|
28 februari 2004.
Vandaag de grote dag. Voor het eerst met mijn nieuwe boot op stap. Een jongensdroom ging in vervulling. Ik vist altijd met een simpel aluminium bootje, maar dat was goed
genoeg om vele snoeken te vangen. Ik heb altijd gezegd dat je door een grote mooie dure boot niet meer snoek gaat vangen. Het gaat tenslotte om wat je met en aan je hengel doet en niet waarin je zit. Die
snoeken denken heus niet: “ he daar gaat een dure boot, bijten maar!” Dus niet. Anders had ik nooit veel gevangen in mijn oude bootje. Met enige geluk kon ik de boot van Bertus Rozemijer overnemen. Groot
was de schrik dat de boot gestolen werd vlak nadat ik hem van Bertus gekocht had. Overal was te lezen dat de boot van Bertus gestolen was, maar in feite was het toen al mijn boot. Ik herinner me nog het
telefoontje van Jim dat ik destijds kreeg: He Dick, wat lees ik nou op Total Fishing? Hebben ze je boot gejat? Ik schrok me rot en dacht dat ie liep te dollen. Maar niets was minder waar. Gelukkig werd
de boot snel teruggevonden maar de motor was weg. Het heeft even geduurt maar nu is ie helemaal compleet met 50PK Honda en met een hele mooie kleuren GPS/dieptemeter.
Maar goed, we gingen vissen. Laatste legale snoekdag van het jaar. De 29ste is een bonusdag.... Wiard was om 8 uur ter plekke en de eerste teleurstelling was groot toen
de haven waar we wilden traileren voorzien was van een prachtige gladde ijsvloer. Na lang wikken en wegen werd de nieuwe boot als inbreker ingezet en na 200 meter kraken kwamen we op open water. Een
grote plas waar we iets groots hoopten te vangen. Het weer was prachtig. Weinig wind en een waterig zonnetje. De ene hengel ging met frog te water en de andere met een grote shad. Na een rondje varen
kreeg ik op een ondiepe plek van 2 meter een tikje wat nauwelijks op een aanbeet leek. Toch slaan en als een zoutzak kwam er een snoekje boven. Vechten bewaarde hij voor een andere keer...... Maar goed,
de boot was ontmaagd, de eerste was binnen en gelooft u mij maar: er zullen er nog vele volgen.
Ik wilde natuurlijk ook even vol gas varen en ook dat ging prima. Met 6000 toeren en een GPS die aangaf dat we over de 50 kilometer per uur ons verplaatsen over het
water. Maar wel koud.... Gevoelstemperatuur is ineens een stuk lager. Later op de morgen begon het ook te sneeuwen. En dat terwijl het windstil was. De grote witte watten verdwenen spoorloos in het water
als ze het raakten. Water was amper 4 graden en dus aan de koude kant.
De volgende ronde leverde weer een snoek
|
