Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Over snoeken en olijven
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
23 juni 2018 14:01

Beste visvrienden,

Het is alweer een week geleden dat deze visdag plaatsvond. Mijn vader vergezelde ons vandaag en iets later dan gepland kwamen we aan bij Susan en Martijn om vismaat Kevin op te pikken voor een nieuw avontuur in mijn geliefde polder. Na een warm onthaal door dit gastvrije koppel nuttigden we  een lekkere kop koffie, genietend van de straffe verhalen over hun gezamenlijke visdag op fint een dag eerder. Net voor ons vertrek bezorgde Susan ons nog een leuke verrassing in de vorm van een zak artisanale stroopwafels en vertrokken we richting de nieuwe stekken. Dit geschenk namen we in dank aan want ik kan u uit goede bron bevestigen dat ze overheerlijk zijn! Over de fintvisserij zal u binnenkort meer vernemen. Divani gaat binnenkort immers “vreemd”.

Aangekomen aan de eerste stek werden snel de hengels opgetuigd. Terwijl Kevin en ik voor ons favoriete polderaasje kozen, koos mijn vader voor de aloude ondex 3 spinner. Het was een wake-up call want dit aasje was ik al enige tijd uit het oog verloren door goede vangsten op ons favoriete aasje. Het duurde dan ook niet lang eer mijn vader een mooie polderbaars haakte die vol op zijn spinner knalde. Wat blijven ze mooi, die straatvechters onder de roofvissen!
 

 



Een mooie baars op de Ondex 3

 

Na het nemen van enkele foto’s startte ik zelf met vissen maar ik klungelde erop los. Worp na worp met de ABU Blue Max reel leverde een pruik op en wat ik ook probeerde, niets hielp. Eén worp lukte wonderwel, netjes naast het kruid dat langs de oever lag. Al snel voelde ik een tik. Een kolk volgde, een tweede aanbeet, een derde aanbeet maar ik haakte niets. Ondanks het gebruik van een zonnebril en het glasheldere water zag ik de vis niet tot die plots voor mijn voeten achter de twisterstaart bleef hangen. Iets wat op een ‘Figure 8’ moest lijken deed de snoek argeloos volgen maar toehappen deed die niet meer. En toen viel mijn blik op het topoog van mijn lichte baitcaster: stuk! Terug naar de wagen dus en de reel monteren op een reserve hengel. Een belangrijke tip die ik na al die jaren in de polder ter harte neem: ga nooit op pad met slechts 1 hengel maar zorg dat je reserve hengels mee hebt in je wagen!

De rovers waren alvast actief! De bewolking, toenemende wind en aanwezige stroming deden het beste vermoeden voor vandaag. Beiden waren al een eindje opgeschoven dus ik wandelde een stukje door, genietend van de prachtige natuur. Even verder trof ik Kevin aan, die netjes pielend langs de eigen oever en tussen de planten door toch al zijn eerste snoek van de dag buit gemaakt had. Ik vind het hartverwarmend wanneer je weet dat iedereen al actie gehad heeft! Elke visdag is toch weer anders en dat maakt deze visserij zo leuk!
 



Kevin in de polder jungle
 

Uren verstreken zonder actie en we verloren mekaar uit het oog. Ook het weer sloeg om en plots leek het erop dat er zelfs regen op komst was. Het druppelde lichtjes en in de verte doemde een onheilspellende wolk op … Helaas vernam ik na de visdag dat dit een wolk afkomstig van een hevige brand bleek te zijn dus dat plaatste alles toch even in ander perspectief …




Een onheilspellende wolk in de verte


Het bleef verdacht stil. Net voor ik op het punt sta om de anderen op te zoeken en voor te stellen om te verkassen vang ik kort achtereen twee kleine snoekjes op bucktailspinnerbaitje in de Belgische driekleur: zwart bladje, rode bucktail en gele twister. Wat ik al jaren vermoedde, bleek maar weer eens te kloppen: je vist niet snel te groot. Het gaat eerder over hoe je vist en waar. Snel nam ik een foto van deze kleine rover. Onthaken gaat super vlot met de nekgreep en het gebruik van een enkele haak dus al snel kon deze mooi getekende snoek zijn jacht verder zetten.
 




Een dappere kleine rover ging voor de spinnerbait

Na het terugzetten van deze kleine rover besloot ik alsnog mijn vader en Kevin op te zoeken maar zij waren zelf op de terugweg. Beiden hadden nog wat gevangen maar niets spectaculairs te melden behalve dan de afwezigheid van de anders zo overvloedig aanwezige leliebedden en kruid. Twee weken geleden hadden we dit ook al vastgesteld. Wij hebben er alvast geen verklaring voor, maar dat het een impact heeft op onze visserij, dat stond als een paal boven water!

Keuvelend over de volgende stek en de gevangen vissen wandelden we een heel eind terug naar de wagens. We hadden immers toch al een behoorlijk stuk afgevist met 3 vissers zonder noemenswaardig resultaat. Maar een dag niet gevist is een dag niet geleefd/beleefd! Eens aangekomen aan het startpunt van onze visdag maakte mijn vader nog enkele worpen waar hij eerder die mooie baars ving. Ik volgde op afstand want ik wou een herkansing met de misser van deze ochtend. Plots hoorde ik mijn vader en Kevin enkele poelen verder roepen. Wat er aan de hand was, was niet meteen duidelijk maar hoe dichter ik kwam, hoe enthousiaster ze riepen dus begon ik zowaar te lopen. Dat moet een schitterend en hilarisch zicht geweest zijn voor mijn aanstarende koeien! Die adrenaline, weet je? En toen zag ik de reden voor dit enthousiasme: een knoert van een polderbaars, prachtig donker gekleurd en in prima conditie had de Ondex spinner vol in de bek genomen! Het was al jaren geleden dat ik nog zo een mooie polderbaars had mogen aanschouwen dus snel legde ik de vis vast op de gevoelige plaat en werd de baars netjes teruggezet. Al snel bleek dat dit een nieuw polderrecord was voor mijn vader dus van harte proficiat gewenst!





Een oude krijger van 37cm,  een nieuw PR voor mijn vader

 

Na het nuttigen van enkele broodjes en enig overleg besloten we om te verkassen naar een geheel ander deel van de polder. Een stek die we eigenlijk vaak links laten liggen maar je weet nooit met deze groenjassen. Eigenlijk had ik er niet veel vertrouwen meer in want de snoeken lieten het aardig afweten. Buiten enkele volgers, een overvloed aan futen en de markante afwezigheid van waterplanten bleef het verdacht stil. Zo ook op de nieuwe stek. Het zag er allemaal erg ‘visserig’ uit maar de poelen bleven stil, de snoeken afwezig. We waren nu toch al een heel eind na de middag.

Een klein poeltje leverde een kleine rover op, en nu komt het, op een olijfgroene spinnerbait! Het zal al twee jaar geleden zijn dat mijn vismaat zich deze kleur bucktail aanschafte op de visbeurs in Utrecht. Hij had er het volste vertrouwen in, ik had zo mijn bedenking maar zoals het Franstalige gezegde gaat: ‘over kleuren en smaken discuteert men niet’.





Snoeken lusten olijven!

 

Wat volgde was te gek voor woorden! Eerste worp in een aanpalende poel: snoek! Volgende poel: snoek! Het moest niet gekker worden! Op korte tijd ving ik 5 snoeken, telkens langs het kruid aan de eigen oever gevist of vanonder overhangende graspalmen aan de andere oever. Een van deze prachtige snoeken liet me alle hoeken van de sloot zien nadat die voor mijn voeten op de olijfgroene spinnerbait knalde en deze keer zag ik haar wel komen: whoppah! Hangen!





Een laatste vluchtpoging …

 

Net toen ik de snoek terug aan het water toevertrouwde, zag ik in de verte mijn vader en Kevin naderen. Het was intussen tijd geworden om de terugreis aan te vatten. Kevin had net als ik nog enkele mooie snoeken gevangen. Fantastisch om te horen dat iedereen een prachtige dag had beleefd! Eigenwijs als ik ben wou ik toch nog die laatste poel uitvissen. Die laatste worp voor je je aasje opbergt, weet je … En ja hoor, een leuke snoek knalde, alweer uit mijn eigen kant, op de olijfgroene spinnerbait. Tijd om de terugreis aan te vatten! We waren alweer een heel eind van de wagens verwijderd. Als je zo intens vist en vangt dan besef je vaak niet welke afstanden je aflegt op zo een dag. ‘Vissen is geen sport’ hoor ik vaak van niet-vissende collega’s. Nou, ’s avonds bleek dat we meer dan 7km afgestapt hadden in de veenpolder met het lange gras, de vele bomen, de zompige veengrond. Dit is een stevige work-out maar zo de moeite waard!

Een prachtig plaatje als afscheid van alweer een prachtige dag in de polder kon niet ontbreken!




De geliefde veenpolder

 

Een nieuw avontuur dient zich snel aan! Daarover lezen jullie binnenkort.

Vang ze en tot de volgende keer maar weer!

Reacties (4)
Aantal keer bekeken: 803


1. Geplaatst door: Tom dm op 30 juni 2018 10:14

Het zag er een wisselvallige dag uit Goed doorgezet en een goeie vangst Uw bewoording en schrijfstijl stralen passie uit Mooi verslag


rapporteer

2. Geplaatst door: Divani op 30 juni 2018 10:14

Tom, van harte bedankt voor je mooie woorden! Doorzetten is vaak de reden voor mooie vangsten! Niet te snel opgeven en vertrouwen hebben in wat je doet ????


rapporteer

3. Geplaatst door: Bo op 30 juni 2018 10:14

Mooi dat alle verslagen op deze site elkaar weer zo snel opvolgen. Mooi werk iedereen. Bedankt om deze site weer een beetje bruisend te maken. Ga zo door allemaal!


rapporteer

4. Geplaatst door: Dick op 30 juni 2018 10:14

Dank voor het compliment Bo. We doen ons best om er wat moois van te maken. Er komt nog veel moois aan.


rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl