|
9 september 2003,
Vandaag met collega Jeroen op stap. Jeroen is net zo ervaren als iedere andere visser die nog nooit gevist heeft: niet! Maar dat geeft uiteraard niets, hij wilde gewoon
eens een keer ervaren hoe dat nou is zo’n dagje in de boot met mij. Om half 7 stond ik klaar met boot bij onze gezamenlijke werkgever voor de deur. 2 voicemail berichten in mijn GSM: Jeroen stond nog op
station Woerden en de trein reed pas om half 7. Werd dus een half uurtje later. Van de nood een deugd gemaakt door nog even te gaan tanken en om 7 uur kwam Jeroen aanzetten. Vrolijk als altijd stapte hij
in en we vertrokken richting waterkant. De boot lag er zo in en vol goede moed begonnen we te trollen op een klein riviertje. Het duurde even voor we beet kregen, het was mijn kleine geel/groene Bullfrog
die als eerste wat schade opliep maar geen snoekje opleverde. We waren naar deze plek gegaan voor de leuke aantallen en niet voor de grote dames. Hoe anders kan het gaan???????? Op een verbreding was het
Jeroen die plotseling stijf van de adrenaline rechtop in de boot stond. Hengel stond lekker krom en de slip liep wat af. Dat zag er goed uit, op deze verbreding had ik jaren terug ook al eens een paar
grote snoeken gevangen. Toen de snoek voor het eerste boven kwam riep ik gelijk te enthousiast dat het de eerste meter was voor Jeroen. Maar ik had mijn zonnebril nog op en die vergroot nogal ernstig. Na
wat runs kwam de snoek langszij en even later lag ie op de plank:97cm. Wat een begin. Je eerste snoek uit je leven en dan met zo’n maat beginnen. 10 minuten later kreeg ik een keiharde dreun op een grote
shad en er ontstond een heel pittig gevecht waar mijn gedachten weer naar de eerste meter uitgingen. Maar ook deze haalde het net niet: 96 maar een prachtig mooie vis qua tekening. Snel weer zwemmen en
verder. De volgende keer dat we langs het zelfde rijtje bomen varen krijg ik eerst een klein waarschuwingstikje en even later de dreun. Ik sla aan en voel een prettige weerstand op de hengel. Zou dit dan
de eerste meter van vandaag zijn? Even later weet ik het zeker, het antwoord is JA. 106cm om precies te zijn en de kleine Bullfrog is volledig verdwenen in de grote bek. Gelukkig alleen met de enkele
haak vast en dus zonder problemen los te krijgen. We maken nog een paar ronden in dat gebied maar verder als een misser komen we niet meer. Dan maar de rivier zelf op. Ik pak een kleintje op de geel
witte kleine frog en vervolgens een tijdje niets. We genieten van de 4 ijsvogeltjes die steeds voor onze boot uitvliegen. Ook de roofvogels en de mooie ganzen op het water doen ons genieten. Dan ineens
als ik ergens mee bezig ben ik het boem HO. Ik voel aan de andere kant lekker mokken en een beresterke snoek zet het op een vechten. De snoek in het water is lang, maar ook heel erg slank. Typisch een
maat waar je je in vergist als je moet schatten. Op de plank blijkt deze magere hein 114cm te zijn. Snel weer zwemmen na de foto’s en dat ging zonder problemen. Sinds het water onder de 20 graden is gaat
dat weer prima. Jeroen pakt op een Krane Bait nog een mooie van 82cm en is nu al dik tevreden. Dan besluit ik iets geks te doen. De snoek is kennelijk los en waar anders dan op een groot water kan je dan
beter op groot wild gaan? We traileren de boot, rijden een klein half uurtje verder en gaan verder waar we gebleven zijn. Ik vang eerst een heel kleintje van amper 55cm. Dan gaat de telefoon: Ron
Stoorvogel van Catch Hengelsport. Nog voordat ie goed en wel aan zijn verhaal kan beginnen krijg ik een akelig harde dreun op mijn hengel en haak ik een prima vis. Zwaar vechten en steeds maar weer lijn
nemend krijg ik de snoek steeds beter onder controle. Bij de boot zie ik een hele mooie snoek, maar wat is er met zijn bek aan de hand????? Een flinke hap is er uit zijn bovenkaak en dat ziet er niet
echt lekker uit. Maar de snoek heeft er kennelijk geen last van. Op de plank komen we tot 115 hele centimeters. Het moet niet gekker worden. 3 meters en we hebben nog een paar uur te gaan. Dan valt er
een stilte, we doen ons best maar krijgen een tijdje geen beet meer. Het is Jeroen die leven voelt en de staart van zijn shad af trekt of scheurt. Even later mis ik een goeie aanbeet en baal. Maar lang
tijd om te balen heb ik niet. BOEMMMMMMMMMMM wat een dreun. Dit voelt goed. Snel de andere hengels binnen en ruimte maken. Al vrij snel durf ik te roepen dat dit de vierde meter van de dag is. Zeker
nadat ik een keer een glimp van de vis heb opgevangen. De snoek blijft als een dolle knokken wat ik ook probeer. Na een lange strijd komt er een Eson Giganticus boven. Ik schep de snoek voor de zekerheid
en onthaak haar in het net. De grote geel zwarte Bullfrog is er uit. Dan beur ik de snoek uit het net en besef dan pas hoe groot het beest is. Mijn plank is 125cm lang en ik leg hem erop. Voorkant van de
neus tegen de ene kant en dan aan de andere kant aflezen hoe groot ie is. Maar wat is dat????? De andere kant valt niets te lezen. Alles is bedenkt met snoek. Meer dan 125cm!!!!!!!! Dan de plank maar
eens goed neerleggen op een vrije bank en constateren dat ie 1 cm grotere is dan de bank. 126cm!!! Wat een topvis. Voor het eerst een 120+ uit dit watertje. Jeroen maakt ondertussen de ene na de andere
foto en even later zwemt deze dame ook gewoon weer weg de diepte in. Onze dag kon al heel lang niet meer stuk vandaag,1 maar deze klodder slagroom op de toch al zo grote en overheerlijke taart sla ik
niet af. Een uur later en denkend aan een vijfde meter is er ineens opwinding bij Jeroen. Hengel krom, slip aflopen n gaan. Ik heb hem een zwart oranje grote bullfrog gegeven en hij is mee gaan slepen.
De snoek komt langzaam dichterbij en Jeroen durft the magical words: nummer 5 in zijn mond te nemen. Tsja, en of ie dat geweest is zullen we nooit weten. Vlak onder de boot schiet ie eraf, helaas niet
gezien maar het mocht de pret niet echt drukken. Jeroen is een grote ervaring rijker en heeft te kennen gegeven vaker mee te willen als is het vasthouden van de vangst wel heel erg eng. De snoek van 97
die hij als eerste ving was heeeel erg eng. Zijn handen trilden als ware hij de volle broer van wijlen Prins Claus. Maar voorlopig doet hij het wel.
Deze dag was er voor mij eentje met een erg groot gouden randje. Slecht 2 keer eerder mocht ik het genot proeven van 4 meters op 1 dag. Nu dus ook weer maar met een paar
extreme maten erbij. Jeroen is ook erg tevreden met hetgeen hij gevangen heeft maar ook met hetgeen hij allemaal heeft meegemaakt. De snoek van 114cm beet me per ongeluk in mijn vinger wat een hoop
bloedverlies van mijn kant tot gevolg had.Verder natuurlijk de gekke snoek met de gekke bek. De grote snoeken, de ijsvogeltjes, de ooievaars op de verlichtingsmasten. En natuurlijk niet te vergeten een
bekeuring! Nu eens niet op het water maar op de weg met de boot. Ik reed 90 waar ik 80 mocht en werd geflitst. Wat een ongelooflijk saai beroep moeten die mannen toch hebben. De hele dag in een
onopvallende auto langs de weg staan en iedere brave burger die 7 kilometer te hard rijd een accept giro sturen van een paar tientjes. Ik werd nog liever vuilnisman of putjeschepper eer dat ik dat zou
gaan doen. Als laatste nog even wat over het weer: het was prima, het KNMI zat er net zoals zondag weer (gelukkig) helemaal naast. Maar daar was ik wel blij mee........
|
