|
Meestal hebben we erg slecht weer als wij gaan vissen maar dit keer waren de weersgoden ons gunstig gezind. Met windkracht 2 a 3, de belofte van een flauw zonnetje en 10% kans op regen konden we speken van perfect weer om een dag te gaan verticalen op de grote rivier. Beide zijn we inmiddels verslaafd geraakt aan de soms timide maar regelmatig spijkerharde aanbeten die je op de rivier verwachten kan. We hadden gekozen voor een doordeweekse dag omdat je dan de rivier vaak voor jezelf alleen hebt en het de werkweek zo lekker "breekt". De avond ervoor werden de laatste details doorgesproken en voordat ik het in de gaten had was het dan zover. Ruim voordat mijn wekker om 05:00 uur zou aflopen was ik al wakker en sprong super enthousiast mijn bed uit. Ik had vreselijk veel zin in onze visdag. De koffie gereed, de broodjes in de tas en de spullen in de auto. Alleen het grote zeil van de boot halen zonder dat iemand wakker zou worden was een grotere klus. Het alleen aan de boot koppelen van de Tomasco Pikefighter is een koud kunstje en met een droge klik zakte de koppeling over de trekhaak. Even de verlichting checken en ik kon vertrekken richting het viswater. Op tijd arriveerde ik bij het viswater. Toen ik in het donker de helling op reed zag ik een auto zijn lichten doven. Dat kon geen toeval zijn. Roel stapte met een brede glimlach uit. We konden het niet beter timen makker zeik ik tegen Roel terwijl me mekaar begroetten. Na een korte inspectie van de helling in het donker laadden we de spullen in de Tomasco en reed ik behoedzaam de trailer achteruit het water in. Voordat we de boot loskoppelden sprong Roel in de boot en startte alvast de motor om het zekere voor het onzekere te nemen. Even de bal in knijpen, twee keer de handel op en neer draaien een druk op de groene knop en probleemloos sprong de Suzuki aan. De lierband hadden we al losgemaakt en terwijl Roel de motor in zijn achteruit zetten gooide ik het touw binnenboord. Ik parkeerde snel de auto waarna Roel mij op kwam pikken. Heerlijk met dat eerste daglicht op het water dat heeft altijd wat speciaals.
Met het eerste daglicht op het water, een betere start kun je niet hebben!
Mijn vrouw verklaard me iedere keer voor gek maar ja gelukkig bepaal ik nog altijd zelf hoe laat ik op sta
ïŠ. Toen de motor warmgedraaid was draaide ik het gas open en probleemloos gleed de Tomasco in plane. Van Rob en Thijs Adolfs van Adolfs Boat Business (www.adolfsboatbusiness.nl) kreeg ik de tip om met een kleinere schroef te gaan varen om zo makkelijker in plane te komen. Geweldig! Dit soort kennis kun je als sportvisser erg goed gebruiken om maximaal plezier uit je materiaal te halen! Met gemiddeld 23 km/h voer ik met zijn tweeën stroomopwaarts richting de eerste stek! Ik liet mijn Watersnake Venom in het water zakken en langzaam backtrolden we, het aflopende talud volgend, tegen de stroming in. De eerste stek bracht niet wat we ervan verwacht hadden dus snel de motor gestart en verderop proberen. We voeren naar een kribvak waar we al vaker mooie vissen hadden gevangenen dus waren we hoopvol gestemd. Roel ging aan de slag met een grote Snax vorkstaart in de kleur appleseed terwijl ik weer met de gifgroene 13 cm lange wob shad aan de slag ging. De stroming in het kribvak was heftig maar de Venom bracht ons probleemloos waar we wilden vissen en dat was strak langs de stroomnaad! Het is altijd prettig vissen op de spijkerharde bodem, alleen de "grijpgrage" stenen waren ons enige echte struikelblok. De 18 tot 20 grams loodkopppen waren, doordat we met de stroming mee voeren, ruimschoots voldoende om de shads met grote controle en uiterst secuur te kunnen vissen.
Ook met de grote Snax hadden de glasogen weinig moeite!
De eerste aanbeet is toch altijd weer een feest. Mijn Godfather vloog krom en een glasoog werd tijdelijk aan het woeste water onttrokken. Niet veel later sloeg Roel aan op een massieve vis alleen verliep de dril niet geheel naar verwachting.
Mooie stekelaar met schitterende vinnen die de Wob shad helemaal naar binnen had gezogen!
De zware vis schoot van links naar rechts en kwam maar moeilijk naar boven ons vermoeden werd bevestigt toen er een dikke platte met de staartdreg in zijn bek naast de Tomasco lag. Snel werd de slijmjurk onthaakt en konden we verder. Ik weet het brasems zijn geen snoekbaarzen maar als ik er daar 20 van zou mogen vangen met de haak in de bek zou je ook een leuke dag hebben alleen moet je ze wel buitenboord onthaken das wat beter voor je vloerbedekking!
Dikke platte op de shad. Als het beroep zo door blijft gaan zou dit nog wel eens de roofvis van de toekomst kunnen worden
ïŠ!
Afijn, onze verwachtingen aangaande ons kribvak werden bewaarheid en met grote regelmaat kwam er een mooie snoekbaars binnenboord. Zowel de vorkstaart als de gifgroene wiebelstaart deed goede zaken.
Perfect stabiel! De Tomasco "plakt" letterlijk aan het water!
Nadat we pakweg 10 vissen op deze stek gevangen hadden viel de beet ineens weg en werd het tijd om een ander kribvak onveilig te gaan maken. Het was perfect weer. De wind bleef weg en zelfs de zon deed zijn uiterste best om ons te verwarmen. Met een lekkere bak koffie in de hand voeren we weer een stukje door naar de volgende buitenbocht.
Puntgave vissen!
Toch bleven andere hoopvolle stekken verdacht stil en op af en toe een visje na wisten we de aantallen van de eerste krib niet meer te halen. Tijdens de lunch werd driften bedacht waar het aan zou kunnen liggen en wat we er aan zouden kunnen doen om verandering in de vangsten te brengen. We moeten ze irriteren zei Roel, met felle kleuren en felle actie.
Wat een drilgenot!
Ook wat sneller diagonalen zodat ze geen kans krijgen het kunstaas goed te bekijken. We waren aangeland in een kribvak met een diepe kom vlak bij de oever.
De Wob shad was weer goed in trek!
We besloten dit gat uit te werpen met fel gekleurde shads. Het leek erop dat we het "lek" boven water hadden want Roel wist vlot achter elkaar 2 glasogen te strikken en er een te lossen. We besloten dezelfde stek nogmaals af te vissen maar dan diagonalend. Omdat ondertussen toch de wind was gaan aantrekken en het teveel vermogen van de accu’s zou vragen om met de elektro de gewenste snelheid te bereiken kreeg ik van Roel de tip van de dag!
Een ooievaar op de uitkijk!
Met de Suzuki in zijn achteruit en de elektro in zijn vooruit om de snelheid af te remmen kon ik perfect de snelheid bepalen zoals ik deze hebben wilde! Lekker vlot visten we de shads vlak boven de bodem en als uit het niets kwam die verwoestende aanbeet. Ik voelde de aanbeet tot in mijn schouder en genoot met volle teugen.
Deze prachtige vissen kunnen spijkerhard aanbijten!
Dit zijn de verslavende aanbeten waar we het voor doen en vaak krijg je deze als je wat sneller vist dan normaal! Ook Roel wist de eerste echte harde aanbeet van de dag uit te lokken en zat met een brede grijns voorin de punt van mijn Black Beauty. De avond naderde gestaag en de wind ging langzaam liggen. We voeren nog een stuk verder omdat we nog een paar laatste kribvakken wilde meepikken voordat we weer terug moesten.
Stuk voor stuk schitterende vissen!
Ongelofelijk hoe snel zo’n dag aan je voorbij vliegt, zeker als je er al zo lang naar uit gekeken hebt. Meer dan her en der een "losse" snoekbaars konden we ook bij de laatste kribvakken niet meer vangen. Een oude fuik die we "vakkundig" wisten te haken was nog de grootste vangst.
Met een kleine meerval in de ene hand en een fuik in de andere voeren we langzaam richting de rivier om het oude stroperstuig af te laten zinken!
Een kleine meerval en een dikke krab die in de fuik zaten hebben we van een wisse dood gered en we besloten het vergeten stuk stroperstuig in het midden van de rivier af te laten zinken. Helaas ging dat niet zonder slag of stoot en terwijl we richting het midden voeren sloeg een los stuk touw in de schroef. Gelukkig zit er een beveiliging op de motor dus bleef het bij kleine kras gelukkig.
Ook de Fox Rage Pro shad deed goede zaken!
Na dit akkefietje besloten we terug te varen naar de eerste goede stek waar we begonnen waren in de vroege morgen. De Suzuki had het goed naar zijn zin toen ik het gas open draaide. Snorrend als een tevreden kat zorgde ze ervoor dat de Tomasco een paar tellen later in vol plane lag en voordat we het wisten waren we terug bij de helling. nog even het goede van vanmorgen met een bezoek vereren je weet tenslotte niet of er weer een koppeltje snoekbaarzen aan het azen is daar. Helaas bleken de vissen ook hier niet meer willen mee te werken alleen Roel wist nog een kleine stekelaar verleiden.
Strakke glasoog met de nieuwe Keitech shad volledig in zijn greppel!
We ruimden de spullen op en voeren naar de helling waar Roel mij eerst weer op de kant afzette. Ik pikte mijn auto op en reed de trailer achteruit deels het water is. Roel stuurde behendig de boot op de trailer terwijl ik de boot eerst met het touw vastlegde voordat ik de lierband aan de boot vastmaakte. Roel sprong uit de boot en we lierden de boot op de trailer. Vijf minuten later konden we de spullen uit de boot halen met spanbanden de boot vastleggen en de lichtbalk erop en ‘klaar is Kees! Zo snel was ik nooit met mijn kiwi. We namen afscheid van elkaar met een nieuwe visdag in onze gedachten. Ondanks de aanbeetloze perioden konden we spreken van een goede dag.
Nog een laatste stek en dat zit onze visdag er helaas weer op!
We hadden samen 23 snoekbaarzen gevangen Roel 11 glasogen en 3 dikke brasems waarvan 1 feilloos in de bek gehaakt en ik had 12 stekelaars weten te vangen. Het was weer een ouderwets gezellige dag met goede vangsten en bijzonder veel plezier! Ik kijk alweer uit naar onze volgende visdag met verslavende aanbeten!
Aan iedereen, veel kromme hengels, strakke lijnen en heel veel vis toegewenst!
Met roofvisgroeten
Lucien de Kroon.
|
Aantal keer bekeken: 57356