|
|
 |
ONZE EERSTE SNOEK
Nadat mijn zus mijn neefje bij mij had afgezet, en hij vroeg of ik met hem wou gaan vissen zei ik natuurlijk ja[mijn neefje is 4] Daar gingen we
dan rond 10:30 zaten we aan het water. Ik maakte zijn hengeltje klaar en gooide er een wormpje aan. Zelf had ik twee hengels mee genomen om met dode spiering te gaan vissen. Het bleef rustig mijn neefje had af en
toe beet, maar we vingen niks. Plotseling werd het wild in het water de witvis sprong alle kanten op. Maar ook nu gebeurde er niks,beter gezegd het volgende half uur bleef het stil. Ik zette er bij mijn neefje ook
een spierinkje aan en gooide die in. Nog geen 30 sec daarna verdween zijn dobber. Ik pakte de hengel omdat ik wist dat hij nooit een snoek zou kunnen houden. De dobber kwam weer boven, ik wachte nog ff met slaan.
Toen de dobber weer onder ging en kort daarna weer verdween sloeg ik. Er kwam een snoekje van ongeveer 60 tot 70 cm groot. Hij zat helaas niet goed gehaakt en na een korte run van en 1minuut ongeveer schoot de haak
los en de snoek was weg. Dat was wat minder maar het was een leuk begin. Mijn neefje wou ergens anders gaan zitten en ik stemde ermee in. We gingen bij een sluisje zitten z’n 200 meter verder op. . Ik gooide mijn
hengels uit,en omdat mijn neefje dat wou gooide ik er bij hem weer een worm aan.het was ongeveer 12 uur. We zaten ongeveer 5 tot 10 minuten bij het sluisje toen zijn dobber langzaam verdween en weer boven kwam. |
|
|
|
De dobber bewoog langzaam aan de oppervlakte en verdween weer. Toen die weer boven kwam sloeg ik, ik kreeg de vis vrij wel meteen te zien. En dacht eerst dat het een
Grote baars was toen de vis dichter bij kwam was het tot mijn verbazing een snoek. Mijn neefje sprong een gat in de lucht,hij zag voor zijn doen een grote vis. De dril duurde misschien 3 a 4
minuten ,maar hij was binnen onze eerste snoek. Dan moet ik daar toch bij zeggen dat het mijn eerste snoek was die ik dan ook daad werkelijk vast kon houden, de meeste snoeken had ik verspeelt omdat ik
toen der tijd niet genoeg van vissen afwist. Ik onthaakte de snoek en leg de hem in het gras neer. Mijn neefje had het niet meer van opwinding.
|
|
|
|
Ik pakte mijn fototoestel en gaf voorzichtig mijn neefje de snoek. Omdat hij geen foto’s kan maken is mijn eerste snoek dus vast gelegd in de handen van mijn neefje.[maar het is
tenslotte onze eerst snoek dus dat maakt niet uit].uit opwinding kon ik mijn meetlint nergens vinden en kon hem dus niet opmeten,ik denk dat hij zo rond de 55 60 cm was. Ik heb het tal loze keren geprobeerd daar in
die sloot maar nog nooit een snoek gevangen. En nu gewoon met een wormpje van hooguit 3 cm. Maar ik heb en onze mijn eerste snoek. En mijn jaar is dus goed begonnen.
|
|
|
|
|
Vorige maand, juli 2001, was ik in Zweden en had daar de mazzel om iemand tegen te komen die goed kon snoeken. Het was niemand minder dan Dick van
Hattem, de maker en bedenker van deze site. Ik kon een ochtend met hem mee op stap in zijn bootje en daardoor was ik in staat om mijn persoonlijk record aan te scherpen tot 84cm. Ik ving deze snoek op
een tweedelige fluor gele Rapala Jointed met werpen naar het riet toe. Direct na het inwerpen dook de snoek erop, ik dacht eerst even dat ik vast zat in het riet maar toen begon de snoek te knokken. Dick
hielp met het pakken van de snoek uit het water en ook het onthaken was snel gebeurt. Het belang van goede tangen is me helemaal duidelijk geworden. Dick leerde me hoe ik de snoek in de kieuwgreep moest beet pakken en dat lukte prima. Eerder die morgen had ik 2 snoeken van 60 cm gevangen waar ik ook al blij mee was. Maar deze die als laatste kwam was voor mij echt een kanjer. Het was voor mij misschien wel de mooiste dag van mijn vakantie in Zweden, het weer was perfect en de snoeken mooi. Dankzij de mooie foto’s die Dick heeft gemaakt van de snoeken kunnen anderen ook zien dat ik deze snoek echt gevangen heb.
|
|
|
Deze snoek is niet te koop.
|
|
|
|
|
|
|
Het was een mooie dag om op voorntjes te vissen, het was machtig mooi weer, en we vingen een aantal flinke blankvoorns. De hele middag nog gevist, een leefnet vol vis dus morgen maar
weer proberen, toen we daar de volgende middag weer kwamen zagen we dat de vissen wel met 40 tegelijk uit het water opsprongen, we hadden meteen door dat er een snoek aan het jagen was. Maar toch maar proberen, maar
ze wilde niet bijten. Dus de spullen maar weer inpakken en morgen maar weer zien. De snoek verscheen nog wel een paar keer aan de oppervlakte, en we zagen dat het nog wel een mooi formaat was.
Toen we de volgende ochtend wakker werden, zagen we tot onze verbazing dat het had gesneeuwd, maar dat kon de pret niet drukken. Toen we ’s middags bij de inmiddels vaste stek
aan kwamen zagen we dat er weer een snoek aan het jagen was, er zaten nog maar twee dingen op, verkassen of de levendaashengel uit de kast halen. Het tweede hebben we toen maar gedaan. Eerst een mooie blankvoorn
vangen, een haakje door de lip en het feest kon beginnen. Mijn broertje Kanne (9) had zijn vrienden vertelt van een reuze snoek, dus zij gingen ook maar eens mee vissen. Ik hoopte dat het niet zo als de vorige keer
zou gaan, toen sloegen ze elkaar de hersens bijna in, omdat ze elkaar niet de ruimte gaven om te vissen. Maar waar ik bang voor was gebeurde………. we zaten nog geen 20 minuten toen ze zich begonnen te vervelen
en met sneeuwballen op de dobbers van de levendaashengel begonnen te gooien. Daar hadden Steven (vismaat) en ik dus geen zin in, we hebben de grootste sneeuwbalgooier gewoon in het koude water gegooid. Toen zijn ze
wel een beetje geschrokken, toen hebben ze heel stil zitten wachten in de wal, met allemaal een hengel. Nog geen 10 minuten later sprongen de witvissen al weer boven het water oppervlak uit, ik zei de snoek is weer
aan het jagen. Steven pakte de hengel en draaide de aasvis naar binnen om alles even te checken, de aasvis was een beetje sloom geworden maar dat was des te beter. Ik had hem nog maar net ingegooid voor de houten
wal beschoeing aan de andere kant, toen tot onze verbazing meteen het 1e en 2e dobbertje onder werden getrokken, even later kwamen ze weer boven en er gebeurde niets meer. Het leek dat de snoek weg was. Maar………… dus niet, in één keer werd met een forse ruk wel een meter draad meegenomen, ik had de hengel op de vrijloop gezet en wachtte rustig af. Kanne en zijn maten keken vol verwachting toe. Aan de manoeuvres zagen we dat de snoek lekker zat te knabbelen aan de aasvis. Toen maakten de dobbers een wijde bocht en verdwenen met een rotgang onder water, de snoek zwom er mee weg, het was tijd voor actie. Ik aarzelde geen seconde, ik sloeg en toen begon er een hevige dril op m’n toch nog wel stugge hengel. Op de brug 20 meter verderop bleven allemaal mensen, en auto’s staan om het spektakel toe te kijken. Deze wil ik niet verspelen zei ik, ik liet de snoek rustig zijn gang gaan en hield de draad strak zodat hij de aasvis niet uit zijn bek kon schudden. Kanne en zijn maten werden er stil van toen het gevaarte aan de oppervlakte verscheen. Even later kon ik de snoek met de kieuwgreep uit het water lichten, zo de 2e snoek aan levendaas.
Er kwam meteen een man op ons af die dacht dat hij hem zo maar mee kon krijgen voor 10 piek, maar dat kon hij mooi vergeten. Toen is hij in z’n auto gestapt en weggereden. We hebben de snoek in de sneeuw op
het natte gras onthaakt, iedereen keek vol verbazing toe hoe ik de haak met een punttang uit de grote bek van de snoek loste. Ondertussen waren Steven en Kanne naar mijn opa en oma gelopen die naast de brug wonen om
een foto-toestel. Maar helaas niet thuis, ik zei ga dan maar naar de buren, een paar tellen later was de buurman er met een fototoestel. Iedereen mooi op de achtergrond en snel een paar foto’s, de lengte van de
snoek is niet precies bekend omdat terug zetten op dat moment belangrijker was. Ik schat de snoek op zo’n 80 cm. Ik heb de snoek onder de brug terug gezet, een paar keer aan z’n staart heen en weer getrokken,
zodat hij weer op krachten kon komen en toen verdween hij onder de wateroppervlakte.
Dat was het einde van een prachtige visdag, er zijn na die dag op de zelfde plaats nog meerdere snoeken gevangen, onderandere ook aan kunstaas.
|
|
|
|
Mijn eerste snoek.
|
|
|
|
Het was een mooie dag, de zon scheen en het was onbewolkt. Ik had 2 weken geleden een spinhengel gekocht, en ik ging er voor de 3e keer mee vissen. Ik had al een baars van 23 cm gevangen, maar nu wilde ik ook snoek vangen, dus ik had een plugje gekocht, mijn vriendje (die al wat ervarener is) zei dat het een slechte plug was, maar ik ging er toch mee vissen. Na 20 minuten voelde ik opeens wat trekken, en ik sloeg aan. (Ik had al een paar jaar witvis ervaring). Ik begon in te draaien, en de snoek kwam boven drijven. Ik zag dat het maar een kleintje was, maar hij vocht wel heel hard. Toen ik hem binnengedraaid had, legde ik hem in het gras, en onthaakte het beest. De haak zat gelukkig aan de buitenkant van de bek. Daarna pakte ik een liniaal, en bekeek hoe lang hij was. 44cm, de meeste mensen zouden dat weinig vinden, maar ik genoot met volle teugen. Ik pakte de snoek weer op, bewonderde hem nog even, en liet hem daarna weer lekker zwemmen. Ik ving die dag nog een baarsje en een plastic zak (het is heel vervelend dat mensen hun afval laten slingeren). Ik vond het een hele mooie dag, en ik ben van plan om in de zomervakantie nog veel meer te gaan snoeken. Ik probeer nu zoveel mogelijk informatie te vinden over andere technieken, dat ik die voortaan kan gebruiken. Ik pakte de snoek die ik had gevangen bijvoorbeeld ook verkeerd beet. Ik moet dus nog veel leren om de echte monsters te vangen.
|
|
|
|
Het geluk van mijn vader.
Ik ben Sander en ik vis al vanaf mijn achtste, ik ben nu 14.
Mijn oom vroeg of ik een keer mee ging om met hem te vissen en mijn vader wilde ook weleens mee maar hij had
nooit echt gevist. We waren wat slootjes afgeweest met een blinkertje om wat snoekjes te vangen. We hadden wat kleine snoekjes gevangen maar we kwamen voor de grote snoeken.
Nadat er een paar uurtjes verstreken waren gingen we over op het verticaal werk. We zaten een kwartiertje en mijn vader had een aanbeet, nadat de snoek eindelijk in het zicht kwam
schrokken wij alle drie, het was een grote snoekbaars. Mijn oom probeerde de snoekbaars uit het water te halen maar kreeg zijn hand niet goed onder de vis zijn kieuw, maar na 10 lange minuten voor mijn vader was de
vis binnen nadat we de vis hadden onthaakt gingen we hem op meten het was een SNOEKBAARS VAN 91 CM.
Mijn vaders dag kon niet meer stuk, hij vist bijna nooit en nu wil hij wel elke dag met mij vissen en het voordeel er van is dat mijn vader een hele grote doos met kunstaas heeft en
ik dus af en toe even die doos van mijn vader kan lenen.
Uiteraard hebben we deze mooie snoekbaars terug gezet want snoekbaars hoort in het water.
Sander Kokmeijer
|
|
|
|
|
|
De vader van Sander met een prachtige snoekbaars van 91cm, gevangen aan een shadje.
|
|
|
|
|
Het was 17 juli 2002, 7 uur 's ochtends, op die dag en dat afgesproken uur zou een
grondwerkfirma komen om onze vijver te graven. De vijver zou gegraven worden op een stuk grond dat we ongeveer een jaar geleden hebben gekocht. Na de brievenbus in stukken te hebben geduwd reed de 30 ton zware kraan
van het merk Hyundai op het stuk grond en begon te graven naar hartelust aan de vijver die zo'n 200 m² groot moest worden en in het midden zo'n 5 meter diep. (kwestie om zeker te zijn van grondwater) Om 15.00 waren
ze reeds klaar met het graven van de vijver en reden ze terug weg met al hun zwaar materiaal. Wij, die nog allen zaten te kijken naar de pas gegraven en nog droogstaande vijver, zagen hoe het eerste beetje
grondwater al uit de grond brobbelde. Nu, zo'n maand en een half later staat er zo'n 2.5 a 3 meter tamelijk helder water in de vijver en zijn hier en daar wat plantjes aangeplant. Die 2,5-3 meter water zal ook wel
iets te maken hebben met het nogal "goeie" weer dat we hier in Belgenland hebben. Tot nu toe is nog altijd niks onwaarschijnlijks gebeurd maar dat komt nog.
Zo'n drie weken geleden was ik namelijk gaan vissen met een goeie vriend van me (die nog nooit gevist had) en hij haalde twee blinkertjes tevoorschijn uit z'n broekzak. Het ene blinkertje was heel klein, en was bedoeld om rond z'n as te draaien (om baarzen mee te vangen dus) en de tweede blinker was een soort langwerpige kromme zilveren lepel met aan het uiteinde en driehaak uiteraard. Hij zei: "die mag je hebben", ik ben er toch niks mee, ik heb ze gevonden in Zwitserland op vakantie, aan de kant van een rivier. Ik bedankte hem en stak de twee blinkertjes in m'n visdoos.
Wel, eergisteravond, na terug thuis te komen van een lange en vermoeiende eerste schoolweek, besloot ik om m'n visdozen wat op orde te brengen. En na een kwartiertje in de visbak
gerammeld te hebben kwam ik nu de twee blinkertjes tegen. Het kleintje gaf ik al gauw een plaatsje bij de andere collectie kunstaas maar de langwerpige bekeek ik nog even aandachtig. Ik was namelijk benieuwd welk
effect deze onder water zou hebben. En op dat moment schoot me een briljant idee binnen! Waarom zou ik het gewoon niet even gaan testen in onze vijver?! Zo gezegd, zo gedaan. Ik klikte het blinkertje aan m'n
draainagel en liep ongeduldig naar de vijver (waar immers nog geen vis in zat). En wat er toen gebeurde was werkelijk ongelooflijk, ik smeet het blinkertje in het water, haalde het langzaam in, zag dat het een mooi
effect gaf, en zag op hetzelfde moment een snoekje van zo'n 30 cm op het stukje ijzer duiken ! Ik schrok me een bult en kon me even niet realiseren wat er gebeurde... Hoe zou je zelf zijn?? in zo'n vijver waar nog
geen sprankeltje leven in te bespeuren was zat een snoekje !!! Na het snoekje tot op de kant te hebben gebracht, greep ik automatisch naar m'n onthaaktang (die normaal in m'n buidelzak zat) Maar uiteraard had ik
deze niet bij !!! Want ik was totaal niet van plan om vis te vangen!!! Toen ik de snoek in m'n armen had riep ik zo luid ik maar kon en al gauw kwam m'n broer van 10 jaar aangelopen, ik gaf hem de instructies waar
de onthaaktangen lagen en al gauw was ie ermee terug. Ik onthaakte de snoek en stak hem in een grote bassain gevuld met water. (Ik was uiteraard niet van plan om te snoek terug te gooien in het levenloze vijvertje
want daar zou hij toch hoe dan ook sterven) Na een paar foto's te trekken (die ik later wel zal doormailen) (als ze ontwikkeld zijn) brachten we de snoek met de wagen (in de bassain water) naar een gracht in de
buurt waarvan we zeker wisten dat er daar niemand viste. Daarna gingen we weer naar huis en bekwam ik van wat me overkomen was. Waarschijnlijk is de snoek gewoon in onze vijver gestoken door een visser die haar erin
gestoken heeft... Een andere verklaring ken ik niet... Een snoek kan toch moeilijk meekomen met het grondwater hé!?
Nu ga ik bijna elke dag gaan vissen op visjes om in de vijver te steken (baars en voorntjes) zodat er zo snel mogelijk leven in de vijver zit en dan ga ik proberen om het snoekje die
nu in een poldergrachtje zit, terug te vissen en in de vijver te steken... Maar dat zal nog wel een tijdje duren vooraleer dat mogelijk is...
Groet
Joris van Daele.
|
|
