|
Freek Cox in Zweden. Zullen de vangsten van vorig jaar overtroffen worden?
Zweden 2010
De voorbereidingen voor een week vissen vergt toch altijd meer tijd dan je denkt. Dit jaar zouden we met de plannerboards van Dick mogen vissen waardoor het mogelijk werd om met 8 hengels tegelijkertijd te trollen. Dan moet je wel minimaal 6 hengels van gelijke lengte hebben. Gelukkig konden we die voordelig op de kop tikken omdat Ultimate over de kop ging. Er moesten nog wel wat reeltjes extra komen en nog wat aanpassingen aan de boot gedaan worden. Ook moest het nodige kunstaas gekocht worden dat vorig jaar goed scoorde zoals spro swimbaits, fatso’s en blazar monsterperches, nu kon je immers aan 4 hengels je favoriete kunstaas hangen . Al met al ben je een hoop tijd en een klein fortuintje kwijt voordat je gaat.
Tijdens de reis hadden we nog even contact met Dick, die ons vertelde dat er erg slecht gevangen werd; twee ervaren Nederlandse vissers hadden trollend 2 vissen in een week tijd gevangen…misschien moesten we ons streven van meer dan 75 snoeken in een week bijstellen? Na een vermoeiende reis die enkele uren langer duurde door de drukte op de duitse snelwegen- moet je ook maar niet weg willen gaan op de vrijdag voor pinksteren- arriveerde we om 3 uur in de nachts in de buurt van ons huisje. We hadden afgesproken dat de huiseigenaar de deur open zou laten en de sleutel op tafel zou leggen. Dat kan dus allemaal nog in zweden. We waren nog opzoek naar het huis toen er een dikke terreinwagen aan kwam rijden. Het was de eigenaar die “het gevoel had” dat wij rond deze tijd zouden aankomen en hij wist niet meer of hij de deur open moest laten voor ons of ons opwachten bij de plaatselijke benzinepomp. Hij wees ons de weg naar het huisje, dat we zelf nooit hadden kunnen vinden, en gaf ons de sleutel. We bedankten hem, pakte onze slaapspullen uit de auto en pakte de nodige nachtrust. De zaterdag werd beschouwd als bonus dag, immers de bij trip van vorig jaar kwamen we pas zaterdagmiddag aan en begonnen zondag met vissen.
Bonus dag
De wekker stond om 9uur. Eerst zouden we boodschappen gaan doen en de vergunningen in orde maken voor de komende dagen. We hadden een meer op het oog dat bestempeld werd als moeilijk, maar wij hadden er mooie ervaringen gehad. We vingen er de 117 en 114 van de vorige trip en in de baaien wisten we veel kleine snoek te vangen met jerkbaits. Rond de middag lag de boot in het water en we koerste meteen naar een zijarm vol met baaitjes. We begonnen vol goede moed met jerken. Het weer was prima, meer dan 20 graden. De temperatuur van het oppervlakte water in de zijarm was 19 tot 20 graden, een stuk warmer dan vorig jaar rond dezelfde tijd. We hadden juist bedacht dat door de zeer strenge winter de snoeken nog in de baaien zouden liggen of er in ieder geval bij in de buurt lagen. Na 3 uur werpen met als resultaat enkele volgers van kleine snoekjes, wisten we dat het niet makkelijk zou worden om vandaag grote aantallen te vangen. Omdat we nog nooit met de side planners van Dick gevist hadden, besloten we om die maar te gaan uitproberen zodat we de volgende dag vol aan de bak konden. We hadden wel ervaring met de yellowbirds die op de lijn van de hengel geklikt worden, maar niet met de hele constructie van paal met zijlijnen die naar de side planners liepen waaraan de lijnen van de hengels aan geklikt worden. Het systeem werkte eenvoudig en binnen een mum van tijd waren er 8 stukken kunstaas aan het zwemmen. De eerste aanbeet liet niet lang op zich wachten en Jeroen kon de eerste vis van de trip landen. We verwachten dat het los zou gaan, maar 3 uur later was die 70tiger de enige vis. We zouden terug trollen zodat we nog op tijd bij Magda zouden zijn om haar bekende kebab schotel te nuttigen. Gelukkig kreeg ik ook nog een aanbeet en wist mijn eerste 70tiger te landen. De kebab smaakte voortreffelijk.
We vangen niet veel, maar er valt genoeg te zien in Zweden zoals deze visarend
Dag 1
We kiezen voor de eerste echte visdag voor een bekend meer waar we vorig jaar trollende goede resultaten haalden. Het was zonnig weer, maar er stond een straf windje. Naast de trailerhelling lag een steigertje. Door het hoge water stond het begin wat onderwater. Ik laat de boot van de trailer glijden. Jeroen springt op de steiger om het touw van de boot pakken. Het is glad en glijd uit. Ik wist niet dat hij de spagaat beheerste!? Gelukkig gaat het. Voor je het weet is je visvakantie voorbij voordat ie goed en wel begonnen is. Hij pakt het touw van de boot die daardoor van mij wegdrijft. Ik verlies mijn evenwicht op de trailer en val. Behalve natte schoenen en sokken niets aan de hand. Dat begint goed. We beginnen meteen met trollen. De wind is inmiddels aangetrokken tot krachtig er staan golven met witte schuimkoppen op het meer. We krijgen niet eens de kans om alle hengels te water te laten of er hangt al een snoekje aan mijn monsterperch. Dit gaat een mooie dag worden. Het valt niet mee om de boot op koers te houden met de wind. Zeker als die van de zijkant komt. Uren gaan voorbij zonder aanbeet. De wind wordt te gek. We besluiten om een baai op te zoeken die wat uit de wind ligt. Rond wat eilandje lijkt Jeroens handhengel vuil gepakt te hebben, maar bij nadere inspectie blijkt een baars van 45cm de 9inch jake gegrepen heeft. Verdere rondjes levert verder niets op. We besluiten een kleinere ondiepere baai op te zoeken waar we vorig jaar erg goed vingen. Toen viste we nog met de yellowbirds en waren we aan beide kanten 10 meter smaller. Met de planners van Dick wordt dat baaitje een uitdaging. “no guts no glory”. Het lukt ons een paar rondjes te maken in het baaitje, maar ook nu blijft het stil. We nemen een middag break en besluiten na de lunch een uiteinde van het meer op te zoek om wat te jerkbaitvissen. Het eind van de middag nadert zonder actie. We besluiten terug naar de helling te trollen. De wind blijft een spelbreker. Dan schiet er een lijn uit de klip en buigt een van mijn hengels lekker door. Ik voel even een flinke weerstand, maar dan komt de vis mee. Met 88 cm de eerste meer serieuze vis na 16 uur vissen. We nemen nog even contact op met onze externe adviseur in Nederland (Dick v H) om de tegenvallende resultaten te bespreken. Hij raad ons twee relatief maagdelijke meertjes aan wat betreft trollen met de side planners. Na het eten checken we de trailerhellingen. Een ziet er prima uit, maar de andere is ons wat te veel van het goede. Toch besluiten we de volgende dag eerst nog eens terug te gaan naar het meer waar we onze bonusdag gevist hebben.
Jeroen maakt een lekkere lunch, we zijn de groeten vergeten…
Dag 2
Het is weer wat winderig, maar droog en de zon laat zich regelmatig zien. We varen onze favorieten zijarm in om wat te werpen. De watertemperatuur is van 20 graden gezakt naar 16 graden. Wellicht dat de snoeken nu wat actiever zouden zijn. Als snel is het raak en weet ik een snoekje te vangen. We zien regelmatig volgers en krijgen ook aanbeten. Er lossen meer vissen dan we vangen. Jeroen heeft inmiddels al 3 snoekjes gevangen en besluit eens met zijn spro oppervlakte kikkertje extreem door de planten te gaan vissen. Ik volg hem zo goed ik kan met een rapala poppertje. Al bij de 2de worp een adembenemende aanbeet. De vis wordt niet gehaakt. Snel werpt Jeroen weer op dezelfde plek, weer pakt de snoek het kikkertje. Nu blijft ze wat langer vasthouden. Ook de derde worp is het raak. Jeroen slaat hard aan, maar het lukt hem niet de snoek te haken. Toch vermaken we ons kostelijk. Nog een 4de keer een aanval op het kikkertje, maar dan is het over. We vissen nog even in de baaitjes maar de actie is hier voorlopig even voorbij. We besluiten naar een klein inhammetje te gaan waar Jeroen vorig jaar zijn 114 vis ving, die tijdens de dril door een 2de vis van soort gelijke afmeting vergezeld werd. Die 2 grote vissen in dat baaitje waren vorig jaar de enige vissen van formaat die we in de baaitjes die we bezochten gezien hadden. Ik was er nog van overtuigd dat het toevalstreffers waren. Na een half uurtje varen waren we er. We begonnen tegelijkertijd met vissen. Ik had mijn jerkbait tot vlak voor de boot teruggevist toen ik een mooie snoek zag volgen. De jerbait stopte, de snoek stopte en even leek het op een padstelling. De snoek zwom rustig naar de jerbait toe en zette zijn tanden erin. Ik vergat bijna om aan te slaan. Hangen! Riep ik tegen Jeroen. “bij mij ook een” antwoorde hij. Ook vlak voor de boot had een snoek die duidelijk een paar maatjes groter was dan die van mij Jeroens jerkbait gepakt. Een moment van euforie; 2 grotere vissen in dat kleine baaitje…”shit” hoorde ik. De vis van Jeroen was los geschoten. Jeroen baalde als een stekker. Er moest nog wel een “snoekje”geland worden. 86cm. We wisten nu zeker dat Jeroen een mooie metervis verspeeld had. We probeerde nog een aantal worden, maar ze kwam niet meer kijken. 50 meter verder was nog een baaitje dat er mooi uitzag, maar waar geen vis vandaag gekomen was vorig jaar. We hadden al behoorlijk wat worpen gemaakt zonder teken van vis. Meestal is er snel een teken van actieve vis of er gebeurd helemaal niets. Ik had dat moed voor dat baaitje al opgegeven toen mij jerkbait bruut gegrepen was. Ik zag meteen dat hat om een mooie vis ging. Bij de boot deed ze aardig haar best. Als het om wat grotere vissen gaat is het vaak genieten als een boer met kiespijn van de dril. Zeker als er net een grote vis verspeeld is. Gelukkig gebeurde dat nu niet. Prachtige grove vis van 103. Mijn eerste meter met de jerkbaithengel. Die was binnen en ik was er blij mee. We viste nog wat baaitjes af en ik wist nog 2 kleine vissen te vangen. Jeroen bleef steken op de 3 vissen die hij die ochtend gevangen had. De laatste uurtjes van de dag brachten we trollend door, zonder aanbeet.
Mijn eerste metervis werpend gevangen
Omdat ik er toch wel erg blij mee ben
We hadden de wekker vroeg gezet. Vandaag zouden we gaan trollen op een van de maagdelijke meren die Dick ons geadviseerd had. Dit meer was met iets meer dan 500 hectaren een stuk kleiner dan het meer van de dag daarvoor (meer dan 4000ha). Het weer was zo slecht vroeg in de ochtend met storm en heel veel regen dat we besloten om ons nog eens om te draaien. 2 uur later was het niet veel beter en met 6 graden ronduit guur en koud. Eerst maar boodschappen doen en de vergunningen voor de dag daarna voor een voor ons nieuw meer in orde maken. Nog steeds was het weer niet beter geworden. Dan ook maar alvast de trailerhelling zoeken zodat we morgen wel een lange effectieve visdag kunnen hebben. De trailerhelling vinden we eenvoudig en ziet er goed en betrouwbaar uit. Dat zal morgen geen problemen geven. De harde regen is inmiddels opgehouden. Het is inmiddels 12.30 als we richting de trailerhelling rijden van het meer waar we vandaag naartoe gaan. Het weer en de beperkte tijd doet ons besluiten om de beschuttere baaien op te zoeken om die werpend te bevissen. Zo leren we het meer kennen (dat niet in de GPS staat) en komen later deze week terug om er met de side-planners te trollen. Bij de trailerhelling wil de boot niet van de trailer. De helling is weliswaar niet zo stijl, maar normaal moet het geen probleem zijn. Na 20 minuten sjorren, trekken en duwen ligt de boot in het water. Bij nadere inspectie blijkt dat de eerste kiemrol verbogen en gebroken is waardoor het rolletje muurvast zit. Dat gaat een probleem geven de rest van de vakantie. We besluiten de voorste en achterste rol ter plekke te verwisselen nu de boot in het water ligt. Het valt niet mee om de verroeste bouten los te krijgen, maar na 20 minuten is de klus geklaard. Als we de auto los hebben uit het mulle zand kunnen we eindelijk vissen. Het is al na 2en als de eerste worpen gemaakt worden. We vissen de rietkragen uit. Niet zoals je dat in Nederland zou doen. Ieder maakt 10 worpen en als je dan geen actie gehad hebt volgende stuk. Gelukkig zien wij regelmatig vis. We verspelen er een paar en vangen ook regelmatig wat. Zo loopt de teller aardig op (voor ons doen tijdens deze trip). Aan het eind van de middag hebben we ieder 4 vissen gevangen. Er zat een vis van boven de 80 bij. De rest was kleiner. We vermaken ons echter prima en besluiten nog wat door te vissen. Na het nuttigen van een ragkaka (een soort zweeds pitabroodje) met een gebakken ei gaan we opzoek naar nieuwe baaitjes. De zon die zich gedurende de middag van zijn goede kant liet zien, heeft zich inmiddels weer verscholen achter de wolken. Met het verdwijnen van de zon is ook de actie op het water verdwenen. Gedurende 2 uur zien we geen vis meer. We besluiten om 8uur te stoppen zodat we nog net wat te eten halen kunnen bij Magda.
Vandaag beginnen we vroeg om de verloren uurtjes van gisteren in te halen. Alles verloopt als een trein. En om 8.30 zijn er 8 stukken kunstaas aan het zwemmen in een nieuw meer. We hebben nog niet ontbeten en Jeroen is een eitje aan het bakken als mijn hengels serieus doorbuigt. Deze vis voelt goed. Dan buigt er nog een hengels stevig door. Dubbel strike! Zo snel mogelijk dril ik de eerste vis. Wat extra druk en ik kan haar makkelijk uit het water pakken. Snel meten. 91cm een mooie vis. Geen foto’s want ik had nog meer te doen. Ook de volgende vis kwam zonder problemen binnenboord. Dit exemplaar was nog iets groter 96cm. Zo dat begint goed!
Een mooi begin, wat gaat de dag ons nog brengen?
Een half uurtje later is het weer een van mijn hengels die uit de clip springt. Weer een stukje groter, 99cm. Als het zo doorgaat gaan we een topdag beleven. We trollen een rondje in de baai. Een rondje duurt ongeveer 45 minuten. Bij het 2de rondje is er toch alweer anderhalf uur verstreken zonder aanbeet. Ik heb al 4 mooie negentigers gevangen, maar Jeroen is nog op zij eerste aanbeet aan het wachten. Ik probeer hem moed in te praten door te zeggen dat hij zo een dikke vis gaat vangen. Jeroen grapt dat hij vast de kleinste snoek van de baai gaat vangen. Weer een rondje verder is het dan zover. Een aanbeet voor Jeroen. De vis komt snel naar de boot toe. Jeroen krijgt voor een keer gelijk, met 84cm de kleinste vis die we gevangen hebben in de baai. Jeroen heeft nog 3 aanbeten tegoed. Als we om een rotspartij heen varen slaat zijn hengel dubbel. Vast. Toch te strak om het rotskantje heen gevaren? Vis roept Jeroen. Dat moet een beste zijn. Na wat touwgetrek waarbij de vis het duidelijk tijdelijk aan het winnen is, valt plots de lijn n slap. Dat hoort er bij, maar het is ook niet ongebruikelijk dat op zo’n moment wat krachttermen over het water klinken. 100 meter verder krijgt Jeroen een herkansing wederom op de sinking fatso. Ook nu schiet de vis los. Als dit zich een klein half uurtje later nog eens herhaald besluit Jeroen de originele eagle claw dreggen te vervangen voor de oude vertrouwende gamakatsu dreggen. Nu is het wel raakt. Een hoge 80-tiger op de swimbait. Nog geen monstervis voor Jeroen, maar zo aan het eind van de middag krijgen we weer een aantal aanbeten. Nu is het mijn beurt. Ik mag mijn 5de negentiger landen. We varen weer om de rotsformatie heen en zijn er net voorbij als Jeroens hengel weer dubbel slaat. De vis wil moeilijk meekomen en komt tot vier keer toe helemaal uit het water.
Tot vier keer komt ze het water uit
Eenmaal bij de boot schat Jeroen haar op achter in de negentig. Ik verklaar hem voor gek. Veel groter. Dit keer heb ik gelijk. Een mooi getekende strakke 112. Een plaatje van een vis. Jeroen is er blij mee. We varen terug naar de trailerhelling. Een mooie dag. Morgen komen we terug!
Mooie strakke vis voor Jeroen met 112 de grootste van Zweden 2010 tot dan toe
Dag 5:
We verwachten veel van vandaag. Dezelfde baai waar we gisteren 12 aanbeten gehad hadden en een paar mooie vissen vingen. De temperatuur is afgelopen nacht onder het vriespunt gezakt en de wind is wat aangewakkerd. Zou dit invloed hebben op de vangsten?
Een laagje ijs op het afdekzijl van de boot. Wat zou dat et de vangsten doen?
Nog een uur eerder dan de dag daarvoor zijn we aan het vissen. Dezelfde 8 stuks kunstaas zijn hun rondjes weer aan het zwemmen. De rondjes worden steeds saaier. Na 4 uur rondjes varen zonder aanbeet begint de twijfel toe te slaan. Volhouden op een stek waar grote vis zit totdat ze actief worden of wat ondiepere baaien zoeken om te werpen. Het wordt het laatste. Het wordt hard zoeken voordat we baaien vinden die aan ons profiel voldoen. De meeste baaien van dit meer zijn erg ondiep, glashelder en zonder begroeiing. Regelmatig zien we grote brasems zwemmen en dikke forellen die ruim over de halve meter gaan. We proberen het heel even met klein kunstaas, maar de forellen vertonen geen interesse. Je zou denken dat er ook snoek moet liggen in deze baaien waar toch behoorlijk wat aasvis te vinden is, maar we zien geen teken van ze. We verhuizen naar een ander gedeelte van het meer waar wat eilanden bij elkaar liggen. Hier is het oppassen met varen omdat er veel rotsen liggen. Ook zijn er mooie rietkragen te vinden en hier ruikt het naar snoek. Gelukkig weet ik nog een snoekje te vangen zodat we vandaag niet zonder vis blijven. Jeroen gooit een dikke pruik, iets wat we eigenlijk nooit hebben; concentratie gebrek na uren zonder aanbeet? Het is niet zijn dag of eerlijk gezegd (nog) niet zijn week. Ik vang nog een snoekje en verspeel er een terwijl hij aan het kloten is met zijn reel. Hard gaat het niet en als Jeroen klaar is en weer kan vissen dring ik erop aan dat we maar weer moeten gaan trollen en hopen op de klapper. Het lukt me om hem over te halen, maar ik moet beloven dat we de laatste dag een significant gedeelte van de dag aan werpend vissen besteden; zijn favorieten hobby. Snel liggen de plannerboards weer in het water en maken we dezelfde rondjes als die ochtend. Het vertouwen is wat weg. Dan toch een aanbeet. Weer mijn hengel. Een mooie negentiger. Zou het nu los gaan.
Aan het einde van de middag toch weer aanbeten
Een half rondje verder is het Jeroen die eindelijk een aanbeet krijgt. De vis is niet van zijn plek te krijgen. Vele meters lijn gaan verloren. Ik ga wat snelheid minderen met het risico dat alles straks in de war zit, maar deze vis kan Jeroens week helemaal goed maken. Het kost de nodige moeite, maar de vis ligt uiteindelijk langs de boot. Wat een bak! Ik twijfel niet en pak haar zo uit het water en geef haar over aan Jeroen. Snel meten en foto’s maken. Met 114 toch kleiner dan we dachten, maar wat een kolossale vis en bovendien een evenaring van Jeroens record. Ik schiet prachtige plaatjes met de spiegelreflex camera. We zetten haar terug en na even reanimeren zwemt ze de diepte in. Snel alles weer in gereedheid brengen om verder te vissen en dan genieten van de foto’s en een biertje. Dan een domper. De spiegelreflex stond op manueel waardoor alle foto’s zwaar overbelicht zijn. De snoek is niet te zien. Natuurlijk gaat het om de beleving van de vangst, maar de herbeleving door foto’s is ook een belangrijke factor. We balen allebei. Ik omdat ik het verprutst heb voor mijn vismaat en Jeroen omdat hij geen foto’s heeft van de grootste vis die hij ooit gevangen heeft. We vissen verslagen verder. Dan is het mijn beurt weer. Ook deze vis doet haar best. Als ze langs de boot gemanoeuvreerd is blijkt het om een mooie te gaan. Ze is echter maar net gehaakt. Ik gok het erop en pak haar in één klap. Het lukt en ik hou een mooie strakke vis van 110 in mijn handen. Jeroen maakt foto’s en ik vraag hem voor de zekerheid nog even snel te kijken of ze gelukt zijn. Dit keer wel. Het is inmiddels al avond geworden en we houden het voor gezien.
4de meter van de trip
Laatste dag:
En dan is het alweer de laatste dag. We hebben de dag in 2en gedeeld. Eerst gaan we een paar uur werpen op het meer waar we begonnen. Het 2de gedeelte van de dag gaan we toch weer trollen in het baaitje want al is het saai om steeds hetzelfde rondje te varen het levert wel mooie vis op. Het weer is niet best. Koud, winderig met stevige regen en hagelbuien. In de bekende baaitjes zien we geen teken van leven. Wat is het toch wisselvalig deze week. We zoeken verder en komen in stukken waar we nog niet eerder geweest zijn. Niet alles ziet er even aantrekkelijk uit, maar in het kader van “nu we er toch zijn” wagen we toch wat worpen. Warempel ik vang een visje. Een stukje verder nog een. Dan is het weer stil. De uren verstrijken en het wordt hoog tijd om te verkassen en onze laatste uurtjes trollende door te brengen in de inmiddels overbekende baai op een naburig meer. Anderhalf uur later zijn we er weer. Het waait behoorlijk wat het vissen niet makkelijker maakt. Weer moeten we lang wachten op een aanbeet. We nuttigen nog een paar blikjes Heineken als lunch. We evalueren de week. Die plannerboards werken prima. Met 2 hengels extra bestrijken we een groter stuk water. De vangsten waren echter slechter dan het jaar daarvoor en toen was het al niet al te best. Totaal hebben we 34 snoeken gevangen en een baars. Daar hebben we hard voor moeten werken, veel moeten zoeken en uren moeten maken. Toch wel tegenvallend. Toch willen we volgend jaar terug en kunnen we niet wachten totdat het zover is. Dan toch nog een aanbeet voor Jeroen. Mooie vis die net de meter niet haalt. Ik hou even het meetlint langs de vis en dan is het al gebeurd. De boot draait half door de stevige wind van voren en het wordt een chaos. Lijnen door elkaar. Een van de planners komt richting boot gevaren. Lijnen onder de schroef. Geen redden meer aan. We zetten de motor uit en trekken de plannerboards naar binnen. De vislijnen zitten hopeloos in elkaar gedraaid. Met de schaar maken we een einde aan onze zweden trip 2010.
We eten nog een lekkere kebab schotel en nemen afscheid van de gezellige mensen in het restaurantje. Nog even inkopen doen voor de terugreis en dan zit het er echt op. Morgen 16 uur terug naar huis. we maken al plannen voor 2011.
Op de laatste ochtend zien we onze eerste eland. Ze is de rivier aan het overzwemmen. ik ben net te laat om het vast te leggen. Ze klimt net de kant weer op.
Met vriendelijke groeten
Freek Cox
Views: 1483
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
