Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Voor Pa !
Geschreven door Dick van Hattem
3 april 2008 20:28

14 augustus 1925.
Mijn vader word geboren.

Bijna 40 jaar later word ik geboren. De van Hattem's zijn een echte visfamilie. Pa vist, opa vist, broers vissen, ooms vissen en zelfs tantes houden graag een hengeltje vast. Ik herinner me uit mijn jeugd dat ik graag met mijn vader viste. Toen altijd met de vaste stok. Het viel niet mee om meer te vangen dan hem. Op de een of andere manier kon hij het goed en wist er altijd wat meer te vangen. Ik vond het altijd prachtig als ik mee kon met de grote mannen als kind. Ik leerde al snel dat je niet moest zeuren maar gewoon gaan en vissen. Koud? Je wilt toch mee? niet zeuren dan. Pa wist van aanpakken vroeger. Pa bracht me alle basis beginselen bij van het vissen met de vaste stok. Van het haakje aanzetten, tot het uitloden tot het maken van een goed voertje. Alles werd voorgedaan en al vrij jong kon en mocht ik het zelf allemaal doen. Voor mijn 10e verjaardag kreeg ik mijn eerste glas hengel. 720cm lang en zo slap als een dweil in verhouding tot de strakke carbon stokken van anno 2008. In de garage staat ie nog steeds die oude glasstok. Ik vis er niet meer mee maar het is een aandenken. Langzaam maar zeker ging de interesse meer uit naar de werphengels, karpers vangen met een werphengel, dat werd ineens toch wel heel erg spannend. Ook dat ging me leuk af. Bij ons in het plantsoen ving ik geregeld mijn karpers. En Pa.... die viste vrolijk verder met zijn vaste stok. Werphengels waren te ingewikkeld voor hem. Voor zijn 65e hebben we hem een winkle picker kado gedaan. Hij moest er maar eens aan geloven. Onder begeleiding van Jan en mij wilde hij het dan toch wel eens proberen. In het voorjaar aan het ijsselmeer of aan de Overijsselse vecht konden we Pa toch de grondbeginselen van het feederen bij brengen. Maar diep in zijn hart zat hij toch het liefst naar zijn dobber te kijken. Achteraf denk ik: wat deden we hem aan? Waarom iemand op zijn 65e nog overhalen om op een andere manier te gaan vissen...... Maar goed. Langzaam maar zeker ging mijn interesse steeds meer uit naar alles wat tandjes had en ook dat ging me redelijk af. Het vangen van mijn eerste metersnoek in 1990 was voor mij een doorbraak Dat had Pa nog nooit gedaan. Apetrots was hij op mij. Wat een monster. Superlatieven schoten te kort om de waardering voor de broodmagere metersnoek van 110cm die ik in oktober 1990 ving uit te spreken. Met veel pijn en moeite kon ik hem een keer mee nemen in mijn roeiboot. Met levend aas op een plas. Het had jaren gekost om hem over te halen. Ik kende alleen zijn verhalen over de polder. Met een handlijntje en een ketting snoeken vangen. Een grote was 80 cm. Je had jagers en leggers..... Die theorie werd later al snel in twijfel getrokken. Maar alle opa's van vroeger spraken over leggers en jagers. Dat verhaal is generaties lang verteld. In onze moderne tijd geloven we er niet meer in. Via GPS weten we precies waar we die ene snoek 4 weken eerder ook al vingen. Overal een digitale foto van. Het vissen kent minder geheimen dan vroeger. Is het minder leuk geworden? nee zeker niet. Het is anders geworden, maar niet minder leuk.

Die ene dag dat ik hem zo gek kreeg om op mijn thuiswater mee te gaan snoeken met levend aas. Het moet rond 1993/1994 zijn geweest. Ik kende iedere vierkante meter op die plas. Na een half uur driften zeg ik tegen hem: je dobber gaat over 10 seconden onder, dan ligt je voorn boven DE hotspot. En warempel, de dobber schoot weg. De blik in zijn ogen.... ik vergeet hem nooit meer. Of ik Tita Tovenaar was?? Nou nee maar een beetje kennis van het water had ik wel. Hij ving een leuke snoek..

Pa met zijn snoek in 1993.

Zo groot had ie ze vroeger met zijn handlijntje niet gevangen. :-) Prachtig vond ie het. Wat later een leuke snoekbaars. Die had ie in de 65 jaar ervoor nog niet eerder gevangen. Erg leuk. Een paar uur later vang ik een 104cm. Met open mond bekeen hij hoe ik de vis uit het water pakte en de haken eruit tikte, hij mocht een foto maken. De eerste, enige en laatste metersnoek die hij ooit in levende lijve zou zien. Toch is mijn gekte en liefde voor het snoeken onder andere voort gekomen uit zijn verhalen. Hoe hij vroeger na 5.5 dag hard werken op zaterdagmiddag op pad ging met zijn kameraad om een paar snoeken te vangen waar vervolgens viskroketten van werden gemaakt. De verhalen staan me nog bij, de vangsten minder. Ik denk dat de vangsten tegenwoordig vele malen beter zijn dan vroeger door het jarenlange catch en release beleid wat we met zijn allen nastreven. Vroeger betekende een vis eten! Nu betekend een vis sport en plezier in onze hobby.

Mijn grote stimulator op het gebied van vissen sloot op 31 maart 2005 voor het laatste zijn ogen na een ziekbed vanwege de slopende ziekte kanker. Op de laatste dag van het visseizoen, terwijl ik op het water zat te wachten op het voor hem verlossende bericht dat hij gestopt was met lijden. Rond half 4 kwam het telefoontje. Pa was niet meer. Mijn grote stimulator was gestopt met zijn aardse bestaan. Direct nam ik me voor om ieder jaar op 31 maart NIET te gaan werken maar te gaan vissen. Op die manier denk ik ieder jaar speciaal op zijn sterfdag nog maar weer eens aan hem.

Maandag 31 maart 2008.

In alle vroegte komt Jan naar me toe. Samen gaan we vissen, gaan we Pa herdenken. De keuze valt op de rivier. Daar moest het maar gebeuren. Daar zaten we 3 jaar terug ook toen het telefoontje kwam. Het telefoontje die een abrupt einde aan het seizen 2004/2005 maakte. Vandaag zou niets ons weerhouden om de hele dag door te vissen.

Om 8 uur begonnen we te trollen met kleine plugjes op de rivier. Via een kennis vernomen dat de snoekbaars inmiddels echt ondiep zat langs de kanten. Ik koos voor de rood witte Aruka shad en Jan viste met een timbertiger. We visten beide aan dezelfde kant van de boot in de wetenschap dat ze kort onder de kant zouden zitten. Binnen enkele minuten komt de eerste snoekbaars zich melden op de Aruka. Omkeren en er nog meer een keer over. Boem. nummer 2 meld zich. Ik ga alleen nog vertellen dat dit tempo en deze manier van vissen goed bleef. Zo goed dat we op plekken waar we meer dan 3 vissen trollend vingen we vervolgens gingen verticalen. Op water van 1 a 1.5 meter diepte zaten we met shadjes te tikken tussen de keien. De aanbeten waren ongelooflijk hard. Maar ook ongelooflijk veel. Rond de middag stond de teller reeds in de 20. Einde van de middag liep het naar de 50 en op het moment dat de zon wegzakte achter de bomen in de weilanden zijn we gestopt met 71 vissen aan boord. Pa zou trots op ons geweest zijn.

Daarom draag ik deze dag op aan mijn overleden vader. Volgend jaar op 31 maart ga ik weer vreselijk mijn best doen om dit te verbeteren al zal het niet mee vallen.

Het bootrecord is eraan. Ooit ving ik in Zweden 58 snoeken op 1 dag. In Nederland nooit verder gekomen dan 52 rovers op 1 dag. Nu samen 71. We wilden er eigenlijk 79 vangen, zijn leeftijd welke hij gehaald heeft. Dat mocht niet zo zijn. Al hadden we het vast wel gehaald als we een half uurtje in de schemer waren doorgegaan. Het was mooi zo. Beter dan dit konden we het seizoen niet afsluiten ter nagedachtenis aan de grote stimulator. Pa, mocht je boven mee kunnen kijken: ze waren allemaal voor jou !

Iedereen een mooie rustige periode toegewenst in het gesloten seizoen. Hou je eraan, respecteer de vis en het gesloten seizoen al is het achterhaald. De verslagen en updates gaan hier gewoon door. Verhalen uit het buitenland zullen deze site de komende periode sieren.

Gegroet
Dick en Jan.

Hieronder een aantal foto's van de vissen die we op maandag 31 maart vingen zonder al te veel tekst. Voor de statistici: de grootste was 84, vele zeventigers en zestigers. Totaal 67 snoekbaarzen, 2 snoekjes en 2 baarzen. Verdeling 47-24 voor Dick.

Reacties (25)
Aantal keer bekeken: 33740


1. Geplaatst door: tonny tang op 25 november 2011 13:41

Hoi broertje, Bedankt voor je eer betoon aan ons Papa,wat een prachtig verhaal heb je geschreven. Ja 31 maart is een speciale dag en zal dat altijd blijven. Maar een ding is zeker wat zou hij trots zijn op zijn zoons die hem op deze wijze in ere houden!!! Je zus Tonny


rapporteer

2. Geplaatst door: Dirk de Jong op 25 november 2011 13:41

Respect!!


rapporteer

3. Geplaatst door: Jan op 25 november 2011 13:41

Ja Dick, 79 zou nog mooier geweest zijn. Een magisch getal voor toekomstige '31-maart-visdagen'. Het zal echter niet meevallen om deze grandioze score nog te overtreffen. Bedankt voor het eerbetoon en respect!!!!


rapporteer

4. Geplaatst door: Adri op 25 november 2011 13:41

Dick en Jan Klasse dit eerbetoon aan jullie Pa ,hem gekend hebbende weet ik zeker dat ie trots op jullie zou zijn groeten Adri


rapporteer

5. Geplaatst door: Edwin op 25 november 2011 13:41

Mooi stuk man! En ik geloofde je echt, en terecht! Grt Edwin


rapporteer

6. Geplaatst door: bart op 25 november 2011 13:41

Bedankt voor deze mooie herrinering Bart


rapporteer

7. Geplaatst door: Lucien op 25 november 2011 13:41

Klasse mannen. Ik weet zeker dat jullie pa gezien heeft wat voor moois zich heeft afgespeeld deze dag! Respect!!!! Met roofvisgroeten Lucien


rapporteer

8. Geplaatst door: Lieuwe Breeuwsma op 25 november 2011 13:41

beetje kippevel verhaal, heel mooi.


rapporteer

9. Geplaatst door: Pim Holthof op 25 november 2011 13:41

Beste Dick, Ben zelf fanatiek roofvisser, lees altijd graag je verhalen. Bij deze wil ik toch even een berichtje plaatsen. " Geweldig" hoe je hiermee omgaat. Hij zou het vast en zeker geweldig vinden. Nogmaals een "mooi" verhaal. Met vriendelijke groeten, Pim Holthof


rapporteer

10. Geplaatst door: Stefan op 25 november 2011 13:41

Hallo Dick, heel mooi uiteengezet. Dit verhaal toont maar weer aan hoe gevarieerd je site en de verslagen zijn. groot respect!!


rapporteer

11. Geplaatst door: joshua op 25 november 2011 13:41

Hoi Dick en anderen uit de familie van Hattem, Prachtig aandenken dit verslag. Ik denk dat veel mensen op de een of andere manier zich in dit verslag zullen herkennen. Veel opa's en vaders zorgden voor het opwarmen van nieuwe generaties sportvissers. Het zou niet meer dan eervol zijn om dit voor te zetten. Maar volgens mij Dick, heb jij Sven en anderen toch ook al een heel eind op weg geholpen. Genoeg mensen die geen vissende opa of vader hadden heb je toch al laten zien hoe het moet. Mooi vind ik vooral dat jij datgene wat jouw vader typeerde positief een plek weet te geven. Ik gun iedereen zo een goede verwerkinng. Maar op nog een andere manier waardeer ik dit verslag, want wat is zo leuk als horen over vroeger? groetjes en alvast veel geluk in het nieuwe seizoen, weer eentje zonder je vader, maar vast boordevol oude en nieuwe herrinneringen. joshua


rapporteer

12. Geplaatst door: Allard op 25 november 2011 13:41

Wat een hippe oortelefoon Dick!! Mooie vangsten weer, pracht snoekbaarzen ;) Groetjes, Allard


rapporteer

13. Geplaatst door: Hans op 25 november 2011 13:41

Erg mooi verhaal Dick. Hans


rapporteer

14. Geplaatst door: john op 25 november 2011 13:41

Hee Dick en Jan. Op zo een manier je vader eren is geweldig. Mooi verhaal en hij zou zeker trots zijn op jullie. groet John.


rapporteer

15. Geplaatst door: Wilfred van Nunen op 25 november 2011 13:41

Gebroeders van Hattem, Een bewonderenswaardig eerbetoon aan jullie overleden vader en broeder-in-Petrus. Zo krijgt de jaarlijkse seizoensafsluiting toch wel een bijzondere dimensie! Jullie Pa zal aan de overkant trots zitten wezen op zijn fanatiek vissende, vangende en releasende jongens...


rapporteer

16. Geplaatst door: Guido van Hattem op 25 november 2011 13:41

Respect. Voor opa en voor jullie wijze van 'in ere houden'. Guido


rapporteer

17. Geplaatst door: Danny Kok op 25 november 2011 13:41

Hoi Dick, mooi en indrukwekkend verhaal. Mijn vader is aan dezelfde slopende ziekte ten onder gegaan. Godver wat voelde ik me machteloos. Hij was niet zo'n beste visser al ging ik vanaf mijn 4e jaar met hem mee. Ik ving al snel meer als hem maar hij vond het in de buitenlucht zitten al prachtig. Tegen het einde van zijn leven heb ik hem nog eens mee genomen. Hij had het ijskoud en ik had al mijn kleren aan hem gegeven. Ik zat te rillen maar dat maakte niet uit. Uiteindelijk hebben we beiden besloten om er maar de brui aan te geven. Die rotziekte eiste steeds meer tol en zoals jij al zei was ik blij dat hij uit zijn lijden verlost was. Gr. Danny


rapporteer

18. Geplaatst door: perry verstappen op 12 januari 2012 07:16

hoi dick,in een woord geweldig dat je met zo'n prachtig verhaal gebroederlijk je vader herdenkt,ik hoop dat jullie samen nog jaren jullie vader op deze manier kunnen blijven gedenken op de laatste dag in maart. grote klasse en respect! groeten perry


rapporteer

19. Geplaatst door: Hylke Heeres op 12 januari 2012 07:16

Ik reageer hier zelden op de verslagen, echter kon ik het deze keer niet laten. Ik wil jullie sterkte wensen, en jullie feliciteren met deze superdag! Je hebt er een supermooi verslag van gemaakt welke je zeker moet bewaren en over zoveel jaar weer eens terug lezen. Hier zal je van kunnen genieten! Echt super mannen!


rapporteer

20. Geplaatst door: Ferry op 12 januari 2012 07:16

Hé oom! Krijg net (08.00 uur) je link door via de mail omdat je mij dit verhaal niet wilt onthouden. Had die mail niet wat later binnen kunnen komen, beetje heftig zo op de nuchtere maag. Potverdikkie, mooi verhaal en eerbetoon aan onze opa. Zit hier op het werk mezelf groot te houden, valt niet mee. Een super manier van jou en Jan om onze geweldige OPA op deze manier te herdenken. RESPECT daarvoor!!


rapporteer

21. Geplaatst door: Ria en Ronald op 12 januari 2012 07:16

Hallo broer, Heel mooi, wat je over Papa hebt geschreven! Als er een \'n eerbetoon verdient, is hij het wel. Houd deze traditie maar vol op 31 maart. Je zus Ria


rapporteer

22. Geplaatst door: Dick op 12 januari 2012 07:16

Familie, vrienden, bekenden en ook onbekenden. Wat een fantastische reacties op dit verhaal. Allemaal even positief,leuk en oprecht. Allemaal hartelijk dank. Groet Dick


rapporteer

23. Geplaatst door: wouter op 12 januari 2012 07:16

respect man;)


rapporteer

24. Geplaatst door: Monique op 15 december 2014 22:35

Is deze site nog in beweging? Mijn moeder maakte altijd viskroketten van de snoeken die mijn opa en vader vingen. Uk lees hier ook iets over deze kroketten. Ben opzoek naar t recept. Moniquebaas@casema.nl
rapporteer

25. Geplaatst door: peter op 16 december 2014 20:22

monique.. dit is een site waar catch and release (vangen terugzetten) gehanteerd wordt. Ik vertegenwoordig de site niet maar wil wel namens veel vissers spreken: Wij vissers in het algemeen zijn tegenwoordig van het vangen en terugzetten vooral van roofvis omdat ze belangrijk zijn voor het ecosysteem. Daarnaast wordt er al genoeg tot te veel vis zowel in zout als zoet water gevangen door de beroepsvisserij. We moeten zuinig zijn en daarom zetten wij de vis terug. Koeien en varkensvlees is minder snel te kort aan door bioindustrie.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl