|
Om 2.45 uur wordt mijn korte nachtrust abrupt afgebroken door een irritante wekker die me duidelijk maakt dat dit het startsein is van een nieuw seizoen.
Ik heb afgesproken om met de gebroeders den Ouden op stap te gaan. Vaste vismaat Rob is helaas even te druk met andere droevige, blijde en zakelijke gebeurtenissen.
Arjan en Ronald den Ouden zullen op korte termijn, samen met Rob en mij een 14-daagse vistrip naar Zweden maken en een visdag vooraf geeft je tevens de kans om een aantal laatste controles aan de uitrusting door te voeren.
Even voor 04.00 uur ben ik bij Arjan en Ronald en blijkt een eerste probleempje. De verlichting van de trailer werkt niet goed. Iets wat je op de lange tocht naar Zweden toch wel graag opgelost wilt zien.
We besluiten toch direct te gaan vissen en naar de trailerheling te rijden. Gelukkig komen we op dit tijdstip weinig ambtenaren tegen en zonder bekeuring kunnen we starten. Arjan besluit direct door te varen naar een stek waar hij doorgaands redelijk snoekbaars weet te vangen. We knopen alledrie een shadje aan de lijn en laten de boot op de golven driftend over de goede plekken glijden.
Al snel wordt duidelijk dat deze stek geen opmerkelijke vangsten zal brengen. Het eerste uur beperkt zich tot welgeteld 1 aanbeet. Een maatse snoekbaars die Arjan's shadje hard aanrandt weet echter net voor de landing zich los te wurmen en weet op deze manier te ontkomen aan een gevoelige plaat.
Inmiddels is de straffe noord-oostenwind verder aangewakkerd en deze omstandigheid, in combinatie met druk scheepvaartverkeer doet ons besluiten om een iets rustiger deel van dit uitgestrekte viswater op te zoeken.
Op dit deel gaan we over op slepen met kunstaas, in de hoop op snoek of snoekbaars.
Het is Ronald die als eerste van de hatelijk nul af komt. Geen snoek of snoekbaars, maar een grove baars ziet wel wat in zijn dieplopende ratelaar. 
Ronald met zijn grove baars bijt het spits af. Niet veel later is het opnieuw prijs bij Ronald en dit keer is een snoekbaars van zo'n 60 cm. het slachtoffer. De big smile op Ronald's gezicht maakt duidelijk dat ie zich prima vermaakt. 
Ronald geeft ons met zijn eerste snoekbaars het nakjken. Broer Arjan wil echter niet achterblijven en binnen een half uur mag ook hij poseren met een grote baars en een leuke snoekbaars. 
Arjan blijft niet achter. Ikzelf blijf verstoken van aanbeten, maar kan er niet van wakker liggen. Ik verzorg de heren met koffie en ook de meegenomen pepermunt valt in de smaak.
Later in de middag verkassen we naar een snoekbaarsstek waar Arjan afgelopen winter diverse malen succes heeft gehad. Eenmaal aangekomen blijkt dit een goede keuze.
Er staat flink wat stroming op een kruispunt van waterwegen en de stek blijkt geliefd. Al snel is het Arjan die de eerste aanbeet krijgt. Een forse en sterke snoekbaars trekt zijn Rozemeijerhengeltje heerlijk krom en de vis geeft het niet snel op. Eenmaal aan de oppervlakte verschijnt er een prachtige snoekbaars die gemakkelijk de 80 cm passeert. Helaas slaat het noodlot voor de tweede keer toe bij Arjan. De vis draait zijn kop richting de boot, doet zijn bek open en direct floept het shadje uit zijn bek. De rakker had al die tijd zijn kaken op elkaar gehouden, zonder dat de haken ergens vlees hadden gepakt.
Arjan kan een luide vloek nauwelijks onderdrukken, maar ja: "life goes on".
De stek levert ons in totaal 5 vissen op. Arjan weet zijn leed te verzachten met 2 andere mooie snoekbaarzen. Ronald vangt eveneens 2 vissen, een klein lelijk snoekje en een flinke baars en ook ik weet van de 0 af te komen met een nette snoekbaars. 
Ronald met de enige snoek van deze dag. 
Arjan met een mooie close-up. 
Ik meld mij intussen ook met een leuke stekelaar. De middag is intussen al een eind voorbij en inmiddels beginnen we alledrie de brandende zon flink te voelen. Onze bleke koppies van vanmorgen zijn langzaamaan veranderd in lichtrode boeien en de straffe wind blijft onverminderd de boot teisteren.
We besluiten nog een stukje te trollen in de hoop op een leuke snoek. Dit lukt echter niet alhoewel ik nog wel een leuke snoekbaars weet te verleiden met een dieplopende 3-delige Pikefighter. 
De laatste is voor mij. Kort hierna houden we het voor gezien en aanvaarden we de terugweg over het woelige water.
In totaal weten we de teller op 12 vissen te krijgen. Geen geweldige vangsten maar we zijn er lekker uit geweest en hebben toch best schik gehad.
Terug in Molenaarsgraaf worden we door de moeder van Arjan en Ronald getrakteerd op patat en frikadellen, waarna ik met een flink verbrande kop huiswaarts keer.
Arjan en Ronald: Bedankt voor de les en de gastvrijheid. "Revanche" in Zweden?!
2e Pinksterdag heeft Rob gelukkig wel tijd om een paar uurtjes op het water te vertoeven. Aangezien ook onze spullen een laatste test dienen te krijgen besluiten we jerkend op een plas een aantal uren door te brengen.
Aangekomen bij de trailerhelling ontdekken we direct een paar onvolkomenheden. We hebben afgelopen voorjaar een andere (geremde) kanteltrailer gekocht, die beter aansluit bij onze behoorlijk zware boot.
Al snel blijkt dat de trailer niet wil kantelen en tevens loopt de boot niet vlotjes over de rollen en de banden. Het kantelprobleem kunnen we ter plekke niet oplossen, maar we denken wel te weten waar het probleem zit en vermoeden dit simpel op te kunnen lossen.
Het andere probleem lossen we op door de stempels aan de achterzijde wat hoger te draaien, waarna de boot soepel van de trailer glijdt.
Eenmaal op het water dient zich een volgend probleem aan: onze Lowrance 522-igps weet maar geen contact te krijgen met de boven onze aardkloot rondzwevende satellieten.
We proberen van alles, maar niets mag baten. Op de plas waar we nu zitten is GPS nauwelijks van belang, maar straks in Zweden kun je nauwelijks zonder deze WaterTomTom.
Op het moment van schrijven van dit artikel ben ik inmiddels druk bezig het euvel verholpen te krijgen met de service van Marco (Evin) Groenenberg en die heeft me toegezegd dat alvorens we naar Zweden gaan het euvel verhopen zal zijn.
Over het vissen zelf kan ik eigenlijk kort zijn. Rob gooit zich een tennisarm en presenteert tevergeefs zijn gehele arsenaal aan jerkbaits aan de vastliggende snoeken.
Ikzelf weet uiteindelijk 2 snoeken te vangen. 2 kleintjes van zo'n dikke 60 cm. 
1 van de 2 snoekjes op de drukbevaren plas. Ik verspeel daarnaast nog een mooie tachtiger die zich net voor de landing van mijn Belly weet te ontdoen.
Het laatste noemenswaardige feit is een volger die ver in de middag achter mijn jerkbait aan komt. Een buitengewoon forse damessnoek zwemt tot vlakbij de boot op nauwelijks 20 cm achter mijn Belly, maar deze oude rot blijkt niet te verleiden.
Op dit water speelt dressuur een grote rol en is het vaak moeilijk de grote exemplaren te verleiden.
Rond 18.00 uur houden we het voor gezien en pakken in. Het volgende avontuur zal zich vermoedelijk zo'n 1300 km noordelijker gaan afspelen.
Uiteraard zal ik jullie op de hoogte brengen van onze Zweedse belevenissen, waarbij we natuurlijk hopen op dezelfde aantallen en afmetingen als vorig jaar. Ik realiseer me echter dat 27 metersnoeken niet zomaar even te verbeteren is. Groeten van Rob, Arjan, Ronald en Jan.
|
Aantal keer bekeken: 2974