Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Een tijd van sprokkelen..
Geschreven door Michiel Wateler
4 september 2008 10:38

 

Daar is hij dan, m’n eerste verslagje als Metersnoekenteamlid! Ik zal me uitaard even kort voorstellen. Velen zullen mij hier kennen als het vismaatje van Frans. Anderen kennen mij weer als MiWa van andere sportvissites op het internet, en een grote groep zal mij hier voor het eerst verslagen zien schrijven.

Ik heb vissen altijd al geweldig gevonden. Als klein jongetje, van net 6 jaar oud, begon ik zoals je zo vaak hoort met een telescoophengeltje op voorntjes. Ondertussen zijn we 12 jaar verder en heb ik voor een vermogen aan visspullen, m’n eigen bootje, een aantal geweldige vismaten en heb ik me bijna helemaal op de roofvis ‘gespecialiseerd’. Vissen is een groot deel van mijn leven geworden.

Dit verslag gaat over een tijd waarin, voor mijn doen, erg weinig gevist werd. Ik heb voor 5 weken lang vakantiewerk in de horeca op een camping hier in Nederland gedaan. Een geweldige tijd, waarin naast erg veel gewerkt, ook veel gefeest is. Nadeel van deze bezigheden is, dat er weinig vistijd overbleef. Want de camping lag in een prachtig gebied vol met water. Gelukkig heb ik nog een keer of 5,6 de tijd gevonden om een hengeltje uit te werpen. Vooral roofblei was mijn doel in die korte avontuurtjes. De vangsten waren niet super, maar bijna elke keer wist ik wel een paar vissen te verleiden. Met ook een aantal 70+ roofbleien kon ik zeer tevreden zijn. Vooral de visserij met poppertjes over ondiep water kon daar geweldig beoefend worden, dus ik heb in de vroege uurtjes flink wat prachtige aanbeten gezien, het vroege opstaan waard!

Gelokaliseerd op 30-40cm water, aangeworpen, en na 3 tikjes met de popper hing deze vis al.

Ook heb ik 2 vrije dagen nuttig besteed, door 2 visafspraakjes te plannen. De eerste dag met Sander, de tweede met Bas. Een echte luxe hoor, opgehaald en weer thuisgebracht worden op m’n vakantielocatie. Stukken omrijden, maar wel heerlijk gevist, en vreselijk gezellig. Hartstikke bedankt mannen:-)

De eerste dag was dus een dagje vissen met Sander. Ik heb hem een half jaar geleden via een andere vismaat, Niels, leren kennen. Sander begon toen net met vissen, en zijn eerste roofvissen moesten nog gevangen worden. Samen met Niels heb ik hem toen een aantal dagen op sleeptouw genomen, en hem snel de basisdingen aangeleerd. Al snel had hij alles onder controle, en de vissen werden steeds makkelijker gevangen. Ondertussen vangt hij ook alleen de nodige vissen, en het wordt allemaal steeds leuker. Weer een verslaafde erbij, haha!

Afijn, op één van mijn vrije dagen werd er afgesproken om weer eens op pad te gaan. Sander arriveerde al de avond van te voren in m’n huisje, zodat we de volgende ochtend bij zonsopgang aan de waterkant zouden staan.

We hadden een mooi stuk rivier in de buurt van mijn werkplek uitgezocht, en bestookten het vanaf het moment dat het licht werd zo’n 2,5 uur met allerhande klein aas. Verwacht werd dat het super zou zijn hier, achteraf stonden we na deze twee en een half uur nog steeds met lege handen. We hebben zelfs geen tikje gehad. Nog geen baarsje! En als je dan ook nog eens zulke taferelen tegenkomt, is het toch wel een beetje jammer. Meters oever tussen de kribben vol afval!

Sja.., zonde! En ook, waarom?

Maargoed, dit gaan opruimen met 2 man leek ons ook niet zo’n goed idee, dus zijn we hier maar weer vertrokken. We wilden vandaag namelijk ook nog even weg met het bootje. Wat trollen, verticalen en werpen. Lekker afwisselend en het houdt je scherp.

We beginnen met een stukje roofbleitrollen, de kleine plugjes gaan aan de spelden, en lekker uptempo trollen we richting de eerste jerkstekken. Het blijft een tijdje stil, maar dan vlak voordat ik de boot stil wil gooien om te gaan werpen op snoek, knalt er toch nog een roofbleitje op m’n Arukushadje.

De 0 is van het scorebord, gaan we nu los?

Na een uur tevergeefs jerkbaiten, zijn we er achter dat dit niet de manier is vandaag, dus proberen we eens een stuk trollen. Als het hier ook stil blijft, weten we dat het een taaie dag gaat worden. Dus proberen we maar weer iets anders. We verticalen wat onder bruggetjes en andere interessante stekken. Hier weten we dan eindelijk wat visjes te pakken. Een aantal baarzen en 2 snoeken, waarvan 1 voor Sander. Ook Sander een vis, beide van de 0 af, de dag is in principe weer geslaagd.

We trollen weer een stukje verder, en al snel haakt Sander iets op een dieplopertje. Is het vuil of is het vis? Hij voelde wel een tik, maar daarna kwam het mee als een stuk vuil van de bodem. Typisch snoekbaarsgedrag, dus ik sprak mijn vermoeden uit, en even later bleek het inderdaad zo te zijn. Een leuk snoekbaarsje voor Sander!

Sander in z’n nopjes met zijn snoekbaars

Close-upje van 2 stoere koppen

We vangen hier en daar trollend nog eens een snoekje en wat roofblei, wat de eindstand op samen 13 vissen brengt. Geen enorme aantallen, niets groots, niets bijzonders, maar toch weer lekker gevist.
Het mooiste moment kwam overigens niet tijdens het vissen, maar in 1 van de pauzes. We hebben de boot even stil gelegd en eten en drinken wat. Tot er ineens 2 eenden om de boot cirkelen. We gooien wat chips naar ze, waar ze wel raad mee wisten. Waarschijnlijk vonden ze het erg lekker, want voordat we het wisten hadden we 2 eenden in de boot, op zoek naar voedsel! We spelen even met ze, geven ze wat eten, en ze komen zelfs op schoot zitten. Geweldige lol in de boot!

Ze gaan toch niet poepen hè!

Toch wel, maar gelukkig op de tas van Sander, haha!

Op mijn volgende vrije dag had ik een date gepland met Bas. Bas heb ik eens via internet leren kennen, een aantal jaar geleden. We zijn allebei helemaal gek van de roofblei, dus we hadden al snel een band. Beiden houden we ook van variatie in onze visserijen, dus onze visdagen samen bevatten vaak veel verschillende technieken en stekken. Zo ook deze dag.

Bas staat om half 6 voor de deur en meteen vertrekken we naar 1 van onze favoriete roofbleistekken, waar we na een half uurtje aankomen. Zo pakken we precies de zonsopgang aan het water mee, vaak een prachtige gebeurtenis aan de rivier. Vandaag viel dat tegen, de hele hemel was bedekt met dikke wolken vol regen. Het zag er naar uit, en later bleek ook, dat het de hele dag regenachtig zou zijn. Halverwege de dag hebben we zelfs een nieuwe outfit op moeten halen, we waren zo nat dat het niet leuk meer was.

De vis was in het eerste uurtje wel los. In no time had ik 5 roofbleien te pakken, waarvan de grootste de 70 centimeter grens net aantikte. Ook een snoek had wel interesse in mijn snelgeviste Arukushad. Bas was hier iets minder gelukkig. De aanbeten waren er wel, maar de roofbleien bleven, op 1 kleintje na, niet plakken. In verband met de stortregen hebben we het maken van foto’s bij de meeste vissen maar achterwege gelaten. Het riskeren van de camera is het niet waard. Alleen bij het landen van de eerste vis was het kort droog, even een fotomomentje dus.

Helaas wat overbelicht, maar betere foto’s maken met dit weer is nu eenmaal moeilijk..

In de buurt van deze stek, wisten we nog een mooie vaart, waar we altijd als eens een jerkbaitje hadden willen laten zwemmen. Op het moment dat het even wat droger was, zijn we die kant op gereden, en al snel liepen we te struinen door de weilanden. Stil bleef het, te stil. Pas toen we bij een gemaaltje aankwamen, hadden we de eerste actie. Een snoekje van nog geen 50cm had zich vergrepen aan mijn Toad. Ook dit was dus niets, wisten we al snel, verkassen maar weer! We reden nog langs wat andere, echte hotspots, deden ook hier weer erg ons best, maar naast een enkel snoekje voor Bas, leverde ook dit niets op. Het was vandaag wederom sprokkelen!

Omdat we inmiddels alweer halverwege de visdag waren, moesten we snel met een plan komen. Verschillende ideeën kwamen langs, maar van geen één idee wisten we zeker dat het zou werken. Omdat we beiden toch graag weer eens een echt grote snoek zouden willen vangen, en we natuurlijk toch 1 van de ideeën moesten kiezen, werd gekozen voor het langzaam slepen met doodaas. Op naar het bootje dus! Met een tussenstop, want in verband met een lege vriezer, moesten er eerst even wat baarzen gevangen worden.

Dat klusje was gelukkig snel geklaard, even een aai over de bol en ze konden een uurtje later onder de dobber langs het taluud. Dat het taai was vandaag wisten we, dus op een snelle aanbeet rekenden we niet. Verbaasd waren we dan ook zeker toen al na 5 minuten mijn dobber onder plopte! Na een paar tellen zette ik de haak en gelijk begon er aan de andere kant van de lijn een kwade vis terug te beuken. De snoek bleef een tijdje diep, nam zelfs het bootje even kort op sleeptouw, maar toen was het ook snel gedaan. Liggend aan de oppervlakte lag ze me boos aan te kijken, en ik wachtte op het moment dat ze nog één keer zou flippen. Dat moment kwam zelfs na even de kop aan te raken nog niet, dus pakte ik er na even afwachten maar gelijk stevig in de kieuw. Uiteraard kwam de explosie toen. Weer wat krasjes op de hand erbij. Tijdens het poseren gedroeg deze dame van 99cm zich gelukkig voorbeeldig, en kort later zwom ze weer terug naar haar stekje. Net geen meter, maar dik tevreden met zo’n vis op deze moeilijke dag.

Net geen meter, maar wel een nette vis op zo’n dag als vandaag.

Vol vertrouwen driften we verder met een paar meter achter ons de dobbers. Vele prachtige plekken passeerden we, zonder resultaat. Jammer, maar het past precies bij zoals het vissen bij ons al dagen gaat. Geen enkele techniek of visserij is hét de laatste tijd. Soms levert het een of ander een paar vissen op, maar echt los gaan de vissen niet. Zo ook dus het slepen met een aasvis, de 2 uren daarna hebben we geen aanbeet meer gehad. Het laatste uurtje breekt aan, tijd voor even kort overleg. Wat doen we nog? Bikkelen we door met de aasvissen? Of kan iets anders nog net die ene bonusvis opleveren? We kiezen ervoor om nog even kort een kantje af te trollen.

Helaas levert ook dit weinig op. 1 dapper snoekje weten we nog te landen op m’n SD. Na jaren trouwe dienst (Wat goed aan het rammelaartje te zien is) is mijn Screamin’ Devil dan eindelijk lek gebeten.

Nummer zoveel op dit apparaat.

Zo komen we aan het einde van dit verslag. Kortom, het is geen supertijd dus. Maar zoals vismaat Frans al zei: “Het is de stilte voor de storm. Wacht maar tot de watertemperatuur tot onder de 15 graden zakt.” Laten we erop hopen!

Met vriendelijke groet,
Michiel Wateler

Reacties (5)
Aantal keer bekeken: 6039


1. Geplaatst door: Frans van der Putte op 19 september 2014 13:45

Welkom bij de club maatje!


rapporteer

2. Geplaatst door: kendrick de zwart op 19 september 2014 13:45

Michiel, Leuk verslag met toch een paar leuke vissen :) We moeten nog steeds een keer een datum prikken ;) Kendrick


rapporteer

3. Geplaatst door: Boschie op 19 september 2014 13:45

Hoi Michiel Mooi geschreven verslag en natuurlijk mooie vissen maar dat ben ik wel gewend van jou. Binnenkort maar weer eens samen op pad. Groetjes


rapporteer

4. Geplaatst door: Bert Meert op 19 september 2014 13:45

Goed verslag man. mooie vissen ook. die SD blijft een topper eh :p Grtzz


rapporteer

5. Geplaatst door: Igmar op 19 september 2014 13:45

Eindelijk weer eens een vangstverslag van je ;) Kreeg al afkickverschijnselen, zoals je weet! Mooi verslag weer, mr ASP. Onverstelbaar wat voor bakken aan bleien je vangt. En de andere rovers zijn ook nooit veilig in jouw buurt. Heel veel plezier toegewenst bij de "meterclub" Succes, en ik kijk al weer uit naar de "volgende"!!! PS vele zullen je ook kennen van die gruwelijk grote graskarpers en die WAANZINNIG nederlandse zeeforel van je (oa in Het Visblad). Enne die "thrill" blijf ik een rampding vinden. :p


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl