|
19 juli 2003.
Even 2 weken op non-actief gestaan vanwege mijn galsteen operatie. Eindelijk weer het water op. Vol verwachting klopt mijn hart. Het zou bloedheet worden, in de morgen
nog wel een beetje fris. Vroeg op en Wiard stond op de afgesproken tijd bij me voor de deur, snel de boot achter de auto en op weg naar de rivier. Snel de boot te water en gaan, het eerste wat opviel was
de afschuwelijk hoge watertemperatuur van 23 graden, het word tijd dat het een dagje gaat hagelen, ijsklontjes in het water doen het altijd goed in de zomer. We trollen een paar kilometer, ik krijg een
forse aanbeet op mijn Bullfrog, de snoek hangt en ligt flink te mokken een meter of 20 bij me vandaan. Voelt goed aan om te beginnen zeg ik tegen Wiard. 10 seconden later scheurt de haak kennelijk uit de
bek want ineens is ieder contact weg. Jammer maar helaas. Wat later nog een aanbeet die heel kort en heftig is, duidelijk een snoekbaars die een agressie aanval doet. Ik besluit om op een ander deel van
de rivier een Salmo Perch aan mijn onderlijn te doen omdat hier veel snoekbaars en baars zit. Na een kilometer trollen opeens een dreun, ik sla, hangen op de Salmo. Flink gebonk doen me denken aan
een fikse snoekbaars. Maar eenmaal bij de boot blijkt dat het toch echt om een groene snoekbaars met platte bek blijkt te gaan. En nog lekker aan de maat ook. De dreg van de plug keurig door zijn
bovenlip geslagen dus geen enkel probleem met onthaken. Razendsnel maken we een plaatje en constateren op de plank dat de snoek 105 cm lang is. Meter 160! Snel varen we verder en doen er nog wat kleiner
kunstaas aan. Met deze temperaturen is het bijna niet verantwoord om te snoeken. Deze meter zat perfect gehaakt en heeft niet lang gevochten en zwom dus ook zonder een probleem weg omdat we razendsnel
gehandeld hebben. Maar je moet er niet aan denken dat je 2 minuten aan het klooien bent om de dreggen eruit te halen. bbbbrrrrrr.
Verderop pakt Wiard de eerste snoekbaars, af en toe een baars en langzaam maar zeker worden we gaar, dikke jas, trui, shirt, lange broek, alles gaat uit en we smoren weg
in de boot. Toch blijft de vis wel bijten. We vangen geregeld een snoekbaarsje, dan weer een paar baarzen en ik pak nog een klein snoekje op een Rapala deep runner van 7cm ofzo.
De score begon een aardig getal te worden, op een dag waarop het kwik tot 32 graden stijgt verwacht je niet zoveel maar we mochten eigenlijk niet klagen. Ik viste met een
superlicht baitcastertje met kleine plugjes en iedere keer dat ik daar een snoekbaarsje op kreeg had ik dikke pret. Wiard deed ook lekker mee en pakte ook mooie baarzen en af en toe een snoekbaars. Op
een gegeven moment gaan we een sluis door en komen op een plek waar de ene rivier de andere kruist, het stroomde daar onwijs hard en het was er gewoon gevaarlijk met mijn bootje. Veel vrachtverkeer,
pleziervaart en speedboten deden het water behoorlijk hoog golven. Precies op de kruising in de volle stroming kreeg Wiard een harde aanbeet. Snoekbaars denk je in eerste instantie, maar toen de vis een
keer aan de oppervlakte kwam raakten we toch wel opgewonden. Een mooie roofblei had zijn plug te pakken genomen. Snel de camera bij de hand en alles klaar maken voor een leuk plaatje. Het was Wiard’s
eerste roofblei ooit en gelijk 63 cm. We hebben er een mooie sportvis bij, ze paaien als dolle, groeien heel snel en zijn gelukkig niet te eten. Over 5 jaar vang je op iedere rivier in Nederland roofblei
van tegen de meter! Gaat gewoon de plek van de snoekbaars overnemen denk ik. Ik zit er niet mee, het zijn mooie vissen om te zien en stevige vechters. Aan het einde van dag hadden we in totaal 19 vissen
gevangen. 2 snoeken, 4 snoekbaarzen, 12 baarzen en 1 roofblei. Ik verspeelde trouwens in de avond ook nog een roofblei vlak bij de boot. Maar dat kon de mooie dag al lang niet meer verpesten.
|
