Advertentie




 Laatste reacties
 Meest gelezen

 

 


Spro

Divani's Fishing Stories - deel 9
Geschreven door Dirk van Nieuwenhove
20 december 2018 12:25

Beste visvrienden,

Het is alweer even geleden maar de lokroep van de polder bleef me, ondanks enkele prachtige uitstappen naar groter water, immer achtervolgen en na een kort gesprek met mijn vismaat Kevin werd het duidelijk dat we er weer eens op uit moesten trekken. Het verlangen naar een poldervisdag was té groot! Een korte blik in mijn vangstenboek toonde me immers dat de laatste poldervisdag al best dik 5 maanden geleden was. Uiteraard was de hete zomer daarin een héél bepalende factor. Hoogste tijd dus voor een nieuw polderavontuur!

De nachten voorafgaand aan onze visdag gingen gepaard met nachtvorst en een kille noordoosten wind dus op basis van onze ervaring kozen we voor dieper water. Nu ja, wat je dieper kan noemen in een polder uiteraard. Zeggen en schrijven een metertje diep. Wat waren we blij te ontdekken dat de gekozen startplaats ijsvrij bleek te zijn. Het laatste wat je wil, is na 2 uur rijden moeten vaststellen dat alles toegevroren is en je niet aan vissen toekomt. Dat is wel al eens eerder gebeurd en zonder alternatieven en een goede kennis van de regio waar je vist, is je enige optie een trip huiswaarts. Vandaag niet, gelukkig (een duidelijke zucht van opluchting weerklinkt)!

Ondanks de scherpe en koude noordoosten wind was het best aangenaam toeven langs de waterkant. Het duurde dan ook niet lang eer mijn vismaat een prachtige polderbaars ving op een ouderwetse spinner met rode pluim. Hij zou het even “anders” aanpakken en groot gelijk had hij! Ik betrap mezelf er vaak op steeds met hetzelfde aas te vissen, gewoon omdat ik er in het verleden goed mee ving en dat ook blijf doen. Dan vergeet je soms dat de ‘klassiekers’ onder het kunstaas naar alle waarschijnlijkheid even goed of zelfs beter vangen. Er wordt immers nog amper mee gevist, afgaand op de andere vissers die we ontmoeten. Het blijven schitterende vissen en na een korte fotosessie mocht deze straatvechter onder de roofvissen weer het ruime sop kiezen. De figuurlijke ‘kop’ was eraf! Het duurde dan ook niet lang voor baars nummer 2 zich meldde maar plots werd het stil.





Kevin met een prachtig gekleurde polderbaars

Wat we hierna meemaakten, tartte alle verbeelding! Overal waar we keken schoot aasvis de lucht in, zagen we grote (meter)snoeken jagen en door de scholen blankvoorn schieten als waren het haaien die een school vissen verorberden zoals je enkel op National Geographic Channel zou kunnen bewonderen. Keer op keer werd een oppervlak van ettelijke vierkante meters platgeslagen of verstoord door vluchtende blankvoorns. Verwoede pogingen met zilveren aasjes als spinners, Spro rappers, Divani VG’s, spinnerbaitjes, extreem fel gekleurde aasjes, zwarte aasjes, … niets van al dit fraais slaagde erin om ook maar één van die snoodaards tot een aanbeet te verleiden. Frustrerend als sportvisser maar fanatisch om mee te maken als natuurliefhebber! Het is een les die we eigenlijk al eerder geleerd hadden maar wanneer je daar staat … De vis die je ziet jagen vang je zelden in de polder, degene die je niet ziet die vang je. Noem het maar ‘ervaring’ en hoe snel je die vergeet wanneer dit schouwspel zich voor je afspeelt! Ook ik ontsnap er in al mijn enthousiasme nog steeds niet aan!





Azende snoeken en vluchtende voorns zover je kon kijken

Helaas daagden er plots een 7-tal vissers op waardoor we er al snel de brui aan gaven en besloten andere oorden op te zoeken. Dit werd niks, dat wisten we zo al. Dus terug in de wagen en rijden maar. En dan brengt het lot je soms op plaatsen waar je als poldervissen enkel van kan dromen: iets dieper water met een resem opeenvolgende poeltjes, bruggetjes, smalle zijslootjes, natuurlijke oevers, kruisingen, paaltjes en de nodige plantenresten! Na enig zoekwerk (parkeren in de polder is vaak een probleem) vonden we toch een geschikte parkeerplaats en warempel! Na het raadplegen van de Visplanner bleek dit schitterende water tot onze vergunning te behoren dus na een welkome kop koffie en een broodje sloten we de wagen af en trokken we op avontuur. Die Visplanner app is een zeer welkome en leerrijke aanwinst in deze moderne tijden. Het lezen van de vele boekjes en jaarlijkse updates had weliswaar ook zijn charme maar laten we het ons vooral niet té moeilijk maken!

Het duurde dan ook niet lang eer ik in een onooglijk ondiep zijslootje een beuk op mijn zwart spinnerbaitje te verwerken kreeg. Door het heldere water en de aanwezige zon koos ik voor een groen/zwart bucktailspinnerbaitje gebouwd door mijn vismaat met zwart spinnerblad om de schitteringen te vermijden. Zwart is een zwaar onderschatte kleur voor het vissen op snoek. Met de muil wagenwijd open knalde een moddervette tachtiger op het aasje met de bek wagenwijd open op nog geen 5 meter van de oever. In de foto kan je de bodem zien in het zonnige gedeelte, ik geef het net 30cm diepte. En toch lag deze prachtige snoek onder het kroos verscholen! Divani kon zijn pret niet op! Daarom vissen we zó graag in de polder: die zichtbare aanbeten! De grote kop en staartvin deden me dromen van een eerste negentiger in jaren maar schijn bedriegt! Zo zie je maar dat zelfs de kleinste slootjes grote snoeken kunnen opleveren!





Dikke tachtiger in 30cm water

Helaas was mijn vismaat al een heel eind opgeschoven dus kon ik enkel een foto tijdens de dril nemen. Na het onthaken, wat zo lekker vlot gaat met die enkele haak, en het meten van deze prachtige snoekdame werd ze vlotjes teruggezet. Dat deze snoek zo vet was, deed me oprecht plezier want vele snoeken die ik een maand eerder ving waren nog graatmager ten gevolge van de hete zomer.

Ik besloot het vervolgens in de hoofdsloot te proberen en niet zonder succes want ik haakte op korte tijd nog enkele snoekjes, allen op dat ene zwarte aasje. Het zal jullie niet verwonderen dat ik, ondanks dat ik zoals zoveel vissers een véél te grote hoeveelheid kunstaas meesleur tijdens een visdag, de rest van de dag met dit ene aasje heb gevist.





Nagenieten van de vangst van een mooi poldersnoekje

Het werd intussen hoog tijd om mijn vismaat op te zoeken en even te bespreken wat de planning was voor de rest van onze visdag. Onze keuzes en aanpak bespreken we immers steeds samen, zoals het hoort in mijn ogen. Onderweg werd ik getrakteerd op een bizar gekleurd maar schitterend wolkendek. Een dag in de polder is meer dan vissen alleen, momenten als deze geven me intense voldoening!





Als een schilderij, zo prachtig!

Kevin was vandaag minder succesvol geweest tot op het moment dat we mekaar terugzagen dus na het delen van onze ervaringen besloten we verder te vissen. We waren immers kilometers aan sloten gepasseerd voor we de wagen konden parkeren dus er lag nog een en ander in het verschiet. Enkele poeltjes later loste ik nog een dikke tachtiger (de eerste vangst indachtig, was deze beduidend een stuk groter) maar daarna werd het opnieuw stil. De wind trok aan, de wolken kwamen tevoorschijn en waar het eerder deze dag aangenaam vertoeven was, werd het plots wel erg frisjes! Maar Kevin zou Kevin niet zijn als hij me weer eens verraste met een schitterende vangst, onder een brug vandaag geplukt! Hoe hij het doet, wie zal het zeggen?! Mij lukt het amper, maar als ik mijn maatje vraag waar hij zijn meeste snoeken vangt: vanonder een brugje! Hilariteit alom natuurlijk! Maar eerst maar even deze prachtige snoek landen! Licht gehaakt maar vakkundig gedrild landde Kevin een prachtige zeventiger en na het fotograferen, meten en terugzetten van deze schitterende groenjas vlogen de high-fives in het rond! Ondanks de barre weersomstandigheden werd dit toch stilaan een meer dan schitterende dag!





Kevin met een dikke zeventiger

Na nog enkele vruchteloze pogingen besloten we terug te wandelen naar de wagen, zoals steeds vast stellend dat de wagen toch best ver geparkeerd was. Je vergeet in al je enthousiasme en focus toch maar al te vaak hoe veel kilometers je aflegt op een dag. En dat zijn er vaak een pak meer dan je zou denken!





Een reiger vindt gezelschap bij een “soortgenoot”

Na een lange wandeling bereikten we onze wagen en omdat het al laat in de middag was, besloten we op de terugweg nog enkele stekken te bevissen. Helaas zonder noemenswaardig resultaat maar de ondergaande zon die ons begeleidde op de terugweg naar de wagen, verzorgde voor deze visdag een meer dan geslaagde afsluiter! Al keuvelend over gemiste snoeken, vooruitblikkend naar nieuwe avonturen werd het materiaal zorgvuldig in de wagen geladen en vertrokken we moe maar voldaan huiswaarts. Dit was een schitterende dag en het smaakt naar meer!





Prachtige zonsondergang

Het spreekt voor zich dat we binnenkort nieuwe avonturen gaan beleven in onze geliefde polders en jullie zullen de eersten zijn om onze belevingen te vernemen!

Tot gauw, beste visvrienden, en geniet van elk moment op of aan het water!

Vang ze!

Reacties (10)
Aantal keer bekeken: 1226


1. Geplaatst door: elwin op 20 december 2018 15:48

goed verslag weer!! ik denk toch dat je moet gaan oefenen met de wistlecam app.. dikke 80ers willen we natuurlijk graag zien!!
rapporteer

2. Geplaatst door: Divani op 20 december 2018 16:08

Hey Elwin, stuur me zeker eens info door van die app want zeker een aanwinst zijn, zeker wanneer ik alleen vis
rapporteer

3. Geplaatst door: Tom dm op 20 december 2018 17:07

Prachtige foto's Bij het lezen van zo'n verslag heb ik spijt dat ik er niet bij was. Wel veel zin om snel de polders in te trekken. Goe gedaan Divani meer van dat!
rapporteer

4. Geplaatst door: Divani op 20 december 2018 17:16

Dank je Tom, en dat is absoluut mogelijk heh! Altijd welkom! Bedankt voor je staalharde feedback! ????
rapporteer

5. Geplaatst door: Haakon op 20 december 2018 22:33

Wederom een mooi verslagje van je in de polder, Dirk. blijft toch het mooiste wat er is.
rapporteer

6. Geplaatst door: Divani op 21 december 2018 00:46

Dank je Haakon, het is en blijft mijn favoriete visserij en gelukkig heb ik een goeie vismaat waarmee ik dit moois kan delen!
rapporteer

7. Geplaatst door: cornelis op 21 december 2018 11:31

we leven in een prachtig snoekland... die poldervisserij is aardig uniek te noemen volgens mij... leuk verslagje !
rapporteer

8. Geplaatst door: Divani op 30 december 2018 04:02

Dank je van harte Cornelis! Het is geen vangstgarantie maar een enorm leuke visserij, anders zou ik het al geen 35 jaren doen. Viqszn is meer dan vangen alleen en daaar zijn polders en veenplassen uniek in in mijn opzicht!
rapporteer

9. Geplaatst door: Oma op 5 januari 2019 17:24

Dirk, prachtig geschreven rapport.
rapporteer

10. Geplaatst door: Maesen Annemie op 9 januari 2019 18:40

Alweer een pareltje geschreven. Het is alsof ik naast Divani loop in de polders. Fijn! doe zo voort.
rapporteer



Reageer op een constructieve manier of loop de kans dat uw reactie wordt verwijderd.

 


Gehost door: www.bletro.nl