Zweden juli/aug 2002.

Na een reis die iets te lang duurde omdat we bij Hamburg 3 uur in een 25 kilometer lange file stonden kwamen we op zaterdag 20 juli Zweden binnen rijden bij Malmo. Na een kilometer of 60 rijden besloten we om de caravan aan het Ringsjon neer te zetten. Een mooi groot meer wat misschien ook wel voor het snoeken interessant kon zijn. De eerste dag niets gedaan, lekker lui in de zon gezeten en uitgerust van de vermoeiende reis. Op zondag een bootje gehuurd en het water op. Geen aanbeet te krijgen, na een tijdje bleek weer eens waarom, het meer stond vol met netten en fuiken. De snoek kreeg hier kennelijk niet de kans om groot te worden. Helaas zie je dat nog teveel in Zweden op meren in het zuiden.

Na een paar dagen hield ik het hier voor gezien en reed ik door land inwaarts naar Getno Gard. Daar lag een prachtig natuurgebied wat al 600 jaar in handen van 1 familie is. Een mooie natuurcamping die prachtig gelegen was in en om het water. Kilometers lange meren en meertjes vormden samen het meer Assnen. Na een dag of 2 ging ik hier in een gehuurd bootje mijn geluk eens beproeven. Binnen 25 minuten pakte ik 2 snoekjes op ratelaars. Maar daar bleef het die middag bij, in de avond probeerde ik het nog een keer met buurman Jeroen. Hij ving binnen 100 meter varen een klein snoekje. Maar pas laat op de avond ving ik ook nog een snoekje. Verder gebeurde er niets. Het water was veel te warm, 21 a 22 graden is gewoon teveel om leuk snoek te kunnen vangen. De afgelopen weken is het hier bijna constant tussen de 25 en 30 graden geweest en de zon schijnt hier wat langer dan bij ons, het water krijgt dus ruim de kans om op te warmen. Maar bij deze hoge watertemperaturen gaat de snoek de koelte en dus de diepte opzoeken. In een winkel in het baroemde plaatsje Morrum waar de ABU fabriek staat vertelde een vriendelijke Zweedse winkelier me dat ik niet op meren maar op zee moest gaan snoeken. Hij liet wat foto’s zien van een dagje streamervissen in het voorjaar. Gewoon met een waadpak en een vlieghengel. De foto’s logen er niet om, een aantal dikke metersnoeken die allemaal keurig teruggezet waren. Deze Zweed wist hoe het hoorde. Ik nam zijn advies ter harte en besloot om de kust op te gaan zoeken de volgende dag. Getno Gard is een prachtig gebied maar ook hier stonden wel de nodige fuiken en kamperende toeristen die graag wat vis op de barbeque wilden hebben zorgden ook hier voor een wat aangetaste snoekstand.

Het bezoekje aan Morrum was meer dan de moeite waard. Een leuk klein stadje met als grootste trekpleister de zalm rivier de Morrum. Voor 225 kronen mag je hier een dag je geluk beproeven. Ik heb het niet gedaan maar heb wel een tijdje aan de waterkant zitten twijfelen. Ik sprak een Deen die de avond ervoor een 21 ponder had gevangen. Ik las op de lijsten dat de grootste zalm van dit seizoen 125! cm was en ruim 45 pond woog. Daar sta je zomaar 1 a 2 uur op te drillen. Zalm is denk ik de sterkste en meest explosieve vis die je op zoet water aan een hengel kan vangen.

Maar goed, geen zalm visserij voor mij deze keer. Ik wilde snoeken vangen en besloot om naar het eiland Sturko te gaan aan de Zweedse Zuidkust. Daar aangekomen op een mooie camping kreeg ik een plekje vlak aan het water. Bootjes waren mondjesmaat huur en pas na 3 dagen kon ik een keer het water op. Ik had inmiddels ook een Zweed ontmoet die knap kon snoeken en later zouden we samen met zijn boot het water op gaan. Hij kende daar immers de weg en hij had een snelle boot. De eerste keer dat ik met mijn gehuurde bootje op stap ging duurde het uren voordat ik beet kreeg. De eerste snoek was en eentje die bijna de naam snoek niet mocht dragen, zo klein was ie. Later volgde er nog 4 maar geen vissen van betekenis.

Samen met Magnus gingen we de volgende dag ons geluk beproeven. Maar het zeewater waarin we visten was ook 21 graden, dat was niet best volgens Magnus en gelijk kreeg ie. We vingen die avond niets, kregen zelfs geen aanbeet ondanks alle moeite die we er voor deden.

De volgende dag gingen we in de middag nog een poging wagen, het was windstil en de hemel was zoals bijna de hele vakantie wolkenloos. Best wel lekker maar niet voor de snoeken. We vaarden de laatste eilanden voorbij en kwamen op open zee terecht, ook daar kon je nog wel snoek verwachten in het brakke water. Wat hier opviel was het zicht onder water. Ik liet een shad zakken en geloof het of niet maar op 9 meter diepte zag ik deze nog onder de boot hangen. We kregen weer geen beet. Een stukje verderop stonden 2 Zweden, vader en zoon, in een oude boot te pilkeren. Kennelijk op kabeljauw. Magnus vroeg naar de vangsten en een blik in hun boot maakte het e.e.a duidelijk. Op de bodem lagen een aantal mooie grote kabeljauwen. Zij visten met een hengel die meer op een afgezaagde biljart keu leek en slechts 3 ogen bevatte. Een oude reel met minstens 60/100 lijn maakte het feest compleet. Maar zij vingen vis en wij niet, dat was toch wel het belangrijkste verschil. We hielden het nog een poosje vol maar na uren van gooien en een beetje trollen wat overigens verboden is in Zweden gingen  we maar een biertje pakken en hopen op betere tijden. Die kwamen er daar niet en dus ging onze laatste week op een andere plek doorgebracht worden.

Geen snoek maar wel veel netten op dit meer

1 van de 2 snoekjes die ik binnen 25 minuten ving.

Zonsondergang op Getno Gard.

De Morrum, 1 van europa’s beste zalm en zeeforel rivieren.

Het snelle bootje van Magnus.

De eerste “snoek” van Sturko.

De laatste dagen van mijn verblijf in Vastervik heb ik 2 dagen gevist. Ondanks het te mooie weer vond ik het heerlijk om op het water te zijn en werpend de eilanden af te vissen. Met de regelmaat van de klok werd mijn Krane gepakt en soms ook alleen maar gevolgd. Maar zelfs van die volgers kan ik genieten in dit heldere water. Je ziet de snoek van heel ver aankomen en volgen tot aan de boot.

Leukste wat ik meemaakte de afgelopen dagen was een snoek die mijn Krane pakte op het moment dat ik mijn beugel van de molen al weer open deed om een nieuwe worp te gaan maken. Op dat moment werd de plug van de oppervlakte gepakt en werd de lijn van mijn molen getrokken. Het duurde een paar seconden voor ik besefte wat er gebeurde maar toen sloeg ik aan. Een leuk snoekje van 75cm was de dader van dit hele spektakel. Snel een plaatje en weer terug in het heldere water.

Wat ook een grappig gezicht was was het bordje met een waarschuwing voor overstekende elanden. In Zweden leven erg veel elanden maar slechts zeer zelden zal je er zomers eentje tegenkomen, zeker niet in de zuidelijke helft van het land. Maar langs de snelwegen staan heel veel van deze bordjes. Maar op het water kom je er echt niet veel tegen. Toch vond ik er eentje op het water, het schijnt een plek te zijn waar de elanden wel eens oversteken van het ene naar het andere eilandje. Het leverde een leuk plaatje op maar uiteraard zagen we er geen elanden. Op de terugweg naar huis zag ik er overigens nog wel eentje op 20 meter van de snelweg staan. Verder kom je er geregeld herten en vossen tegen.

Al met al een hele leuke vakantie gehad die naar meer smaakt. De Zweden vissen ook nog veel met levend aas en dat is iets wat makkelijk te realiseren is. Baarzen zijn er altijd en overal wel te vangen. Mijn vrouw en mijn zoontje vingen met kleine shadjes en spinners geregeld mooie baarzen. Die zouden goed als levend aas kunnen dienen voor grote snoeken. Het aantal keren dat baarzen achter mijn wartels aankwamen zijn echt niet te tellen geweest. Ik heb heel veel baarzen gezien zonder er veel te vangen, dat was ook niet de opzet, anders had ik wel met licht materiaal en kleine plugjes gaan vissen. Toch wisten de gidsen te vertellen dat er baarzen van 2,5 kilo gevangen werden. Ook kan je rekenen op af en toe een snoekbaars want ook die zijn in het brakke water van de scherentuinen aanwezig.

De hele omgeving waarin je je bevind als je aan het vissen bent, de ontelbare eilanden, de vele baarzen, de rondvliegende visarenden die ik zag, de andere roofvogels, de mooie camping, het maakte alles bij elkaar ondanks de mindere visvangsten tot een heerlijke vakantie.

In oktober keer ik terug naar Vastervik, dan zijn de snoeken weer op het ondiepe te vinden en makkelijker te vangen. Beter voorbereid en met beter snoekweer moet het mogelijk zijn om mijn eerste buitenlandse metersnoek te gaan vangen. Ondanks een paar vakanties in Zweden, Ierland en Denemarken heb ik nog nooit een buitenlandse metersnoek gevangen. Maar daar gaat in oktober verandering in komen. Samen met broer Jan gaan we de Zweedse snoeken dan eens tijdelijk wat kiespijn bezorgen. Ik kijk er nu al naar uit om terug te keren naar deze mooie plek die dan produktiever zal zijn dan de afgelopen weken. Het warme weer is heerlijk voor vakantie maar voor het snoeken is het natuurlijk niet best.

De Krane bait was erg geliefd bij de Zweedse snoeken.

1 van de ongeveer 20 snoeken die ik ving in Vastervik.

Pas op voor overzwemmende elanden!

Baarzen in overvloed in de scherentuin.