Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Polderstekels!
Geschreven door Michiel Wateler
29 maart 2009 15:55

 

De gesloten tijd. Iedereen heeft er een mening over, en een goede discussie is nooit weg. Helaas wordt er vaak weinig mee bereikt. Het blijft een lastig punt voor ons fanatieke roofvissers. Feit is dat we ons aan het verbod hebben te houden, zeker straks na 31 maart. Gelukkig valt er in Nederland genoeg te beleven op visgebied om die 2 maandjes rust door te komen. Ik zal me in ieder geval wel vermaken!
Dit verslag komt van halverwege maart. Men kan de wet nog omzeilen en door vissen op snoek, maar of dit altijd slim is? Voor mij is het in ieder geval na eind februari gedaan met het gericht vissen op snoek. Maart heeft meer te bieden!

Na kort overleg met Bas en Jon, besluiten we weer richting het noorden te reizen. De polder in, gericht op snoekbaars! Jon is hier aardig bekend, hij kan ons naar de mooiste stekjes brengen. Altijd fijn, op stap met een local. Zeker omdat we vandaag pas laat kunnen beginnen, is het zonde als je je tijd staat te verdoen op kansloos water. Jon durft zelfs voor ons allemaal een snoekbaars van 65+ als doelstelling neer te zetten. Hoewel ik er veel vertrouwen in heb, vind ik het toch een gedurfde opmerking!

Op naar het vissen. Ondanks dat Jon vandaag pas later kan starten, staat Bas "s ochtends wel weer op tijd voor de deur. We willen onze visdag goed benutten, dus vissen we eerst enkele van onze "eigen" snoekbaarsstekjes af. Over deze eerste 2 uur van de visdag kan ik helaas erg kort zijn. Enkele stekken aan een kanaal, waar we in het verleden mooie resultaten hebben behaald in deze tijd van het jaar, bleven volledig visloos. De bodem werd afgemillimeterd met allerhande rubber, en met plugjes werden ook de hogere waterlagen bevist, maar de aanbeten bleven uit. Hopend dat dit geen voorbode was voor de rest van de dag, borgen we ons materiaal weer op en stapten in de auto richting Jon.

Jon is bijna klaar als we aankomen, en al snel zitten we in de auto richting het beoogde water. Plan is om eerst vanaf de kant enkele intressante stekken te bevissen, om daarna nog een kort rondje te trollen.
De eerste paar stekken zijn allemaal plekken waar Jon in het verleden goed snoekbaars gevangen heeft. We vissen kort op deze stekjes, om daarna gelijk weer te verkassen met de auto. De aasjes liggen zo maar kort in het water, maar wel steeds weer met een grote kans op vis. Echt hotspot-hoppen dus!

Het eerste stekje lijkt niets op te leveren, maar als we hem dan bijna uitgevist hebben krijg ik uit het niets een flinke tik op de Toad aan het lichte verticaalstokje. De hengel buigt flink door, de vis neemt wat lijn van de spoel en aan het bonken te voelen gok ik al op een grote snoekbaars. Helaas blijkt niets minder waar, want al snel verschijnt er een snoek van rond de 80cm aan de oppervlakte. We zien dat de vis bomvol kuit zit, dus tikken we de enkele haak in het water los, deze vis mag zich met andere dingen bezig gaan houden!

Deze snoek heeft zeker nog nooit gehoord van de gesloten tijd..

Ik baal een beetje dat het geen snoekbaars is, maar volgens de andere jongens moet ik me niet aanstellen en blij zijn met zo snel resultaat. We weten nu in ieder geval dat we goed bezig zijn, en gelijk hebben ze eigenlijk ook wel. We rijden snel verder naar de volgende stek, een kruising in een poldersloot met een gemaaltje erbij. Terwijl Bas en ik tijdens het werpen nog eens bespreken dat het zo jammer is dat er bij ons in de polder weinig snoekbaars te vinden is, horen we Jon roepen van achter het gemaaltje. We lopen snel zijn kant op en als we aankomen grijpt hij de vis al in de kieuw. Helaas weer geen snoekbaars, wel een leuk snoekje voor Jon. Ons doel is nog niet bereikt, maar zo worden we wel vermaakt!

Sja, die muts...

Na een kwartiertje rijden komen we op een stek waar het volgens jon raak móet zijn. Ik kan me hier wel in vinden, want deze stek met 2 grote duikers ruikt gewoon naar snoekbaars. We besteden hier daarom wat extra tijd aan. Jon staat nog steeds te jerken, en krijgt al snel een tik op zijn Freestyler jerkbait. Helaas blijft de vis niet plakken, wel denkt Jon dat het een snoekbaars betrof.

Op rubber blijft het bij Bas en mij nu al een tijdje stil, dus ik hang ook eens een jerkbait aan de speld. Snoekbaars op jerkbaits vangen vind ik geweldig, waarschijnlijk omdat ik het vrij weinig voorkomt, zeker in mijn woonomgeving. Ik kies hier voor een hybride jerkbaitje, een zogenaamde Small Striker. Een slank, langwerpig jerkbaitje, zodat ik toch een beetje aan het aaspatroon van de snoekbaars voldoe. Misschien onzin, maar voor het vertrouwen kan zoiets naatuurlijk geen kwaad.

Al de eerste worp krijg ik een vage aanbeet, de lijn schiet gelijk van links naar rechts door het water. Een wilde snoekbaars? Helaas, een brasem precies in de rugvin gehaakt. De brasem laat even zien dat ze echt wel wel kunnen vechten, maar ik ben hem gelukkig door de strakke jerkstok snel de baas. Fortuinlijk genoeg is de haak los te tikken zonder slijmerige handen te krijgen, en de brasem kan zijn weg weer vervolgen.

Bij de volgende worp in het troebele water krijg ik wel een duidelijke tik op de jerkbait en even later spartelt er zowaar een leuke snoekbaars in de oppervlakte. We landen de vis en schieten wat plaatjes, ik ben in m"n nopjes! Absoluut geen monster, maar met 62 is zo"n vis op verticaalwater tegenwoordig al bijna een bonus!

Jerkbaitsnoekbaars!

We vissen nog even verder rondom deze duikers en ook Bas weet zijn eerste vis van de dag te landen. Een snoekje van een kleine 60cm heeft zijn jerkbait tussen de kaken genomen, we onthaken deze vis en zetten hem terug zonder een plaatje te maken.

Snel hoppen we naar de volgende stek. Dit is een klein slotenstelsel binnen een woonwijk, grenzend aan een wat grotere vaart. Voor Bas en mij moeilijk te beseffen dat je hier gericht op snoekbaars kunt vissen, maar we vertrouwen blind op de stekkennis van Jon. Dat hij weet waar hij over praat blijkt snel, na een tiental worpen op dit water weet ik de eerste aanbeet al te verzilveren. Een snoekbaars van wederom laag in de 60cm heeft de Striker te grazen genomen. Ik pak de vis onder de buik uit het water en bas schiet een leuk plaatje.

De stekels fier overeind.

Als we honderd meter verder zijn, en Jon zijn jerkbaitje inmiddels heeft gewisseld voor een stuk rubber is het al snel raak. Met zijn donderpad-immitatie heeft hij een leuke snoekbaars van de bodem geplukt. We meten deze vis ook even, en met 66cm blijkt dat Jon zijn deel van de doelstelling binnen heeft!

Vrij snel hierna mist Bas een vis tot 2 maal toe een vis op z"n jerkbait. De vis laat de jerk daarna links liggen, dus gooit Jon er eens een shad overheen. Gelijk wordt dit aasje wel gegrepen en even later mag Jon weer poseren. Toch weer een snoekje! De aanbeten volgen zich nu in een snel tempo op, dit loopt gewoon uit op een goede visdag!

Uiteraard loopt het weer niet zoals verwacht, het blijft natuurlijk vissen, want het volgende uur houdt de vis de kaken stijf op elkaar. We staan te werpen op de mooiste stekjes maar het levert niet op wat we verwachtten na zo"n snel begin op dit water.

We hebben nog 2 uurtjes over en we besluiten deze te besteden aan het trollen op een wat grotere vaart dichtbij de ligplek van de boot. Dit water is niet veel dieper dan de andere wateren van vandaag, maar door het iets grotere oppervlakte open we toch kans te maken op een bonusvis in de vorm van een grote snoekbaars.

We tillen de boot van de trailer af (op sommige momenten ideaal zo"n platbodempje) en laten hem rustig het water in glijden. De motor wordt er achter gehangen en alle zooi, uiteraard weer veel te veel, wordt in de boot gegooid. Bas en Jon besluiten beiden met 2 hengels te vissen, ik kies ervoor om me volledig op 1 hengel te richten. Zeker met veel vuil in het water vind ik dat een stuk effectiever en relaxter dan om 2 hengels te gebruiken.

Ook op dit water maken we een snelle start mee, onder het eerste bruggetje wat we passeren is het al raak voor Jon. Een leuke snoekbaars heeft zijn getwitchte Goldy plugje uit de diepte gegrepen. De vis wordt vlak voor de boot nog even wild, maar moet zich dan al snel overgeven.

Niet lang na deze vis is het ook raak voor Bas. Met zijn Timbertiger diepduiker heeft hij een nette snoekbaars van strak tegen de bodem weten te verleiden. De vis kan weinig inbrengen tegen de zware stok van Bas en kan al snel op foto vastgelegd worden. Bas roept al dat ook zijn deel van ons doel (65+ snoekbaars voor elk) binnen is, dus Jon en ik moeten even flink lachen als blijkt dat de vis precies 64,5cm meet. Leedvermaak kan ook erg mooi zijn, haha!

Bas & Timbertiger, al jaren een sterk team.

De vis lijkt zo tegen het vallen van de avond nog even los te gaan, want we hebben nog geen 10 meter gevaren na het terugzetten van de laatste vis, of bas zit alweer met een kromme hengel in de boot. Een snoekje zag voedsel in het diepduikertje van mijn vismaat. De snoek neemt nog even flink wraak door het loshangende dregje in zijn hand te slaan. Even op de tanden bijten en het dregje is er gelukkig zo weer uit, ik speel met Betadine en pleisters even voor dokter en al snel zijn we weer aan het vissen.

Jon wisselt zijn oranje plugje nu voor een ratelende, flankende plug in het kleurtje "onweer". Wat ze tegenwoordig al niet aan kleuren verzinnen... Dat zo"n kleurtje niet alleen vissers vangt, laat Jon na een klein kwartier zien. De kleinste snoekbaars van de dag heeft de plug te grazen genomen, als de vis bijna uitgedrillt naar de boot komt schieten we alvast een plaatje.

Ik wissel mijn Little Ernie nu om voor een echte ratelplug, de Aruku Shad van Spro in de 85mm versie. Doordat we vrij langzaam trollen, kan ik dit aasje mooi een eind achter de boot over de bodem vissen. Ik vis dit aasje nu diagonalend. Zodra ik voel dat het plugje de bodem bereikt, geef ik met m"n hengel een haaltje, waardoor de aruku omhoog "springt". Dan laat ik hem weer stil vallen en zinkt hij weer richting de bodem, zodra ik deze weer voel herhaal ik dit ritueel. Door deze manier van vissen zit het aasje continu in de buurt van de bodem, in de gevarenzone voor de snoekbaars dus. Langzaam vis ik zo de vaargeul af.

Mijn vertrouwen in deze techniek wordt een kleine 100 meter verder gelukkig al bevestigd. Precies op het moment dat ik de Aruku stil laat vallen nadat ik een haal gegeven heb, krijg ik een aanbeet. We horen de de aanbeet door de weerkaatsing van de ratels tegen de boot nog eerder dan ik hem voel! De vis geeft nog even leuk partij op het lichte verticaalstokje en even later kan ik hem onder de buik uit het water tillen. Bloedzuigers verraden dat de vis strak tegen de bodem heeft gelegen.

Wakker gerateld.

We varen verder en passeren een klein zijslootje, hoewel de tijd begint te dringen, Jon moet tijdig thuis aanwezig zijn voor het diner, vinden we het slootje toch de moeite om even door te trollen. Alleen blijkt al snel dat we ons flink hebben vergist in de diepte van dit slootje, we trekken dikke stofwolken achter de motor, en even later stopt deze er zelfs mee. Jon trekt de motor omhoog en zit even later met z"n handen in de drab om de schroef weer tevoorschijn te toveren. Een stinkende walm komt omhoog en Bas en ik vermaken ons kostelijk!

De motor is schoon, we eten een pak koekjes leeg en we trollen rustig richting de auto. Het begint te schemeren en spijtig genoeg zit de visdag er al bijna weer op. Bas krijgt nog een aanbeet van een vis welke helaas niet blijft plakken, en ook ik verspeel een snoekbaars op het ratelaartje.

In de laatste 100 meter haal ik dit trucje nog een keer uit, en gelukkig blijft de vis nu wel hangen. Weer geen slechte vis, en snoekbaars nummer 8 van de dag is binnen.

We hebben iets te lang doorgevist, we konden het natuurlijk niet laten, waardoor we moeten haasten met traileren. Gelukkig verloopt alles volgens plan, en zijn we snel onderweg. We zetten Jon nog net op tijd voor het diner thuis af, schudden elkaar de hand en spreken af dat we begin volgend seizoen eens samen op roofblei-jacht gaan. Zo helpt Jon ons aan de snoekbaars, wij hem hopelijk aan een mooie roofblei. Helaas komt hij die nog niet tegen in zijn omgeving, maar dat is slechts een kwestie van tijd denk ik!

In de auto op de terugweg bespreek ik tevreden met Bas de visdag. 8 snoekbaarzen van boven de 60cm, plus nog enkele snoeken is zeker geen verkeerd resultaat. Wel is het jammer dat er geen echte bonusvis bij zat vinden we. Zo"n snoekbaars als vorige visdag bij Jon bijvoorbeeld, die ons om half 10 "s avonds nog verraste. Als we met de auto over een brug over een vaart rijden krijgen we toch weer kriebels, misschien zijn we wel té gek van vissen, maar we móeten het nog even proberen hier. Zo laat is het nog niet en wie weet vangen we wel weer zo"n mooie snoekbaars in het donker grappen we nog...

We gaan naast de brug staan, allebei aan een kant, en vissen met onze aasjes de hele stek af. Bas gooit met een jerkbait, en ik vis nog steeds met de Arukushad. Ditmaal vis ik hem vanaf de kant diagonaal over de bodem naar me toe. De aanbeten blijven uit, en we besluiten dan ook nog 1 laatste worpje te doen. Ik werp de arukushad zo ver ik kan onder de brug, en vis hem rustig met haaltjes naar me toe. Hoewel ik echt op niets rekende, baal ik toch een beetje als ik de Aruku zonder resultaat bijna onder de top heb.

Dan gebeurd het onverwachte, het is bijna te mooi om waar te zijn. Uit het niets krijg ik een vreselijke beuk op het lichte stokje en begint er iets massiefs in de diepte te bonken! Bas denkt eerst nog dat ik een grap maak, maar als hij me ziet staan met de kromme hengel wordt de ernst toch duidelijk, dit is een serieuze vis! Na een paar minuten verschijnt de vis, volledig over de ratelaar heen geschoven, aan de oppervlakte. Ik durfde m"n gok op grote snoekbaars nog niet hardop uit te spreken, maar het bleek waar te zijn. Niet lang daarna kan ik de vis bij de staart pakken, ondersteunen bij de buik en uit het water tillen. Wat een heerlijk lompe vis!

Dacht ik 2 weken geleden al een prachtige afsluiter van het seizoen gevangen te hebben, deze vis walst daar nog eens overheen! Een vreselijk mooie, vette vis, en de manier van vangen maakt het plaatje helemaal compleet. Wat een bizar idee om de auto stil te zetten en toch even te gaan gooien. En dat met zulk resultaat!

We vissen nog even kort verder, ik verspeel m"n aasje nog, maar het maakt me allemaal niets meer uit. We tuigen de hengels nu helemaal af, zodat we niet nog een keer in de verleiding komen en beginnen aan de terugreis. De tevreden glimlach verdwijnt de hele avond niet meer van m"n gezicht, en thuis bekijk ik voldaan de foto"s. Een nieuw PR is gevangen, ik heb een geweldige visdag beleefd.

Bas, volgende keer ben jij aan de beurt kerel!

Met vriendelijke groet,

Michiel Wateler


Reacties (5)
Aantal keer bekeken: 10417


1. Geplaatst door: m op 29 maart 2009 17:35

:upset :zzz :( :cry :cry :cry :cry
rapporteer

2. Geplaatst door: Edwin B op 30 maart 2009 19:40

ben je al aan het oefenen voor op het gooi :grin
rapporteer

3. Geplaatst door: Paul op 30 maart 2009 21:06

Mooi gedaan Michiel, prachtige vissen! :D
rapporteer

4. Geplaatst door: rix op 31 maart 2009 18:21

Heerlijk verslag om te lezen met hele mooie vangsten!!
rapporteer

5. Geplaatst door: snoeker op 1 april 2009 13:35

older hoe vangen jullie zoveel snoekbaars :?
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl