Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Op avontuur in de polder!
Geschreven door Lucien de Kroon
26 oktober 2012 19:47

Eindelijk was het weer weekend en ik zette samen met mijn maat Johan koers naar een favoriet stukje snoekwater waar al menig fraaie snoek het daglicht had gezien. Het zou afwisselend weer worden met hier en daar een regenbui. De wind zou matig zijn dus er stond niets in de weg om er een topdag van temaken. De verwachtingen waren groot toen we de vaart opdraaiden. Het heldere water zag er prachtig uit en je kon je kunstaas met het blote oog volgen wat altijd een extra prikkel geeft zeker als je  er een dikke moskop op ziet vliegen! Een grote heldere put lag te schitteren voor ons. Heerlijke rietkragen en velden met fonteinkruid deed het stinken naar snoek, hier moeten dikke bakken huizen dat kan niet anders. Slepend en werpend werden de ondiepe platen grenzend aan het diepe water uitgevist op zoek naar die ene flinke dame die op ons lag te wachten.

We waren niet de enige rovers op en langs het water!

Na een uur moesten we ons verlies nemen en gingen we verder met onze zoektocht. Ons geduld werd zwaar op de proef gesteld en naarmate we verder de polder in voeren ging het doorzicht van helder naar kraak/glas helder met de zichtdiepte van 3m+. Dit was niet bepaald het water waar ik me prettig bij voel. Het was dan ook pas toen we wat troebeler water tegenkwamen dat er een snoekje vol op mijn op den hand gevoerde Mann’s shad vloog. Een felle 70er fileerde zowat mijn shad door heftig met zijn kop te schudden.



Fraaie 70er uit een klein stukje troebel water!

We besloten verder te vissen in de beschutting van bebouwing toen het weer omsloeg.  Ondanks de regen die de afgelopen tijd gevallen was bleek ook in de bebouwing het water glashelder wat mijn vertrouwen er niet groter opmaakte.



Een dikke vloermat vals gehaakt geeft ook flink sport!

Toch was het wederom in een troebel stukje water dat mijn Screaming devil gegrepen werd. Door de zeikende regen besloot ik de felle rover in het water te onthaken.



De Screaming Devil wist nog een snoek over de streep te trekken!

Meter na meter gleed het viswater aanbeetloos onder de boot door totdat Johan besloot een grote jerkbait achter de boot mee te laten zwemmen. Een flauwe hanger die meer leek op een stuk vuil trok de aandacht van mijn vismaat. Een felle tik om het vuil te lossen maakte de snoek wakker die direct met zijn kop begon te schudden.



Papa en mama Fuut zijn zeer waakzaam zodra je in de buurt van hun nest komt!



Mama Fuut die trots op de eieren zit!

Dit voelt goed man kreeg ik van mijn maat te horen die rustig de zware bak naar de boot dirigeerde. Eenmaal in het zicht van de haven en terwijl we gereed stonden met het net besloot de zware snoek nogmaals flink van kiet te gaan waarbij hij de 100m grams zware jerkbait uit zijn bek wist te slingeren. Beteuterd keken we hoe de grote snoek triomfantelijk van ons vandaan zwom. We hervatten ons en gaan verder met het enerverende spel. Een geluid deed mijn maat omdraaien. Een grote kolk vlak achter zijn jerkbait deed ons stoppen en de boel flink uitgooien. De snoek weigerde echter mee te werken en de beloning voor onze moeite bleef jammer genoeg uit.



Een van de vele sluisjes die dit water rijk is!

We besloten door te varen naar de hoofdvaart om daar ons geluk te beproeven. Gemiddeld en groot kunstaas kregen zwemtijd maar geen van allen wist een snoek te verleiden, dus besloten we met klein kunstaas aan de gang te gaan. Bij een brug wisten we hiermee toch een 4 tal baarsjes te vangen voordat we weer onze pijlen richtten op onze vriend Esox Lucius. Een flinke kolk in een aansluitende vaart trok onze aandacht. Ik hing een grote Ernie in de speld van mijn steunhengel en een grote Revoshad aan de handhengel. Ik draaide meerdere rondjes over de hoopvolle plek in de hoop de actieve snoek over de streep te trekken. Het was bij het derde rondje dat een snoek op mijn grote Ernie klapte. Of het de snoek was die we zagen draaien dat kom je nooit te weten maar dat maakte ons niet uit ik zat tenslotte met een kromme hengel in mijn handen.



Een grote Ernie gesleept op 1,2 m water in het schroefwater wist deze rover uit te lokken!

Doordat het eindelijk even droog was konden we een paar mooie platen schieten en op het moment van landen besloot ook deze vis liever zelf de haak te lossen dan het aan mij over te laten.



Deze snoek weet handig de zware plug uit zijn bek te schudden!

Zo zie je maar dat als je een actieve snoek weet te spotten op een taaie dag dat het soms de moeite loont om hier extra aandacht aan te schenken. De laatste 500 meter brachten helaas ook niet de klapper waar we zo op gehoopt hadden en we maakten ons gereed om te traileren.  Toch konden we terugkijken op een heerlijke visdag waarin we erg veel gelachen hebben. We gaan er gewoon vanuit dat de vangsten de volgende keer beter zijn. We blijven oefenen!

Aan iedereen kromme hengels, strakke lijnen en veel vis toegewenst!

Met roofvisgroeten
Lucien de Kroon.

Reacties (5)
Aantal keer bekeken: 5139


1. Geplaatst door: Arie op 28 oktober 2012 09:25

Mooi stel foto's en een goed verhaal! Vandaag precies zo'n dag gehad als je in de laatste zinnen beschrijft.


rapporteer

2. Geplaatst door: Dick op 29 oktober 2012 12:17

In ieder geval alles geprobeerd Luus. Soms zit het mee en soms zit het tegen.. Maar altijd nog beter dan een dag op kantoor.. Groet Dick


rapporteer

3. Geplaatst door: Joshua op 29 oktober 2012 12:17

Van genoten Luus! groetjes Joshua


rapporteer

4. Geplaatst door: J├Âran en Ann-Christin op 30 oktober 2012 23:09

Hoi Lucien, Prachtig verhaal en mooie foto´s weer. Groetjes


rapporteer

5. Geplaatst door: jan arends op 30 december 2019 12:35

Beste lucien, Heel veel sterkte met het verlies van je vrouw. Ik weet wat het is en ik wens je heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies. Jan Arends


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl