Meervallen in de Saône 

Vrijdagavond 10 mei 2002 zouden we (Johnny en Eelco) naar de rivier de Po in Italië gaan om er te meervallen. We waren goed voorbereid: een camping aan het water, een snelle boot, vergunningen. Alles was al maanden geleden geregeld.

Echter, het noodweer van voorgaande weken had de rivier de Po veranderd in één grote wildwaterbaan. Omdat vissen al weken niet meer mogelijk was, de weersvooruitzichten erg slecht waren moesten we deze trip op het laatste moment alsnog cancellen.

Met dat scenario hielden we al een beetje rekening en hadden de week ervoor al gezocht naar alternatieven voor het geval Italië niet door kon gaan.

De Ebro in Spanje staat bekend als een goed meervalwater. Maar 1500 km was ons te ver rijden voor nog geen weekje vissen. Daarbij, we waren onvoorbereid en er moest dan in Spanje ter plekke een boot, overnachting, vergunningen, aas en stekinfo regelen. Alleen al dat zou ons minimaal een dag kosten. Bovendien zijn de oevers van de Ebro moeilijk bereikbaar en zouden de goede stekken allang bezet zijn. Hoewel de vangsten de laatste jaren wat terugliepen leek de Saône in midden Frankrijk ons een beter alternatief. Deze meervalrivier lag op zo’n 830 km rijden van huis, we wisten er een camping direct aan de rivier en we konden onze eigen porta-boot meenemen. Daarnaast was het in Frankrijk al wekenlang lekker weer. De keuze was dus snel gemaakt.

Dag 1:

Zondagnacht 12 mei 2002 vertrokken we dan eindelijk richting Saône.

Op de heenreis passeerden we de rivieren la Meuse (Maas) en la Moselle (Moezel). In Frankrijk fantastisch mooie rivieren waar zeker meerval moet zitten. Maar loont het de moeite er daar in die rivieren op te gaan vissen? Misschien iets voor de toekomst?    Rond het middaguur kwamen we aan op de camping. Het was voorseizoen en plaats genoeg. We zochten een plekje direct aan het water om onze tent op te zetten. Over het weer hadden we niet te klagen – dik boven de 20 graden - en ook de rivier lag er prachtig bij. Na de tent maakten we de boot alvast klaar. We maakten een babbeltje en dronken wat met een paar Amsterdammers, die ons tipten in het stroompje direct voor onze tent te gaan vissen. De afgelopen week hadden ze daar werpend vanaf de kant een aantal meervalletjes tot ongeveer een meter lengte gevangen. Dát wilden we horen en nadat we ons biertje op hadden driften we even later in de boot voor onze tent langs. Het duurt niet lang of Johnny’s dobber schoot weg. Deze eerste meerval werd gehaakt maar in overhangende takken verspeeld. Na een kleine twee uurtjes vissen en omdat nachtvissen streng verboden is zijn we vroeg gaan slapen. Het was tenslotte een lange vermoeiende dag geweest en er zouden vast nog wel wat aanbeten volgen.

Dag 2:

De volgende ochtend ben ik als eerste gaan douchen. Johnny gooit gelijkertijd een (te lichte) karperhengel uit met een cocktail van wormen en inktvis als aas: “Misschien dat er een klein meervalletje bijt”. Bij terugkomst stond er een hele menigte om onze tent. Johnny’s cocktail was onder water gepakt en hij stond in het midden een wel heel fraaie meerval. Johnny’s allereerste meerval en meteen eentje van 145cm! En na weging exact 50 pond. Een toppertje en een mooi begin van een vistrip die enkele dagen vooraf nog compleet leek te mislukken.

Johnny met zijn eerste 145cm lange meerval.

Deze dag visten we passief: Ik met 2 hengels en levende palinkjes welke dmv. breeklijntjes aan overhangende takken waren bevestigd. Johnny viste met 2 hengels op optonics met wormen en inktvis als aas.

Ik kreeg enkele aanbeten die niet doorzetten. Waarschijnlijk kleine meervallen die zichzelf niet haakten.

Later die avond is het opnieuw Johnny die een aanbeet krijgt. Hij vangt een meervalletje van 52cm. De teller staat voor hem op 2.

Dag 3:

De derde dag alweer en nu moest ik meerval vangen. Het waterpeil van de rivier zakte ziender-ogen. Vaak worden dan ook de aanbeten minder. Voor onze tent - waar maandagmiddag nog ruim 1 meter water stond – was nog amper water over. We vissen tot begin van de middag passief voor onze tent maar zonder succes. Hierop ging Johnny vissen in het stroompje achter de camping. La Reysousse is een kleine rivier van zo’n 20 meter breed welke uitmondt in de Saône. De meeste vissers op de camping visten daar praktisch vanuit hun caravan en vingen er – hoewel niet erg veel - meerval. Ikzelf had meer vertrouwen in de grote rivier de Saône en wilde ook eens mijn kwakhout* gaan uitproberen. Ik had dat hulpmiddeltje ooit eens gekocht voor een meervaltrip maar er toen geen succes mee gehad.

Het kwakhout is een eeuwenoud stuk houten gereedschap. Wanneer je ermee vanuit een boot op het wateroppervlak “klopt” ontstaan er onder water drukgolven. Een op de bodem liggende meerval kan je op deze manier tot aanbijten verleiden.     

Na een aantal kloppen verschenen er op de dieptemeter dikke strepen boven de bodem. Het kwakhout leek écht te werken. Binnen een uur kreeg ik dmv. kloppen twee aanbeten en ving een meerval van 102 cm. Mijn eerste was binnen en heb meteen hierna Johnny opgepikt.

De aanbeten volgden elkaar nu in rap tempo op. We hebben misschien wel 20 aanbeten gehad maar op enkele verspeelde vissen na konden we geen vis haken. De meerval leek weinig trek te hebben. Ze pakten wel het aas maar deden er daarna niets mee. Het leek alsof de meervallen de paling als een sigaret in de bek namen. Eén van de meervallen die we niet haakten kwam alsnog aan de oppervlakte. Het was een grote vis van 150-160cm die de aan de oppervlakte zwemmende paling naast de boot nogmaals greep. Spectaculair, maar vangen zat er niet bij. Omdat meerval ook wormen lust zijn we daarop overgestapt. Dat was meteen bingo! Ik ving vissen van 106cm en 120cm. De 106cm vis was blijkbaar wel hongerig want er stak nog een meerkoet uit z’n strot.

Eelco met een 120cm lange meerval.

’s Avonds hebben we nog een aantal drifts gemaakt. Op een gegeven moment dacht ik een grote meerval op de bodem te zien liggen. Op dat moment echter kwam Johnny muurvast te zitten aan een obstakel op de bodem. Snel een paar meter terug gevaren en uit volle kracht aan de hengel gaan hangen en ….. er kwam wat beweging in: Het was duidelijk geen obstakel maar een hele grote meerval die ons op sleeptouw nam. De vis trok ons een tiental meters over de rivier heen om vervolgens los te schieten….. wat een enorme kater! Dat moest een vis zijn van minimaal 2 meter. Maar ja, het blijft vissen dus verspelen hoort erbij.

We besloten nog een allerlaatste driftje te maken. Het was inmiddels pikkedonker en van andere campingasten hadden we gehoord dat de Gard de Péche (controleurs), zeker van toeristen, weinig dulden. Bij een overtreding loop je grote kans je spullen te moeten inleveren.

Na een paar kloppen met het kwakhout werd de hengel van Johnny helemaal kromgetrokken. Na een lange dril kon een grote meerval binnenboord worden gehesen. Wat een monster!

Hoewel het in Frankrijk niet toegestaan is hebben we de meerval gestringerd om de volgende dag te kunnen meten en wegen.

Dag 4:

De laatste visdag alweer. De gestringerde vis was ‘s nachts weer op krachten gekomen en het viel niet mee ‘m op het droge te krijgen. Eenmaal op de kant bleek de vis 182cm en 99 pond zwaar te zijn, écht een supervis.

Johnny met bijna 50 kilo meerval in zijn armen.

Na een ontbijtje zijn we weer de rivier opgegaan op jacht naar die 2 meter vis. Die gaf niet thuis maar we wisten nog wel mooie meervallen te vangen. Ik ving er twee van   resp. 98 en 103cm. Johnny sloot de vistrip af met een meerval van 67cm.

Aan het eind van de dag werd het mooie weer minder en besloten we de boel in te gaan pakken. Tijdens het opruimen van de tent begon het zo hard te regenen en onweren dat het in Nederland overal voorpagina nieuws zou zijn geweest. De tent bleek niet waterdicht te zijn want er stond 5cm water in. Maar onze vistrip kon toch al niet meer stuk. In die paar dagen tijd hadden we 8 meervallen gevangen en dat was veel meer dan we verwacht hadden. We hadden bovendien zo’n 30-35 aanbeten gehad waarvan het gros op paling. Wanneer we uitsluitend met wormen hadden gevist, dan was ons totaal zeker verdubbeld. Hoeveel zouden we er wel niet vangen wanneer we een volle week zouden vissen? Het volgende jaar moest we zeker terug om die vraag alsnog te beantwoorden!

Eelco met een bijna metermeerval.

Johnny van Hardeveld & Eelco Hensen

Voor info over meervalvissen zie www.meervalstudiegroep.com