|
Mijn eerste sessie van 2012 was redelijk kansloos. Snoek zagen we wel, maar de aasvissen en het kunstaas werden amper aangekeken. Normaliter een prachtige stek, de snoeken waren volop aanwezig maar trapten niet in wat we ook aanboden.
Door allerlei omstandigheden kom ik, voor mijn doen, weinig aan vissen toe. Mijn hoofd staat er soms ook gewoon niet naar. Toch heb ik erg veel zin in de sessie met Frans. We pakken het doodaas spelletje weer op. Normaal heel succesvol bij ons in het najaar, waarbij december voor ons gevoel (en statistieken!) een stuk minder word. Januari en februari zijn vaak weer maanden die heel wisselvallig zijn.
Toch zijn de temperaturen nu lekker hoog, maar een duidelijke boost qua vangsten kunnen we nog niet merken. Ja, meer dan vorig jaar: Toen lag er namelijk een dikke ijsvloer!
We hebben vandaag twee stekken op het oog, welke we halverwege de dag zullen afwisselen. We spreken om 07:30 af, en om 08:00 liggen de zoute lijken al weer lekker op de bodem te stinken. Het is smerig koud en we kruipen lekker de auto in met sounderbox. Heel laf, geen romantiek. Maar wel lekker comfortabel. We hebben een hoop bij te praten, we hebben elkaar al meer dan een maand niet gesproken.
We bieden onze aasvissen tegen een talud aan dat steil omhoog kruipt van 4m naar 50cm. Op deze stek is het vaak nergens dieper dan 5 meter, en we weten dat er vaak vis rond deze plek ligt. Grote aantallen aalscholvers bevestigen dat nog maar eens. Die konden nog wel eens vervelend worden vandaag...
Rond 09:30 piept mijn optonic even... Maar daar blijft het bij. Daarna een run voor Frans... Maar ook deze vis laat los. Terwijl we naar de linkerhengel kijken, begint de lijn van de rechterhengel van Frans te lopen. Overduidelijke aanbeet, waarbij Frans krachtig en snel de haak zet. Ondanks een watertemperatuur van +-5 graden, blijft deze vis lang uit zicht. Ondertussen begint de lijn van de linkerhengel ook weer te lopen. Dubbelstrike!
Inmiddels is de vis die Frans aan het drillen is, binnen schep-bereik. Ik schep haar snel, waarna Frans de andere hengel pakt. De dril verloopt hier heel kort en bondig: Het is een kleiner exemplaar. De "kleine" snoek ging voor een panharing, de grote ging voor een sardine. Even snel een plaatje van beide vissen, alvorens we de grote vis meten en terug het water in zetten.
Weet jij hoe groot de grootste vis op deze foto is? Laat het weten in je reactie hieronder en maak kans op een stuk kunstaas van Salmo!


Dubbel strike! Hoe groot is de grootste van de twee?
Bij inspectie van mijn hengels, blijkt mijn waker compleet op de grond te liggen. Lijn slap.... Duidelijke terugzakker, tijdens de hectiek van de dubbelstrike van Frans. Snel zoek ik contact met de vis, maar deze blijkt al weer los te hebben gelaten. Helaas, maar misschien maar goed uit: Slikken zou heel vervelend zijn geweest.
De uurtjes tikken ondertussen weg. We worden ieder uur opgeschrikt door een aanbeet van een aalscholver. Er zitten er zo veel op de plas, dat het vervelend word. We jagen ze steeds weg, maar ze blijven terug komen. Keer op keer proberen ze onze aasvissen te stelen vanaf de bodem. Dit zwarte ongedierte word met de dag vervelender.
We verkassen rond de middag. Andere stek, nieuwe kansen. Helaas treffen we ook daar weer een paar aalscholvers, maar gelukkig word het leed langzaam aan minder. De eerste uurtjes levert hier ook niets op, maar Frans en ik houden er vertrouwen in. Tijdens het invallen van de schemer, een gillende run. Aalscholver? Nee, geen vogel te bekennen. Dit is mijn buitenste hengel, waarbij het aas echt een enorm eind uit ligt. Ik zoek contact, meen dat te vinden, maar sla een gat in de lucht. Balen! Ik krijg echter weinig tijd om te treuren. Mijn andere optonic begint nu te piepen. Korte piepjes achter elkaar, ongeregelmatig maar het blijft doorgaan. Ik loop naar mijn rodbod, en zie hoe de lijn van de baitrunnen getrokken word. Ik pak de hengel van de rodpod, neem de lijn tussen de vingers maar ook deze word ruw tussen mijn duim en wijsvinger getrokken. Daar is maar één antwoord op: Hand op de spoel en rammen!
De 3 ponds Fox Warrior karperpook, slaat krom als nooit te voren. "Wat is dit?" kijken Frans en ik elkaar aan. Als of ik een blok beton haak; echter dit komt wel in beweging. Gestaagd, zonder ook maar een beetje onder de indruk te zijn van de druk die ik "probeer" uit te oefenen. Frans is inmiddels met het net gearriveerd, maar moet voorlopig nog even wachten...
Rustig zwemt ze strak tegen de bodem van de plas. Langzaam komt ze naar de kant... Echter op haar eigen manier. De lijn zien we langzaam van links, naar rechts door het water cruisen... En weer terug. Ik wil haar zien, graag naar het oppervlakte trekken. Ze weigert. Dan plots een run, waarbij ik toch even heel snel de slip wat losser zet. Die staat normaal super dicht afgesteld, ik hou van controle, maar hier ging deze toch even wat losser. Langzaam win ik terrein en komt ze, onder protest, door de oppervlakte heen. We aanschouwen een moddervette snoek, die ondanks het koude water, flink tegenstand bied. Frans doet de eerste poging om haar te scheppen, maar ze weigert en neemt de benen (of vinnen? :)). Ik weet haar terug naar het net te dirigeren. Het kopschudden begint. Angstige momenten. Frans weet haar kundig te scheppen, maar vloekt tijdens het tillen. Wat een gewicht!

Markante kop!

Van de andere kant bekeken.

Wat een vis! Niet gewogen, maar rond de 40 pond moet zeker haalbaar zijn.
Snel onthaken, opmeten en op de foto. De omstandigheden qua licht zijn nog net goed, met een schitterende rode hemel tot gevolg. Alles valt op zijn plek wat dat betreft. De meetplank geeft na 2x meten, 124cm aan. Wat een belachelijk mooie snoek is dit. We zetten haar snel terug, aanschouwen nog één keer haar brede schouderpartij. Alsof we naar een bodybuilding contest kijken. Dan vind ze het mooi geweest, en zwemt ze snel het donkere, maar vooral koude diepe water weer in. Perfect!
Het feest is nog niet voorbij: Ook Frans krijgt in het donker nog een goede run. Overduidelijk vis, Frans zoekt contact en slaat stevig aan. Ook zijn hengel buigt krom, vergelijkbaar met hoe mijn hengel krom stond 20 minuten geleden. Het is echter van korte duur, de overduidelijk zware vis schiet spontaan los. Balen, maar mogen we klagen? Absoluut niet.
Wat een start van 2012. Als dit een voorbode is voor de rest van het jaar... Waar kan ik tekenen?
Gr.
Sean & Frans.
Raad de maat en win: Update 22-01-2012: De snoek was exact 113 cm lang en de winnaar is.... Mark. Hij mag een mail sturen met zijn adres gegevens op dick@metersnoeken.nl zodat de Salmo plug opgestuurd kan worden. Proficiat !!
|
Aantal keer bekeken: 2660