Vervolg sept 2003

25 september 2003

20 september 2003.

Vandaag met Jan op stap. Het weer is ongelooflijk mooi voor de tijd van het jaar en de vangsten zijn links en recht niet om over naar huis te schrijven. De rivier is weer minder geworden en dus viel de keuze op een grote plas. Veel zouden we niet vangen maar de kans op een echte grote is altijd aanwezig daar.

Om half 7 was ik bij Jan, om half lag de boot in het water en om kwart voor 8 was het trollen geblazen. Dichte mist, de kant was soms niet zichtbaar. Mist is altijd slechts maar felle zon en geen wind was ook geen prettig vooruizicht. Na een kwartiertje was het op een zeer ondiepe plek van 80cm diepte Jan die zijn shad schoonmaakte van waterplanten. Hij liet de shad naast de boot hangen en wachte totdat we over de zandplaat heen waren. Maar plots een klap en een hoop gespetter. Een Japanse kamikaze snoek had zich opgehangen aan zijn 25cm shad. De snoek zal 55cm zijn geweest. Wat een gek! Maar toch even leuke actie en het gaf moed voor de rest van de dag. We vaarden de plas een keer of 2 helemaal rond zonder een aanbeet te krijgen. Voortdurent vissend op dieptes van 2 tot 3 meter. De volgende rond maar eens wat dieper proberen. En ja hoor, op de dieptemeter waren de grote bananen op de Lowrance duidelijk zichtbaar op dieptes

De enige foto van vandaag, stilleven in de mist, wachtend op iets wat niet kwam....

van 4 tot 7 meter. Mooi dacht ik, dat is dus duidelijk: de snoek zit dieper en ik pas me daar wel op aan. Zware loodkoppen voor de frogs en een zware Spro ratelplug aan de handhengel om 5 meter diep te kunnen vissen. Maar na een volle ronde bleken we veel vis gezien te hebben maar niets gevoeld, laat staan gevangen. Dan maar de ondiepe platen afgooien dacht ik. Spinnerbaits eraan en gooien maar. Ook niets, jerkbaits, de mooiste van de mooiste eraan en gooien maar. Ook niets! Kleine Bullfrog eraan en werpen maar: ook niets. Een illusie armer en een ervaring rijker taaiden we om half 4 af. We hebben er alles aan gedaan om de snoeken te vangen maar helaas leverde het allemaal niets op, nou ja, die ene kamikaze snoek dan. Morgen gaat het eindelijk afkoelen naar een graad of 15 en dan zullen de snoeken los gaan komen. Komende week moet het maar weer eens gaan gebeuren. Vandaag over 3 weken zit in Ierland. Afgelopen week bespreking gehad met het reisburo en de mogelijkheid om dagelijks verslag te doen is daar aanwezig. Bij deze dus de toezegging dat de site uit Ierland bijgehouden zal worden.

25 september 2003.

Vandaag met Ron, de eigenaar van Catch Hengelsport te Heerhugowaard op stap. Ron wilde al zo lang eens een dagje de rivier op maar het kwam er nooit van. Vandaag was het zover maar niet zonder vertraging. Om 8 uur hadden we afgesproken bij mij thuis. Een ingegooide ruit bij zijn zaak en de files van Noord naar Zuid zorgden ervoor dat hij pas om kwart over 10 bij me was. Om 10 over half 12 kon het vissen beginnen. Ik voorspelde Ron al dat er vandaag in de loop van de middag een grote vis zou komen. Ik was de eerste die op een Divani spinnerbait een snoekje van amper 70cm pakte.

Mijn 171ste metersnoek was 114cm lang en prachtig van kleur.

Op dezelfde plek gooiden we even met spinner- en jerkbaits. Ik miste er een op de Divani maar Ron pakte even later op een zwarte/bruine Dr Dre alsnog het snoekje. Hierna vaarden we door naar een hotspot.Meerdere keren er langs en eroverheen maar er gebeurde niet veel. Ik bleef volhouden in de wetenschap dat er toch altijd een mooie snoek op dat stuk ligt. Ik had een paar nieuwe kleuren kleine frogs gemaakt. Ik trolde met een kleine aan mijn handhengel en een grote aan mijn zware hengel. Bij de zesde keer was het prijs. Een heel klein lullig tikje, ik sla aan en hengel direct helemaal krom... Vast? Geen beweging in te krijgen. Dan begint de slip af te lopen, de vis neemt heel veel lijn. Snel de rest binnen en hangen in de hengel. Heel langzaam beweegt er iets in de diepte. Dat was echt groot. Het leek wel een gehaakte karper ofzo zei Ron. Echt grof geweld. Niet normaal. Bij de boot bleef de vis akelig diep. Hengel stond op maximale buiging. Slip liep gewoon weer af. De twijfel sloeg toe. Had ik een snoek aan de lijn of een meerval? Of een gehaakte karper? Plotseling weer een run van 20 meter en een lijn die omhoog kwam. Ver van de boot verscheen de vis aan de oppervlakte en het bleek toch een snoek te zijn. En daar was ie, in volle lengte helemaal het water uit. Prachtig gezicht, maar het was ook een prachtige snoek. De kleine Bullfrog was nergens te zien, de loodkop met enkele haak zat mooi in het scharnier. Het onthaken ging nog redelijk snel en we kwamen warempel ook nog de Bullfrog tegen die helemaal achter in zijn bek vast zat. Was een leuk plaatje waard. Op de plank bleek de vis 114cm lang te zijn, hij vocht echter als een bezetene. Zelden of nooit heb ik zoiets meegemaakt. 

Snel gingen we verder, de snoek zwom probleemloos weg na het korte verblijf in de boot. Ik gaf Ron die wat sceptisch was over de Bullfrog een kleintje, een zwart gele. Binnen 25 minuten pakt hij ook een beresterke snoek die 90cm lang was. Vervolgens blijf ik nog een aantal keren over de hotspot heen gaan in de hoop op wat moois. Om half 4 had ik mijn 114cm gevangen. Om 4 uur pakte Ron zijn 90cm snoek. Het was nu half 5, een toptijd op de rivier. En ja hoor, eindelijk na de 10e keer dat we over die plek heen gingen was het Ron die met een zwart rode Bullfrog van mij viste die een klap gaf. Kleintje zegt ie, maar de snoek kwam met de stroming mee naar de boot en deed op het oog niet veel. Totdat ie onder de boot was en omhooggetrokken werd, toen werd ie boos en zette het op een zwemmen. Al vrij snel zagen we de snoek een paar keer en het was een hele beste. Ron zijn persoonlijk record kunstaas staat al jaren op 110cm. Deze kon er wel eens overheen gaan. Bij de boot bleek de dreg niet best vast te zitten. De bogagrip pakte hem in 1 keer goed, de snoek schudde vervolgens de frog met haak en al uit zijn bek. Maar de snoek was binnen . Op de plank bleek pas hoe groot en zwaar deze snoek was. 116cm bij een pond of 27 was een mooie verbetering van zijn persoonlijk record. Ik verdiende er een lekker etentje mee en was blij dat mijn gast aan boord voor vandaag heel tevreden was. Hierna viel er een stilte, er gebeurde niet veel meer. Alleen op de spinnerbait kwam zich bij het scheiden van de markt nog een klein snoekje melden.

En daar zat mijn froggie dan, goeie tangen mogen nooit ontbreken!

Ron met zijn zeer fraaie en dikke snoek van 116cm.