Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

50cm ijskoude beloning!
Geschreven door Michiel Wateler
25 januari 2010 15:36

 

Het nieuwe jaar is goed begonnen. Vrijwel elk water waar normaal een visdag gepland zou kunnen worden ligt dicht. Toch willen we vissen en bespreken we een aantal dagen van te voren de mogelijkheden. Snoeken op het kleine water gaat hem niet worden, de polders en nieuwbouwwijken liggen nog haast volledig dicht.
Een ander plan is gelukkig snel bedacht. Maatje Paul heeft de afgelopen weken een aantal keer een jachthaven aan de grote rivier bezocht. Veel vis kwam niet boven water, maar de vis die gestrikt werd was mooi, een aantal baarzen van over de 40cm werden gevangen. In het verleden heb ik zelf ook met goed resultaat in deze haven gevist. Helaas zijn er in de loop der jaren nieuwe regeltjes gekomen en is het sindsdien verboden om vanaf de steigers te vissen.
Normaal gezien zou ik dus niet snel meer in deze haven te vinden zijn, maar Paul heeft een mooie oplossing. Zijn vismaat Kevin heeft in een nabijgelegen haven een simpel bootje liggen. Zo kunnen we de haven met een gerust hart uitvissen, zonder dat we een havenmeester op ons dak krijgen!

De haven ligt voor mij niet om de hoek. Met mijn fiets, 2 hengels, warmtepak en een tas vol kunstaas en andere benodigdheden stap ik in de trein. Nadat deze mij na een korte reis op een paar stations later heeft afgezet, wacht mij nog een klein half uurtje fietsen. Met een temperatuur van net boven het vriespunt ben ik blij dat ik me goed ingepakt heb, de warmtejas heb ik alvast aan gedaan.
Iets te vroeg arriveer ik in de haven waar Kevin over 10 minuten aan zal komen varen. Ik hijs me eerst in m'n warmtebroek en laarzen, dan tuig ik rustig m'n hengels op. Net voor ik het laatste knoopje kan leggen zie ik het rode bootje van Kevin al de haven in sturen. Prima timing.

Paul is ook al aanwezig, dus we kunnen gelijk op pad. Ik vertel de mannen dat ik vandaag echt wil gaan bikkelen voor een grote baars. Het is alweer een tijdje geleden dat ik zo'n bak van een baars vast heb mogen houden en ik weet dat het in deze haven gewoon kan gebeuren. Paul en Kevin hebben er ook veel vertrouwen in. Zij kennen de haven nog beter dan ik, dus ik laat me vandaag door hen leiden.

Om te kijken of we snel vis kunnen lokaliseren maken we eerst een trolletje doorheen de hele haven. Paul en ik vissen met een klein plugje over de bodem stuiterend, Kevin kiest voor een grotere plug in de hoop een snoek te haken. We zien de hele haven, maar krijgen geen reactie van de rovers onder water. Dit vergt een preciezere aanpak, tijd om het kleine rubber erbij te pakken!

De shadjes gaan te water in een ondiepe hoek van de haven, dit is één van de beste stekken volgens mijn vismaten. Rustig driftend krijgen we alle kans om elk hoekje uit te peuteren met het kleine rubber. Na een kwartiertje krijg ik een mooie tik op een klein Toadje. In het anderhalve meter diepe, heldere water is al snel te zien dat het een snoekje betreft. Het gaat nergens over, maar ik baal flink dat het geen baars is. De jongens lachen zich stuk om mijn 'teleurgestelde' reactie, terecht!

Het lichte shadstokje gaat goed krom, maar al snel moet het snoekje zich overgeven. 1-0, maar voor mij voelt het alsof ik nog steeds op de 0 sta.


Snoek!

Niet dat ik niet blij ben met deze vis, maar het doel van vandaag, grote baars, is nog niet behaald. Na deze vangst wordt het taai. Een groot deel van de haven wordt uigepeuterd. Kevin en Paul veranderen met regelmaat van shadje, ik blijf vertrouwen houden in de Toad. Ondertussen blijven we sneeuwbuien over ons heen krijgen, zachtjes aan beginnen we het best koud te krijgen. Ik lijk wel gek, maar weiger nog mijn handschoenen aan te trekken. Nu inleveren op gevoel wil ik niet.

Enkele uren verstrijken voor we weer actie beleven. Wederom is het raak op een ondiepe plaat in de haven. Paul krijgt een vage tik op zijn shadje van Mitchell, maar haakt niets. We blijven even in dit hoekje hangen, als het een baars was die interesse toonde, dan zou het zomaar kunnen gebeuren dat hij het nog een keer probeert. Of misschien wel een soortgenoot uit het schooltje. Bam! Een tik op mijn Toad zorgt voor opwinding in de boot. Nu wél een mooie baars?


Nee dus!

M'n vismaten gniffelen als ik weer een snoek uit 't water til. Ik kan er zelf ook wel om lachen en poseer even voor de camera. De handen worden er niet warmer op nu ze in aanraking komen met het koude water...

Dan bevissen we enkele lege vakken met een mooi taluudje onder water. Strak tegen de steiger is het net een anderhalve meter diep, maar een paar meter verder knalt de diepte ineens naar een dikke 3 meter. Een interessant randje waar volgens de jongens al vaker mooie baarzen vandaan gekomen zijn. Ik ben benieuwd.
Nog steeds mag het toadje de klus klaren, in het verleden is op dit 8cm lange kikkertje leuk baars gevangen dus het vertrouwen is nog niet weg. Sterker nog, dit is stiekem wel een beetje verbeterd door de 2 snoeken deze ochtend.

De hele visdag zijn we al gezellig aan het kletsen, maar naarmate de dag vordert worden we steeds serieuzer. Het goed presenteren van het shadje is een echte kunst en het neemt mij helemaal over. Het is bijna een soort trance waar je in terecht komt, zeker in zo'n prachtige, stille omgeving. Nog steeds sta ik ongelooflijk scherp te vissen. Als ik mijn shadje op een steentje onder water tik en hij valt er gelijk weer af, sla ik gelijk een gat in de lucht. Ach, ik sla liever 10 keer te vaak dan 1 keer te weinig.

Dat blijkt maar weer als ik een volgend vaag trillertje voel. Ik twijfel maar sla toch maar aan. De hengel vliegt krom en er begint een vis heerlijk te bonken in de diepte. 'Eindelijk een baars!' Roepen we alledrie.
Geloof het of niet, maar het 3e snoekje van de dag komt boven water. Ben ik hiervoor al uren de sneeuwbuien aan het trotseren? We kunnen er alledrie nog flink om lachen maar gek vinden we het wel. Normaal komt er nooit zoveel snoek boven water vertellen de 2 locals in de boot.


Ook deze snoek ging weer vol voor het kleine kikkertje.

Zo actief als de snoek vandaag is, zo passief gedraagt de baars zich. We hebben nu bijna de gehele haven uitgetikt zonder stekels tegen te komen. Ook het laatste stuk van het interessante taluudje wordt scherp bevist, maar zonder resultaat.

Kevin ziet wel wat in een trolletje maken op snoek. De drie snoekjes in de eerste helft van de visdag geven vertrouwen op een groter exemplaar tijdens het trollen. Hoewel ik nog steeds voor de baars wil gaan, geef ik toe aan de wens van Kevin en pak ook ik de zwaardere trollstok erbij.
Gek genoeg krijgen we geen scholen met witvis gevonden. De vele aalscholvers en futen op dit water doen toch vermoeden dat er ergens genoeg vis moet liggen. Daarnaast waren de gevangen vissen ook niet bepaald mager, aan voedsel kennelijk geen gebrek. Misschien waren de baarzen wel gewoon verzadigd?

Tijdens het trollen op snoek komen we niets tegen. Pas als ik helemaal aan het eind van de route de plug binnendraai knalt er toch nog een vis op. Ditmaal reken ik niet op baars en is de verbazing ook niet groot als er weer een groenjas verschijnt in het heldere water. Toevallig greep de snoek de plug vlakbij de stek waar ik eerder vanochtend het 2e snoekje van de dag ving. De vis lijkt even groot, en Paul roept al snel: 'Dat is dezelfde als vanochtend joh!'. Voor ik kan zeggen dat ik deze kans wel erg klein vind op zo'n groot water heeft hij de foto's al bekeken en de gelijkenissen opgezocht. Wat een wanhopig snoekje zeg, haha!


'Das dezelfde als vanochtend joh!'

De sneeuwbuien gaan gestaag door, ik ben blij met het warmtepak dat ik aanheb. We leggen de boot even vast aan de steiger. Zo kunnen we alle drie even in beweging komen in de hoop weer een beetje op te warmen. Natuurlijk gaan de hengels mee om wat onmogelijke hoekjes uit te peuteren. Zonder resultaat natuurlijk. We lopen nog even een rondje en springen dan weer in de boot, op naar de baars! De hele haven hebben we uitgevist, maar we besluiten gewoon weer opnieuw alles te bevissen. De vis móet er liggen, ze hoeven alleen nog even te bijten...

Zo simpel als dat klinkt, zo moeilijk is het in de praktijk. We beginnen weer op de ondiepe plaat waar we een dikke 5 uur geleden begonnen zijn. De kou verplicht me nu mijn neopreen handschoenen aan te trekken. De vingertoppen worden achterover geklapt zodat ik tenminste nog een beetje met mijn handen kan werken. We vissen het ondiepe stuk volledig uit zonder resultaat. Ook ik begin nu te variëren met mijn shads. Een uur later driften we op een saaie kom midden in de haven. Er staat hier een dikke 5 meter water, zonder een interessant taluud of iets dergelijks. Veel tijd hebben we vandaag niet meer, dus ik stel voor een andere stek in de haven te bevissen. Mijn vismaten zijn het niet met me eens. Hoewel dit stuk er erg saai uitziet ishier toch regelmatig vis uit gekomen. Ik leg me bij die beslissing neer, zij zijn hier tenslotte beter bekend dan ik.

Heel de dag heb ik megascherp staan vissen, geen aanbeet werd gemist. Nu voel ik dat ik steeds meer moeite moet doen om geconcentreerd te blijven. De handschoenen zorgen voor minder gevoel, het Manns shadje op een 5 grams kopje is steeds moeilijker te besturen in de diepte.
Bam! Een beuk op 5 meter diepte zorgt voor een adrenalinestoot. In een reflex zet ik de haak en in de diepte beseft iets dat het gehaakt is. Geen gebonk van een baars, maar flinke runs tonen aan dat het waarschijnlijk wederom een snoek betreft. En wel een groter exemplaar dan de 4 vissen van vanochtend!

De blijdschap is (evenals de verbazing) enorm groot als er een bijna vierkante schim van een baars in de diepte verschijnt. Gelijk ben ik weer helemaal wakker. Deze mag niet verspeeld worden! Met de baars eenmaal aan de oppervlakte beleef ik spannende momenten. Het kleine loodkopje zit maar net gehaakt in de bek van de vis. Ik twijfel niet, ga op m'n knieën in de boot zitten en pak bij de eerste kans de baars stevig in z'n onderlip. Die laat ik niet meer los!

Nog voor ik de baars binnen de boot getild heb, is het shadje al uit de bek gevallen, niets te vroeg geweest! Ik kan mijn geluk niet op met zo'n prachtvis in mijn handen. Mijn vismaten zijn minstens zo blij voor me, en pakken snel de camera en het meetlint. Paul klikt er flink op los en dan leg ik samen met Kevin de vis op het meetlint. Zal hij de magische grens halen? Ja! 50cm exact, wat een prachtig exemplaar heb ik mijn handen!


De beloning voor uren in de sneeuw zitten is zoet, érg zoet!


Mission accomplished!

Nog niet vaak ben ik zo blij geweest met een vangst. Dít is zo'n vis waarvoor ik vandaag op pad ging. Dit is waar ik al dagen op hoopte, helemaal top!

Mijn maten en ik geven elkaar een high-five en we gaan eens voldaan zitten in de boot. Éven nagenieten van de vangst. We eten wat, en dan vissen we weer verder. Misschien zit er nog wat moois in het vat voor één van mijn maatjes. Ik sta nu niet echt serieus meer te vissen, mijn buit is binnen! Ik hoop vurig dat mijn maatjes ook snel vieze handen krijgen.
Zowaar duurt dat niet lang. We zijn even blijven hangen in het diepere kommetje waar ook mijn baars uit kwam, en Kevin slaat z'n hengel krom. Gokken wat we gehaakt hebben durven we niet meer, dus we houden wijselijk ons mond.

Dan verschijnt een snoekbaars aan de oppervlakte. Nee, dat hadden we niet geraden. De vis doet even goed z'n best voor hij geland kan worden, en dan mag Kevin poseren voor de camera. Na een half jaar geen snoekbaars meer gevangen hebben is ook Kevin in één klap tevreden met deze visdag.


Een mooi volgevreten vis uit het diepere kuiltje.

'Nu jij nog Paul!' Is wat Kevin en ik zeggen. Paul vind het allang prima, zonder te vangen heeft ook hij een topdag op het water beleefd. We overleggen even wanneer we er een eind aan breien. Nog een keer gaan we de ondiepe plaat op, het begint bijna te schemeren dus we hopen op ondieper water meer kans te maken.

Na enkele tientallen meters driften krijgt Paul een aparte aanbeet. Het shadje wordt duidelijk naar binnen gezogen. Paul zet de haak en roept gelijk 'Dit is er één!' En dat blijkt, een prachtige baars komt al snel boven. In vergelijking met de baars van 50cm vanochtend lijkt deze begin 40, maar na het meten blijkt dit een exemplaar van 47cm te zijn. Dat is gewoon nóg een specimen!


En zo zijn we aan het eind van de dag allemaal beloond voor een dagje bikkelen!

We besluiten gelijk maar te stoppen. Meer hoeven we echt niet. Daarnaast begin het donker te worden en heb ik nog een tocht op de fiets voor de boeg. Kan ik weer een beetje opwarmen tijdens het trappen.

Als ik dan in de schemer langs de dichte bomen naar huis fiets, en er een buizerd vlak over m'n hoofd vliegt om in de sneeuw op een prooi te knallen is mijn dag helemaal af. Ik heb weer eens ouderwets genoten! Bedankt mannen :)

Met vriendelijke groet,

Michiel Wateler

Reacties (12)
Aantal keer bekeken: 5930


1. Geplaatst door: gerhard op 25 januari 2010 20:24

Mooie foto's leuk verhaal.
rapporteer

2. Geplaatst door: Rix op 25 januari 2010 21:06

Briljant verslag, briljante foto's, briljante vis! Super!
rapporteer

3. Geplaatst door: Dick op 25 januari 2010 21:36

He Michiel, superbaars zeg ! Hard werken na een avond zwaar tafelen... :) De beloning was prachtig. Baarzen van 50cm zijn zeldzamer dan snoeken van 110cm. Dat vergeten een hoop mensen. Complimenten ook aan de fotograaf: super mooie foto's. Groet Dick
rapporteer

4. Geplaatst door: mark op 25 januari 2010 21:48

zeldzamer dan snoeken van 120cm denk ik....
rapporteer

5. Geplaatst door: Paultje op 25 januari 2010 22:45

Hé Michiel, je hebt er een prachtig verslag van gemaakt, harstikke leuk gedaan! Nou, op naar de 51 centimeter! :) Tot gauw! Groeten!
rapporteer

6. Geplaatst door: Joshua op 25 januari 2010 23:55

Hoi Michiel, prachtverslag! Mooie baarzen, wel een dag bikkelen waard! Zo doorleefd en dan nog niet eens afgesleten. Mooie kleedjes hebben ze, prachtbeestjes! groetjes Joshua
rapporteer

7. Geplaatst door: Erik op 26 januari 2010 08:52

Leuk verslagje, en mooie foto's. En wat een mooie beloning,die baarzen. Zelfs daar krijg je het met koud weer warm van. gr Erik
rapporteer

8. Geplaatst door: Thijs op 26 januari 2010 10:33

Super!!
rapporteer

9. Geplaatst door: Bart op 26 januari 2010 16:56

Mooi verhaal , prachtig verslag to the point. Leuke foto's.Vissen op de eerste plaats. Moet niet altijd over dure boten en materialen gaan. Good luck , Bart
rapporteer

10. Geplaatst door: Kevin op 26 januari 2010 18:07

Hee michiel, Leuk verslagje geworden joh :grin En wat paul zegt volgende keer gaan we voor de 51 cm ! Gr kevin
rapporteer

11. Geplaatst door: Marcel Mos op 28 januari 2010 15:12

Zeer mooie baarsen heren. Zo zie je ze niet vaak meer. Dat doet mij gelijk herinneren dat als ik met de boot het water op ge me baars hebgeltje niet moet vergeten. En de baarsplugjes en schadjes. Krijg er gewoon zin in als ik jullie verslag lees. Heel leuk verwoord met inderdaad hele mooie foto\'s. Groetjes: Marcel.
rapporteer

12. Geplaatst door: Robert op 28 januari 2010 16:49

Hallo Michiel, Lekker verslag om te lezen. Ook een mooi daagje zo te zien met die grote baarzen. gr, Robert
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl