We gingen maar weer zitten en wachten op de dingen die komen gingen. Dit vliegtuig ging in ieder geval niet meer vliegen vandaag. Allerlei waandenkbeelden vlogen door mijn hoofd. De diverse tv programma’s waarin je de hectische toestanden op vliegvelden ziet waarin van alles mis gaat spookten door mijn hoofd en ik zag ons al de hele dag daar zitten terwijl de Ierse snoeken maar op ons lagen te wachten.....Toch was er binnen een half uur een oplossing: een ander vliegtuig zou ons naar Belfast gaan brengen. Maar de koffers stonden al in het kapotte toestel.... Enige paniek brak uit toen Wim dacht en zag dat zijn koker met hengels niet het vliegtuig in ging.

Tsja, die vliegt vandaag niet meer meneer.......

Half 2 vlogen we dan toch echt weg. Iedereen vol afwachting van wat ons te wachten zou staan. In het vliegtuig liep Sofie naar een plekkie te zoeken en die mocht tussen John en mij in zitten. Na een goed uurtje daalden we af en ook onze Belg Deemes alias Dirk Maes was er ineens weer bij. Hij had niet veel meegekregen van wat er om hem heen gebeurd was en sachrok wakker toen we alweer aan het dalen waren. Wat hij niet wist is dat we daar natuurlijk een plaatje van gemaakt hadden. Later zou ie bewijzen dat ie goed uitgeslapen was.........

De landing verliep soepel, althans, dat dachten we. Na de eerste klap stuiterde het toestel wat omhoog en er volgde een tweede klap. Toen stonden we echt met alle wielen op de grond en konden we op weg gaan. Op het vliegveld konden we de sleutels van de huurauto’s in ontvangst nemen en even later waren we op weg in een prachtige nieuwe Renault Espace 2.2 liter Turbo Diesel automaat met airco, en van alles en nog wat. Harder dan 100 reden we er echter niet mee...... Maar dat waren dan wel mijlen. Wim navigeerde en ik volgde zijn aanwijzingen op. De route beschrijving die P&S reizen ons gegeven had klopte precies en om kwart voor 6 waren we bij ons kasteel. Daar werden we opgewacht door Charles. Charles liet ons de kamers zien. We waren met 10 man, we hadden 8 kamers waarvan 7 met een eigen badkamer. Een paar mannen, de niet snurkers gingen bij elkaar op de kamers zodat de snurkers alleen konden gaan liggen zagen. Want na een dag vissen, een paar pinten of Ierse Whiskeys is het prima zagen........

Een rondleiding door het kasteel was zo gegeven en ieder zocht een kamer uit. Alle kamers waren verschillend en de een nog mooier dan de ander.

Na het eten gingen we even naar de rivier toe waar onze boten voor de komende week al lagen te wachten. De rivier zelf zag er ook prima uit en we stonden te popelen om te beginnen. Maar helaas kwam dat er niet meer van vandaag. Het begon al te schemeren, het weer was triest en grauw. Wat motregen maakte het allemaal erg somber. Maar wel goed snoekweer redeneerden we.

Onze kok bleek een vrouwelijk te zijn: Heather. Prachtmens wat er alles aan deed om het ons geheel naar de zin te maken.

John en Sofie in de wolken.

Deemes in concentratie.... welke plug knoop ik morgen aan mijn onderlijn......

De “uitbuikkamer” waar we na het eten de nodige drank achterover gooiden en iedere avond elkaar sterke maar ook waargebeurde verhalen aanhoorden.

Na een prima maaltijd met heerlijke kip dito saus, dronken we nog een pintje. Maar ook de hengels werden opgetuigd. Iedereen stond op scherp voor de volgende morgen. Met Heather werd afgesproken dat we om 8 uur zouden ontbijten. Een laatste pintje en iedereen vroeg naar bed, want ondanks dat het maar 80 minuten vliegen is ben je toch een hele dag druk om er te komen.

Om 11 uur lag iedereen in zijn mandje en konden we ons opmaken voor dag 2 waarop we echt zouden gaan vissen.

DAG 2.

De slaapkamers waren ruim en mooi, na een dagje vissen slaap je hier als een roos.

En hier aten we iedere avond, onze prive eetzaal!