|
2 tm 7 augustus.
Mijn tweede bezoekje aan Zweden in korte tijd. Op uitnodiging van mijn gastvrije vrienden in Dalsland kon ik weer een paar dagen genieten van dit mooie stukje
Zweden. Ik ging met mijn vaste maatje maar door een “bedrijfsongeval” viste ik echter alleen. Dat wil zeggen met de gidsen Niklas en Tommy.
Het verhaal begint eigenlijk op zondag, de zaterdag hadden we besteed aan het bekijken van wat plekken en zelfs een kerkje. Niet zomaar een kerkje maar ieder jaar is er
een verkiezing van de mooiste kerk van Zweden. Dit keer was de kerk van Varvik de mooiste. Een prachtig wit gebouwtje wat op een schiereilandje in het grote meer Vastra Silen staat. Ik ben er gaan kijken
en alleen de route er naar toe al was een feest. Herten en elanden waren met de regelmaat van de klok te zien. Evenals een adembenemend uitzicht over Silverlake. Maar het echte vissen begon op
zondagmiddag met Tommy. We gingen het Lysjo op. Mooi meertje van pakweg 2 kilometer lang en een aantal ondiepe plekken waar de snoek zelden of nooit een jerkbait zag. Ik besloot de snoeken te trakteren
op wat Guus Baits. Gewoon omdat ze zo lekker makkelijk vissen. Al vrij snel was het raak en ving ik de eerste snoeken. Bij de vierde snoek ging het echter eindelijk eens flink mis. Ik pakte de snoek van
zo’n 65cm uit het water, pakte hem over in de kieuwgreep. Ik wilde mijn tang pakken en ineens, pats boem, daar hing de snoek in mijn hand. Grote scherpe Owner dreg er dwars doorheen terwijl de snoek er
nog aan hing. AUWWWWWWWWWWW dat doet pijn. Met mijn andere hand greep ik de snoek achter de kop om mijn hand waar de dreg in zat rust te geven want ik kan u verzekeren dat het niet fijn voelt aan
spartelende snoek aan een stuk vlees te hebben hangen. Ik wist de snoek los te krijgen van de andere dreg en zat nu met een bebloede hand met daarin de Guus Bait. Tommy wilde al knippen maar ik zei: Nee
wacht. Waarom? Ik zeg, maak even een paar foto’s zodat de mensen thuis kunnen zien hoe het dus NIET moet. Snel een plaatje en doorknippen die dreg. Haak teruggeduwd, wonden likken en verder maar weer.
Even op de tanden bijten. Ik heb uitgerekend dat tussen de laatste keer en deze keer er ongeveer 2500 snoeken hebben gezeten die ik onthaak heb. Ik ben dus niet echt onvoorzichtig maar had vandaag dus
domme pech. Uiteindelijk wist ik die middag 7 snoeken te vangen. Tommy had er eentje.
Op maandag ben ik met Niklas en zijn mooi uitgeruste trolboot het grote water opgegaan. Nog voor we begonnen was er al paniek in de boot. Een hengel van Niklas viel
overboord. Achteruit varen kon niet omdat zojuist de paravanen overboord waren gezet. Met wat heen en weer gepiel kwamen we op 10 meter van de hengel die nog steeds netjes dreef. Maar plots kwam de top
omhoog, en dat betekent dat de achterkant met de reel naar beneden wil. Ik had al een keer voorgesteld om even het water in te springen omdat het water toch 21 graden was en boven water een heerlijke 25
graden. Maar dat hoefde niet van Niklas. Toen de top omhoog kwam bedacht ik me echter niet langer en dook het meer in. De hengel verdween zojuist de diepte in. Onder water keek ik ver in het heldere
water, zag wat geels waarvan ik dacht dat het de top van de hengel was maar kwam bedrogen uit. Het was de lijn van de paravaan. De hengel had zijn laatste rustplaats gevonden op 23 meter diepte op de
bodem van dit prachtige meer. Ik klom de boot in en we tuigden het hele circus op. Na een half uur was de varende pike-machine klaar voor actie. Dat duurde dan ook niet lang voordat de eerste tachtiger
zich kwam melden op een grote shad. Kort daarna de eerste negentiger die ook een shad te pakken had genomen. Onder het genot van een biertje zat ik nog op te drogen in mijn onderbroek toen de derde
aanbeet kwam. Deze voelde wat zwaarder aan en na een minuut of 5 pakte Niklas met de Bogagrip een mooie donkere snoek uit het water. 101cm en prachtig van kleur was een plaatje waard. Snel weer terug en
zonder al te veel problemen ging ze weer de diepte in. Deze snoek werd gevangen op de grootste maat Balzer plug, een mooie en goed vangende plug op dit meer waar het wemelt van de baarzen. In de winter
is er een ijsvis competitie en de winnaar had dit jaar in 10 visdagen 245 kilo baars!!!!!!!!!! En dat door een gaatje in het ijs. De hengel ging weer in en na 20 minuten sprong dezelfde hengel weer uit
de clip en gierde de reel. Ik greep de hengel en kon gaan drillen. Voelde ook weer goed en weer op die grote lompe Balzer plug. Een minuut of 7 later was ze bij de boot en deze was toch nog wel een
stukje groter dan de vorige. 107cm was wederom een plaatje waard en even later zwom ook deze dame weer vrolijk rond. Mijn dag kon al niet meer stuk maar er zat nog meer aan te komen. In de avond vroeg
Niklas of ik wilde jerken, dat wilde ik wel. Hij vaarde vol gas naar een ondiepe baai en daar mocht ik mijn kunsten vertonen. Zelf jerkt hij nooit, maar toen we na een klein uurtje stopten en Niklas
ongeveer 10 snoeken gezien had begon ie voorzichtig vragen te stellen over de techniek en het materiaal en dat ie het volgend jaar in het voorjaar zelf ook maar eens wilde gaan proberen. Na deze korte
onderbreking gingen we de laatste 2 uur weer trollen. We hadden er vandaag voor gekozen om pas om 1 uur te beginnen om zodoende de goede avonduren mee te kunnen pakken. Vrij snel nadat alles weer
gevechtsklaar was ging er weer een clip los en pakte ik een negentiger. Even later 2 losschieters en nog maar een negentiger. Wat een feest om zo verwent te worden. Om 10 uur was het klaar en had ik last
van een paar lamme armen. 2 meters rijker en een prachtige dag gehad. De geserveerde maaltijd aan boord was ook de moeite waard overigens. Wat dat betreft weten deze gidsen wel hoe ze je moeten verwennen.
Op Dinsdag eigenlijk weinig opwindends gedaan. Eerst wat boodschappen, en vervolgens bij Tommy voor de deur wat gaan jerken. Dat wilde niet echt lukken ondanks dat er
schitterende plekken waren op het prachtige meer Attingen. Verder dan een paar missers op de jerkbait van Guus ben ik niet gekomen en een doffe klap op een grote getrolde shad. Maar de avond was
fantastisch. Een gastvrij onthaal, een heerlijke maaltijd, lekker bier nog meer lekker bier en zelfgebakken appeltaart. Het kon allemaal niet op. Ondertussen ook nog gesproken over een reis die ik
volgend jaar die kant op ga maken en dat allemaal met uitzicht vanuit de serre over het prachtige meer waar de ondergaande zon in verdronk. Op weg naar huis bijna 2 ongelukken met overstekende elanden.
Gelukkig stond ik beide keren op tijd stil en liepen de beesten rustig voor mijn auto langs naar de overkant van de weg. De weg die ik volledig voor mezelf had, in de 20 kilometer naar mijn huisje ben ik
echt niet 1 auto tegen gekomen. Op de oprit van mijn huisje nog een eland die 5 meter voor mijn auto stond. Ik reed stapvoets dus weer geen probleem. Maar bedenk wel dat er dagelijks in Zweden 10 auto
ongelukken veroorzaakt worden door overstekende elanden! Dat zijn er ruim 3600 per jaar! En dat terwijl je bijna geen auto’s tegenkomt.
Op woensdag met Tommy op stap in zijn trolboot. De Balzer en de shads gingen weer mee en om 11 uur waren we klaar voor actie. De eerste 2 aanbeten werden jammerlijk
verspeeld binnen het half uur. Staaldraad vergeten te monteren is toch wel zuur als je als gids voor je klant net je nieuwste Bulldawg eraan gebonden hebt. Nadat de lijn was doorgebeten hebben we de
snoek toch nog 2 keer gezien. Springend wel te verstaan. Kennelijk druk bezig om zich van de homp rubber te ontdoen. Even later was het weer raak en nu op een shad. Beest vocht leuk en na een paar
minuten hield ik een slanke 101cm snoek in mijn hand voor de fotograaf. De derde meter alweer in een paar dagen tijd. Dit meer heeft zoveel potentie, das echt niet normaal. Op 5 juli viste Tommy hier met
een paar mensen van de plaatselijk Toeristen buro en ving een dame die nog nooit gesnoekt had een 130cm lange snoek! Soms is het oneerlijk verdeeld in deze wereld. Het bleef hierna een tijdje stil totdat
we in de Bermuda driehoek kwamen. Das een grote driehoek in het meer waar om de een of andere onduidelijke reden altijd de aanbeten van de grote snoeken komen. Ik pakte eerste een dikke tachtiger en even
later knalde er weer een clip los. Ik ging in de hengel hangen en melde dat het niets bijzonders was. De snoek kwam snel mee en we schatten hem op 2 kilo. De Zweden doen alles in kilo’s in boeien zich
niet voor centimeters. Nadat ik de snoek 40 meter naar de boot had gepompt ineens een paar lompe klappen. Dat voelde leuk.
|
