|
De berichten waren duidelijk, overal was het hoog water. De Waal de Neder-Rijn en de Maas waren woest stromende en kolkende massa’s geworden waarin vissen nauwelijks mogelijk was. Ik zoek graag de grenzen op van hetgeen mogelijk is maar om nu het lot te tarten met kans op beschadiging van je spullen besloten we op het veilige land te blijven en ons geluk in de diverse sierwateren te beproeven die ons land rijk is. Johan had al wat voorwerk gedaan en was in de grote vergunning divers sierwater tegengekomen waar we probleemloos, zonder lid te hoeven zijn van een specifieke vereniging, konden vissen. Enigszins teleurgesteld dat we niet met de boot weg konden omdat de rivieren nu eindelijk stromen maar anderzijds lekker om weer eens op pad te gaan met minder spullen en weer terug te gaan de basis van het vissen, met een hengel in je hand struinen langs de oever op jacht naar snoek! De avond ervoor zocht ik mijn spullen bij elkaar. De uitdaging is iedere keer om zoveel mee te nemen wat je denk nodig te hebben zonder dat je teveel aan kunstaas meeneemt. Ik ben dan ook ruim een uur bezig om alleen al te bepalen welk kunstaas ik mee zal nemen. Verder was het zaak om ook de oude vispassen om te wisselen voor de nieuwe, het zou erg zonde zijn dat je een prent zou krijgen omdat je je papieren niet op orde zou hebben! Met twee hengels en een tas gevuld met een grote kunstaasdoos, mijn papieren wat tangen en een handdoek, liep ik naar beneden, in gedachten stond ik al een fraaie snoekdame te drillen. De volgende morgen 08:00 uur stond ik op de stoep bij mijn maat Johan. De koffie smaakte heerlijk en het gaf even de tijd om bij te praten en het viswater te bespreken waar we naartoe zouden gaan. toen de koffie op was laadden we de spullen in Johan zijn auto en vertrokken we richting het beoogde viswater. Omdat we deze dag toch aan het pionieren waren besloten we ook de Gouden Ham even met een bezoekje te vereren om te kijken hoe hoog het water zou staan bij de helling.
Waar ligt de helling!
Deze kennis is goud waard mocht het ooit weer zo belachelijk hoog komen te staan. Twee boten waren trotseerden de hoge waterstand door in het water te traileren, het risico van het stijgende water, voor lief te nemen. Ik hoop dat die mannen goed gevangen hebben en ook nog probleemloos hebben kunnen traileren aan het eind van de dag!
Nog iets hoger en de pont kan zo de, normaliter hooggelegen, weg op varen!
Afijn na een gezellig onderonsje met deze sportvissers in hart en nieren reden we verder naar onze plek van bestemming. Eenmaal aangekomen in het plaatsje zagen we direct diverse mooie plekken liggen waar we ons kunstaas nat zouden willen maken maar vooralsnog besloten we eerst een verkennende ronde te maken met de auto om een beeld te hebben wat voor moois er nog meer voor handen was. Na 30 minuten rondgereden te hebben werd een plek uitgekozen waar we zouden startten. Een mooie woonwijk met prachtig groenachtig water diep ca 1 m, dit zou vis moeten gaan opleveren! een klein putje met de omliggende vaartjes werd minutieus uitgeworpen maar snoekemans liet zich niet zien.
Johan geconcentreerd zijn kunstaas terugvissend!
Zou het aan de kleur liggen of was het water ondanks de goede doorzicht toch troebel door de grote hoeveelheid regen die de laatste dagen gevallen was, allemaal vragen die ons door het hoofd speelden als reden waarom we geen vis aan de schubben konden komen. voordeel van struinen is dat je snel ergens anders aan de bak kan en dus ook reden we verder naar een prachtig lang stuk water wat gemaakt was voor het kunstaas vissen en waar we ons oog al jaren geleden op hadden laten vallen. Hier was het beduidend troebeler maar dat dachten we te tackelen door te vissen met herrie schoppend kunstaas. Ik ging voor een rammelende Rapper en dapper gingen we verder met onze zoektocht naar onze vriend Esox Lucius. Tientallen misschien wel honderd worpen verder kregen we het gevoel dat ook hier de vissen op een oor lagen en dat het zwaar zou worden vandaag! Tot overmaat van ramp begon het ook nog eens te waaien als een dolle en kwam de regen hard naar beneden. Vlug liepen we naar de auto om daar beschutting te zoeken tegen de elementen. Hier hadden we het wel gezien dus reden we verder naar een putje waar we wat meer in de luwte zouden kunnen vissen. Ik bleef vissen met mijn felgroene baars Rapper terwijl Johan koos voor een geel oranje Tripple Devil. Worp na worp na worp leverde niets op en ik stopte even om na te denken of ik nog wat anders zou kunnen doen. Mijn oog viel op een rietkant waar de wind langs af waaide en ik besloot hier mijn geluk te beproeven. Al waaierend begon ik de rietkraag uit te werpen. Het was de vijfde worp die het gewenste resultaat opleverde. Een witte schim krom zich in het wateroppervlak en vol overgave dook ze op de rammelende jerkbait. Ik voelde direct dat het een wat grotere vis was en stelde de slip wat lichter af om ze enigszins de ruimte te geven en uitscheuren te voorkomen. Langzaam aan gaf ze het op en kon ik ze naar de kant dirigeren. Met als die regen liepen we meer in de bagger dan dan het nog gras te noemen was en was het uitkijken geblazen waar ik mijn voeten neer moest zetten.
Niet uitglijden tijdens het pakken van de vis!
Één uitglijder en ik zou tot mijn noten in het kille water staan en dat was iets wat ik liever probeerde te voorkomen. Ik zag dat de rapper aan de zijkant van haar kop vast geprikt zat en dat de 80 ponds Fluocarbon onderlijn dwars door haar bek aan de andere kant weer naar buiten kwam. Met een welgemikte graai wist ik haar via de kieuwgreep uit het water te tillen.
Dit formaat mag er zeker wezen!
Een behulpzame toeschouwer was zo vriendelijk de vis voor me te meten terwijl Johan naarstig op zoek was naar de reservebatterijen voor zijn camera om toch een paar plaatjes te kunnen schieten. Met 90 cm kan je al spreken van een flinke poldersnoek en ik was dan ook bijzonder blij met mijn vangst.
De Rapper van Henk Simonsz met recht een rammelende topper!
Dit voelde echt als beloning naar werken. Na de “fotoshoot” Ik liep naar de waterkant en liet haar behoedzaam in het kille nat glijden. Met een flinke klap verdween ze snel uit het zicht, zo daar zat nog voldoende kracht in zei ik tegen Johan die mee stond te genieten van dit tafereel.
Een beauty van een paddenstoel tussen de natte bladeren!
Toen ik mijn hengel oppakte om het materiaal even aan een broodnodige controle te onderwerpen zag ik dat een tand van de snoek in mijn duim terecht gekomen en ik bloedde als een rund. Door de kou had ik er niets van gemerkt en door de anti stollingslaag op snoekentanden wilde het stollen ook niet vlotten. Normaal heb ik altijd pleisters e.d. bij me maar uitgesproken vandaag dus weer eens niet! Gelukkig was een mede sportvisser zo vriendelijk om mij van een pleister te voorzien zodat ik 15 minuten later ook weer aan de slag kon. Ik had aan Johan gezegd oom verder die stek langs de rieten uit te werpen en met resultaat.
Fraaie 60er in aantocht!
Ook Johan wist op de felgekleurde Tripple Devil nog een fraaie polderrakker te strikken. Een leuke 60er had de driedelige verleider voor een lekker hapje aangezien en moest nu even ondervinden dat niet alles wat lekker ook veilig is ?!
Uren krijg je geen actie en zo vang je 2 vissen op één stek!
Na deze dubbele actie bleef het verder stil en reden we een stuk verder om in een voor ons gevoel ouder gedeelte van het sierwater te gaan vissen. Prachtige rietkanten afgewisseld door oude beschoeiingen met overhangende bomen. Het stonk er gewoon naar snoek maar ondanks dat het er prachtig uitzag de snoeken gaven niet thuis. behalve bij een T-splitsing met een brug erover kregen we nog wat actie. Bij Johan schoot een 60 los nadat deze de Tripple Devil gegrepen had en ik wist op dezelfde rammelaar verticalend nog een kleine rakker van pakweg 45 cm te verleiden.
Na redelijk wat regen toch een zonnige afsluiting van onze mooie visdag!
Zo’n 200 worpen verder zat het erop en wierpen we de handdoek in de ring. Na een flinke wandeling terug namen we afscheid van het mooie sierwater in de wetenschap dat we hier zeker nog een keer terug zouden komen.
Aan iedereen kromme witvishengels, strakke lijnen en veel vis toegewenst!
Met roofvisgroeten
Lucien de Kroon.
|
Aantal keer bekeken: 1598