|
Net voor het gesloten seizoen wilden we het nog een keer verticalend proberen op snoekbaars. Hoewel we al veel verhalen hadden gehoord dat de snoekbaars inmiddels (zeer) ondiep zat, waren wij hier nog niet helemaal van overtuigd. Dat gold zeker voor het water waar wij het oog op hadden laten vallen, namelijk een stuk rivier met een aangrenzende plas met een maximale diepte van 25 meter. Het enige nadeel van die bestemming is dat het een eind varen is vanaf de trailerhelling. Met onze (oude) Yamaha 9.9 PK deden we daar zeker 25 minuten over. Een paar dagen ervoor hadden we deze motor echter ingeruild voor een Honda 20 PK. Wat een verschil! In minder dan de helft van de tijd waren we op de plaats van bestemming. Iets meer PK’s is toch wel zo prettig. Zeker op de grote rivieren geeft dat toch een beter veiligheidsgevoel.
Eenmaal op de plaats van bestemming aangekomen probeerden we al zigzaggend verschillende dieptes uit om de vis te lokaliseren. Op ondiep water gaf de visvinder geen enkel teken van leven. Pas vanaf 9 meter begonnen er symbolen van vissen op het schermpje van de visvinder te verschijnen. We wilden het echter niet al te diep proberen, omdat snoekbaarzen nogal wel eens last kunnen hebben van het plotselinge drukverschil wanneer ze vanuit de diepte snel naar boven worden gehaald. Dat kan zich bijvoorbeeld uiten in het uitpuilen van de ogen of - in extreme gevallen - het opzwellen van de zwemblaas die dan uit de bek van de snoekbaars tevoorschijn komt. Vaak zal de snoekbaars dit niet overleven. Als veilige grens houden wij zelf 10 à 11 meter aan. In het algemeen zul je snoekbaars vanaf deze diepte weer ongeschonden kunnen terugzetten, waarbij er zekerheidshalve wel op moet worden gelet dat de vis niet te snel naar boven wordt gebracht. In dit geval gingen we dan ook niet dieper dan 11 meter.
Deze dag stond er weinig wind maar net genoeg om mooie driften te maken met een gangetje van zo’n 1 km/uur. Met de elektromotor stuurden we af en toe een beetje bij om tussen de 9 en 11 meter te blijven. Al vrij snel wist Jöran twee baarzen te landen die zich hadden laten verleiden door een Dull Shad. Het viel hierbij op dat er wel wat meer actie aan de shad gegeven moest worden dan een paar weken geleden.
Moe gestreden baars rijp voor de landing
-003.JPG)
Jöran met zijn tweede baars
Kort daarna kreeg ik ook mijn eerste aanbeet. Ik viste met een Spro Teppan Vib die ik rustig over de bodem liet huppelen. De aanbeet was moeilijk te voelen, maar net voldoende om te herkennen. In een fractie van een seconde sloeg ik de hengel naar boven en gelukkig hing de vis. Even later kon ik een mooie snoekbaars in mijn handen houden.
Tot de tanden toe gewapende rover
Bijna tegelijkertijd kreeg ook Jöran een aanbeet van een snoekbaars. De flinke beuk op de hengel was niet te missen. Wat kunnen die snoekbaarzen soms toch keihard toeslaan.
De dader van een keiharde aanbeet
Daarna kregen we nog sporadisch beet. Het was ondertussen ook het begin van de middag en over het algemeen is dat niet de beste tijd voor snoekbaars. Het weer maakte echter veel goed. Stralende zonneschijn en een aangename temperatuur. Alleen al hierom was het heerlijk om op het water te zijn. Inmiddels hadden we ook gezelschap gekregen van een eenzame zwaan die rondjes om onze boot bleef zwemmen en soms akelig dichtbij kwam. Blijkbaar zag hij een potentiële partner in de witte boot want hij probeerde de nodige indruk te maken door het maken van geluid en verschillende poses. Onze boot had echter weinig behoefte aan een partner en ging niet op de avances van de zwaan in waarna hij na een tijdje weer vertrok op zoek naar een nieuwe partner.
Verliefde zwaan
Met de hoop dat we aan het einde van de middag misschien toch nog een paar aanbeten zouden krijgen, bleven we volharden in onze tactiek. In de tussentijd had Jöran nog wel een kleine baars weten te verschalken die geen moeite had met de grote shad. Ook de kleine snoekbaars die ik een paar minuten daarna ving had blijkbaar enorme trek.
Hoezo gulzig?
Typisch gevalletje van het oog was groter dan de maag
Inmiddels was het al laat op de middag geworden en nieuwe aanbeten bleven vooralsnog uit. We besloten toen om naar een afgelegen hoek van de plas te varen waar we nog niet eerder waren geweest. Dat bleek een gouden greep, althans voor mij. Binnen een kwartier ving ik 2 baarzen en 2 snoekbaarzen van een mooi formaat. Had ik gewoon geluk of was er op de een of andere manier toch een verklaring? Ik viste met een groene HS Playboy Shad terwijl Jöran met een groene Dull Shad viste. Aan de kleur kon het dus niet liggen. Lag het wellicht aan de actie van de shad? Of zat ik (toevallig) net op de betere plek? Enkele meters kunnen soms een enorm verschil maken. Wie zal het zeggen? Sommige dingen bij het vissen zijn gewoon onverklaarbaar. Misschien was het (toch) gewoon geluk. In ieder geval zal ik deze ervaring niet snel vergeten.
Puntgave glasoog van 10 meter diepte
Ook deze baars kon de groene HS Playboy niet weerstaan
Ab 1. April bis zum letzten Samstag im Mai darf man in Holland nicht mit Kunstköder angeln. Jöran und ich haben noch mal von der warmen Wetterperiode profitiert. Wir waren oft mit unserem Boot auf dem Wasser und haben auf Zander und Barsch geangelt. Die letzen Stunden des Tages waren die Fische sehr aktiv und konnte ich in einer Viertel Stunde vier schöne Fische mit einem grünen HS Playboy Shad fangen. Wir haben auch Freundschaft mit einem einsamen Schwan geschlossen, der uns einige Zeit Gesellschaft leistete. Ich glaube er hatte sich in unser weißes Boot verliebt.
Iedereen weer strakke lijnen toegewenst en sterkte in het gesloten seizoen!
Ann-Christin
|
Aantal keer bekeken: 2202