Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Divani's Fishing Stories deel 5
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
3 augustus 2018 07:43

Beste Visvrienden,

Het is alweer even geleden dat ik enige vistijd aan de waterkant heb doorgebracht en daar zit die vreemde en vooral véél te hete zomer absoluut voor iets tussen. Neen, met warmte en hittegolven kunnen ze mij geen plezier doen! Een verslag van onze laatste visdag enkele weken geleden hebben jullie echter wel tegoed en het bleek een dag uit de duizend te worden. Dus met enige vertraging volgt nu: Divani en vissen van het zilte! (drumgeroffel …)

Na het maken van de nodige afspraken vertrokken we in alle vroegte richting een niet nader genoemde plaats in Nederland om Dennis op te pikken voor wat, voor mij althans, de eerste kennismaking met het zeevissen in Nederland zou worden. Lang heb ik ervan gedroomd en dan plots, uit het niets, ontstaan er nieuwe vriendschappen en mag ik er samen met mijn vaste vismaat Kevin twee superleuke Nederlandse maten bij rekenen. Gemeenschappelijke interesses verenigen ons, onze passies binden ons en dat maakt het zo verrijkend voor elk van ons!

Na een lekker bakje troost bij Dennis thuis vertrokken we naar de stekken die we vandaag zouden gaan bevissen. Martijn zou ons later die dag vergezellen wegens andere verplichtingen. Zoals het een echte ‘amateur’ betaamt, had ik de koffer van mijn wagen volgeladen met visgerief, cameragerief, waadpak, reservekledij, hopen kunstaas, … som het op en ik had het wel mee (onnodig bleek achteraf, uiteraard!). Eens toegekomen aan de eerste visstek viel het me op hoe mooi de natuur en de industrie met elkaar verweven waren, dit in schril contrast met ons ‘betonnen’ Belgenlandje.





Dennis met zijn eerste van de dag

Kevin had al eerder kennis gemaakt met deze visserij en ging snel aan de slag. Als een volleerde gids probeerde Dennis mij aan mijn verstand te brengen hoe we vandaag zouden vissen. Dat deed hij uitstekend (zeker voor een keikop als ik, die het toch altijd wel “beter” weet) en voor ik het wist stond ook ik beneden aan de oever, zonder waadpak, zonder hopen kunstaas, zonder camera, niets van dat alles: sportschoenen, een handdoek, een spinhengel met daaraan bevestigd een rig die Dennis voor me klaargemaakt had.





Een waadpak, laarzen of stevige bottinnen zijn een absolute must op deze glibberige ondergrond

 

Na het schieten van enkele plaatjes van deze schitterende omgeving, positioneerde ik me in het rijtje sportvissers die al aanwezig waren. Het was een vreemd zicht voor mij: met 10 of meer sportvissers op rij dezelfde stek bevissen en toch was er voldoende plaats voor iedereen. Nu werd het tijd voor actie. Kevin en Dennis hadden al enkele vissen gevangen en hun brede grijns deed het beste vermoeden! Enkele finten werden kortstondig gedrild, onthaakt en meteen teruggezet. Na de verhalen over de vorige visdag had ik me voorgenomen met open vizier en zonder verwachtingen de dag aan te vatten. Zelf haakte ik tot mij opperste verbazing op mijn allereerste worp een prachtige fint! Hoewel ons doel voor vandaag het bevissen van zeebaars(jes) en andere vissoorten was, bleek de fint bij momenten de overheersende vissoort.







Finten weren zich duchtig aan een lange 40g spinhengel (foto: Dennis VDH)

 

Na enkele finten begon ik in mijn ritme te komen. Tientallen aanbeten volgen elkaar op, overal zag je springende vis en een eenzame zeehond bleef netjes naast de stroomnaad zo nu en dan zijn snoet boven water steken. Dit alles onder een aangename zon, een lekker briesje en vooral erg belangrijk: iedereen ving vis, de ene al groter dan de andere, maar de aanbeet en dril was steeds zo spectaculair dat ik me zowaar in Bonaire waande! En dat er niet alleen vis zat, dat bewees Kevin met de vangst van een heuse wolhandkrab! Even oppassen voor de vingers bij het onthaken van deze indringer. Maar wij zijn sportvissers in hart en nieren dus ook deze ‘vangst’ werd netjes teruggezet.





Wolhandkrab op de shad

 

Kevin was intussen ‘on a roll’ en eindelijk kon ik deze prachtige vissoort vastleggen op de gevoelige plaat. Een prachtige mengeling van parelmoer, zilver, paars, grijs, roze maar vooral een zeer kwetsbare vissoort, zo bleek. Dennis gaf me vele tips en drukte me op het hard om die hardvechtende finten zo snel mogelijk te onthaken en meteen terug te zetten. Na het meten (langs de hengel) van een drietal mooiere exemplaren had ik ook door waar hij op doelde. Fint is een kwetsbare vissoort, hard vechtend, springen tijdens de dril, steenharde aanbeten om dan bij het terugzetten soms maar moeilijk op gang te komen omdat ze zich letterlijk ‘dood’ vechten. Kort drillen en snel onthaken was de boodschap en dat loonde!





Kevin met een prachtige fint!

 

De uren verstreken en ons plezier kon niet op! We werden echt overstelpt door de tientallen aanbeten en de tellers tikten aardig aan toen we toch maar even verstandig besloten te zijn en enige verkoeling zochten mits een lekker frisdrankje en het smeren van de nodige zonnecrème. Dennis had immers beloofd om mij te helpen met het herstellen van de hengeltop van mijn kapotte baitcaster. Dat laatste was dan wel gelukt, helaas zagen we bij ons vertrek ook een mindere kant van sportvissers. We waren nog maar net ingestapt en Kevin was omsingeld door die andere sportvissers die al snel naderden en zelfs een zeehengel (type biljartkeu) lanceerden enkele meters hoger op de dijk. Plaats genoeg toch, heren?! Een beetje respect en minder jaloezie was meer op zijn plaats geweest. Laat dit de enige smet op deze fantastische visdag geweest zijn.

Bij onze terugkeer was ook Martijn toegekomen en besloten we samen te lunchen in de buurt en daarna andere oorden op te zoeken. Uren aan een stuk werpen kruipt best in je kleren dus genoten we van een verdiende pauze. Ik kon het niet laten en nam de camera even ter hand om wat niet nieuw materiaal te schieten en dat leverde deze mooie prent op.





Prachtige natuur!

 

Na het nuttigen van ons middagmaal (met dank, Dennis) werd er duchtig besproken waar we de tweede helft van onze visdag zouden doorbrengen. De tientallen propere zwanen stelden ons hoopvol. Je moet er rekening mee houden dat kort voor deze visdag er een ongeluk had plaatsgevonden in de haven van Rotterdam met een groot olielek tot gevolg. Vele tientallen zwanen werden besmeurd door deze smurrie, geholpen door vrijwilligers en weer vrijgelaten. Waar deze mooie vogels ’s morgens nog schichtig reageerden op de aanwezigheid mensen, zo bevallig lieten ze zich vastleggen op de gevoelige plaat op luttele meters van de oever. Je hart loopt over van blijdschap als je dergelijke taferelen mag beleven want geen week eerder was het armoe troef! De natuur herstelt zich sneller dan we soms denken, al denk ik dat dit voorval nog een staartje zal krijgen maar dat is voer voor een andere discussie.





Het duurde niet lang eer vismaat Kevin alweer aan het drillen was

 

Snel parkeerden we de wagens in de schaduw, zalig! Behoedzaam daalden we af naar de waterkant en zocht iedereen zijn stekje op. Eigenlijk kwam het erop neer dat we gewoon op enkele meters van mekaar verwijderd lekker stonden te vissen zodat we iemand konden helpen die hulp nodig had. Goed bekeken! Het duurde dan ook niet lang voor iedereen weer aan het drillen was. Martijn, die als laatste aansloot, genoot als de beste van een prachtige fint die al vrij snel zijn shadje had gegrepen! Djemig, wat blijven het prachtige vissen, stuk voor stuk!





Martijn aan het feest! (Foto: Dennis VDH)

 

Het bizarre aan de hele situatie was dat het verdacht stil bleef aan de overkant, althans in mijn geval dan. Wat ik ook probeerde, niks lukte! Ander shadje, zwaarder lood, een twistertje, … Nou, balen als een stekker maar genieten tegelijkertijd! Klinkt vreemd, maar dat was het niet! Ik zag dat het goed was en iedereen erg blij was met de visdag en ja, daar doe ik het ook voor. Tellen was er al lang niet meer bij, wie weet hoeveel vissen we die dag vingen met ons vieren samen? Geen mens die het weet maar ze werden allen opnieuw toevertrouwd aan hun natuurlijke habitat en lieten ons kinderlijk blij achter aan de oever van deze enorme brok water.

Langzaam aan claimde vloed alle visstekken terug, staken onvoorzichtige toeristen de berm zowaar in brand en donderde een dame op leeftijd de dijk af op zoek naar water om deze brand te blussen. Gelukkig lukte dat want we waren klaar om naar de wagens te hollen en weg te rijden naar veiliger oorden. Gelukkig bleek dat onnodig en zo langzamerhand drong het tot ons door dat het mooi geweest was voor vandaag.

Mooie verhalen werden opgedist, nieuwe plannen werden gemaakt en voor we de terugreis aanvatten, nam ik nog een mooi plaatje van de drie musketiers aan de waterkant! Er wachten ons nog vele prachtige visdagen en die zal ik met veel plezier met jullie delen!





De drie musketiers en de zwanen zagen dat het goed was


Vang ze!

Reacties (4)
Aantal keer bekeken: 745


1. Geplaatst door: hans op 6 augustus 2018 19:35

mooi verhaal, lekker gevist heren.


rapporteer

2. Geplaatst door: Divani op 6 augustus 2018 19:35

Dank je van harte Hans!


rapporteer

3. Geplaatst door: hans op 6 augustus 2018 23:37

No thnx, ben blij dat de frequentie van vangstberichten weer goed is. Succes mannen.
rapporteer

4. Geplaatst door: Maesen Annemie op 8 augustus 2018 19:03

leuke foto's en fijn te lezen verslag. Doe zo voort.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl