Advertentie


 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Een droom die werkelijkheid werd!
Geschreven door Lucien de Kroon
1 februari 2016 18:16

0500 uur. De wekker gaf te kennen dat het tijd was om op te staan. Ik spring vrij energiek uit bed om op routine het standaard visritueel uit te voeren. Nadat alles in de auto lag wierp ik nog een allerlaatste blik in de gang om er zeker van te zijn dat ik alles bij me had, het zou jammer zijn om er 180 km verderop pas achter te komen. Met ZZ-top op standje oorlog reed ik met een relaxte snelheid van 140 km/h richting het zuiden. Heerlijk rustig is het op de snelweg in de wintertijd om 05:45 uur in de morgen. Om strak half acht klopte ik bij mijn maat op de voordeur. Zoals altijd nemen we effe de tijd voor een heerlijke kop koffie, die na een stevige rit altijd erg welkom is. Tijdens de koffie nemen we de plannen nog effe extra door die we in de dagen ervoor al gemaakt hadden.

Het weer zou perfect worden. Windkracht 1 hooguit 2 bft bij een temperatuur van 2 graden boven nul. Met een stroming van gemiddeld 500 m3/s zou het een topdag moeten worden (uuhh is altijd een topdag als je ga vissen ongeacht de vangsten laat dat ff duidelijk zijn J) en door ervaringen uit het verleden verwachten / hoopten we op meerdere dikke glasogen de man! Het was heerlijk rustig aan de helling en binnen 10 minuten lag de boot te water en voeren we richting de eerste beoogde stek. Het uitgekozen rubber werd inmiddels in de speld gehangen zodat we gevechtsklaar waren bij aankomst! Met een druk op de knop liet ik de fronttroller zakken en het vissen kon beginnen. Bij aankomst kregen we een appie van een goede maat dat het de dag ervoor erg moeizaam was en ze met 6 aanbeten en 2 vissen van het water waren gegaan dus wij maakten ons op voor een taaie dag.

We lieten de shadjes zakken vlak naast de hoofdstroom en, mbv een keerstroom, kon ik de boot langzaam tegen de stroming in sturen. Ik had nauwelijks 5x bodemcontact gehad toen mijn vorkstaartje werd opgevangen. Ik zette snel de haak en keek Lambert verbaasd aan! Was dit een goed of een slecht tekenen, we zouden het zien! De vis kwam in het oppervlak en op het moment dat ik hem wilde pakken loste ze de haak. Deze quick release vond ik gezien de gevoelstemperatuur helemaal niet erg en ik moest ff moeite doen om weer wat gevoel in mijn vingers te krijgen. De boot was wat afgedreven en stuurde haar weer via dezelfde route tegen de stroom in. Op nagenoeg dezelfde locatie kreeg ik een kleine droge tik. Een snoekbaars had mijn nagenoeg stil hangende shadje opgemerkt en tussen de kaken genomen. Na een korte dril liet ik haar snel in het water glijden. Dit was snel succes gaf ik mijn maat te kennen dit gaat lekker zo. Het tegendeel was echter waar. Na die 2 snelle aanbeten viel het helemaal stil.

Of we nu in de stroom visten of erbuiten, er tegenin of met de stroming mee, met schoepstaarten of met vorkstaart, we kregen ze niet getriggerd. Wat ons opviel dat we beduidend minder signalen zagen op de dieptemeter dan normaal. De weinige signalen die we wel zagen waren van formaat duikboot en dat moest grote snoek of meerval zijn dat kon niet anders. Gedreven als we zijn lieten we ons niet uit het veld slaan en trokken we alle registers open om toch een grote zander aan de schubben te kunnen komen. Diverse mooie stekken werden bevist maar niets mocht baten. Toen de stroming wat minder werd besloten we super dicht onder de oever te gaan vissen. Op anderhalf tot 2 meter waterdiepte lieten we onze shadjes hun kunsten vertonen maar geen enkele reactie van onze glasogen of Perca’s. Lambert opperde om een steil talud af te vissen wat aan een fraai plateau grensde. Ik liet de punt van de boot mee draaien en op het moment dat de bodem naar “beneden” viel stuurde ik de punt weer tegen de stroming in. Op het moment dat mijn shad over de rand van de “drop off” kwam werd deze enorm hard geattaqueerd. Nog geen 10 minuten ervoor had Lambert uitgelegd hoe een meerval zich zou kunnen gedragen nadat deze eenmaal gehaakt zat kreeg ik er mee te maken.

Het leek wel een exacte kopie van zijn uitleg. Het stompen, de harde uithalen en vooral het wegvallen van de druk op je lijn waarbij je zou kunnen denken dat je hem verspeeld hebt om daarna weer rete hard op je hengel te beuken maakte dat we duidelijk met een serieuze meerval te maken hadden. Mijn oude stugge Godfather, die ik de dag ervoor geprepareerd had om met zwaardere loodkoppen te vissen, kreeg het enorm voor zijn “klep” en stond letterlijk krom tot in het handsvat. De elektro werd (automatisch) omhoog gehaald en de buitenboordmotor werd gestart, het was zaak om strak boven de vis te blijven wilden we een goede kans maken deze reus te landen.

Een droom die werkelijkheid werd. Dik 40 kg meerval in je handen, intens gelukkig!

Ik had de gehele tijd een glimlach op mijn gezicht staan die met geen twee bakstenen er vanaf gepoetst zou kunnen worden, man wat zat ik te genieten. Dit is het voordeel dat je al heel wat vissen heb mogen vangen van je leven waardoor je niet gestrest bent en alleen maar genieten kan van dit moment en deze geweldige ervaring. Toen een grote boot kwam opstomen werd het nog ff tricky maar gelukkig kreeg ik met voldoende zijwaartse druk op de vis, doordat we rustig richting de kant stuurden, deze de goede kant op gestuurd waar ik ze in de oeverzone probleemloos kon af drillen. Na 45 minuten brak ze voor de eerste keer door het wateroppervlak en toen zag ik pas echt hoe groot ze was. Toen Lambert ze binnenboord hees kon ik een oerkreet niet binnen houden. Ik stond te trillen op mijn benen toen ik pas echt goed zag wat voor een schitterende vis ik, samen met Lambert, gevangen had. Zonder zijn perfecte sturen van de boot had ik deze beauty nooit hebben kunnen landden.

Ze zat bomvol met kleine vis!

Vlug voeren we richting de oever om daar wat mooie platen te schieten. Op het land zag je pas echt hoe groot ze was. We legden haar op het meetlint en deze gaf de imposante maat van 159 cm aan. Lambert die al heel wat dikke meervallen  gevangen heeft schatte haar op minimaal 40 kg maar dat kon je ook wel zien aan haar enorme buikomvang.

Met haar 159 cm kun je rustig spreken van een imposante schoonheid


Ongelofelijk wat een zware vis en dat gevangen aan licht snoekbaarsmateriaal, super!


Sommige mensen vinden ze oerlelijk maar ik vind ze prachtig!

Ik was diep onder de indruk van deze prachtige dame en was op slag verliefd! Met moeite liet ik haar dan ook wegglijden in het koude water. Helemaal in de 7e hemel besloten we eerst een bakkie koffie te pakken zodat we nog even bewust van deze prachtige vangst konden nagenieten. 15 minuten later waren we weer aan de slag. In de loop van de middag kregen we er nog 5 kleine snoekbaarzen op maar op 1 bij Lambert na rolden ze er allemaal in het oppervlak af. Dit gaf al aan dat ze er niet echt voor gingen ondanks de harde stroming. Plotsklaps vielen de aanbeten helemaal weg en was het wederom helemaal doods onder water. Ik keek naar de dieptemeter en zag een formidabel signaal in beeld verschijnen. Ik riep tegen Lambert dat als je nu een aanbeet kreeg de kans groot was dat het weer een echt serieuze vis zou zijn. Mijn woorden waren koud over mijn lippen of ik kreeg een SPIUKERHARDE ram op mijn hengel. Mijn Godfather III Vertical 185 Light sloeg dubbel alsof het niets voorstelde. Ik keek mijn maat aan en deze wist al genoeg. Dit is er weer een makker kon ik alleen nog maar uitbrengen terwijl ik met een erg grote smile begon aan mijn tweede serieuze dril van de dag. De meerval had de 20 cm lange vorkstaart met 35 grams loodkop hard genomen en zwom op zo’n wijze weg alsof ze nog niet eens doorhad dat ze gehaakt zat. We waren inmiddels tien minuten bezig toen ze hard naar me toe gezwommen kwam en begon te draaien als een dolle.

Grof oer geweld op de Gamakatsu Vertical Light !

Keer op keer viel de lijn slap en moest ik mijn uiterste best doen het spul weer strak te krijgen. Helaas draaide ze een keer te veel en wist de gigant mijn haak te lossen. Ik zat nog steeds met een glimlach op mijn kaken en kon er niet treurig om worden dat ze loste. Wat een super ervaring was dat weer zeg en wat een ruwe power hebben die vissen, daar mag je best ontzag voor hebben! We zetten de boot weer op koers en gingen verder waar we mee bezig waren. De overige rovers leken wel van de aardbodem verdwenen wat op zich nu wel een logische verklaring had namelijk “jagende meervallen”. Deze slag meervallen draaien hun vinnen niet om voor een 60er snoekbaars dus die zorgen wel dat ze uit de buurt blijven. Toch bleven we stug op de goede plekken doorvissen want je weet tenslotte maar nooit wat er gebeuren kan, dat blijkt wel! Langzaam verdween het daglicht en je voelde de temperatuur richting de nul dalen. We hadden besloten tot 18:15 uiterlijk door te vissen. De aanbeten bleven uit en het was vissen voor die ene tik. En die tik die kwam! Ik had vandaag alle geluk van de wereld toen voor de derde keer van de dag een meerval mijn kunstaas voor een lekkere hap aanzag en er vol voor ging. Mijn Vertical Light vloog weer krom en opnieuw mocht ik het geluk proven om een dikke meerval aan de haak te hebben. Iets waar ik al jaren van droomde overkwam me nu tijdens het verticalen. Opnieuw wist Lambert de boot perfect boven de vis te houden zodat ik alle tijd en rust kreeg om ze af te drillen. De vis vocht anders als de vorige 2 dat vond ik vreemd maar ik had er niet bepaald minder lol om. Dat mijn combinatie goed afgesteld stond was wel duidelijk. Mijn slipinstelling was zodanig dat mijn dunste Gamakatsu G-Power Premium Braid Neo met een trekkracht van 6.3 kg volledig tot het uiterste belast werd waardoor de vis na 35 minuten dan toch eindelijk het onderspit moest delven. Nu bleek waarom de vis zo vreemd vocht, ze zat in haar staart gehaakt. Vlug schepten we de vis om deze veilig te stellen. OER kreet nr 2 galmde over het water en ik was DOL gelukkig.

Wat zijn ze toch mooi! Dat gemarmerde lichaam zo zacht en toch zo enorm sterk!

Hoeveel geluk kan iemand hebben! We voeren opnieuw naar de kant om de benodigde plaatjes te schieten. Het gebruik van de flitser was noodzakelijk waardoor de kleur van de vis een goudkleurige gloed kreeg. Deze enorme schoonheid wist 146 cm op de meetband aan te tikken en ik was intens gelukkig.

Close-up van een heel gelukkig mens!


En van een zware goudkleurige schoonheid!


Wat een lekker bekkie he. Nu weer snel terug in haar element!

3 meervallen op je verticaalmateriaal waarvan ik er 2 met de hulp van Lambert heb weten te landen dit is met recht een droom die werkelijkheid geworden is. We besloten dat het goed geweest was voor vandaag en voeren terug naar de helling. Al pratende met Lambert over de opgedane ervaringen van vandaag kon ik al snel concluderen dat ik er weer een nieuwe visverslaving bij had.
Aan iedereen, veel kromme hengels, strakke lijnen en heel veel vis toegewenst!
Geniet van je hobby en ga respectvol met de vis om!

Met roofvisgroeten
Lucien de Kroon.

Reacties (15)
Aantal keer bekeken: 4833


1. Geplaatst door: Piet op 5 februari 2016 21:48

Mooie vis, wat ik alleen niet begrijp is dat jullie niet gewoon een paar foto's maken en hem dan weer terug zetten. Geen stijl om zo'n vis zo vast te houden. Het is een leuke hobby, maar ga aub een beetje met respect met die vissen om.
rapporteer

2. Geplaatst door: ine op 29 december 2019 16:30

lucien geweldig ,fijn dat je nog steeds je hobby uit kunt voeren hans vraagt waar je zon grote vis gevangen hebt


rapporteer

3. Geplaatst door: Rikus op 29 december 2019 16:30

Luus wat een bakken grote klasse van je een felicitatie waard. Heb er nog nooit een gevangen en dat zal ook wel zo blijven.


rapporteer

4. Geplaatst door: Dirk op 29 december 2019 16:30

Gefeliciteerd Lucien! Droomvissen en een geweldig verslag! Complimenten daarvoor!


rapporteer

5. Geplaatst door: Freek op 29 december 2019 16:30

Ik weet hoe ze te keer gaan, maar heb ze altijd op aangepast materiaal gevangen. Op een vertikaal stokje lijkt me dat een ontzettende uitdaging en laat zien dat je je hobby verstaat. gefeliciteerd!


rapporteer

6. Geplaatst door: Joshua op 29 december 2019 16:30

Wat een feest!!! Gefeliciteerd! Schitterende foto's Lambert! groetjes Joshua


rapporteer

7. Geplaatst door: Rogier op 29 december 2019 16:30

Oeps....en Lucien heeft kennis gemaakt met het meervalvirus....kijk maar uit..zeer besmettelijk en je komt er niet meer van af ;-)


rapporteer

8. Geplaatst door: gerjan op 29 december 2019 16:30

Geweldige vissen luus!!! en wat een mooie maten. oerkracht dat hebben ze al van kleins af aan. een geweldige sportvis die steeds vaker gevangen word. top man.


rapporteer

9. Geplaatst door: Jasper op 29 december 2019 16:30

Wederom weer een mooi verslag van het metersnoeken team!


rapporteer

10. Geplaatst door: Dick op 29 december 2019 16:30

Ook langs deze weg nog even uitspreken dat het helemaal top is om zulke vissen te mogen vangen. Ook compliment aan Lambert die de boot bij de vis heeft weten te houden. Want zonder goede kapitein krijg je zulke meervallen niet binnenboord. Heerlijk verhaal om te lezen ook. TOP !!


rapporteer

11. Geplaatst door: Robbert op 29 december 2019 16:30

Een meerval van zo'n gewicht kun je beter niet optillen onder de borstvinnen heb ik me laten vertellen. Schijnbaar houd meerval daar inwendige schade aan over.


rapporteer

12. Geplaatst door: KoenD op 29 december 2019 16:30

Monsters zijn 't!! :) Kan ik over mee praten.. Die 2de was waarschijnlijk nog groter dan die eerste.. Ik heb er 2 jaar geleden een van rond de 2 meter afgedrild op mn verticaalset in 1uur50min. Die zwom gewoon rustig heen waar hij heen wilde gaan. Geen houden aan, enkel kwestie om de boot er boven te houden. Helaas is die tijdens de 5de landingspoging ontsnapt. Die van 160 die ik laatst had vocht meer zoals je de dril van die 159 van jou omschreef! :) Gefeliciteerd met die bakken Luus, die pakken ze je niet meer af! ;)


rapporteer

13. Geplaatst door: Willem Culemborg op 29 december 2019 16:30

Wauw Lucien gefeliciteerd!Wat een Vissen!!


rapporteer

14. Geplaatst door: Arend op 29 december 2019 16:30

Super Luus, echt heel gaaf en mooi beschreven wat een avontuur! respect ook voor de stuurmanskunsten van je vismaat! En wat zijn ze moddervet :-)


rapporteer

15. Geplaatst door: roy op 29 december 2019 16:30

mooie vissen! heel netjes! zal wel een geweldige sport zijn geweest! en voor de jongens die klagen...... die gasten weten echt wel waar ze mee bezig zijn. en zullen er met alle zorg mee om zijn gegaan.


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl