Een tijdje geleden vroeg ik aan Sven of hij zin had om een klein weekje in Vastervik met me te gaan kamperen en vissen. Een leuke combinatie die je als gezin kan doen. Hij had er niet veel zin in. Een paar weken terug vroeg ik het nogmaals en nu had ie wel zin. Snel werd het een en ander geregeld en al doende vertrokken we op woendag 23 juli naar Zweden. Uitgerust met hengels, kunstaas en tentje. Na een rit door de nacht waren we de volgende morgen om 10 uur op de camping. Een plekje vonden we op het campeerveld dicht bij het sportviskamp. Een boot lag reeds voor ons klaar. Vastervik of liever gezegd camping en stugapark Lydsingbadet is bij de meeste van ons vissers bekend als sportvisplek maar ook voor de niet vissers of minder fanatieke vissers is er genoeg te beleven. Het is een zeer grote camping met een hoop vertier voor het hele gezin. Van midgetgolf tot springkussens, van pizza restaurant tot gratis internetten bij de receptie, van kano’s tot visboot, alles wat een moderne grote camping hoort te hebben heeft Lydsingbadet. Het is dan ook erg geschikt voor gezinsvakanties waar de kinderen plezier hebben en waar pa en/of zoonlief af en toe een hengeltje uit kunnen gooien.

Onze buren waren een paar Hollanders die ook probeerden een snoek te vangen. Arne en Michel hadden 1 klein snoekje vanaf de kant proberen te vangen. Maar ze hadden geen boot. Toen ze onze spullen zagen wilden ze erg graag een keertje met ons mee. Nog dezelfde avond gingen we een uurtje met de boot weg en wisten we dichtbij de camping een zestal snoeken tot aanbijten te verleiden waarvan we er maar 1 vingen. Sven was de gelukkige en ging vol trots in de ondergaande zon op de foto met de eerste van deze week.

Die nacht sliepen we prima in ons tentje, de volgende ochtend werden we echter wakker van de regen. En ons tentje bleek daar niet tegen bestand te zijn. Het regende binnen net zo hard als buiten. Snel alles de auto in en een droog plekkie zoeken. Anders Forsberg werd ingeschakeld en hij wist een plekje in de jeugdherberg voor ons te vinden. Een grote kamer met genoeg bedden werd ons onderkomen, de tent bleek later een speeltent te zijn en niet geschikt voor echt kamperen. Bedankt BLOKKER!!!!!!!!! In de middag scheen het zonnetje weer lekker en trokken we er met onze boot op uit. Ik ving een snoek en Sven miste er een paar op jerkbaits. Verder niet echt wild, het water is warm in deze tijd van het jaar en de grotere snoeken liggen wat dieper op de zogenaamde onderwatereilanden.  Op zaterdag waren we uitgenodigd om met de boot van Anders naar de goeie stekken te gaan. Met 115 PK en hele goeie GPS raasden we naar de topstekken. Op de eerste stek zagen we direct al een paar snoeken achter onze jerkbaits. Ik miste er enkele. Plotseling gaf Sven een schreeuw, een mooie snoek die even ervoor mijn jerkbait gemist had nam nu met grof geweld Sven zijn Tukker. Opvallend sterk was deze snoek, meerdere keren ging de snoek door de zwaar afgestelde slip heen. Na een paar minuten was het over en Sven kon op de foto met een mooie snoek van 89 cm. Even later verspeeld Sven een mooie snoekbaars op een jerkbait, ook die komen daar voor zij het in niet zulke grote aantallen als bij ons. Ik pakte als eerste vis een mooie snoek op de Salmo Fatso, een plug waar ik tot de dag van vandaag nimmer mee viste. Toch wilde ik hem een keer een kans geven en als je dan bij de eerste worp een beresterke snoek van 93cm vangt dan ben je om.

Mijn eerste Fatso snoek:93cm.

Sven was zo vriendelijk om hier een plaatje van te maken. Hoewel deze 2 niet echt groot waren was de lol er niet minder groot om. Hierna kwam er een zogenaamde Bullfrog show. De aanbeten werden minder en de meeste jerkbaits hadden ze inmiddels wel gezien. Ook de zinkende stukken rubber werden met rust gelaten. Dan toch nog maar even met de Bullfrog proberen, je weet maar nooit. Groot was dan ook mijn verbazing toen er in zeer korte tijd nog 5 aanbeten volgde waarvan ik er 3 verzilverde. Sven had op een Slider nog een misser die er vlak voor zijn voeten op dook van over de metergrens. Echt een mooie bak, maar helaas liet deze snoek zich niet meer zien.

Beresterke snoeken trokken mijn zwaarste jerkbaithengel herhaaldelijk in een fraaie curve.

Al met al was het een perfecte dag met in totaal 17 snoeken waarvan de meeste dus boven de 80 cm waren. Opvallend was wel dat de meeste snoeken boven 5 a 6 meter diep water gevangen werden. Een goede dieptemeter is in dit gebied dan ook echt een must. Aan de andere kant bewees deze dag wel dat er in Vastervik ook met hoge temperaturen goed snoek te vangen is in de zomer.

Sven met de eerste snoek van dit weekje vakantie.

In volle vaart naar de topstekken.

Sven met zijn eerste van de dag op 89cm.

Inmiddels waren we gestopt met driften en lagen we voor anker op de mooie stek. De aanbeten kwamen met de regelmaat van de klok en de maat was goed te noemen. Bijna allemaal snoeken tussen de 80 en 95 cm die stuk voor stuk beresterk waren. Op een gegeven moment een dubbelstrike. Zowel Anders als ik stonden op hetzelfde moment een snoek te drillen.

2 tegelijk, ook dat kan gebeuren!

Sven pakte ook nog een paar kleinere op telkens ander kunstaas. Zowel op de Tukker, als op de Slider als op de Fatso en de Guus Bait wist Sven snoek te vangen. Ik pakte de meeste op de geworpen Bullfrog maar dus ook op de Fatso en Tukker. Anders pakte er ook 4 op allerlei verschillend kunstaas. De snoek was redelijk los en niet echt kieskeurig.

1 van mijn 9 snoeken die ik die dag wist te vangen.

Sven met 1 van zijn 4 snoeken.

Op zondag, de vrije dag van visgids Daniel, mochten we mee met Daniel. Daniel werkt voor Anders en ontpopt zich inmiddels als een succesvolle gids. Met zijn snelle boot en GPS vol met mooie stekken heeft ie al menig klant blij weten te maken. Om 10 uur kozen we het ruime sop en op de eerste stek kreeg ik bij de derde worp een enorme dreun op mijn Bullfrog. Een zware snoek lag op 6 meter diepte te mokken maar schoot helaas los na een aantal seconden. Daarna werd het stil. Daniel vaarde naar een gebied wat vol stond met planten en hier kwamen de Guus Baits tot zijn recht. Vlak onder de oppervlakte en met een fraaie zijdelingse actie zagen we de felle snoeken er meerdere keren op duiken. Zowel de yellow perch in het blauw (speciaal voor mij gemaakt door Guus, en de little perch) waren erg gewild. Binnen een kwartier werden er een paar snoeken gevangen en een aantal gemist. Daniel starte de motor weer en vol gas werden er weer diepere stekken gezocht. 5 a 6 meter moest ook vandaag mooie snoek op kunnen leveren. We keerden terug naar de topstek van gisteren en met de wind uit de goede hoek begonnen we te gooien met allerhande kunstaas. Er gebeurde niet veel, 1 enkele misser op Daniel zijn Bulldawg. Toch maar weer even de Bullfrog tot op de bodem laten zakken. Bij de tweede worp een doffe dreun, flink mokken in de diepte en direct lijn pakken van mijn reel. Dit moest was moois zijn. Na een pittige dril kon ik een prachtig getekende snoek landen. Nauwkeurig meten leerde ons dat de snoek precies 99cm was. Ik kon er niet om treuren, machtig mooie vis met prima sport, die ene centimeter kon ik niet wakker van liggen.

Net geen meter maar wel een schoonheid van een snoek.

Wat erg opvallend was was dat alle grotere snoeken die ik ving op de Bullfrog allemaal op de enkele haak van de loodkop gevangen werden. De staarten zagen er allemaal nog prima uit na afloop van een dagje werpen. De snoeken pakten de Bullfrog allemaal frontaal wat dus resulteerde in knalharde aanbeten. Overigens gebruikten we de afgelopen dagen met groot plezier de Bogagrip, of althans een variant daarop welke de gidsen gebruiken. Ik ben om en heb er ook eentje besteld. Over het beschadigen van de bek zijn de geleerden het nog niet eens. Ik ben van mening dat mits juist gebruikt de snoek erg weinig te lijden heeft. Met enige handigheid is het wel een snelle manier om een snoek uit het water te krijgen. Uiteraard dienen de grotere en zwaardere exemplaren met een hand ondersteund te worden. Maar ik ga hem zeker vaker gebruiken, het gemak is toch wel erg groot. De kieuwgreep is en blijft natuurlijk ook prachtig maar eens in de zoveel tijd haal je toch een keer je handen helemaal open en als je echt pech hebt krijg je een paar haken door je hand. Dit is toch echt veiliger en zeker voor beginners erg aan te raden. Nu ben ik geen beginner maar ook ik zie er de voordelen wel van in.

Op maandag wilden we eigenlijk zelf weer wat gaan rommelen met de boot maar Anders had het niet druk en nodigde ons nog een dagje uit. In de haven werd er eerst wat voorn en baars gevangen en we besloten dus om met levend aas te gaan vissen. Eigenlijk DE manier om de echte grote dames te pakken te krijgen in de oude baai van Vastervik. Om 11 uur voeren we uit en vakkundig werd de boot telkens voor een onderwater eiland geparkeerd en werden er 3 hengels uitgeworpen met daaraan een baars of voorn op dieptes van 3 tot 6 meter. Maar helaas stond er vandaag geen wind. En meestal betekent geen wind ook geen snoek. Nu komt de wind meestal wel opzetten in de middag dus wachten we rustig af. Maar het enige wat op kwam zetten waren donkere wolken met een bak regen. De aanbeten bleven heel lang uit maar ook dit had toch wel weer wat. Lekker relaxed in de boot een beetje ouwehoeren over het vissen, beetje de dobbers in de gaten houden. Hapje en een drankje en wachten maar. Leuke van een boot met 115PK en groot water is dat je kan vluchten voor een bui. Op een gegeven moment trok het boven ons helemaal dicht en werd de lucht bijna zwart. Grote druppels daalden neer. Snel de hengels binnen en vol gas weg. Enkele minuten later waren we 5 kilometer verder en zagen het hozen in de baai waar we net waren, maar wij lagen droog en zagen de bui wegtrekken. Ik ving uiteindelijk 1 mooie snoek op levend aas en

1 van de snoeken die de Guus Bait niet kon weerstaan.

Snel ging ik verder met werpen, iedere keer weer liet ik de Bullfrog op 6 meter diepte op de bodem ploffen en viste hem daarna langzaam binnen. Na een worp of 15 was het opnieuw bingo. Weer een knalharde aanbeet en op deze diepte leken alleen maar mooie snoeken te zitten. Ook deze snoek vocht weer heel hard maar tegen de sterke gevlochten lijnen is het natuurlijk moeilijk om het echt lang vol te houden. Na een aantal minuten kon ik de snoek landen en deze bleek 101cm te zijn. Sven maakte een paar foto’s die helaas niet echt supergoed gelukt zijn. De beste van de 4 ziet u hieronder.

101cm snoek met een stuk rubber in zijn bek.

1 van de slachtoffers die de Blauwe Guus bait niet kon weerstaan.

Anders pakte een kleintje. Sven bleef vandaag voor het eerst visloos. Maar de wind was vandaag de grote spelbreker. Op dinsdag lekker uitgeslapen en ons weer klaar gemaakt voor de terugreis. Beetje de stad bekeken, lekker hapje gegeten op een terrasje en daarna rijden. Bijna onderweg een aanrijding met familie wild Everzwijn die midden in de nacht de snelweg zonodig moest oversteken. Maar gelukkig miste ik ze op een haartje.

De oude baai, zonder wind en met een mooie partij wolken en een zonnetje levert een prachtig plaatje op.

Mijn enige snoek van vandaag vocht als een meter maar haalde de 90 amper.