6 juni 2003

9 juni 2003

5 juni 2003.

Midden in mijn vrije week een dagje rust genomen. Vandaag dus weer op stap met Jan. Wekker om half 4 gezet, auw, dat doet pijn. Kwart over 4 bij jan en om 5 uur op het water van de eerste plas die we zouden bevissen. Benzine motor niet toegestaan.... Dan maar vroeg, dan ziet niemand je. Om half 6 het eerste levensteken. Een snoek van 82 had zich vergrepen aan de Bullfrog. De volgende ronde verspeel ik een kleintje, en mis er eentje. Jan mist er ook 2 en dan word het stil. Om 8 uur nokken we af. We gaan terug naar de plas van dinsdag. Gewoon weer proberen. Je weet maar nooit. Van de week nog gespeculeer over een persoonlijk record, bijna op de dag af 5 jaar geleden ving ik mijn 44ste metersnoek die 125cm lang was. Het werd weer eens tijd voor een aanscherping. Om half 10 vaarden we op de andere plas, we waren helaas niet alleen. Een paar dikke boten met goede vissers waren de kanten al aan het bestoken met allerhande rubber en hout. Wij trolden ons rondje en op een gegeven moment zeg ik tegen Jan: Even dat zijslootje meepakken? Vooruit maar. We varen er 100 meter in en keren. Bij het uitvaren ineens die klap. Arm word wreed uit positie gerukt. Hengel krom, reel loopt af. Snel andere hengel binnen draaien. Dan begint de dril pas echt. Het duurt even en de vis neemt een paar keer flink wat lijn. Dan zien we een meter of 10 van de boot een glimp van de snoek. Wat een eind...... We zien de kop en de staart, het tussenstuk valt net buiten beeld. Allebei roepen we dat dit wel eens een 120cm snoek kan zijn. Het net word gepakt. Dan komt de snoek voor het eerst bij de boot boven en zien we hoe groot ie is. Jan schept de snoek met het grofmazige net. Ik juich, voel dat er iets moois in mijn netje zit. Ik pak de snoek beet en zie dat de enkele haak en de dreg vastzitten. Makkelijk te onthaken, Jan maakt een aantal foto’s nog voordat we weten hoe lang de snoek is. Bij het in de boot tillen merk ik dat de snoek akelig lang is. 

Een nieuw PR van 127 cm is een kusje waard.

Ruim 127 hele centimeters.

Haar kop is een stuk groter dan de mijne!

Ik hou haar in de kieuwgreep en leg haar op de plank die 125cm lang is. Flap, staart gaat erover, hele plank is bedekt. Een nieuw PR. Maar hoelang is ze nu? De plank word op de bank gelegd en een extra centimeter komt er aan te pas om vast te stellen dat de snoek ruim 127cm lang is. Gewicht is slechts 26 pond. Ik ben dolgelukkig en snel worden er nog wat plaatjes gemaakt. Dan een filmpje van het terugzetten en dan nog een filmpje dat de snoek wegzwemt. Zonder al te grote problemen zwemt ze haar vrijheid weer tegemoet. Mijn dag kan niet meer stuk. Maar dat lijkt me logisch.

We vervolgen onze weg als Jan even later een aanbeet krijgt. Met 99cm een fraaie snoek maar hoe we ook meten, hij word geen meter. Althans niet vandaag in ons bijzijn. Even later pak ik ook een negentiger. Het kan niet op, ze zijn helemaal los. Ik voel dat er nog meer moois aan zit te komen. De klok wijst inmiddels 1 uur in de middag aan en volgens mijn eigen statistieken is dat een tijd dat er vaak grote snoeken gevangen worden. We varen steeds weer over bepaalde taluds heen waar de diepte niet meer is dan 2,5 meter. Af en toe missen we een aanbeet maar dan ineens geeft Jan en brul en zie ik zijn hengel in een angstaanjagende bocht staan. Reel loopt lekker af. Hier komt weer wat moois zeg ik tegen Jan. Jan voelt dat zelf natuurlijk ook wel want de snoek is in nog geen velden of wegen te bekennen. Langzaam maar zeker komt de snoek bij de boot. Ik zie het massieve lijf en denk aan nog een 120cm snoek. Maar door het grote gewicht en omvang schatten we iets te groot. Deze past even later wel op de plank, enkele haak van Jan zijn groen/witte Bullfrog zit keurig in de bovenlip en kan ik zo lostikken. Op de plank: 118cm bij 28 pond. Zwaarder dan de mijne maar wat korter. Ook dit is een prachtvis. Wat een dag! Gaat er nog meer moois komen? We weten het niet en vervolgen snel weer onze weg. Rond de klok van 2 uur vangt Jan een kleinere van in de 80cm. We hebben het water inmiddels voor ons alleen, de anderen zijn er mee gestopt. Wij besluiten om nog even door te gaan omdat we nu weten waar ze zitten. Half 3: Boem! Keiharde aanbeet. Ik sla aan en ben gelijk weer wat meters lijn kwijt. Ook dit vecht weer lekker en blijft even diep zwemmen. Bij de boot valt het “tegen”, net een meter denken we. In eerste instantie dachten we dat ie groter was. Op de plank blijkt de snoek 106 cm lang te zijn. De derde meter van vandaag en mijn 153 in totaal. Het kan niet op.

Een magere van 106cm valt in het niet bij de 2 eerdere kanjers van vandaag.

Jan met zijn zeer fraaie dikke snoek van 118cm, een evenaring van zijn persoonlijk record.

We eten een broodje en een gehaktbal, zitten even lekker in het zonnetje en genieten van de dag. Even pauze. Om een uur of 4 gaan we weer verder. Plotseling is het Jan die weer eens met een kromme hengel zit. Ik draai snel binnen en leg mijn Bullfrog onder mijn top in het water. Jan zit te drillen en ik zit te kijken als we plotseling opgeschrikt worden door een klap achter ons. Ik kijk en zie een snoek mijn stilhangende Bullfrog aanvallen. Hij mist, ik pak mijn hengel en de Bullfrog gaat op de vlucht. Maar de snoek is sneller en grijpt hem alsnog. Ik lach me rot. Hoop gespetter omdat we nu beide een snoek aan het drillen zijn. Die van Jan is 85 cm en de mijne is 91cm. Een mooie afsluiting van een dag die ik me nog heel lang zal heugen. Morgen gaat zoon Sven een dagje met de grote mannen mee. We keren waarschijnlijk terug naar deze plas. Is niet zo moeilijk te bedenken als je 5 meters in 2 visdagen gevangen hebt............

6 juni 2003.

Vandaag had Sven een vrije dag van school, Jan was ook niet vrij dus besloten we om met zijn drietjes de plas op te gaan. Niet te vroeg maar ook niet te laat. Om 8 uur waren we op het water. Het lag er weer fraai bij maar de lucht was me te blauw. Altijd als ik hier mooie snoeken vang is het bewolkt. Nu dus akelig blauw. Er gebeurde niet veel. Zeg maar niets. We sleepten weer met de grote Bullfrogs maar daar gebeurde niet mee. Wisselen van kunstaas hielp ook al niet. Op de plas zagen we plotseling 2 stipjes dobberen in een buikboot, ook wel bellyboat. Mooie manier van vissen die ik zelf ook nog wel eens wil gaan doen. Ik vaar dichterbij en zie dat het niemand minder dan de in Belgie wereldberoemde Deemes en zijn maatje Guy zijn. Guy zat bij ons in het huisje in Vastervik en was onze huiskok. Deemes, de maker van de beste 1 april grap sinds jaren, dobberde ook lekker rond. Na ruim 14 uur dobberen was hun buit: 6 snoekjes.

Sven die voor het eerst weer eens mee kon vind het maar angstig stil, dat vond ik ook. We probeerden van alles, langzaam varen, snel varen, diep en ondiep, de plas middenover steken. Niets leek te helpen. Jan was de enige en eerste die een goeie aanbeet miste op 2,5 meter diepte. Daana gelijk op die diepte aan de gang maar dat bleek het ook niet te zijn. Sven wilde wel eens varen, ik zeg: ga je gang maar. Zo gezegd, ze gedaan. Sven keek geconcentreert hoe de taluds opdoken en stuurde dan vervolgens naar het diepere om zo de taluds goed af te kunnen vissen. Dat deed ie prima, alleen leverde ook zijn vaar kunsten ons geen snoek op. Maar goed, ik kan nog even nagenieten van donderdag, de dag dat mijn 5 jaar oude record wat opgehoogd werd.

Guy in zijn buikboot die een forse waterplant drilt.

Sven vaart geconcentreert langs de taluds