|

Na een jaar wachten was het eindelijk weer zover: de zweedse snoeken belagen in dat prachtige land.
Eigenlijk begint onze vakantie al ruim een maand eerder. Half mei komt Arjan met zijn vriendin vol trots zijn zojuist aangeschafte Suzuki Grand Vitara showen.
Een fourwheeldrive waar hij de komende jaren hopelijk heel veel plezier aan gaat beleven en die ons gedurende de afgelopen vakantie aangetoond heeft zijn mannetje te staan in de "rimboe".
Als een soort test gaat Arjan met zijn vriendin nog een weekje Zweden scoren in de buurt van Gotenburg, waarna 1 week later onze vistrip aanvangt.
Jammer voor Arjan en Kelly is dat de weergoden tijdens hun verblijf niet mee wilden werken. Dit in tegenstelling tot de 2 weken die wij in Zweden hebben beleefd.
Hadden we op de heenreis in Duitsland, Denemarken en Zuid-Zweden nog wisselvallig weer; naarmate we onze bestemming naderen klaart het op en als we onze eindbestemming bereiken schijnt de zon uitbundig.
Deze zon heeft ons vervolgens de daarop volgende 14 dagen niet meer verlaten. Bij temperaturen tussen de 20 en 26 graden en volop zon is het op het water heerlijk vertoeven en we profiteren dan ook volop door lange dagen te maken.

Terwijl de zon bijna ondergaat houdt Arjan een oogje in het zeil.
Het constant mooie weer met een bijna permanente zuidenwind heeft echter een groot nadeel. Het meer dat wij regelmatig willen bevissen is zo groot dat bij een zuidenwind de golven al snel te hoog worden voor de boot en de planerborden.
Hierdoor zijn we genoodzaakt uit te wijken naar in de buurt liggende kleinere meren, die overigens ook prima te bevissen zijn.
Tevens maken we van de gelegenheid gebruik enkele nieuwe meren uit te proberen die niet al te ver van onze stuga vandaan liggen. Dankzij de 4 x 4 van Arjan zijn de mogelijkheden een heel stuk groter en dat levert ons enkele nieuwe meren op waar we enkele dagen vertoeven.
Moeilijk bereikbare meren zijn overigens geen garantie voor onbeperkte vangsten. Helaas moeten we vaststellen dat de door ons beviste meren niet aan de hooggespannen verwachtingen voldoen.
Op elk meer vangen we ons visje, soms ook een mooie metersnoek, maar duidelijk minder dan op de bij ons al bekende meren. We kunnen er echter niet om treuren, aangezien pionieren nu eenmaal gepaard gaat met teleurstellingen en soms een "jackpot".
Mijn verslag van Zweden 2008 is daar wellicht een mooi voorbeeld van en toont aan, dat positieve verrassingen vaak onverwacht komen.
Mede door deze uitstapjes blijft de metersnoekenteller dit jaar steken bij 10 stuks. Duidelijk minder als dat we gehoopt hadden. Arjan scoort er 7 en bij mij blijft de teller op 3 hangen.
Toch ook een blijde gebeurtenis voor Arjan: aan het eind van de eerste week weet hij zijn persoonlijk record eindelijk te verbeteren. Hij mag aan zijn oude PR van 1,13m 3 centimeter toevoegen, dankzij een prachtige en sterke 1,16m.
Daarnaast weet hij tijdens een korte jerkbaitsessie ook zijn "jerkbaitPR" aan te scherpen. Een vis van exact 1 meter is een volgende mijlpaal in zijn vissersleven. Arjan van harte proficiat met deze nieuwe mijlpalen!!
Ondanks deze verbeteringen toch ook nog teleurstelling: zeker 2 keer verspeelt Arjan een snoek die, gezien de kracht en de runs die de vissen maken, dicht in de buurt of wellicht voorbij zijn PR gegaan zouden zijn.
Zelf verspeel ik ook een vermoedelijk zeer grote snoek, die het presteert zich tijdens de dril te ontdoen van de vervelende dreggen, maar ja "that's all in the game".
Naast het belagen van snoek beleven we nog diverse spannende en mooie avonturen die ik jullie niet onthouden wil.
Het meest spannende en ongetwijfeld gevaarlijkste moment beleven we als we op de terugweg naar onze stuga vlakbij ons huisje in de auto zitten.
Nee, nee geen plotseling opdoemende eland, maar een jonge maffe Zweed. Op het heuvelachtige en bochtige grindpad, waar 2 auto's elkaar nauwelijks kunnen passeren wordt Arjan totaal onverwacht geconfronteerd met een tegenligger die opdoemt.
Normaal gesproken geen probleem, je remt af en passeert elkaar rustig, maar deze malloot rijdt in zijn oude Volvo 340 met een noodgang van minstens 100 km en schrikt zich het apelazerus als de Suzuki voor hem opdoemt.
We zien beiden de Volvo vol in de ankers gaan, waarbij de achterkant van de auto uit begint te breken. Arjan houdt het hoofd koel en blijft uiterst rechts rijden. Een fractie van een seconde later passeert de Volvo ons driftend met een bloedgang, gelukkig zonder ons of de trailer te raken.
Het scheelt echter slechts luttele centimers en eigenlijk verwachten we even later een gigantische knal op het moment dat de jongeman zijn Volvo om een van de ruimschoots aanwezige dennebomen krult.
Dit gebeurt echter niet en we zien slechts een grote stofwolk. Conclusie: deze malloot was een begenadigd rallyrijder of heeft gewoon vreselijk veel mazzel gehad.
Arjan en ik hebben diverse malen, rijdend over hetzelfde weggetje, ons hardop afgevraagd wat er van ons overgebleven zou zijn als we frontaal waren aangereden. Ik denk dat we dan al blij hadden mogen zijn met overleven .....
Ook moeder natuur heeft ons weer volop laten genieten. 's Morgens op weg naar een nieuw meer staat op een rustig weggetje, in een flauwe bocht, een machtig grote bijna zwarte eland. Arjan remt af en de eland bekijkt ons eens rustig, waarna hij snel de benen neemt en in het dichte bos verdwijnt.
We verbazen ons over de souplesse waarmee hij diverse hindernissen moeiteloos neemt. Helaas lukt het ons niet het beest digitaal vast te leggen, daarvoor is ie te snel verdwenen.
Ook een tweede poging, enkele dagen later op een ander rustig weggetje om een eland voor de camera te krijgen slaagt niet. Ook herten komen we in grote aantallen tegen. Eentje laat ons toch wel behoorlijk schrikken als hij vlak voor de auto opduikt.
Arjan had al vaart geminderd voor een kat die op de weg liep en juist op het moment dat we de kat passeren springt een ree, nauwelijks 2 a 3 meter voor ons vanuit het struikgewas met een geweldige sprong over de weg en rent een weide in.
Naast elanden en herten genieten we dagelijks van de vele roofvogels, met name buizerds en valken die boven de bossen zweven. Op het water worden we regelmatig "begroet" door visarenden die ons duidelijk proberen te maken dat we te dicht bij hun terrtorium komen waar ze bezig zijn met de opvoeding van hun jongen.
Op een van onze visdagen spotten we een jonge bever die kort onder de kant zwemmend ons geen blik waardig gunt. Hij vind het echter ook niet nodig om onder te duiken.
Minder aangenaam zijn de steekmuggen en knuten die ons met name 's avonds ongevraagd bezoeken en met name bij het traileren van de boot hinderlijk aanwezig zijn.
Al met al weer een prima vakantie met prachtig weer, minder vis als waar we op gehoopt, veel natuurschoon en een heerlijke rust die je ervoor doet zorgen dat de accu weer is opgeladen voor de rest van het jaar.
Nog een speciaal dankwoord, mede namens Arjan, wil ik richten aan mijn lieve vrouw Carolien, die ervoor gezorgd heeft, dat wij 's avonds binnen enkele minuten konden genieten van heerlijke maaltijden. Diepgevroren Zweden ingesmokkeld maar dankzij de magnetron in korte tijd lekker warm en prima eetbaar.
Hieronder volgen foto's van o.a. een aantal van onze mooiste en grootste rovers, voorzien van het nodige commentaar.
Veel kijk en leesplezier gewenst.
.jpg)
De eerste hoge negentiger is voor Arjan.

Arjan's jerkbaitmeter is er vol voor gegaan en geef goed partij.

Arjan trots poserend met zijn eerste jerkbaitmeter.

Mijn eerste en tevens grootste metersnoek van deze vakantie; 1,10m.

Dezelfde vis nogmaals; een grote kop maar een lang mager lijf.

Zo snel mogelijk weer terug in zijn natte element.

Arjan's eerste meter van deze trip.

Imposante verschijning.

Een van de meters gevangen op nieuw water.

Ander meer, andere kleur/tekening van de snoek. Op dit meer vang je snoeken met een zeer lichte kleur.

Licht van kleur, maar ijzersterk en massief gebouwd.

Dit tot groot genoegen van de vanger en de fotograaf.

In vol ornaat en puntgaaf.

Een karakteristiek plaatje, dat we helaas iets te vaak konden schieten. Jan werkeloos voor in de boot in afwachting van actie.

Even later volgt dan toch de beloning: exact 100 centimer Zweedse schoonheid.

Arjan's nieuwe PR: 1,16m. Proficiat!!

Massief en beresterk.

En nog een keertje, omdat je niet elke dag je PR verbetert.

Lekker hangbuikje in de handen van een tevreden vanger.

Een mooie negentiger, waarvan we er zeer veel vingen deze vakantie.

Deze donkere schone kwam ook precies bij de metergrens uit.

Donker lijf; lichte buik. Zeer kenmerkend voor dit meer.

Een van Arjan's metersnoeken die vol overgave de MagShad van bijna 30 cm aanviel en dat moest bekopen met een bezoekje aan de boot.

De dader veilig geland en ontdaan van de mega-plug.

Mooie close-up van een metersnoek met zijn vanger.

Vlak voor de release.

En dan weer terug. Dankzij het heldere water levert dit altijd mooie plaatjes op.

Net geen meter.

Captain Arjan aan het roer. Het midden van de boot blijft vrij voor het veilig onthaken van de gevangen snoek.

Mijn laatste negentiger van deze vakantie: See you next year.!!
Jan & Arjan.
Views: 1669
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6 AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com All right reserved |