Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Divani's Fishing Stories deel 13
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
22 november 2019 20:14

Beste visvrienden,

Ondanks enkele zeer succesvolle poldervisdagen, een fantastische en leerrijke visdag samen met JW Holverda en een heerlijke dag de veensnoeken achter de schubben zittend samen met Anton, heeft een opvallend drukke periode op het werk ervoor gezorgd dat het mij aan de nodige vrije tijd ontbrak om een nieuw verslag te schrijven. Er komt best wat bij kijken en tijdens het schrijven herbeleef je de hele visdag, bedenk je steeds nieuwe ervaringen die je wil verwerken in je verslag, selectie van andere foto’s … Keuze stress! Maar deze memorabele dag in de polder wil ik jullie alvast niet onthouden.

Na enige planning spraken Martijn en ik af om een dag met dood aas de poldersnoeken te bevissen. Lekker rustig aan, geen gesleur met materiaal of kilometers maken, vooral géén drukte. Gewoon genieten van de natuur en de gezelligheid onder vrienden en als het even kon ook een leuke snoek vangen. Eerder dit jaar hadden we al een poging met dood aas gewaagd en enkele mooie tachtigers kwamen toen kortstondig op het droge. Door hevige regenval en stevige stroming door de geopende spuisluizen werd het normaal eerder veenkleurige water herschapen tot een chocolade bruin gekleurde smurrie die het vissen nagenoeg onmogelijk maakte. Tijd voor een herkansing dus en laat het nu net een prachtige herfstperiode zijn zoals we deze al even niet meer beleefd hebben. Dit is mijn favoriet seizoen, al is het maar omwille van de enorme transformatie die onze natuur ondergaat in deze periode.

Na de hartelijke ontvangst door Martijn en Susan laadden we samen de spullen in 1 wagen en werd de aanpak van de dag druk besproken. De regenval van de laatste dagen had een aantal poldersloten opnieuw herschapen tot modderstromen dus besloten we kleinschaliger maar helder water te bevissen. De aanpak was eigenlijk lekker eenvoudig: een dode blankvoorn aan een takel met enkele dreg statisch vissen met een schuifdobber op plekken waar we snoek konden verwachten. Nu het landschap in de typische overweldigende herfstkleuren werd getooid en de natuur het ook wat langzamer aan deed, bracht deze visserij de hoog nodige rust waar ik al even naar snakte. Dat ik dit mocht delen met Martijn was een enorm pluspunt voor de totaalbeleving van deze dag.





Een schitterende zonsopgang boven de polder

Zelf ben ik nog wat onwennig in de kunst van het doodaasvissen dus met dank aan de uitgebreide voorbereidingen en uitleg van Martijn leek alles te wijzen op een mooie dag. De voorspelde hevige regen bleef ons bespaard en ondanks de ijskoude ochtend werden de eerste aasvissen te water gelaten. Het duurde niet lang eer mijn dobber begon te dansen dus het was een deugd om Martijn naast me te hebben om in te schatten hoe ik diende in te spelen op de aanbeten. Helaas bleef het bij een half uur lang geschuifel van links naar rechts en weer terug. Na een uurtje hadden we er mooi genoeg van en werden de aasvissen binnen gedraaid. Bij inspectie van mijn aasvis bleken er twee kleine ‘hondentanden’ in de staart van de voorn dicht bij elkaar te zitten. Wellicht had een kleine poldersnoekbaars deze voorn te grazen genomen. Jammer maar helaas want een poldersnoekbaars staat nog steeds op mijn ‘bucket list.’ De wind was inmiddels gaan liggen en stilaan brak de zon zo nu en dan door de lage bewolking. Niet ideaal voor dit ondiepe en heldere polderwater maar niet getreurd! We waren aan het vissen, dat telt!

Aangekomen op de tweede stek besloten we elk een andere kant van een rietkraag te bevissen. Een tas warme kippensoep ter versterking van de innerlijke mens was welgekomen. Terwijl men in sommige landen een ander bijgeloof hanteert tijdens het vissen, is het onze overtuiging dat je wat moet eten om beet te krijgen wanneer het vissen taai is. En geloof het of niet maar na het nuttigen van een lekkere boterham plopte mijn dobber onder en haakte ik kortstondig een mooi poldersnoekje. Jammerlijk gemist maar eindelijk actie dus ze lagen er wel. Omdat deze vis ook bij een tweede poging niet gevangen werd, besloot ik een tweede aasvis wat dieper in het midden van de sloot te positioneren in de hoop dat een actieve snoekdame deze zou oppikken. Het vissen met twee hengels doen we eigenlijk alleen wanneer de stek het toelaat. Op dit wat bredere stuk zorgde deze aanpak voor een mooie spreiding en niet veel later riep Martijn me toe dat mijn tweede dobber activiteit vertoonde. Op een taaie dag als deze was ik blij dat Martijn naast me kwam staan en aangaf wanneer ik strak moest draaien en kon aanslaan. Hebbes! Een hevig kopschuddende snoekdame had de aasvis gegrepen en was netjes aan de zijkant van de bek gehaakt. Een strakke dril volgde en een hard vechtende snoek kon even later geschept worden en in de (op voorhand) nat gemaakte onthaakmat geplaatst worden voor het onthaken en fotograferen. Prachtig teamwork leverde volgend plaatje op.





Een prachtig getekende tachtiger

De ban was gebroken en we waren beiden zichtbaar opgelucht dat onze inspanningen tot resultaat geleid hadden. Dat alles ook nog eens super vlot en snel gebeurde, toont maar weer dat ervaring de vis alleen maar ten goede komt. Na het nemen van enkele plaatjes werd deze snoekdame netjes aan het zelfde water toevertrouwd. Poseren voor de lens was één ding maar een release foto zag ze helemaal niet zitten en dan liet ze duidelijk merken ook!





Catch and release met gratis douche erbij

Na de vangst van deze snoek visten we nog even door maar dit leverde niets meer op. Tijd om te verkassen dus. Aangekomen bij stek 3 hadden we er alle vertrouwen in. Enkele schitterende knotwilgen maakten van de weg een soort van ere galerij waar wij, eenvoudige stervelingen, toestemming kregen tot de heilige viswateren. Althans, dat was de sfeer die gecreëerd werd door de omgeving en de bizar gekleurde lucht. Een heerlijke beleving goed voor enkele schitterende plaatjes!





Knotwilg met een uitzicht

Al heel snel plopte mijn dobber onder om vervolgens het komende uur geen enkel teken van leven meer te vertonen. Ook bij Martijn bleef het erg stil en aanbeten waren enorm schaars maar je hoorde ons niet klagen hoor. Elke visdag in de polder is er een vol leven en lol! We waren omringd door biddende buizerds, zilverreigers, prachtig gekleurde schapen en jolige chihuahua’s van de zeldzame wandelaar die we ontmoetten. De lucht kleurde steeds vreemder en zorgde voor feeërieke taferelen. Onder het wateroppervlak bleef het echter bijzonder stil. Susan en Martijn waren zo gastvrij om me uit te nodigen voor een avondmaal na de visdag voor ik de 2.5u durende terugreis zou aanvatten, dus na enig overleg besloten we nog een laatste stek te bevissen op de terugweg. Het was inmiddels al half vier en rond de klok van vijf werd het duister.

De laatste stek was erg interessant in de zin dat we hier voor het eerst wel aasvis zagen spelen en rietkragen en overgebleven resten van lelies voor veelbelovende stekken zorgden. Zorgvuldig positioneerde Martijn een sardine aan de overkant tegen de rietkraag, ditmaal op de bodem met gebruik van een bieper. Zelf bleef ik vasthouden aan de mooie blankvoorns die Martijn eerder die week had gevangen. In de polder hoef je echt niet gek te doen. Een mooie voorn van 10-15cm is ideaal qua formaat en ook de sardine was niet zoveel groter. Het grote verschil zit in het geurspoor dat de aasvis creëert onderwater. Omdat het op deze plek net wat breder was, visten we elk met twee hengels: eentje tegen de overkant en eentje onder de eigen oever. Veel variatie qua diepte was er niet dus opnieuw pasten we dezelfde spreiding toe, lettend op de plantenresten en rietkragen. Enkele jagende futen gaven ons hoop op een mooie afsluiter. De aasvis zat er alvast volop en geen andere visser in zicht. De polder lag er vredig bij, het water was een spiegel en de lucht kleurde stilaan rozig terwijl de zon stilaan onder ging. Niks liet ook maar vermoeden wat er zich nog zou afspelen in het volgende uur.

Net een kwartier in de sessie op deze laatste stek dacht ik dat Martijn me riep dus instinctief draaide in mijn hoofd in zijn richting en zag dat hij met een kromme hengel in zijn handen stond. Domweg vroeg ik of hij beet had waarop ik de hengeltop hevige bonken zag incasseren. Snel monteerde ik het net en liep ik naar Martijn toe. Een enorme snoek had zijn sardine als een lekkere snack aanzien en was het blijkbaar niet eens om deze terug te geven. De dril was intens en zelfs de ervaren Martijn werd licht euforisch bij de aanblik van de, door de oppervlakte draaiende, flank van deze snoekdame. Dit was groot! Na een hevige dril kon Martijn deze snoekdame boven het net sturen. Yes! Dit is een dikkerd! Vreugdekreten schalmden over het weidse polderlandschap. Snel werd de onthaakmat erbij gehaald en de snoek bleek netjes gehaakt te zijn dus onthaken was een fluitje van een cent. Dit was groot, erg groot! Na het meten bleek deze snoekdame net de metergrens niet te halen maar wat een buffel was dit!





96cm pure polderkracht

Dit was een unieke vangst! Vrienden die met me gevist hebben, weten dat ik enorm kan genieten van de vangst van een super snoek door de andere. En ditmaal was het net zo! Mijn stem haperde, handen beefden in een poging om mooie foto’s te nemen want dit zijn vissen die je niet vaak vangt waar wij vissen. De polder herbergt nu eenmaal niet talloze monstersnoeken.





Nogmaals in al haar glorie en een lachende Martijn

De vuistjes vlogen in het rond na de perfecte release van deze moddervette en ongelofelijk sterke snoekdame. Als de dag nog niet voldoende geslaagd was dan was het nu absoluut het geval. Ongeloof en vreugde wisselden mekaar af en enigszins routineus plaatsten we onze aasvissen opnieuw op dezelfde stekken. Nog een kleine drie kwartier en de duisternis zou ons huiswaarts doen keren. Schitterend! Dit is puur genieten!

Zelf had ik wat last van voorbij driftende plantenresten dus had ik het “lumineuze” idee om de aasvis die net onder de kant al dik 40 minuten onaangeroerd lag te wachten op een aanbeet opnieuw in te gooien. Net toen de aasvis de oever bereikte en ik opnieuw wou inwerpen riep Martijn me toe dat er een buffel achter de aasvis was geschoten en er een gigantische kolk zichtbaar was. Toen ik keek, zag ik inderdaad een werveling in het water maar het leek me niet zo spectaculair. Wist ik veel wat Martijn gezien had, natuurlijk. Dus, mijn geluk met grote snoekdames kennende, had ik niet veel hoop dat deze alsnog zou aanbijten. Ik schoof mijn stuitjes 30cm ondieper en wierp een dikke meter uit de oever opnieuw in. Wat nu volgde, kan ik tot de dag van vandaag niet vatten. De dobber had zich net ‘gezet’ wanneer Martijn me toeriep: ‘ze zit erop!’. Wat?! Dit meen je niet????

En inderdaad, mijn dobber schokte als een malle maar dook niet onder. Omdat mijn aasvis letterlijk geen anderhalve meter uit de kant lag en plots wel van de oever af zwom, besloot ik strak te draaien en aan te slaan. Zo dicht onder de kant, dan moest het wel een kleintje zijn maar elke snoek is leuk om te vangen. Dat dacht ik toen, vergeef me mijn onwetendheid maar vis is vis wanneer de omstandigheden zo taai zijn. Toen ik de haak zette … dat gevoel was onbeschrijfelijk. Net alsof je je dreg in een boom parkeert en dan daarop aanslaat. Zware hengel krom, snoek door de slip, een run, nog een run … wat is dit?! En toen kwam het moment dat de snoek een eerste keer aan de oppervlakte kwam. “Dit is een dikke, die is zeker 90+ … neen, een meter+, neen … dit … dit is een nieuw PR!”. Gelukkig bleef Martijn heel kalm tijdens de dril en na enkele pogingen kon ook ik mijn vis boven het net dirigeren en toen kwam het besef: dit is NIET normaal!

Snel tilden we samen het net boven de onthaakmat en onthaakten we deze snoekdame. De aasvis was vol genomen en de dreg zat perfect. Martijn maakte me nog nerveuzer door fijntjes te melden dat zijn onthaakmat slechts 120cm lang was en de snoekdame lag er geplooid in. Als ik nu schrijf dat ik in extase was, euforisch, … alle woorden zouden dat gevoel niet kunnen omvatten. Ik voelde vooral ongeloof, dit kon niet. We zijn in de polder! Mijn oude polder PR dat al 18 jaar op 105cm stond was letterlijk van de tabellen geveegd! Nadat ik terug bij zinnen was, het lijkt allemaal lang te duren maar we spreken over enkele minuten vanaf de misser tot die gigantische snoekdame die in de onthaakmat lag, werd het tijd voor het meten en fotograferen. Alle gevoel van tijd en ruimte vervaagde op dat moment.

Snel maakte ik mijn gsm klaar zodat Martijn de nodige plaatjes kon maken. De snoek was echter zo zwaar dat ik haar amper kon opheffen voor de foto’s. Na enkele foto’s vleide ik dit monster opnieuw zachtjes neer in de onthaakmat.



Een moddervette poldergigant

Als afsluiter, alvorens we ook deze snoekdame ongeschonden aan het viswater toevertrouwden, legde ik mijn hand op haar rug om gewoon maar aan te tonen hoe zwaar deze dame was. “Baby’s got back!”





Wat een massieve vis

Met een lengte van 112cm is deze snoekdame een verpulvering van mijn 18 jaar oude polder PR. Ongezien, onwerkelijk en wat een eer om dit moment met Martijn te mogen beleven! Een dikke knuffel volgde spontaan en de nodige vreugdekreten en golven van ongeloof volgden mekaar in sneltempo op. Dit was onwerkelijk!

We visten nog een kwartiertje door maar eigenlijk deed dat er niet meer toe. Twee ongelofelijk gelukkige vrienden hadden het ‘bijtuurtje’ beleefd waar we stiekem op gehoopt hadden, alleen werden al onze verwachtingen gewoon overtroffen. Het was mooi geweest en die macaroni heeft me nog nooit zo goed gesmaakt als toen.

De rit huiswaarts was er een waarin ik overweldigd werd door ongeloof, intense vreugde, vragen zoals ‘is dit nu werkelijk gebeurd?’ spookten door mijn hoofd maar eens thuis aangekomen kon ik de foto’s op het grote scherm bekijken van onze beide vissen en toen kwam het besef: dit was een unieke visdag die we niet snel gaan herhalen!

Dank je van harte Martijn en Susan voor de gastvrijheid en deze ervaring! Dit was een onvergetelijke dag!

Dus, beste visvrienden, laat de natuur je verrassen en geef nooit op!

Vang ze!

Reacties (13)
Aantal keer bekeken: 773


1. Geplaatst door: Maesen Annemie op 22 november 2019 20:29

Fantastisch verslag van een ongelofelijke dag lijkt mij.
rapporteer

2. Geplaatst door: Van der Perre E op 23 november 2019 20:31

Dirk zo een mooie dag en zo een enorme vis. Prachtig geschreven. Dikke proficiat. Oma.
rapporteer

3. Geplaatst door: Bas Jansen op 24 november 2019 08:41

Top dirk, supervis en mooi verslag!
rapporteer

4. Geplaatst door: Dick op 25 november 2019 09:16

Prachtig verslag en een dikke metersnoek uit de polder!
rapporteer

5. Geplaatst door: Dennissss op 25 november 2019 10:57

Gefeliciteerd met je nieuwe PR!! :)
rapporteer

6. Geplaatst door: Joop op 25 november 2019 15:04

Prachtige vis, ik heb enkel wel een vraagje bij onderstaande passage: "Omdat mijn aasvis letterlijk geen anderhalve meter uit de kant lag en plots wel van de oever af zwom, besloot ik strak te draaien en aan te slaan. " Hoe kan een dode aasvis van de oever af zwemmen? Of lees ik dit verkeerd?
rapporteer

7. Geplaatst door: Divani op 25 november 2019 20:25

Dank jullie voor de mooie complimenten! Joop, de snoekdame was wellicht onder de kant blijven liggen en terwijl de aasvis zonk had ze hem al gegrepen. Dus de dobber schudderde langzaam weg van mijn oever, wat betekende dat de aasvis gegrepen was en de snoek ermee wegzwom. Ondanks dat de dobber niet onder ging, besloot ik ik overleg met Martijn strak te draaien en aan te slaan. Liever een keer missen dan een geslikte dreg. De aanslag was net op tijd en de snoek was mooi onthaakt. Daarom “zwom” de aasvis van me weg: de snoek zwom ermee weg bedoelde ik eigenlijk
rapporteer

8. Geplaatst door: hans op 25 november 2019 21:03

leuk geschreven, prachtige vis! Gefeliciteerd.
rapporteer

9. Geplaatst door: Joop op 26 november 2019 09:43

Dat is duidelijk Dirk, ik vermoede al zoiets :-) Nogmaals proficiat!
rapporteer

10. Geplaatst door: Elwin op 3 december 2019 17:33

Gefeliciteerd!!
rapporteer

11. Geplaatst door: Divani op 3 december 2019 19:21

Elwin en Joop, bedankt! :-)
rapporteer

12. Geplaatst door: Lawrence De Geyseleer op 4 december 2019 17:05

amai dikke vissen
rapporteer

13. Geplaatst door: Divani op 4 december 2019 20:14

Dank je Lawrence! :-)
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl