Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Het kan nog mooier
Geschreven door Freek Cox
21 januari 2014 22:53

Mijn vrouw gaat in de middag met de buurvrouw naar de stad. Dat geeft mij wat onderhandelingsruimte om er een visochtend uit te kunnen slepen. Buurman Dennis heeft dezelfde onderhandelingspositie en al snel is er een date gemaakt. We gaan vroeg weg, nog ruim voordat het licht is. ook vandaag waait het hard. Het duurt even voordat alles goed staat. De spinnen doen weer wonderen. Er worden zelfs wat schroeven in het oude steiger geschroefd zodat ook Dennis zijn rodpod blijft staan. Het valt ook niet mee om de aasvissen op de gewenste stek te krijgen met die wind en in het donker. Toch lijkt alles weer te staan en kan het wachten (lees:slapen) beginnen. Na een klein uurtje is het de beetmelder van Dennis die meer eens staat te piepen. Weer de wind? Dan zie ik de waker helemaal omhoog schokken. Vis! Dennis slaat aan. Raak. De dril is van korte duur. De vis blijft wat dwars liggen in de golven, maar doet verder niet veel. Een leuke 80tiger komt even kijken. Dennis zijn eerste vis van het seizoen, dus toch maar even een foto. We proberen weer even wat te slapen. "Wat" later, precies weet ik het niet meer...toch wat verdachte piepjes van linker beetmelder. Ik zie de waker wat omhoog komen. Dan is alles weer stil. De wind? Krab? Als ik 15 minuten later de sardien binnen haal ter inspectie, zie ik duidelijk bijtsporen. Iets anders wat meteen opvalt is dat het lood flink om de hoofdlijn gewikkeld zit. Niet echt een vrijloop systeem zo. Dat heeft me waarschijnlijk een vis gekost. De rest van de ochtend verloopt stormachtig, alleen letterlijk helaas.

 Helaas is er storm voorspeld en gaat het avonds flink te keer. Geen visweer. Eigenlijk wilde ik Guus bellen om te vragen of hij zin in een date zou hebben op een stek uit de wind, maar ik bel niet. De kans is nihil dat ik de volgende dag de lijnen nat maak. Gedurende de nacht wordt ik enkele keren wakker. Het stormt nog steeds buiten. Balend val ik weer in slaap. chagrijnig wordt ik wakker als het al licht is. Na 45 minuten mokken in bed neem ik een besluit: Ik ga toch vissen, storm of niet. Dit keer met de fiets naar een stek waar ik veel vertrouwen in heb. Eigenlijk te gek om met dit weer naar een grote open plas te gaan. Eenmaal daar, moet ik creatief met de spinnen van mijn fiets zijn om er voor te zorgen dat rodpod, stoel en de rest van de spullen blijft staan. Het lukt. Ik krijg het zelfs voor elkaar dat niet de hele tijd mijn beetmelders afgaan. Na 20 minuten zie ik een andere visser arriveren. Welke gek gaat er nu vandaag vissen? De andere idioot strijkt 150 meter verder op een uitloper met zijn overmaat aan spullen neer. Ik duik weg achter mijn capuchon om wat uit de wind te blijven. Dan een bekende stem. Die andere idioot blijkt Guus te zijn. Ik nodig hem uit om bij mij te komen zitten. Ik grap nog dat ik een goede fotograaf goed als gebruiken als ik zo 123 gevangen heb. Guus gaat zijn spullen verhuizen. Hij wil net zijn rodpod plaatsen als mijn beetmelder veel meer piepjes geeft dan de wind veroorzaken kan. De waker is al van de lijn geklikt en er wordt lijn genomen. Meteen de haak zetten. Mijn hengel buigt tot in het handvat. Een prachtige strijd breekt los. Guus heeft nog de tijd om zijn rodpod op te zetten en zijn eerste hengel in te gooien voordat de vis in de buurt van het net komt. Dan ligt er ineens een bak van een vis in mijn net. Guus filmt een stukje als ik haar probeer te onthaken. Niet voor het eerst dit seizoen zit de vis lastig gehaakt. Niet diep, maar een van de dreggen is om een kieuwboog geslagen. Ik verzoek Guus mij even te assisteren. Met een knipje is ze verlost van de dregjes. Dan een spannend moment. Het meten. De meter stopt bij 119! Dan zat ik er met 123 als grap niet eens zover van af. Een harde schreeuw klinkt over de plas. 119 is maar 1cm kleiner dan mijn PR. Een prachtige vis. In de storm gaat mijn fotograaf aan de slag. Even later verdwijnt ze weer in de diepte van het woelige water.





Wat een mooie bak, al zeg ik het zelf...

De overmaat aan spullen van Guus komen goed van pas. We kunnen lekker schuilen in zijn tentje voor de wind. Toch een stuk aangenamer dat achter een capuchon. Bij Guus lijkt het met de regelmaat van de klok alsof hij een aanbeet heeft. De harde windvlagen laten zijn wakers tot tegen de hengeltop oplopen. Toch steeds maar inspecteren. Ineens staat Guus met een kromme hengel. Dit keer was het niet de wind. Geen spectaculaire dril, maar toch een vis voor Guus. Een oude bekende komt even laten zien dat sardien nog steeds op het menu staat. De rest van de ochtend krijgen we geen aanbeten meer. Voor mij maakt het niet uit. Na 101, 2x 110, 111, 113 en nu 119 is dit het beste doodaasseizoen ooit voor mij (en we zijn pas halve wegen). Goede vangsten in 2014!




Ook Guus heeft niet voor niets de storm getroseerd

Reacties (6)
Aantal keer bekeken: 4125


1. Geplaatst door: Arie op 22 januari 2014 02:46

Mooie vis Freek!
rapporteer

2. Geplaatst door: Niek op 22 januari 2014 16:09

Hang je wakers bij wind eens voor je optonic. klinkt gek maar werkt erg goed. het straktrekken van de lijn door de wind wordt dan opgevangen door de waker. komt de vis op je af dan heb je toch een registratie. Mooie vis!
rapporteer

3. Geplaatst door: Dick op 23 januari 2014 09:09

Prachtige vissen weer Freek. Goed bezig daar op je plasje... ;-)
rapporteer

4. Geplaatst door: Bram op 23 januari 2014 13:20

Mannen met snoek foto's
rapporteer

5. Geplaatst door: Frans van der Putte op 23 januari 2014 13:53

Mooie vis(sen)! Trucje dat Niek beschrijft heb ik ook vaak toegepast, werkt perfect.
rapporteer

6. Geplaatst door: freek op 24 januari 2014 09:08

dat trucje heb ik met karpervissen ook vaak gebruikt, maar met doodazen wil ik toch zo gevoelig mogelijk vissen. Soms krijg je maar een tikje en hangt er toch stiekem een vis aan...
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl