|
Marco van der Meer, de eigenaar van het Hotel 't Meertje (www.hotelhetmeertje.nl) in Vinkeveen ken ik sinds een jaartje. Vorig seizoen hebben we vanuit de SNB Regio Zuid een weekend georganiseerd en daarbij bleven we overnachten in het hotel van Marco. Van het 1 kwam het ander en we hebben nu vrijwel elke week contact. Tevens breng ik hem ook altijd een bezoek na een lange dag werken in de Randstad en zo is een goede vriendschap ontstaan. Marco is ook een zeer fanatiek roofvisser, wat wil je met 1 van de geweldigste wateren in je achtertuin. Het liefst jaagt hij de snoeken en snoekbaarzen achterna met de streamer, maar ook een replicant of een jerkbait is in goede handen bij hem. Na een dag met hem te zijn wezen vissen, was het ditmaal mijn beurt om te 'gidsen'. Tegen de klok van 07.00 uur kwam ik aan bij de helling en vaste Vismaat Ben en Roel waren er ook (volgens mij hadden ze mij niet verwacht, gezien de harde wind haha!) en Fransje O. was ook van de partij! Marco stond al te wachten, handen werden geschud en al snel was alles gereed om te gaan beginnen. We trapten af met een trolletje over een grillig talud. Zo konden wij een kop koffie nuttigen, de motor laten opwarmen en zelf even in de fishing-mood komen. De dieptemeter gaf direct al veel signalen aan, de witvis ligt al in grote getalen bij elkaar en vormt daarmee welkome aasbollen. Ook rovers weten deze bollen vaak te vinden, en dan is het de truc om door zo'n bol heen te trollen. Dit lukte een aantal keren en snel was het raak voor mij op mijn Triple Pike Fighter in, hoe kan het ook anders, de koi kleur! Marco kon het eigenlijk niet geloven, binnen 10 minuten de eerste vis al in de boot! Het zou nog gekker worden, want nog geen 5 minuten later kreeg ik een doffe klap op mijn Triple Pike Fighter en het voelde net alsof er een volle plasticzak aan hing. Die zak ging na een wat secondes toch bewegen, en er kwam een leuke snoek naar boven! Ook deze werd buiten de boot onthaakt, daar hij iets of wat te onrustig was en iedere keer flink besloot te schudden met zijn kop. De kop was eraf en we besloten een heel stuk te verkassen. Daar aangekomen werden de shads gemonteerd en lieten we deze rustig over de bodem heen huppelen, met af en toe een flinke sprong omhoog. Helaas bleven onze rubbers heel en na een uur jiggen werd een nieuwe stek aangedaan. Hier was het al snel raak, een getrolde Grinder (hoe kan het ook anders!) was gegrepen en Marco mocht aan de bak. Door de wind driften we naar de vis toe en deze lag daarom al snel langs de boot. Even een zacht tikje op zijn kop, een spurt volgde en daarna tilde Marco hem in de boot. 
Marco's eerste van de dag. Tijdens het fotograveren viel me een flinke snee onder in de buik van de snoek mij op. We keken er samen naar, maar konden heen logische verklaring vinden. Wellicht een scherp object onderwater waaraan deze snoek zich gesneden heeft? 
Rare wond onder de buik van deze vis. Echter zwom de snoek zonder een enkele aarzeling weg, waarschijnlijk zal het allemaal genezen en wellicht is het over een paar jaar die beuker waarna we nu ook opzoek waren?! De Grinders werden weer gereed gemaakt en vlogen weer achter de boot het water in. Slechts enkele meters verder kreeg ik een harde knal, maar de vis wist te haak te lossen. Ik kon nog eens niet even tieren, want het was direct weer raak voor mij! Marco haalde snel alle lijnen het water uit en ik mocht drillen. Deze vis deed vrij weinig en naast de boot zagen we waarom, wat een gedrocht! For the record: we hebben het echt over de vis op de foto, niet de vanger! 
Moeder's mooiste! Zijn staart was krom, hij had wat grote open vleeswonden op zijn flank en staart, nee deze vis heeft het niet gemakkelijk gehad daar beneden. 
Niet al te fris. Ook deze zwom weg, maar of deze vis een 'Dikke Jokko' (even in Marco taal spreken) zal worden betwijfelden we beide. De Grinders gingen weer overboord en daar gingen we weer. Met regelmaat kregen we een flinke ram en kwamen er vissen boven waarvan we eigenlijk echt iets hadden van 'hoe durven ze de Grinders aan te vallen'!. De teller liep iig flink op en de tijd verstreek erg snel. Tijdens een tocht kreeg ik een iets wat hardere tik en kwam er direct een flinke vis door het oppervlak heen met zijn Grinder in zijn kaak. Marco werd net even wat sneller zodat de vis zich niet vast zou zwemmen in 1 van de nog uitliggende lijnen. Hij hield tevens de boot onder controle, want de wind was ondertussen tussen een 5 en een 6 geworden, werken geblazen dus! Het verliep allemaal vlekkeloos en snel mocht ik poseren met een mooie vis! 
Grinders wisten vrijwel alle vissen over de streep te trekken! De Grinders bleken ook vandaag weer torenhoog favoriet. We wierpen ook voor enkele uren grote plantenvelden af, daarbij maakte Marco gebruik van een Grinder en ik van een Twin-Ten (Cowgirl), maar Marco kreeg eigenlijk alle aanbeten. Ik was tevens ontzettend druk met de boot, het waaide ontzettend hard en zelfs met 2 driftzakken aan de boot bevestigd was het moeilijk om de boot daar te houden waar we wilden. Ik had namelijk een pracht route uitgezet met wat waypoints over enkele velden fontijnkruid heen, maar volgen was moeilijk. Helemaal toen mijn accu vrijwel leeg begon te raken en mijn fronttroller geen kracht meer kon geven. Er werd nog even geprobeerd te driften met de benzinemotor aan, maar dat werd met de wind 1 groot drama. Mede hierdoor werd er besloten gewoon te gaan trollen, vol door de planten heen en dat leverde direct weer wat vissen op. Het was ondertussen ook weer etenstijd geworden en we besloten even uit de wind te gaan liggen in een haven. Hier werd de maag weer gevuld en na een uurtje werd het grote nat weer opgezocht, zoekende naar een 'Bertus de Beuker' en zijn kameraad 'Dikke Jokko'! Al vrij snel dachten we dat we 1 van beide te pakken hadden, toen mijn handhengel een forse klap te voortduren kreeg en enkele meters lijn van mijn strak afgestelde reel getrokken werd. Een glimlach kwam op mijn gezicht, dit was even sport! Eenmaal bij de boot (en kan het niet vaak genoeg zeggen) een tikje op de rug, een laatste spurt en de vis werd aan boord getild. De spinnerbait uit de bek en even op de gevoelige plaat. 
Perfecte start na het diner! Het trollen werd weer hervat en ik ging aan de gang met een nieuw speeltje, namelijk de Castaic Trainwreck. Marco kon zijn ogen niet geloven en al helemaal niet toen deze in korte tijd al twee keer gegrepen werd. Helaas werd de enkele haak iedere keer gemist en het enigste wat ik zag waren talloze scheuren in de twister aan de enkele haak. Ik kwam deze gigantische spinnerbaits op het spoor door een filmpje wat ik tegen kwam op roofvisnet.nl en mijn interesse was natuurlijk meteen gewekt! Voor diegene die het filmpje nog niet gezien hebben, klik op de onderstaande afbeelding en je zult de Castaic Trainwreck in actie zien. Deze giga spinnerbaits zijn overigens te verkrijgen bij Hennie Kruidenier. Verbaas je over het feit wat er gebeurd als er een muskie achter gaat zwemmen...  De Castaic Trainwreck in actie. Maar terug naar de visdag! Na 2 missers op de Trainwreck was het dan toch eindelijk hangen! Een vis, misschien 1½ keer zo groot als de spinnerbait zelf had de twister naar binnen weten te werken en ons doen verbazen! Niets is te gek voor deze rovers! Doordat de enkele haak flink vast had werd er besloten de vis direct na het onthaken terug te zetten, er zouden zich vast meer van deze dappere kleine vergrijpen aan de gigantische spinnerbait. Ik grapte tegen Marco dat we Bertus of Jokko dan wel weer zouden vangen aan het 'kleinste' aas van de dag, bv een 1Oz (28gram) Grinder. Vis je met groot aas dan pakken de kleinere vissen het, vis je met klein aas, dan krijgje er weer de grotere vissen op. Een beuk op mijn handhengel, met daaraan een 'kleine' Grinder, liet mij weten dat iets onder water, dat lag te loeren tussen de planten, wel interesse had in mijn firetiger Grinder. Een kop kwam al schuddend boven en mijn grapje van een aantal minuten daarvoor bleek werkelijkheid te worden, iets groots had zich vergrepen aan mijn Grindertje. Kopschuddende snoeken vind ik mooi, echter niet als ze een enkele haak in zijn bek hebben zitten, want die wil er nog wel eens vaak uit schieten. Ik houdt daarom altijd mijn hengeltop laag en de lijn strak. Zo kun je voorkomen (maar lang niet altijd) dat een vis al kopschuddend het water uitkomt. Ditmaal werkte het goed, in plaats van airborne te gaan schoot de vis de planten in. Ook dit kan soms vrij stress vol zijn, want een flinke vis zwemt zo een eind het fontijnkruid in. Houdt dan je lijn strak en ga vooral niet trekken! Die vis komt vanzelf los, want ooit zal ze dat ding in haar bek kwijt moeten. Na even in de planten te hebben gezeten kwam de vis eruit en lag ze langs de boot. Een tikje werd uitgedeeld, maar de vis deed niets meer. Ik pakte deze in de kieuwgreep, wat overigens niet makkelijk ging door een vergroeide kieuwdeksel, even werd er gesparteld, maar toen werd de vis rustig en kon deze onthaakt worden! 
Desondanks de vergroeide kieuwdeksel een geweldige vis om te vangen, en dan aan zo'n 'kleine' Grinder! Niet de allermooiste vis, maar 'Bertus de Beuker' was binnen! Enkele foto's werden genomen en de vis zwom snel de planten weer in. Handen werden geschud, 1 van de 2 was er, nu gingen we opzoek naar 'Dikke Jokko'! Het was wederom snel raak, mijn steunhengel werd krom getrokken en even dachten we dat het duo compleet zou zijn, echter dacht deze vis voor 'Dikke Jokko' te spelen door het treinwrak te grazen te nemen! 
Angst staat niet in het woordenboek van een snoek! Er wordt standaard een loei van een dreg meegeleverd met deze spinnerbaits. Ik heb deze eraf gehaald en aan de splitring (daar waar de enkele haak aan zit) een 2/0 dreg gemonteerd. Deze zit als het ware verstopt in de skirt en zorgt ervoor dat ook de vissen die de skirt te grazen willen nemen gehaakt worden. Ook voorkomt het onnodige schade in de bek van een vis, want zo'n lompe dikdradige Amerikaanse dreg is er absoluut niet goed voor! We keken op onze gsm's voor de tijd. Stiekem schrokken we er wel van, het was al tegen 20.00 uur, dat betekende dat we al ruim 13 uur op het water zaten! We besloten nog 1 tocht te maken en dan naar de helling te varen. Tijdens deze tocht wist Marco de laatste vis van de dag te haken op zijn geleende Grinder. 
Marco tilde de laatste vis van de dag aan boord. De vis werd in de kieuwgreep gepakt, kunstaas eruit en even op de foto. Handen werden voor de laatste keer geklapt en de boot werd richting de helling gestuurd. Het was weer een geweldige dag op het grote nat! Veel actie en veel plezier maakte deze dag tot wederom 1 voor in de boeken! En wat betreft 'Dikke Jokko', die pakken we een volgende keer wel! Cheers, Thijs van der Sanden & Marco van der Meer.
|
Aantal keer bekeken: 4299