier draaien. Wij zijn er beiden van overtuigd dat sommige van deze vissen de magische grens van honderd kilo passeren. We laten ons aas in enkele van de spaarzame gaten in het wier zakken, om daarna afstand te nemen en vervolgens af te wachten.

 

 

We blijven zoeken en gaan ze vinden.................

 

Maar de Arapaima’s hebben ons duidelijk ook in de gaten want ze laten zich niet meer in de buurt van ons aas zien. Een stuk verder op zien we ze regelmatig met hun staart op het water slaan ten teken dat ze verstoord zijn. Wij schuiven af en toe een stukje op, maar afgezien van Piranha’s die onze haak keer op keer leegvreten krijgen we geen beet. Het is al weer donker als we de lange tocht terug naar ons kamp aanvangen. Wij verbazen ons over het feit hoe Jesus de weg, in dit labyrint van watergangen, terug kan vinden in het aarde donker. Terug in het kamp blijken we beiden zwaar verbrand te zijn, hier zouden we de komende week nog flink last van blijven houden.

 

Binnenkort deel 2 waarin er de eerste arapaima"s gaan bijten.....

 

Jeroen Otterloo.

Reacties (0)
Aantal keer bekeken: 8652




Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl