Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Over bananen, mythes, vader en zoon
Geschreven door Dick van Hattem
2 maart 2017 18:08

Alweer te lang geleden dat vader en zoon van Hattem een dagje samen op pad gingen. Sven houd niet van verticalen en ook mijn overvolle agenda m.b.t. het vissen en gidsen wat ik steeds meer ga doen zorgen ervoor dat onze visdagen er geregeld bij inschieten. Daarnaast heeft Sven zijn vrachtwagen rijbewijs te pakken en gaat waarschijnlijk nog minder tijd krijgen. Daarom goed dat het er vandaag in ieder geval wel van kon komen. Een dood aas dagje moest het worden. Vanuit de boot moest het gaan gebeuren.

Ruim voor 6 uur stond Sven al aan de helling als enige. Ik was er om klokslag 6 uur. In het donker werd de boot getrailerd en als de eerste tekenen van de dag en nachtruil in zicht zijn varen we naar de stek toe. 

Op de stek gaat de rodpod uit. 3 hengels met dode voorns liggen er snel in. We wachten nog even met de 2 dobberhengels omdat het nog niet goed licht is. Als na een kwartiertje er genoeg licht is om de dobbers veilig te water te kunnen laten gaan ook deze 2 hengels uit. Het is altijd weer spannend wanneer de eerste snoek komt. Het is ook altijd leuk hoe we de buit gaan verdelen. Wie pakt de eerste? Doen we om de aanbeet? Doen we om de snoek vangen? Doen we ieder een paar vaste hengels? We kiezen voor om de aanbeet. Gekscherend zeg ik: ik pak de eerste wel, zal ik het even voordoen!

Na een klein half uur plopt er een dobber onder. Letterlijk plopt... De spetters komen van de dobber af. Ik pak de hengel en draai strak en voel onmiddelijk dat het hier om een kleine snoek gaat. Met een centimeter of 80 geen wereldwonden maar het begin is er.

De volgende aanbeet is voor Sven. Ik smikkel ondertussen van mijn banaan. O ja... bananen in de boot.... hele verhalen van gehoord. Nooit iets van gemerkt. Ik leg de schil op de meetplank als voorbeeld voor de snoeken. De bananen maken deel uit van een gezonder leven. Ik ben gestopt met het eten van teveel koolhydraten. De weegschaal gaf begin december steeds slechtere cijfers aan. Om in vistermen te spreken was ik zelf een beste metersnoek. ;-) Inmiddels na 10 weken van anders eten, ik noem het geen lijnen of dieet, ben ik 13 kilo lichter en gaat er nog steeds gewicht af. Na 30 jaar geroyeerd bij "de club van 100". Hopen dat ik niet meer terug ga keren..  Maar dat denk ik niet. Deze andere manier van eten is prima vol te houden. Ik eet prima, heb minder honger, eet veel vlees en andere eiwitten, minder pasta, minder brood maar zelfs lekkere dingen die brood vervangen. Ik voel mij er wel bij en de kledingmaten zijn echt anders aan het worden.  Maar goed.. de banaan... brengt ie nou echt geluk of pech?? Vandaag zou het antwoord er maar eens op moeten komen.

Als Sven zijn eerste aanbeet krijgt is het al snel duidelijk dat het hier om een flinke vis gaat. Na een korte dril ligt er een prachtige snoek in het net. Schitterende brede kop en mooie gevlekte tekening. Op de plank hopen we op een PR voor Sven. Dat staat op 117. Deze prachtige vis komt tot 116.5. Net geen PR maar wat een mooi beest. Ik schiet een paar plaatjes, film de release en we gaan weer verder.

Een beste lap om de dag te beginnen: 116.5 cm. Net geen PR voor Sven.

Omdat ze zo mooi is nog maar een keer.

Ik ben weer aan de beurt.. 1 van de piepers begint te piepen. Heerlijk zo mooi als de lijn van de molen loopt. Maar niet te lang.. ik draai strak en hamer aan! Bingo. Even lijkt het zwaar te zijn maar dan komt het toch weer te makkelijk mee. Weer een "reutel" die we niet eens opmeten. Snel weer zwemmen met de mededeling dat ze haar ouders moet gaan halen.

Beurt weer naar Sven. 3 x beet 3 x hangen! Gaat wel lekker zo. Sven krijgt weer een aanbeet. Geen monster dit keer maar toch even opmeten. 92 cm. Prima vis.

Negentiger voor Sven.

De beurt is weer aan mij. Het duurt wat langer dit keer. Dan eindelijk weer een weglopende dobber. Hoppa. Hangen! En weer komt er een kleinere snoek boven waar je toch iedere keer weer hoopt op een dikke metersnoek. We gaan bijna in de banaan geloven. Zou ie dan alleen maar pech brengen voor degene die hem opeet? Geen idee.

Mijn grootste van vandaag zou achteraf blijken..

We gaan vrolijk verder. Beurt is weer aan zoonlief! En ja hoor.. Daar ploft weer een dobber weg. Hangen! Op afstand komt er weer een grote kop boven. Ik hoor Sven al gniffelen.... Ik pak het net en inderdaad komt er vlak voor de boot weer een plaatje van een snoek boven. Heel anders van kleur maar verder mooi! De ene dreg tik ik makkelijk los en op de plank. De plank die nooit liegt en overdrijft zoals de meeste lintjes helaas wel doen komen we tot 108cm. Weer eentje om in te lijsten!

We dagen de snoek uit...

Met 108cm toch Sven zijn 1 na kleinste vandaag....

Prachtige kop.

Dan is de beurt weer aan mij. Sven zijn dag kon al snel niet meer stuk maar nu helemaal niet meer. Hij gunt zijn oude heer ook wel een grote vis en zegt: kies jij maar welke hengel voor mij is dan mag jij een aanbeet pakken op de andere 4! Ik kies een hengel uit die voor Sven is en we maken lol. De dag kan al niet meer stuk. De volgende snoek komt zich melden. Het is de linkse hengel die kort uit de kant ligt. Vol enthousiasme pak ik de hengel en hark ik aan. Zou dit dan mijn beloning worden? Maar nee hoor. Het gespartel aan de andere kant voel weer als een kleinere vis en inderdaad komt er weer een kleinere snoek kijken.

Ik waardeer mijn zoons goedheid en zeg: pak jij dan ook maar de tweede dobberhengel als ie nog een keer gaat. Dan pak ik de 3 piepers wel omdat daar steeds de grotere vissen aan komen.... We lachen wat en zien plotseling de linker dobber weg schokken.. De hengel die ik dus net weer teruggeschonken heb aan Sven... Sven lacht en pakt de hengel. 390cm lang en sterk. Een oude Co Sielhorst klassieker. Sven harkt aan en ik zie een diepe buiging... de hengel buigt echt ver door. Dit is een zware meld Sven... Ik kijk een beetje beteuterd en pak voor de derde keer vandaag het schepnet om een big te verwelkomen in mijn boot. De snoek is baggervet. Op de plank komen we tot 115cm. Niet normaal. Ik pak mijn unster en wil weten wat deze snoek weegt. Met schepnet bijna 15 kilo. Ik trek er 1.5 kilo af voor het Savage Gear schepnet. En de snoek weegt dus 13.5 kilo. De fotosessie verloopt hilarisch. Sven die niet helemaal gewend is aan snoeken van dit kaliber pakt de snoek wat vervelend vast. De dikke buik wordt wat ingedrukt met als gevolg dat de snoek zich helemaal leeg schijt over zijn (mijn) warmtepak! Alles zit onder de shit. We lachen erom. De dag kon al heel snel niet meer stuk maar dit was het beroemde kersje op de taart. 9 snoeken in totaal. 5 kleintjes voor mij. 4 voor Sven waarvan 3 dikke meters...

Zie de shizzle onder zijn hand bungelen.. Maar 13.5 kilo is echt een topgewicht voor een snoek.

Hoe massief de vis was blijkt goed uit deze foto.

En uit deze... degene die mijn handjes kent.... Die vielen echt in het niet bij de omvang van deze prachtvis. 

Zijn het dan toch geen fabels met die banaan? Is slechts de eter van de banaan de klos? En niet de andere persoon in de boot die geen banaan eet? Ik weet het niet, vreemd was het wel.

Het seizoen zit er weer bijna op. Maart ga ik er zeker nog een flink aantal keren op uit. Werpend achter de dikke dames aan en ook de snoekbaarzen nog eens flink plagen.

Iedereen weer strakke lijnen gewenst

Dick

Reacties (1)
Aantal keer bekeken: 2137


1. Geplaatst door: Gerard op 4 maart 2017 17:59

Mooie vissen hoor. volgens mij niet zo makkelijk om ze te vinden de laatste weken.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl