|
Een oud PR verpletterd voor de onderdelenhandelaar!
Vandaag een laatste dag op pad met Oscar, en door verschillende zaken kunnen we een paar weken niet meer vissen hierna. Vandaag gaan we weer gewoon lekker een dagje trollen, en op een paar goede plekken met een mooi talud jerken. Het beloofde vandaag een zeer memorabel dagje te gaan worden, met name voor Oscar!
En ja hoor, daar komt hij weer, de inmiddels welbekende intro: Lekker vroeg zijn we weer op het water vandaag, en beginnen we met trollen. Het beloofd vandaag niet echt een snoekdag te gaan worden helaas, windstil, veel zon en net meer dan twintig graden. Toch hadden wij vandaag gepland staan en dus gaan we er gewoon lekker opuit.
De start is niet lekker. We proberen even een nieuw stukje water uit, waar we al na een kwartier de hengels weer op kunnen takelen omdat onze vrienden de Polen weer met de batterij aan het vissen zijn. Gelukkig haken we geen lijnen omdat we ze net op tijd zien, en de mannen groeten vriendelijk, verder niets mis mee dus. Als we buiten bereik zijn, kunnen we weer verder vissen. Beiden zijn we niet onder de indruk van dit water en eigenlijk willen we omdraaien. We trollen nog even snel onder een duikertje door, en onder het duikertje krijgen we om beurten een tik op onze SD’s. we trollen nog even verder het slootje in maar vinden dit niet aantrekkelijk, dus gaan we weer terug, en dus weer onder het duikertje door. Oscar krijgt hier een goede aanbeet van een prachtig snoekie. Helaas zwemt de vis gelijk mijn lijn in en heeft hij twee SD’s in zijn kop zitten na de dril. Gelukkig is er niets aan de hand en kan Oscar de eerste van de dag in de boot begroeten, een prachtig fel ‘kereltje’. (dat snoekie dan he)
Mooi vlekkeloos visje (in de figuurlijke zin dan)
Later blijkt dit het enige visje van het nieuw uitgeprobeerde stuk te zijn. We trollen verder, gaan weer terug richting het stuk dat we kennen en wachten daar lang, heel lang op een aanbeet. Al snel wordt het duidelijk dat het vandaag geen topdag zou gaan worden wat aantallen betreft (bleek later best wel heel erg mee te vallen). Ik vis met verschillende aasjes, en zie steeds meer jonge meerkoetjes zwemmen. Dan maar weer die fatso14 crank eraan, in meerkoetenkleur! Na een flink eind trollen levert dat een klapper van een aanbeet op, mijn eerste van de dag. Met wat toeschouwers erbij landen wij deze vis, die ons nog eens even lekker natspat tijdens de dril.
Leuke wildebras, en mijn eerste van de dag
Ik ben er heel erg blij mee, want inmiddels zitten we al heel ver in de dag, en even spookten er alweer verkasideetjes door mijn hoofd. We besluiten maar gewoon lekker door te vissen, we zien wel waar we komen. Weer is het erg lange tijd stil, en dat zijn we eigenlijk niet echt meer gewend als verwende vissers. Gelukkig weet er weer een snoek zijn weg te vinden naar mijn SD versierd met spinnerblad (Leuk idee Sean, bedankt!) bij een mooi rietkraagje waar we altijd vis verwachten, maar nooit een aanbeet krijgen.
Niet meer weg te denken aasje, wie kent hem niet? Deze snoek in ieder geval nog niet….
We komen op een wat smaller en troebeler stuk van dit water, en we zijn alweer een heel eind op weg niets te vangen als Oscar een snoek ziet ‘staan’ langs de oever. Op dat moment krijgt hij van een andere snoek op de door Simon overgespoten sintfatso. De andere snoek blijft tijdens de dril gewoon bewegingsloos ‘staan’ in tegenstelling tot de (flinke) snoek die Oscar drilt. Tijdens de dril, braak de snoek een vis op… jawel, een andere snoek! Een klein snoekje dat zelfs nog blijkt te leven! (nou ja hij beweegt nog met zijn kieuwen..). Terwijl Oscar de vis drilt kan ik het snoekie uit het water grissen, die daarna ook niet lang meer met zijn kieuwtjes beweegt. Grappig om de snoek met zijn buit even op de foto te zetten.
Echte kannibaal met prooi
Close-up van het snoekie, die nog wel heel erg vers was, en redelijk gefileerd.
Allerlei theorieën hebben we nu, waarom pakte de snoek geen esox? Daar trolden we ook mee. Was het kleine snoekie misschien op de fatso uit en werd toen gegrepen? Misschien akte de snoek een kwartier eerder het kleintje en had daarna gewoon nog steeds honger? Die laatste is de waarschijnlijkste optie, in ieder geval een apart verhaal.
Goed, deze snoek is gevangen, foto en weer netjes terug (zoals ze allemaal, maar ik vermeld het nog maar eens) Maar die ene snoek die daar ‘stond’ zal er nu nog steeds wel ‘staan’. En inderdaad, dat bleek zo te zijn. Helaas verjaag ik met het zoeken naar de plek daarna net na het vinden de vis ook, omdat ik er een foto van wil maken. Misschien achteraf slimmer geweest om eerst een jerkje of een trolletje op de vis te wagen maar goed, dat is weer achteraf gezegd natuurlijk.
We trollen weer verder, en het is Oscar die op de sintfatso nog twee goede aanbeten krijgt. Helaas wordt er niets verzilverd, en besluiten we na verloop van tijd bij een paar mooie kantjes te gaan jerken. Normaal trollen we hier voorbij, maar nu gaan we het toch echt eens jerkend proberen. Helaas is er een speedbootje actief dat een beetje golven maakt, maar verder kunnen we eigenlijk prima vissen hier.
Al snel krijgt Oscar een goede tik op zijn Bössel in snoekkleur, een flinke kolk is het enige dat we verder te zien krijgen, de vis lost. Een meter of 400 verder weer een vis die ineens naast de boot uit de diepte opduikt, en Oscars jerk finaal mist, ook nog een flinke snoek ook. Weer wat later zit ik met mijn Bössel in mafkleur (zo noemen we het maar dan, ik weet niet hoe de kleur heet) in het riet vast. Met een flinke ruk aan de lijn schiet het ding los, en met een flinke pluk riet er nog aan is het boem, hangen! Weer eens lekker een vis jerkend! Het is een mooi gevecht, en ook deze snoek spettert mij nog een aar keer nat tijdens de dril.
De energie is op
De pluk riet is er tijdens de dril afgegaan
Verder krijgen we niets meer te zien tijdens het jerken, en we besluiten nog eens langs te trollen bij het plekje waar Oscar de eerste aanbeet kreeg. Precies op die plek krijgt Oscar een aanbeet op zijn esox, en of het nou de gemiste snoek was of niet, deze ving hij wel.
Die zit wel vast…
Telkens weer vallen ze het ding in de flank aan. Deze vis is kundig in het water onthaakt met een hand achter de kop, Oscar waagt zich nog steeds niet aan het uit het water pakken van een snoek met dit stuk kunstaas in de bek. En ik geef hem totaal geen ongelijk!
Telkens weer denk je een monster aan de haak te hebben als je met die 40cm snoek vist… maar het valt tot nu toe elke keer redelijk mee ;)
Er volgt weer een lange tijd zonder aanbeet, en we komen weer langs het stuk waarvan ik op de heenweg al zei, dat het een mooi rietkraagje was en dat we er nooit wat vingen. Ook kwam daar toevallig de snoek vandaan op de SD vandaag. Ditmaal mist Oscar al trollend een aanbeet op zijn esox op dit stuk, duidelijk een kolk in het bladstille water achter zijn aasje. Lang hoeven we niet te wachten, de vis probeert het gewoon nog een keertje en hangt nu. Weer een typisch voorbeeld van grootheidswaanzin!
Groot aas alleen voor grote snoek? Neuh….
Na dit visje volgt er zoals wel vaker tijdens het vissen, een lange stille periode. We vissen hele stukken trollend af, een paar stukken jerkend, en langzaam maar zeker veranderd de middag in avond. Het is echt helemaal niets…. We varen een stuk door terug richting helling, want we zijn inmiddels erg ver afgedwaald, en op een gegeven moment krijg ik de ingeving om te stoppen en maar weer eens te trollen. Mijn SDtje is nog niet goed en wel te water, of de eerste aanbeet volgt alweer. Ben je eerst schijnbaar uren aan het vissen zonder aanbeet, stop je nu en krijg je er meteen eentje. Helaas blijft de vis niet hangen. Een paar tellen later weer een aanbeet, ik vang een snoekie op de SD. Vaak is ons al overkomen dat de SD het pas ’s avonds erg goed begon te doen… toeval dat dat vandaag misschien weer gaat gebeuren?
Ik liep weer te veel op de zaken vooruit, want er volgt weer een saai aanbeetloos stuk. Oscar en ik komen beiden toevallig tegelijk op hetzelfde idee: waarom grijpen we niet gewoon terug naar die ouwe trouwe combi? Zo gezegd, zo gedaan. Dan, op een plek die er altijd schitterend uitziet, en waar we nooit een aanbeet krijgen is het Oscar die een beuk krijgt op een combi. Al snel komt de vis in het oppervlak… oei, dat is een hele hele grote! De vis blijft lang diep, en verschijnt daarna voor de eerste keer naast de boot. “dat is wel een vis die over de 120 gaat Oscar!” Er volgt een spannende strijd, waarbij alles perfect verloopt. De vis zit met de dreg in het scharnier gehaakt, en ik kan de vis uit het water pakken voor Oscar. De haak gaat er zo uit en ik kan de vis makkelijk overgeven aan Oscar, die uiteraard door het dolle heen is, wat een vis!
Het nieuwe PR van Oscar
Prachtige vis, prachtig moment
Het meten en terugzetten verloopt net als de hele vangst van deze vis eigenlijk helemaal perfect…. Echt helemaal perfect. Ondanks dat de vis (natuurlijk door de tijd van het jaar) niet erg dik is, is deze wel heel erg massief. En, jawel…. 124cm lang! Het oude PR van 112 is verpletterd, en ook zijn nieuwe PR is gevangen op een eigenbouw, dat door hem vaak grappend FraVaDePu genoemd word. (vul zelf maar in waar dat dat zo is..)
Eventjes blijven we dobberen, hebben het over van alles en nog wat, er wordt wat gebeld en ge-SMS’t. een onvergetelijk moment.
Er is nog steeds prima daglicht, en ondanks dat voor Oscar de dag helemaal prima is (of de week, of de maand, of het seizoen….) trollen we gewoon even verder. Een paar tellen later vang ik een snoek op de combi die aas had kunnen zijn voor die laatste van Oscar. Weer een paar tellen later een aanbeet, de vis schiet eraf, ik trek het aas omhoog, de vis mist, de vis volgt en voor de derde keer pakt de vis nu, en zit nu vast. Heel mooi om op deze manier een vis toch nog te vangen. Er volgen op dit laatste stuk nog meer aanbeten, allemaal snoeken van eenzelfde formaatje.
Aas voor die van Oscar! (die mooie combi dan he, niet die snoek)
En op dit laatste stuk, als op een gegeven moment de aanbeten uitblijven, besluiten we dat het mooi geweest is vandaag. Een dag waarop het lange tijden erg stil was, maar het leunen in de stoel uiteindelijk zijn vruchten afgeworpen heeft. We vangen er 13 vandaag en missen er ook een aantal, Oscar vangt vandaag zijn nieuwe PR, en ook vangen we nog een paar mooie 90-ers, en beleven we onvergetelijke momenten. Een dag om niet snel te vergeten! Oscar, gefeliciteerd.
Frans van der Putte
Views: 2001
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
Visdag verslagen 
. Lekker verslag ook Frans. Leuke details, die je visdag maken. 
.... 
