Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Op jacht naar de arapaima Deel 3
Geschreven door Jeroen Otterloo
18 april 2007 01:00

Net als gisteren zijn we weer vroeg op weg naar de lagune. Omdat Lorenzo ons gisterenavond verlaten heeft vis ik voortaan samen met Theo. Een van ons vist en de ander bestuurt de kano. Na een uur haak ik een grote vis. Alles verloopt volgens plan en evenlater ligt de Arapaima uitgeteld voor de kant. Met een laatste krachtinspanning weet de vis er nog een keer vandoor te gaan. Dan schiet de haak los! Teleurgesteld gooi ik mijn hengel van mij af. Wat een k….zooi !!!

 

De rest van de ochtend zien we niet veel activiteit meer. Wij krijgen wel steeds meer last van Piranha’s die binnen twee minuten ons aas van de haak vreten. Rond vier uur in de middag zijn we weer terplaatse. Na een uur haak ik opnieuw een grote vis. Als ik de vis evenlater naar de kant trek zie ik dat de haak slechts met een puntje in het gehemelte vastzit. Ik hou mijn hart vast als de vis een laatste eindspurt neemt en kopschuddend boven water komt. Maar nu is het geluk aan mijn zijde. Op het moment dat de vis weer bij de kant komt springt Theo het water in en duwt de vis klem tegen de kant. Opgelucht en dolblij kan ik evenlater met de vis voor de camera poseren. Bij het terugzetten zwemt de vis niet direct weg. Ik moet de vis wel tien minuten “reanimeren” voordat hij eindelijk wegzwemt.

 

 

Een zware dril.

 

Terug op de kant lassen we een korte rookpauze in. Wij zijn het er beide over eens dat wij ons doel van deze trip bereikt hebben. Alles wat nu nog komt zal een bonus zijn. Tien minuten later stappen we weer in de kano. Nu is het de beurt aan Theo om te vissen. Ik zal de kano besturen. Niet veel later haakt Theo een vis die helaas enkele ogenblikken later losschiet. Het begint al donker te worden als Theo een herkansing krijgt. Dit is duidelijk een grote vis. In no time trekt de vis dik honderd meter lijn van de spoel. Wij zien een grote boeggolf over het water schieten. Wij zien hoe de golf zich van de linkeroever naar de rechteroever verplaatst. Dan schiet opnieuw de haak los. Teleurgesteld besluiten we even later te stoppen. Terug bij de motorkano horen we dat Diego ruzie heeft gehad met een paar indianen. Er is een dode Arapaima gevonden op de rivier en wij worden hiervoor verantwoordelijk gehouden. Het is duidelijk dat het Diego niet lekker zit maar wij besluiten er niet te veel op in te gaan. De volgende ochtend zijn we weer vroeg terplaatse. Ondanks dat we bijna nergens leven zien weet Theo evenlater een mooie Arapaima te landen.

 

 

Theo met een topvis!

 

De rest van de ochtend verloopt zonder enige actie. Wel beginnen de Piranha’s een steeds groter probleem te worden. Wij hebben beide het gevoel dat de Arapaima’s verdwenen zijn en de rivier opgetrokken zijn.

 

Terug in het kamp geeft Diego aan niet meer in dit gebied op Arapaima’s te willen vissen. Diego wil geen problemen met de hier aanwezige indianenstammen. Wij besluiten om ons kamp een flink stuk stroomafwaarts te verplaatsen. Omdat de waterstand nog steeds hard aan het zakken is zal dit nog de nodige problemen gaan geven. De rivier is langzamerhand onbevaarbaar geworden. Het is nu al duidelijk dat we aan het eind van onze trip niet via de zelfde weg terug kunnen. Diego gaat proberen om contact te leggen met de organisatie om een ander ontmoetingspunt af te spreken. Uiteindelijk zou het vier dagen duren voordat we antwoord terug hadden. Deze dagen vissen we s’nachts op meerval. Vlak voor ons kamp bevind zich een diep gat in de rivier. De eerste avond worden we plotseling opgeschikt door een luid gegrom naast de boot. Het blijkt een vier meter lange zwarte kaaiman te zijn, waarschijnlijk dezelfde die we vanmiddag al zagen zwemmen.

 

 

Ook deze vecht flink aan de hengel.... beter een blokje om varen...

 

Op de derde avond speelt een nieuwsgierige dolfijn met Theo’s lichtgevende dobber. Van meerval echter geen spoor. Wij zijn dan ook blij als we, na vier dagen in het kamp gehangen te hebben, eindelijk kunnen vertrekken. Intussen is onze polyester motorkano omgeruild voor een houten. Een houten kano is sterker en daardoor beter bestand tegen de vele bomen in de rivier. Wij zijn er al voor gewaarschuwd dat de tocht stroomafwaarts heel moeilijk zou gaan worden vanwege de lage waterstand. En dit blijkt ook inderdaad uit te komen. Ondanks dat we zeer vroeg vertrekken zijn we tot laat in de avond bezig om ons nieuwe kamp te bereiken.

 

 

Om de haverklap vast.

 

 

Hier moeten ze ergens zitten....

 

Om de haverklap moeten we de kano verlaten om deze over een van de vele zandbanken te slepen. Ook de vele over het water liggende bomen versperren ons diverse malen de weg. Dankzij de motorzaag van onze bootdriver slagen we er toch steeds in deze kritieke punten te passeren.

 

 

Ons nieuwe "hotel"

 

Ons nieuwe kamp bevindt zich in een indianendorp aan de hoofdrivier. Onze tenten hebben we opgezet in de plaatselijke schoolkantine. Wat ons meteen opvalt zijn de vele zandvliegen. Deze bijten gemeen en maken ons het leven behoorlijk zuur. Theo heeft blijkbaar een allergie voor deze beten en ziet er een dag later uit als een wrattenzwijn. De rivier is hier aanmerkelijk breder en schoner. Vanwege het heldere water is de kans om hier Arapaima’s te vinden heel klein. Wij besluiten daarom om ons de laatste dagen op meerval te concentreren. Na een aantal mislukte pogingen weet ik hier uiteindelijk na een zware dril in de volle stroom een prachtige Dorodo (golden catfish) te vangen.

 

 

Ook niet verkeerd! Golden Catfish

 

Moe maar voldaan beginnen we een dag later aan onze vierdaagse terugreis. Deze verloopt zonder problemen .Als we om vijf uur in de ochtend op Schiphol landen kunnen wij terugkijken op een zware maar geslaagde trip.

 

Hieronder nog een aantal plaatjes die we schoten van o.a. de grootste vis en andere zaken.

 

 

Een ongelooflijk fraaie en sterke vis.

 

 

Soms kon er urenlang niet gevist worden

 

 

Misschien wel de mooiste foto van de vakantie........

 

Jeroen Otterloo en Theo Sielhorst.

Reacties (4)
Aantal keer bekeken: 7740


1. Geplaatst door: Dayo op 14 mei 2007 15:46

vette beesten man zou ik ook wel willen vangen vooral om zo'n dril die ze geven :eek
rapporteer

2. Geplaatst door: rdyh op 14 mei 2007 17:17

;)
rapporteer

3. Geplaatst door: robin op 18 mei 2007 21:52

eej donder jij kan moooie snoekies vange je bent een goeie en veel succes met snoeken vangen he groetjes robin :) 8)
rapporteer

4. Geplaatst door: raymond bouwhuis op 17 juni 2007 15:09

je moet je toch een bevoorrecht mens voelen als je in zo'n prachtige omgeving zulke mooie vissen hebt mogen vangen. groet van een visliefhebber.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl