lekker door en binnen anderhalf uur was de score 15-4 voor Marcel. Ik heb het kunstje eens goed bekeken bij Marcel en langzaam maar zeker begon ik steeds beter te vangen. Het tempo zat er lekker in. Op andere boten trouwens ook, wat jammer was. Niet omdat ik mensen een vis misgun maar omdat ik steevast na iedere gevangen snoekbaars klop klop klop over het water hoorde galmen. Wat een eikels. De oorlog is voorbij heren. Catch er release is bij de meeste snoek vissers wel doorgedrongen maar bij het snoekbaarsgilde is het een onbekend begrip. Wat dat betreft petje af voor een paar Duitse Sportvissers die er ook bezig waren: IEDERE gevangen snoekbaars ging gewon terug. We veroordelen die Duitsers wel eens maar ook onder onze eigen landgenoten zit veel klop klop klop volk. En een oude man die er 1 mee neemt voor de pot kan ik nog wel snappen. Maar een dikke aluminium boot met alles erop en eraan van 15000 euro en dan nog iedere snoekbaars de kop inslaan? Voor het geld hoeven ze het niet te doen.

Maar goed, we vingen lekker verder en de middag verliep ook lekker. Soms even stil maar dan weer een aantal vissen kort achter elkaar, soms 2 tegelijk. Ik doe het niet vaak dat snoekbaarzen maar op dagen dat ze lekker los zijn vind ik het best wel leuk. Zeker als er nog af en toe een mooie grote tussendoor loopt die je lichte stokkie tot in het handvat doet buigen.

Al met al hadden we samen een prachtige dag, 34 snoekbaarzen voor Marcel en 22 voor mij was natuurlijk een prima resultaat al verzekerde Marcel mij dat het nog wel wat beter kon daar.

Ik wil Marcel bij deze hartelijk danken voor de gastvrijheid en de zeer geslaagde dag.

Marcel en Dick samen aan het verticalen, mooie foto met dank aan Niels!

30 december 2003.

Vandaag even een uurtje met dood aas op stap. In een klein plasje aan de gang en hopen op wat moois. De laatste weken is er niet echt veel gekomen van serieus snoeken door allerlei omstandigheden. Ben alleen wat aan het jerken geweest in de nieuwbouw met wisselend succes. Af en toe een paar snoekjes maar geen schokkende dingen meegemaakt.

Om 3 uur lagen mijn hengels op de steunen voorzien van halve of hele sardienes. Het zal rond half 4 zijn geweest toen ik tussen de knallen en gillende keukenmeiden door een andere keukenmeid hoorde gillen. Mijn nieuwe optonic liet heel duidelijk merken dat er aan de andere kant van de lijn iets een poging deed om een halve sardien mee te nemen. Goh wat een herrie..... Ik pakte de hengel, liet de snoek nog even een meter zwemmen en sloeg aan. De lange 420cm hengel sloeg lekker krom en al snel was duidelijk dat dit geen kleintje was. Langzaam kwam de snoek dichterbij en verzette zich flink. De vorst staat voor de deur en morgen zal het dichtvriezen. Deze nemen ze me niet meer af dacht ik nog. Even later pakte ik de snoek welke keurig in de scharnier gehaakt zat uit het water en onthaakte haar. Een voorbijganger die stond te kijken maakte een paar foto’s en hij staat er keurig op. Snel de snoek weer terug het water in zonder op te meten......... Waarom niet???? Omdat deze snoek een maand geleden ook al een keer langs kwam. De ene kant is heel gaaf, de andere kant is zwaarbeschadig doordat de snoek een keer op straat is gestuiterd door onkundige vissers. Maar hij was ook nu vast weer 103cm geweest. Overduidelijk dezelfde snoek. Ik zou hem uit duizenden herkent hebben. Een half uur later weer een aanbeet. Deze (kleine) snoek was zo blij met zijn vondst van een hele sardien dat ie aan alle andere snoeken op het plasje zijn buiten wilde laten zien. De optonic bleef maar fluiten en de lijn gierde van mijn molen af. Dat kon niet anders dan een keutel zijn. Ik sla, en ja hoor, gewoon mis waar ik al bang voor was. Dan maar een halve sardien aan deze hengel. Na weer een half uur in de schemering weer een aanbeet. Nu wat trager..... Zou deze groter zijn dan ?? Ik zal het nooit weten, de aanbeet stopte en er was aan de halve sardien weinig te zien. Toch 3 keer beet in 2 uur tijd en mijn 36ste metersnoek van het jaar op de kant gehad.

Morgen traditioneel de laatste dag van het jaar. Ik ga eigenlijk altijd snoeken die dag. Morgen zal dat ook niet anders zijn. Water is nog niet bekend, daar ga ik vanavond eens diep over nadenken.

De laatste meter van 2003???? Wie weet wat er morgen nog komt. Deze was 103cm.

31 december 2003

Bijna een traditie om te gaan vissen oudjaarsdag. Meestal met dood aas op stap om lekker rustig je zonden van het afgelopen jaar te kunnen overdenken maar vandaag mede op verzoek van Sven met de boot op stap. Na een tip van Wim zijn we een nieuw polderwatertje gaan proberen. 2,5 meter diep en kilometers lang. Wie weet wat er uit zou komen. Koud was het al wel, maar de ergste kou komt morgen op nieuwjaarsdag, het meeste water zal dichtvriezen en dus was het de laatste kans om nog even met de boot erop te gaan. Zonder te hoeven zoeken kwamen we bij het water aan. Om kwart voor 10 lag de boot te water, pruttelde de motor, stond de dieptemeter aan met de mededeling dat het water 4,1 graden was en konden we beginnen. Aan de lange hengel een Spro rammelaar. Aan de andere een grote red Head Bullfrog. Sven begon met een kleine zwart rode Bullfrog. Het zicht onder water was prima. Ongeveer 60 a 70cm. De eerste kilometer zonder aanbeet, de tweede ook, de derde ook, enz..... We begonnen ons af te vragen of er wel wat snoek zat maar het water was zo mooi dat we daar eigenlijk niet aan twijfelden. Na een kilometer of 8 varen de eerste aanbeet op een grote red head. Een snoekje van 60cm was de dader. Kort erna onder een bruggetje een betere dreun op dezelfde red head. Dit voelde beter aan en dat bleek ook. Met 88cm een mooie snoek en weer goede moed om verder te gaan. Op de terugweg was het Sven die een “dreun” kreeg op zijn red head Salmo Perch. Een snoekje van ongeveer 40cm was de dader. De pret was er niet minder om bij hem.

Daarna weer kilometers stil door de weilanden. Bij de trailer was het diepste stuk, er bekroop mij een gevoel dat we hier nog maar een paar keer op en neer moesten gaan varen. De afsluiting van het jaar moest maar wat moois worden. Ik deed er een grote groen oranje Bullfrog aan. Sven deed er een grote blauw witte shad aan van 25cm. Binnen 5 minuten een dreun bij Sven. Een snoek van rond de 70cm had de grote shad te pakken genomen. Snel een plaatje en weer verder. Vlak voor een sluisje was ik aan de beurt. Een doffe klap op mijn groen oranje frog en een aflopende slip. Ik dacht dat ik gisteren rond 3 uur mijn eindejaarsbonus al had gehad maar het leek erop dat dit de surprise moest worden. De snoek bleef lekker diep en zwom heerlijk rustig als een duikboot heen en weer. Maar ik wilde hem zien, voerde de druk wat op en verwachte een vis rond de meter. Niet veel groter maar ook niet veel kleiner. De snoek zwom onder de boot door en kwam weer terug. Ik zag een stuitje wat op 1 meter van mijn frog zat. Even doortrekken en ja hoor, een machtig mooie schim in de diepte. Zeker een meter. Sven die wel wat gewend is met zijn 10 jaar was razendblij voor mij. We zouden namelijk naar de McDonalds gaan als ik mijn jaar zou besluiten met een meter. Het was inmiddels rond 3 uur, 24 uur na mijn vorige meter was ik weer aan de beurt. De frog zat helemaal in de grote bek. Losschieten of verspelen kon bijna niet. Ik pakte de snoek in de kieuwgreep en Sven zat al klaar met de camera. Snel een paar plaatjes en opmeten. Met 3 eendjes een perfecte afsluiting van het jaar wat toch al wat vissen betreft een superjaar was. Ik wilde de 25 meters een keer halen, maar 37 had ik in mijn stoutste dromen niet durven verwachten. En dan nog 2 x boven de 125cm is natuurlijk helemaal te gek. Het was me het jaartje wel. 2003 gaat als visjaar bij mij de boeken in als het topjaar uit mijn snoekleven. Maar wie weet wat 2004 gaat brengen.

Ik wens iedereen het allerbeste toe voor 2004, dat iedereen maar zijn PR mag verbeteren, gezond mag blijven en heel gelukkig mag worden.

Wat een afsluiting van het nieuwe jaar. 111cm.

En omdat ie zo mooi was nogmaals! De groen oranje grote frog bijna geheel naar binnen gezogen.