|
Vandaag wisselen we van samenstelling. Frans bij mij in de boot, Rob neemt het roer over van zijn eigen Marcraft en gaat met Karel op stap. Nieuw meer, nieuwe kansen. Rob en Karel trekken hun plan, Frans en ik doen hetzelfde.
Het begint goed. Frans krijgt al heel snel een dikke vis op de Fatso van Rob, al snel de Ratso genoemd. Helaas schiet deze los. Niet veel later 4 aanbeten voor mij, waarvan 2 op de RoQ. Ik weet er twee te verzilveren. We vervolgen onze weg en weten weinig vis te vangen. Frans gaat aan de slag met zijn creativiteit, en onderneemt een zeer gewaagd project. We hebben enkele Esox V2's aan boord. Frans legt ze op de rand om een foto te maken. Ik verklaar hem voor gek en word toch een beetje zenuwachtig. Niet bepaald een goedkope plug uit de grabbelbak bij je lokale hengelsportzaak.
Als je een aanbeet krijgt Frans, liggen ze straks over de rand.... De aanbeet volgt, waarna ik snel mijn kans grijp op de Esoxen van de rand te halen. Uit met de pret, maar wel mooie platen.
5-op-een-rij.
Dit kon een hele dure foto worden.
Frans vangt zijn eerste en we zetten beiden koers naar een ondiep gedeelte van de plas. Karel en Rob melden inmiddels over de porto's dat ze aanbeet na aanbeet krijgen. 117, 107... 112. Het zaakje stinkt en we vertrouwen die oudjes wat dat betreft voor geen stuiver. Vooral omdat Karel het woord doet en Rob heel wijs zijn mond houd. Het toneelspel houd een half uurtje aan voordat Frans en ik er met wat gerichte vragen doorheen prikken. De Oscar nominatie gaat dit jaar naar Karel.
Ondertussen is het angstvallig stil. Plotseling word mijn Shad Clone gegrepen. Eindelijk, vis! Niet veel later weer een ros maar deze schiet los.We trollen de ondiepte over en ik zet een scherpe bocht in, richting een nieuw stuk water wat we nog niet afgevist hebben. Mijn aasjes vallen stil, die van Frans versnellen. Pats, BBZ uit de clip. Hangen! Los, f*ck. Ik haal de BBZ binnen, controleer de haken en zet deze opnieuw uit. Tijd krijg ik er niet voor. Terwijl ik mijn lijn wil clippen, krijg ik een ros op de lijn. Snel de slack opdraaien en hangen maar. Terwijl Frans de boot overneemt kan ik een mooie 90er haar vrijheid terug geven.
Hier moeten we nog maar eens langs. Ik zet exact dezelfde koers in. Ros op de Shad Clone boven 4,5 meter water. Weer word de BBZ gegrepen terwijl deze vertraagd. Wederom los. De lijn van de BBZ lijkt echter mijn Esox gegrepen te hebben. Ik geef extra lijn in een poging de BBZ achter de lijn van mijn Esox te sturen. Dat lukt na twee pogingen. Ondertussen twitch ik de BBZ door het water oppervlakte. Het mooie aan deze swimbaits van Spro is dat je duidelijk de scharnieren voelt "klikken" door je lijn. Ik versnel, vertraag... Versnel, vertraag... BAM!
"Voelt goed Frans!" zijn mijn eerste woorden. Frans lacht zich suf om mij en de toeren die ik met die BBZ uithaal. Veel tijd krijgt hij niet. Zijn Laafbaars word hard gegrepen op 20 meter achter de boot. Dubbel strike! Terwijl we de bocht afmaken, stilvallen is op dit stuk even geen optie, gebeurd er iets waar we al bang voor waren. Terwijl ik een vis van rond de meter naar de boot geleid om te onthaken, knalt mijn hengel met de Esox finaal dubbel. Ik sla snel aan en laat de hengel in de steun staan. "Volgens mij is deze ook flink aan de maat" is mijn vlugge inschatting. Terwijl ik mijn vis onthaak en meet, slaat Frans zijn handhengel, welke even in de steun stond, krom. Als een dolle gaat deze vis door de slip. Nu word het wel heel spannend.
Wat volgt is enkele minuten georganiseerde chaos. We vullen elkaar gelukkig prima aan qua handelingen en weten snel de vissen te landen en onthaken. Nummer 1 van mij op de BBZ was 98cm. Snel terug in het water. Nummer 2 van Frans is 102cm en mag even de bun in. Nummer 3 ben ik aan het drillen en gaat echt als een gek tekeer. Bijna lijkt ze los te schieten naast de boot, maar gelukkig weet ik haar te landen. Esox los tikken, snel aan boord. Een hele beste lummel van 110cm. Nummer 4 is ook al bij de boot, en meet eveneens 98cm. Wat volgt is snel wat unieke platen waarbij de vissen niet lang het water uit geweest zijn. De omstandigheden lieten dit toe (watertemperatuur van 17,5 graad en buitentemperatuur hetzelfde) en de foto's zijn weloverwogen genomen.
Prachtige 110.
102 en 110cm. Uniek.
Vlak voor het terug zetten nog even alle drie op de foto.
Alle drie zwemmen ze keurig weer de diepte in. De hengels worden het eerste kwartier niet aangeraakt. We zijn door het dolle heen. Dit is iets wat je maar zelden meemaakt. Via de porto's informeren we Karel en Frans. Die geloven er in eerste instantie niets van, die denken dat we hun proberen terug te pakken na vanochtend. Uiteindelijk dringt het door dat het toch echt bloedseriues is.
We prepareren de hengels weer, controleren de aasjes en de bijbehorende dreggen. Op een roze wolk vissen we verder. Gebeurt er verder nog iets die dag? Jazeker. Frans weet nog twee meters te vangen op de Laafbaars en Esox.
Incoming...
... met deze meter als resultaat.
Wederom een prachtige vis van 102cm voor Frans.
En ik zelf? Ik heb even wat pechmomenten. Ik verspeel twee mooie vissen, mijn Shad Clone word gegrepen maar compleet gesloopt. Ik los de vis, krijg de Shad Clone terug maar het apparaat is compleet uit elkaar getrokken. Gelukkig weet ik met wat Mend IT en donor-rubber van een ander aasje, het apparaat weer werkende te krijgen.
Die is kapot.
Maar na wat knutselwerk is deze weer operationeel.
Ook de nieuwe Double-Dawgs zijn in trek. De opvolger van de oude vertrouwde 12" Magnum Bulldawg heeft nu twee staarten i.p.v. 1. Doet een beetje denken aan de oude longtail bullfrogs van Dick. Ik heb een fel groene en een walleye kleur, beetje bruin/goud met witte vlekken. Ik krijg er geregeld aanbeten op en vang mijn vissen er mee op dieper water (wel 30gram lood er voor). Tegen het einde van de middag komt dan die doodsklap. Bij het passeren van een talud, van 4,5 meter naar 8 meter, valt de spanning weg en slaat mijn jerkhengel krom. Mijn reel krijst het uit. Snel gris ik de hengel uit de steun. De ratel blijft lawaai maken. Geen houden aan. Lange, lompe beuken op de hengel verraden iets groots. Weer een lange run. Weer lange beuken... Alle weerstand in eens weg...
Frans en ik kijken elkaar aan. Wat was dit voor iets lomps? Het leek even alsof ik een goederentrein gehaakt had. Ik takel de bulldawg naar binnen. Takel verdwenen. Wat zeg ik? De speld is bijna 180 graden verbogen. Wat een bizarre kracht zat hier achter. Ondanks dat je metzwaar materiaal vist, verspeel je soms vissen door materiaal pech. Dreggen (2/0 Gamakatsu) buigen uit, spelden buigen open.... Daar valt dus nog winst te behalen.
De Rap-Snap van Rapala, zwaarste variant (100lbs +) is hier niet tegen bestand.
We sluiten de dag af met 23 vissen in de boot. Ook Rob en Karel weten er 23 te foppen, inclusief een meter+ voor Rob. Frans en ik hebben vier meters in de boot, waarvan drie voor Frans. Vooral die Quatro-strike vergeten we nooit meer... Zeker gezien de lengtes!
|
Aantal keer bekeken: 28716