|
Hoe snel kan een visdag een dag worden met een enorme gouden rand? Heel snel!
Wat een weertje hebben we zeg. De ene dag is het 17 graden, de andere dag stijgt het kwik boven de 25 graden uit en reikt naar de 30 graden. Heerlijk weer, maar voor het vissen niet al te goed. Het water warmt snel op (althans het oppervlakte water) en als het zo door gaat is de temperatuur zo hoog dat het niet meer verstandig is om op onze kwetsbare groene rovers te vissen. Echter was het afgelopen weekend nog perfect te doen en dat was dan ook wat we deden! Op vrijdagavond ben ik eerst met Ben de rivier opgegaan en wonder boven wonder wisten we 2 vissen in de boot te krijgen met jerkbaits en enkele vissen te missen/lossen. Een heerlijke besteding van een vrijdagavond!
1 Van de 2 vissen van de vrijdagavond op de Fatboy.
De dag erna was het de beurt aan Sander om mee te gaan vissen. Het zou windstil worden en erg zonnig, wat te doen?! Ik had in de dagen ervoor wat mensen gebeld omtrent bepaalde wateren en vangsten en alles wees erop dat het een taaie bedoeling zou worden. Na lang bellen en denken werd er een keuze gemaakt voor een water waarop we zouden gaan vissen. Om 07.00 uur lag de boot te dobberen en werd het gas opengetrokken om de eerste stek te gaan bevissen.
Na een 10 minuten varen kwamen we aan bij de eerste stek. Er was vrijwel geen wind, dus de boot kon perfect gecontroleerd worden. Op de dieptemeter verschenen talloze signalen van waterplanten en toen we eenmaal onze brillen op onze neus hadden gezet konden we de waterplanten zo zien liggen. Ik besloot met een Fatboy te gaan vissen en Sander trapte af met een Striker.
De eerste worp was voor beide direct prijs, nee geen vis maar waterplanten. Bij mij zaten er wat meer aan als bij Sander, want zijn Striker landde al snel weer in het water. Ook nu liep hij vast in de waterplanten, maar niet zo erg. Hij bekeek de stek nog eens, zette een worp in en de Striker belandde naast de planten. Tik,tik,tik, BAM! Ik keek toevallig zijn kant op en zag zijn hengel met bruut geweld worden krom geslagen, wat een aanbeet!!
De fronttroller werd uitgezet, een waypoint genoteerd en Sander kon rustig drillen. 'Dit is een hele grote snoek' werd mij enthousiast vertelt. De vis bleef fel knokken en dook enkele malen zo de waterplanten in, en Sander kon er niets tegen doen. Ook ik werd razend enthousiast, dit zou wel eens een hele grote vis kunnen zijn!
Sander wist wat lijn te winnen, maar de snoek nam dat net zo snel weer terug. Na enkele malen de waterplanten in te zijn gedoken wist Sander de vis een beetje uit te putten en daar kwam ze voor de eerste keer langs de boot, tering wat een vis! 'Die is zeker 110+' riep Sander me toe. Volgens mij stond ik nog half te slapen of was ik te verbaasd van wat er zojuist langs kwam zwemmen want ik zei dat de vis niet zo groot zou zijn...had ik het even mis!
Beetje bij beetje wist Sander de vis moe te maken en eenmaal langs de boot greep ik de gigantische brede nek vast. 'Shit Sander, mijn hand komt er niet omheen!' De vis wist zich los te wurmen uit mijn greep en nam nog 1 flinke run. Toen eenmaal weer langs de boot lag de kop precies goed en wist ik de vis stevig vast te pakken in de kieuwgreep. Ik tilde de vis aanboord en voor even leek er geen eind aan te komen. God wat ben je dan ineens sterk op zo'n moment.
Sander overhandigde me zijn tang en de Striker werd met gemak (weerhaakloos) los getikt. De vis werd gemeten en beide konden we onze ogen niet geloven, dit was een vis niet van de magische lengte, maar van de droom lengte! Hij pakte de vis over, en ik begon als een ware papparazzi foto's te maken van de trotse vanger met zijn ongelooflijke vis!
Dit kwam tevoorschijn bij de 3de worp!
In eerste instantie stond er een smile op Sander's gezicht van hier tot Tokio, echter na wat foto's werd de vis zwaarder en zwaarder voor hem om vast te houden. Hier keek ik ook niet raar van op, wat een bakbeest was het zeg, en dat werpend aan een jerkabit gevangen, kan het nog mooier?!?!
Werpend met een jerkbait, de mooiste manier!
Na enkele foto's werd de vis rustig te water gelegd, en de vis werd tijd gegeven om bij te komen. Veel krachten waren losgekomen tijdens de dril en dat konden we merken.
Immens brede rug van de vis.
Toch ging de vis er geheel zelfstandig vandoor met een enkele krachtige slag van haar grote staart, ons als 2 blije kinderen, die net de Jamin hadden leeggeroofd, achterlatend! Handen werden hard geklapt, wow wat een vis om de dag mee te beginnen en dat bij de 3de worp van de dag!
Vismaten werden gebeld en gesmst met het mooie nieuws. Reacties aan de andere kant waren van allerlei aard, van 'wow' tot 'je zit me in de zeik te nemen van der Sanden'. Ik kan jullie wel vertellen, toen eenmaal de foto's in de mailboxen van de vismaten waren beland dat ze ons toch geloofden!
Vol ongeloof gooiden we weer uit, echter wat nu nog gevangen zou worden zou alleen maar bonus zijn. Na een half uur smijten werd besloten een stek te verkassen. Ik had er 1 op het oog met wat rotsen. Ik was hiervoor al gewaarschuwd en ik vertelde Sander waar ze ongeveer lagen. Net toen ik de laatste woorden uitsprak hoorden we een enorme knal en mijn motor begon als een gek te schudden. Godverdomme, dat was dus ook een rots! Ik zette de motor uit en tilde deze omhoog. De vin was nog helemaal intact, echter 2 bladen waren voor de helft verdwenen...wat een chaos! Ik keek Sander aan, en begon volgens mij te lachen. 'Hadden we die vis niet gevangen maat, dan had ik me hier toch een partij lopen te schelden' zei ik tegen hem. Snel werden er wat mensen gebeld, kijken of we nog iets konden regelen. Helaas niet direct een nieuwe schroef (toch allemaal erg bedankt voor de hulp jongens!), maar vismaat Ben liet mij zijn boot voor de volgende dag zonder enige aarzeling lenen, zodat mijn visdag met Piet gewoon door kon gaan. Een vismaat van goud!
Een stuk verderop lag Nico te vissen en ik belde hem op. Hij kwam direct aanvaren en begon te lachen. 'Amai van der Sanden, lomperik!' was het eerste wat hij zei. Ook ik kon er wel om lachen, deze risico's loop je nu eenmaal tijdens het vissen.
Oeps!
Daar er weinig wind was, werd er besloten direct de fronttroller te water te laten en te gaan werpen. Meer konden we op dit moment toch niet doen. Al werpend werd de dril en vis nog velen malen besproken, en langzaam maar zeker werden we weer scherp en al snel werden de jerkbaits weer goed gevolgd tijdens het binnen tikken. 'Weet je Thijs, ik heb nog nooit een snoekbaars gevangen op een jerkbait' vertelde Sander me. 'Ooit zal de eerste keer worden' zei ik tegen hem, nooit wetend dat ook dat vandaag zou gaan gebeuren!
Over een ondiepe zandplaat tikte Sander zijn Striker naar de boot en naast de boot zagen we beide een flits en daar stond Sander met een kromme stok.
Sander aan de bak.
Vol enthousiasme werd er gespeculeerd over hoe groot deze snoek zou zijn, echter bij de boot bleek het om een snoekbaars te gaan die zijn Striker te grazen had genomen! Wat gebeurde er toch allemaal?!?! Eenmaal in de boot werd de jerkbait los getikt en mocht Sander op de foto met wederom een schitterende vis.
Naast zijn gigantische snoek, ook een snoekbaars op een jerkbait!
Zij dag kon al niet meer stuk, en een gigantische snoek en een snoekbaars op een jerkbait, wat wil je nog meer? We wierpen en wierpen, maar het werd naar mate minder met de actie. De zon stond al flink te branden en we stonden gewoon te zweten van al dat gooien. Zonnebrand werd volop gesmeerd (erg belangrijk, vergeet dat nooit te doen, ook al kun je er goed tegen!!) en keer op keer kwamen we langs interessante stekken. Op 1 van deze stekken kreeg ik een gigantische vis achter, een door RoPa gemaakte, Twin Ten aan. Helaas toonde ze niet voldoende interesse, want eenmaal naast de boot keek ze er een keer naar en besloot toen weg te draaien en in de diepte te verdwijnen. Ik stond ondertussen te knikken op mijn knieën. 'Paans, dat was ook zo'n formaat vis net zoals de jouwe wat net mijn spinner volgde totaan de boot' riep ik naar hem. Een waypoint werd erin gezet, zodat we de stek nogmaals konden gaan bevissen.
Uren verstreken zonder actie, de zon brandde erg fel en Sander besloot te gaan zwemmen. Na deze verkoelende duik was het tijd om door te vissen, en daarbij stuurden we de boot al richting de helling. Op deze toch wist Sander wederom een snoekbaars te haken op zijn Striker. De vis kwam bij de boot en Sander wist al vrijwel zeker dat de vis los zou gaan schieten, hij zat namelijk net gehaakt. Hij tilde de vis op onder de buik, deze gaf me een rot klap en de Striker vloog zo uit de bek van de vis. Helaas, geen foto van Sander's tweede snoekbaars op een jerkbait!
Hierna bleef het erg stil en om 16.30 uur besloten we dat het genoeg was voor vandaag. Voor mij een dag zonder een vis, echter heb ook ik intens genoten van de visserij die we deze dag hebben gedaan, laat staan de prachtige vissen die gevangen werden door mijn maat. Alles werd opgeruimd, foto's werden nog 1 keer bekeken en toen zochten we beide onze weg naar huis. Het was een geweldige dag met 1 enorm hoogtepunt en 1 dieptepunt, maar ach dat hoort er allemaal bij! Dat maakt onze hobby juist zo spannend en afwisselend!!
Cheers, Thijs van der Sanden & Sander Paans
Views: 2207
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
Visdag verslagen 
Jammer van die volger amigo.
